I FZ 134/16

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Marek Kołaczek po rozpoznaniu w dniu 13 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia G. K. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 18 marca 2016 r., sygn. akt I SA/Rz 27/16 w zakresie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w sprawie ze skargi G. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w R. z dnia 5 listopada 2015 r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za październik 2011 r. postanawia oddalić zażalenie. Zaskarżonym zarządzeniem z dnia 18 marca 2016 r. Przewodniczący Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wezwał stronę skarżącą, na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej powoływana również jako "P.p.s.a.") w zw. z § 1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193 ze zm., dalej również jako "rozporządzenie") do uiszczenia wpisu od skargi, na oznaczoną w sentencji niniejszego postanowienia decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w R., w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. W zażaleniu powyższemu zarządzeniu, skarżący zarzucił naruszenie art. 260 P.p.s.a., przez nierozpoznanie sprzeciwu na postanowienie referendarza sądowego w przedmiocie odmowy przyznania prawa pomocy i wezwanie skarżącego do uiszczenia wpisu, mimo że zaskarżył on w terminie orzeczenie odmawiające przyznania mu prawa pomocy w całości. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Z akt sprawy wynika, że – wbrew twierdzeniom zażalenia – sprzeciw skarżącego został rozpoznany, gdyż postanowieniem z dnia 17 marca 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, działając na podstawie art. 260 § 1 P.p.s.a., w związku z wniesionym sprzeciwem, utrzymał w mocy postanowienie referendarza sądowego odmawiające przyznania skarżącemu prawa pomocy. Ustawa nie przewiduje obecnie, by na postanowienie wydane na podstawie art. 260 P.p.s.a. przysługiwało zażalenie, stąd w świetle art. 168 § 1 P.p.s.a. postanowienie z dnia 17 marca 2016 r. z tym też dniem stało się prawomocne. Stąd nie było potrzeby wstrzymania się z wydaniem zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego do momentu doręczenia skarżącemu odpisu postanowienia z dnia 17 marca 2016 r. i zgodne z prawem było wydanie takiego zarządzenia w dniu 18 marca 2016 r. Bez znaczenia dla oceny zgodności z prawem wskazanego zarządzenia było natomiast to, że jego odpis został skarżącemu doręczony wcześniej od odpisu postanowienia z dnia 17 marca 2016 r. Wysokość wpisu ustalona w niniejszej sprawie nie jest przez skarżącego kwestionowana, stąd tylko dla porządku należy wskazać, że kwota wpisu została obliczona w sposób prawidłowy i zgodny z powołanymi w zarządzeniu przepisami. Ze wskazanych przyczyn, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 oraz art. 198 P.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie.