II FZ 853/16

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Anna Dumas, , , po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia M. S. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 15 lipca 2016 r. sygn. akt I SA/Gd 1638/15 w zakresie odrzucenia zażalenia od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 28 kwietnia 2016 r., sygn. akt I SA/Gd 1638/15 w sprawie ze skargi M. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia 28 maja 2015 r. nr (...) w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2015 r. postanawia oddalić zażalenie. Przedmiotem zażalenia M. S. (dalej: skarżący) jest postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 15 lipca 2016 r., sygn. akt I SA/Gd 1638/15, w którym odrzucono jego zażalenie na postanowienie tego Sądu z 28 kwietnia 2016 r. utrzymujące w mocy postanowienie referendarza sądowego z 25 lutego 2016 r. w przedmiocie prawa pomocy. W motywach orzeczenia Sąd podał, że w dniu 29 września 2015 r. skarżący złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z 28 maja 2015 r. w przedmiocie podatku od nieruchomości. Postanowieniem z 25 lutego 2016 r. referendarz sądowy odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, po rozpoznaniu wniesionego przez skarżącego sprzeciwu, utrzymał w mocy postanowienie referendarza sądowego. Na powyższe postanowienie, pismem z 7 czerwca 2016 r., skarżący złożył zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku uznał, że zażalenie jako niedopuszczalne podlega odrzuceniu. Sąd wskazał, że z uwagi na datę wniesienia skargi w sprawie znajdują zastosowanie przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w brzmieniu nadanym przez ustawę z dnia 9 kwietnia 2015 r. (Dz. U. z 2015 r., poz. 658, dalej: ustawa zmieniająca). Wskazana ustawa weszła w życie w dniu 15 sierpnia 2015 r. i zasadniczo zmieniła zasady postępowania w sprawach z zakresu prawa pomocy, w tym również zasady rozpoznawania sprzeciwu od postanowienia referendarza. Aktualne brzmienie art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. ‒ Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718, ze zm.; dalej: p.p.s.a.) wskazuje na to, że postanowienia wydane przez wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie art. 260 p.p.s.a. są prawomocne i nie służą od nich żadne środki zaskarżenia. Prawo do wniesienia zażalenia na takie rozstrzygnięcia nie wynika też z żadnego przepisu szczególnego. W zażaleniu od tego postanowienia skarżący stwierdził, że się z nim nie zgadza i wnosi o jego uchylenie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie jest zasadne. Jak prawidłowo wyjaśnił skarżącemu Sąd pierwszej instancji, w przypadku spraw sądowoadministracyjnych zainicjowanych skargami wniesionymi od 15 sierpnia 2015 r. zastosowanie będzie miał art. 260 p.p.s.a. w nowym brzmieniu, nadanym ww. ustawą zmieniającą, w którym nie przewidziano prawa strony do wniesienia zażalenia od postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego wydanego na jego podstawie. Przepis ten stanowi, że rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. Zgodnie zaś z § 2 tego przepisu sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu. Naczelny Sąd Administracyjny podkreśla, że również w art. 194 § 1 p.p.s.a. ani w żadnym innym przepisie tej ustawy nie przewidziano możliwości wniesienia zażalenia od postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego wydanego na podstawie art. 260 p.p.s.a. Skoro skarga w niniejszej sprawie została wniesiona 29 września 2015 r., to mają do niej zastosowanie wskazane wyżej przepisy we wskazanym brzmieniu. To powoduje, że Sąd pierwszej instancji prawidłowo odrzucił zażalenie skarżącego jako niedopuszczalne. Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. zażalenie oddalił.