IV SA/Wa 2305/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Łukasz Krzycki (spr.), Sędziowie sędzia WSA Grzegorz Rząsa, sędzia WSA Tomasz Wykowski, Protokolant ref. staż. Paweł Smulski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 lutego 2016 r. sprawy ze skargi W. B. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...] w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości oddala skargę Decyzją Starosty [...] z [...] kwietnia 2015 r. orzeczono m. in.: 1. o ograniczeniu sposobu korzystania z nieruchomości położonej w [...] w gminie [...], oznaczonej jako działka ew. nr [...] o pow. 0,36 ha, poprzez zezwolenie [...] S. A. w [...], zwanej dalej "Inwestorem", na założenie i przeprowadzenie w granicach pasa technologicznego przewodów i urządzeń służących do przesyłu energii elektrycznej w ramach realizacji inwestycji pn: "Budowa dwutorowej linii [...] z czasową pracą jednego toru na napięciu 220 kV w relacji [...]"; 2. że powyższe ograniczenie polega na zezwoleniu na: a) dostępie, wejściu, przechodzie, przejeździe niezbędnym sprzętem osób upoważnionych przez Inwestora w celu wykonania czynności związanych z budową, eksploatacją, konserwacją, remontem, modernizacją, przebudową, usuwaniem awarii linii, w tym dokonywaniem wymiany niezbędnych jej elementów; b) ustanowieniu ograniczeń i zakazów wynikających z istnienia pasa technologicznego linii o szerokości 70 m (tj. po 35 m w każdą stronę od osi linii), w tym polegających na zakazie wznoszenia w pasie technologicznym budynków mieszkalnych, budowli, zakazie utrzymywania w pasie technologicznym drzew, krzewów i roślinności przekraczającej 3 m wysokości, a także korzystaniu z nieruchomości obciążonej w sposób zgodny z aktualnie obowiązującymi przepisami dotyczącymi linii elektroenergetycznych, ochrony zdrowia i życia ludzkiego oraz ochrony środowiska; na działce ew. nr [...] ograniczeniu podlega grunt (w kształcie trójkąta) o pow. 0,0017 ha; c) wycince istniejącego na nieruchomości drzewostanu w zakresie niezbędnym do wybudowania linii oraz jej eksploatacji, w szczególności wycinkę drzewostanu na obszarze pasa technologicznego oraz trwałe lub okresowe wyłączenie części nieruchomości (w obrębie pasa technologicznego) z produkcji rolnej lub leśnej; 3. że wielkość zajętej powierzchni pod pas technologiczny na działce ew. nr [...] wynosi 0,0017 ha (w kształcie trójkąta) i została przedstawiona na zał. nr 1 do decyzji; Organ pierwszej instancji wskazał też, że przebieg linii energetycznej jest zgodny z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego dla dwutorowej linii elektroenergetycznej NN [...] na terenie Gminy [...] (uchwała Rady Gminy [...] z dnia [...] listopada 2014 r. nr [...]; Dz. Urz. Woj. [...]. z 2015 r., poz. [...], zwana dalej "Planem"). Właścicielka przedmiotowej nieruchomości (W. B.) wniosła odwołanie od powyższej decyzji. Decyzją z [...] czerwca 2015 r. Wojewoda [...], na podstawie art. 138 §1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.), zwanej dalej "K.p.a.", utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu decyzji podniesiono, że: - przedmiotowa nieruchomość w Planie jest położona na trasie przebiegu linii elektroenergetycznej relacji [...]; na mapie do celów projektowych pn. "Plan trasy linii [...]" określono planowaną lokalizację inwestycji poprzez wskazanie przebiegu projektowanej linii oraz pasa technologicznego o szerokości 70 m w obrębie przedmiotowej działki; - zaskarżona decyzja wskazuje precyzyjnie powierzchnię podlegającą ograniczeniu, tj. 0,0017 ha (kształt trójkąta), zakres prac związanych z inwestycją oraz przebieg planowanej linii na przedmiotowej nieruchomości (załącznik graficzny nr 1 do decyzji - wycinek z mapy z projektowaną trasą linii); - inwestycja została zaplanowana zgodnie z ustaleniami Planu, zgodnie z którym część przedmiotowej nieruchomości znajduje się w jednostce strukturalnej planu o symbolu EE - teren infrastruktury elektroenergetycznej; na terenie tym dopuszcza się lokalizację obiektów urządzeń elektroenergetycznych, w tym słupów i przewodów elektroenergetycznych oraz infrastruktury towarzyszącej - m. in. dróg do obsługi infrastruktury elektroenergetycznej; - przeprowadzono rokowania, o których mowa w art. 124 ust. 