II SAB/Gl 2/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Ewa Krawczyk po rozpoznaniu w dniu 24 lutego 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" we W. na bezczynność Prezydenta Miasta B. w przedmiocie informacji o środowisku p o s t a n a w i a 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić stronie skarżącej wpis sądowy w kwocie 100 (sto) złotych. W piśmie z dnia 11 stycznia 2016 r. "A" we W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na bezczynność Prezydenta Miasta B. polegającą na nieudostępnieniu informacji o środowisku i jego ochronie, w terminie przewidzianym w ustawie z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, przy jednoczesnym niewydaniu w tym terminie decyzji o odmowie udostępnienia informacji, ani postanowienia o zwrocie wniosku ze względu na brak uiszczenia naliczonej opłaty. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, ewentualnie o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., dopuszczalność drogi sądowoadministracyjnej uzależniona jest od uprzedniego wyczerpania środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy, stosownie do treści § 2 powyższego przepisu, rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Warunek ten dotyczy także bezczynności organu. Jak wynika bowiem z treści art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tj.: Dz.U. z 2016 r., poz. 23) na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 lub ustalonym w myśl art. 36 tej ustawy stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Wobec treści przywołanych przepisów warunkiem wniesienia skargi do sądu administracyjnego na bezczynność organu administracji publicznej jest uprzednie wystąpienie przez stronę skarżącą z zażaleniem na niezałatwienie sprawy w terminie do organu wyższego stopnia nad organem, który w ocenie strony skarżącej pozostaje w bezczynności. Treść skargi nie pozostawia wątpliwości, co do tego, że kwestionowana jest bezczynność Prezydenta Miasta B. w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji o środowisku polegająca na niewydaniu decyzji administracyjnej rozpatrującej jego wniosek o udostępnienie informacji o środowisku. Zgodnie z art. 20 ust. 1 ustawy z dnia z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2013 r., poz. 1235 ze zm.) odmowa udostępnienia informacji o środowisku i jego ochronie następuje w drodze decyzji. Od decyzji takiej, zgodnie z ogólną regułą wynikającą z art. 127 § 1 i § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego, służy stronie odwołanie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Z kolei w świetle art. 37 § 1 kpa na niezałatwienie sprawy we właściwym terminie stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia Zażalenie, o jakim mowa w art. 37 § 1 kpa, jest środkiem zaskarżenia przewidzianym w art. 52 § 2 p.p.s.a., który skarżący musi wyczerpać, by móc skutecznie wnieść skargę na bezczynność do sądu administracyjnego. Strona skarżąca przed wniesieniem skargi na bezczynność Prezydenta Miasta B. w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji o środowisku, nie wniosła do organu wyższego stopnia zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie. Tym samym skoro skarżąca nie wyczerpała przysługujących jej środków zaskarżenia, Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał skargę wniesioną w niniejszej sprawie za niedopuszczalną i na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, ją odrzucił. O zwrocie uiszczonego wpisu sądowego, Sąd orzekł stosownie do treści art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.