I SA/Sz 629/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA – Anna Sokołowska po rozpoznaniu w dniu 23 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. B. na pismo Marszałka Województwa Z. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia tytułów wykonawczych postanawia: odrzucić skargę Postanowieniem z dnia 12 grudnia 2014 r. (sygn. akt I SA/Sz 619/14) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, odrzucił skargę T. B. na pismo Marszałka Województwa Z. z dnia [...] r. (nr [...]) w przedmiocie odmowy uchylenia tytułów wykonawczych. Nie zgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem, T.B. pismem z dnia 20 stycznia 2015 r. wniósł od powyższego postanowienia skargę kasacyjną, wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Szczecinie. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie przepisów postępowania, to jest art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., poprzez odrzucenie skargi na bezzasadną odmowę uchylenia tytułów wykonawczych przez Marszałka Województwa Z., pomimo iż odmowa uchylenia tytułów wykonawczych jest czynnością, która dotyczy bezpośrednio obowiązków nałożonych na skarżącego, w tym przypadku bez żadnej podstawy prawnej, a tym samym sprawa należy do właściwości sądów administracyjnych. W odpowiedzi na skargę kasacyjną Marszałek Województwa Z. wniósł o oddalenie skargi kasacyjnej. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 10 kwietnia 2015 r. sygn.. akt II GSK 445/15,uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Szczecinie. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd pierwszej instancji nie rozważył w sposób właściwy, w jakim charakterze występuje w niniejszej sprawie Marszałek Województwa Z., jak również tego, czego w istocie strona postępowania dochodziła od tegoż organu. Rozpoznając ponownie sprawę, Sąd pierwszej instancji w szczególności rozważy: 1) czy Marszałek Województwa Z. występował w tej sprawie w charakterze organu egzekucyjnego, 2) czy żądania formułowane przez T. B. w stosunku do Marszałka Województwa Z. można uznać za jakikolwiek z instrumentów przysługujących dłużnikowi w postępowaniu egzekucyjnym, a jeśli tak, to 3) czy zaskarżone pismo z dnia 20 lutego 2014 r. jest postanowieniem wydanym w postępowaniu egzekucyjnym, które podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego np. na podstawie art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a. Przed wykonaniem tych wskazań zasadne będzie również zażądanie od organu administracji uzupełnienia akt sprawy o odpisy przedmiotowych tytułów wykonawczych. Zarządzeniem Sądu z dnia 31 sierpnia 2015 r. zwrócono się do Komornika Sądowego działającego przy Sądzie Rejonowym S. w S. o przesłanie odpisu tytułów wykonawczych z dnia [...] r. nr [...] oraz nr [...] wystawionych przez Marszałka Województwa Z. W dniu 8 września 2015 r. ( data nadania w UP) Komornik wykonał zobowiązanie Sądu i przesłał odpisy ww. tytułów wykonawczych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie rozpoznając sprawę ponownie zważył, co następuje: Na wstępie podkreślić wypada, że zgodnie z art. 190 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm.) dalej p.p.s.a., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd, któremu sprawa została przekazana, związany jest oceną prawną dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. Zakres właściwości rzeczowej Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wyznaczają przepisy p.p.s.a. Zgodnie z art. 3 p.p.s.a. kontrola obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267, z późn. zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.). Z przytoczonych wyżej przepisów wynika, że zakres właściwości rzeczowej sądów administracyjnych wyznacza katalog skarg na określone w art. 3 § 2 p.p.s.a. działania organów administracji publicznej lub ich bezczynność. Katalog ten rozszerzają przepisy ustaw szczególnych, które przewidują kontrolę tego sądu w sprawach nieprzewidzianych w art. 3 § 2 p.p.s.a. Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi sąd administracyjny bada w pierwszej kolejności jej dopuszczalność. Jednym zaś z warunków dopuszczalności skargi jest pozostawanie sprawy, której ona dotyczy w kognicji sądu administracyjnego. Stosownie bowiem do treści art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego skarga podlega odrzuceniu. W niniejszej sprawie skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę - jak doprecyzował w piśmie z dnia 4 listopada 2014r. odnoszącą się do czynności - bezzasadnej odmowy uchylenia tytułów wykonawczych z dnia [...] roku, wyartykułowanej w piśmie Urzędu Marszałkowskiego Województwa Z. z dnia [...] r. nr [...] . W ocenie Sądu, przedmiotowe pismo jest pismem informacyjnym, podtrzymującym stanowisko wyrażone w poprzednich pismach kierowanych do strony informujących o przejściu obowiązku wnoszenia opłat rocznych z tytułu wyłączenia gruntów rolnych z produkcji na skarżącego, w momencie nabycia przez Niego (zgodnie z aktem notarialnym Rep. A nr [...] z dnia [...].) nieruchomości składających się z działek [...] i [...] położonych w obrębie K. oraz podtrzymującym stanowisko, że Marszałek Województwa jako wierzyciel nie ma podstaw do uchylenia administracyjnego wystawionych przeciwko dłużnikowi tytułów wykonawczych. Podnieść należy, iż aktem normatywnym stanowiącym podstawę do wydania ww. tytułów wykonawczych była ustawa z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych (Dz. U. z 2004 r., nr 121, poz. 1266 ze zm.), w brzmieniu obowiązującym na dzień wydania tytułów wykonawczych czyli 13 października 2011r. Z art. 22b ust. 1 ustawy, gdzie wskazano dochody budżetu województwa związane z wyłączeniem gruntów z produkcji rolnych wynikało, że w niniejszej sprawie Województwo Z. było wierzycielem. Zaś Marszałek Województwa Z. jako reprezentant wierzyciela (z mocy art. 43 ust. 1 ustawy o samorządzie województwa) kierował tytuły wykonawcze do organu egzekucyjnego – w niniejszej sprawie do Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w S. Tak też było w przypadku wymienionych wyżej tytułów wykonawczych. Dopiero ustawą z dnia 8 marca 2013 r. o zmianie ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych (Dz. U. z 2013 r., poz. 503). W art. 22b ust.1 dodano pkt 4 stanowiący, iż Marszałek województwa jest organem egzekucyjnym uprawnionym do egzekucji należności za zobowiązania z tytułu dochodów, o których mowa w ust. 1. Reasumując, w rozpoznawanej sprawie Marszałek nie występował jako organ egzekucyjny a żądania T. B. nie stanowiły wykorzystania żadnego ze środków, przewidzianych w postępowaniu egzekucyjnym. W ocenie Sądu, kwestionowane pismo nie rodzi po stronie skarżącego żadnych konkretnych i bezpośrednich obowiązków ani nie przyznaje mu uprawnień. Pismo to należy traktować jedynie jako pismo informacyjne, przesłane do strony jako odpowiedź na wysuwane w stosunku do organu zarzuty. Nie może być więc ono uznane, za akt z zakresu administracji publicznej dotyczący uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Nie stanowi ono również postanowienia wydanego w postępowaniu egzekucyjnym. W związku z powyższym, uznawszy, iż zaskarżone pismo nie stanowi żadnego z wymienionych w art. 3 § 2 p.p.s.a. aktów podlegających zaskarżeniu do Sądu Administracyjnego, Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w związku z art. 58 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.