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2014 r., poz. 518 ze zm.), zwanej dalej "ustawą o gospodarce nieruchomościami", będące warunkiem ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości; nie doprowadziły one do uzyskania zgody na wykonanie prac, o których mowa w art. 124 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami. W skardze sformułowano zarzut naruszenia art. 7, 8, 9, art. 77 § 1 i art. 107 § 3 K.p.a. w zw. z art. 124 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami poprzez niezastosowanie tych przepisów, przez co bezzasadnie przyjęto, że: 1. istnieje możliwość ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości Skarżącej, 2. Starosta [...] precyzyjnie określił lokalizację i powierzchnię nieruchomości, której dotyczy ograniczenie sposobu korzystania; w decyzji organu pierwszej instancji została jedynie wskazana szerokość pasa technologicznego i powierzchnia zajętej nieruchomości, natomiast w pozostałym zakresie powołano się w niej na postanowienia Planu, wydając decyzję odnoszącą się do całej powierzchni działki ew. nr [...] o pow. 0,36 ha, podczas gdy - zgodnie z art. 124 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami i zasadą ograniczania korzystania z nieruchomości przez właściciela w jak najmniejszym, niezbędnym zakresie - ograniczenie powinno sprowadzać się jedynie do części nieruchomości, na której ma być prowadzona inwestycja; niejasny jest w związku z tym zakres ograniczeń określonych w decyzji Starosty [...] w jej: a) pkt 2a - zapewnienia dostępu, wejścia przechodu i przejazdu oraz wykonania przebudowy istniejących na nieruchomości linii elektroenergetycznych i telekomunikacyjnych, b) pkt 2c - dopuszczalnej wycinki drzew, tym bardziej, że w pkt 2c tej decyzji wskazano, że wycinka może być dokonywana w szczególności na obszarze pasa technologicznego. W odpowiedzi na skargę organ administracji wniósł o jej oddalenie, odwołując się do argumentacji zawartej w zaskarżonym akcie. W trakcie rozprawy Pełnomocnik Inwestora wniósł o oddalenie skargi. Sąd zważył, co następuje. Skarga podlega oddaleniu, ponieważ zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem. Sąd podziela stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, a w związku z jego zreferowaniem powtarzanie go nie byłoby celowe. Odnosząc się do zarzutów skargi należy podnieść, co następuje. Odnośnie pierwszego zarzutu skargi (samej dopuszczalności ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości) należy podnieść, że w myśl art. 124 ust. 1 zd. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami, ograniczenie prawa do nieruchomości następuje zgodnie z planem miejscowym, a w przypadku braku planu, zgodnie z decyzją o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego. W rozpoznawanej sprawie teren, na którym leży przedmiotowa działka, objęty był Planem, stąd - w myśl zasad ogólnych, wyrażonych w art. 4 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 2012 r., poz. 647 ze zm.) nie jest wydawana decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego. W związku z tym kluczowe jest to, czy przyjęte w zaskarżonej decyzji ograniczenie wynika z przyjętych w Planie rozwiązań indywidualnych, dotyczących określonych nieruchomości, czy też Plan wyłącznie ogólnie zakreśla zasady realizacji infrastruktury technicznej, a konkretne przyjmowane rozwiązania co do przebiegu linii bądź zastosowanych rozwiązań nie są w nim przesądzone. W niniejszej sprawie zachodzi pierwsza sytuacja. Działka Skarżącej w niewielkiej części (17 m2 na 3600 m2 całej powierzchni działki) znajduje się na terenie oznaczonym w Planie symbolem EE (tereny infrastruktury elektroenergetycznej - § 6 pkt 2 Planu), na którym przewidziano określone w § 11 ust. 2 i § 12 ust. 1 i 2 Planu ograniczenia w sposobie korzystania z nieruchomości. Z wyrysu z Planu wynika, że ta niewielka część działki Skarżącej znajduje się w granicy pasa technologicznego, przy czym nie mają być na niej zlokalizowane słupy energetyczne ani nie mają przebiegać nad nią przewody energetyczne (zaznaczone są one na wyrysie czerwoną linią przerywaną). Odnosząc się do drugiego zarzutu skargi, że decyzja Starosty wadliwie odnosi się do całej działki Skarżącej, a jedynie postanowienia dotyczące pasa technologicznego dotyczą jej części, należy wskazać, że istotnie sentencja tej decyzji nie jest sformułowana całkowicie przejrzyście, niemniej jednak przy zastosowaniu odpowiednich metod wykładni trzeba uznać, że zarzut jest bezzasadny. Dla prawidłowego ustalenia faktycznego zakresu ograniczeń trzeba mieć na względzie, że w istocie punkt 1 decyzji Starosty określa część działki objętej ograniczeniami, natomiast jej pkt 2 - rodzaje tych ograniczeń. W pkt 1 decyzji Starosty określono co prawda, że ograniczenie dotyczy działki ew. nr [...] o pow. 0,36 ha (cała powierzchnia), niemniej jednak w dalszej części tego punktu ustalono, że ograniczenie to polega na zezwoleniu Inwestorowi na założenie i przeprowadzeniu przewodów w granicach pasa technologicznego. Należy więc przyjąć, że - w powiązaniu z pkt 3 decyzji określającym wielkość powierzchni działki leżącej w granicach pasa technologicznego (17 m2) - jednoznacznie wskazano, że ograniczenia dotyczą wyłącznie części działki Skarżącej, leżącej w granicach tego pasa (o pow. 17 m2). Wątpliwości co do wielkości części nieruchomości objętej ograniczeniem nie pozostawia też załącznik graficzny nr 1 do decyzji Starosty, na którym przerywaną linią fioletową oznaczono linie rozgraniczające pasa technologicznego. Z rysunku wynika, że jedynie bardzo niewielka część działki Skarżącej (w kształcie trójkąta) pozostaje w granicach pasa technologicznego. Punkt 1 decyzji Starosty, w powiązaniu z jej pkt 3, określa więc powierzchnię działki Skarżącej objętą ograniczeniami. Same zaś ograniczenia określa pkt 2 decyzji organu pierwszej instancji. Skarżąca zakwestionowała zgodność z prawem pkt 2 lit. a oraz 2 lit. c decyzji twierdząc, że wymienione w nich ograniczenia dotyczą całej powierzchni jej działki, nie zaś jedynie tej jej części, która leży w granicach pasa technologicznego. Stanowisko Skarżącej nie jest zasadne, ponieważ pkt 2 decyzji (rodzaje ograniczeń sposobu korzystania z nieruchomości) należy odnosić do jej pkt 1 (określenia wielkości powierzchni nieruchomości objętej tym ograniczeniem - jedynie w granicach pasa technologicznego). Nie może w tym kontekście mieć znaczenia, że w pkt 2 lit. a decyzji nie określono expressis verbis części powierzchni działki Skarżącej objętej określonym w nim ograniczeniem (dostępem, wejściem, przechodem i przejazdem), jako że – jak wskazano powyżej - prawidłowa wykładnia zapisów decyzji prowadzi do wniosku, że ograniczenie to - o ile okaże się konieczne do realizacji inwestycji - może nastąpić jedynie na części pasa technologicznego, czyli jedynie na powierzchni 17 m2. Analogicznie sytuacja ma się z określoną w pkt 2 lit. c decyzji wycinką drzewostanu. Mimo, że w punkcie tym wskazano, że może ona nastąpić w szczególności na obszarze pasa technologicznego, to użyte sformułowanie w szczególności należy odnosić do rodzajów dopuszczalnych czynności, nie zaś granic terenu - tak więc wycinka - o ile okaże się konieczna do realizacji inwestycji - może być przeprowadzona tylko na części pasa technologicznego, znajdującego się na działce Skarżącej, czyli jedynie na powierzchni 17 m2. Dla rozstrzygnięcia nie miało więc znaczenia, że w pkt 2 lit. c decyzji organ użył, mogącego być rozumiane wieloznacznie, wyrażenia "w szczególności wycinkę drzewostanu na obszarze pasa technologicznego". Uchybienie to, przy zastosowaniu dostępnych reguł wykładni, nie miało wpływu na wynik sprawy. Trzeba nadmienić, że zgodnie z art. 113 § 2 K.p.a. strona może zwrócić się do organu z żądaniem wyjaśnienia wątpliwości co do treści decyzji. Wynika stąd, że samo powstanie pewnych wątpliwości co do treści decyzji może być eliminowane w ramach stosownych procedur. Wobec tego ich dostrzeżenie przez Sąd nie mogło być kwalifikowane jako naruszenie przepisów, uzasadniające uchylenie skarżonego aktu w sytuacji, gdy - przy zastosowaniu stosownych reguł wykładni - treść decyzji może być ustalona jednoznacznie i precyzyjnie. Biorąc pod uwagę powyższe, skoro wszystkie warunki do wydania decyzji o ograniczeniu sposobu korzystania z nieruchomości zostały także spełnione, a organ odwoławczy nie naruszył powołanych w skardze przepisów, zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem. Z przytoczonych wyżej przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), orzekł jak w sentencji.