II SAB/Sz 16/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Barbara Gebel po rozpoznaniu w dniu 3 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. F. na bezczynność Kolegium Programowego w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia: 1) odrzucić skargę, 2) zwrócić skarżącemu uiszczony wpis od skargi w kwocie [...] (słownie: [...]) złotych. Wnioskiem z dnia [...] P.F. zwrócił się do Przewodniczącego Kolegium Programowego działającego przy Ośrodku Kultury w Ś. o przesłanie uwierzytelnionych kopii dokumentów związanych z działalnością ww. Kolegium, za okres [...], w tym: opinii dotyczących projektu rocznego planu działalności i wniosków o dotacje, opinii dotyczących rocznego sprawozdania z działalności, wniosków skierowanych do Burmistrza Miasta Ś., jednostek samorządu terytorialnego oraz organów państwowych o nagrody, wyróżnienia dla instytucji kultury i pracowników ŚOK, protokołów z posiedzeń, list obecności oraz innych dokumentów wytworzonych przez Kolegium. W dniu [...] P.F. wystąpił ze skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. na bezczynność Kolegium Programowego działającego przy Ośrodku Kultury w Ś. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej wskazując, że ww. podmiot nie udostępnił mu żądanej informacji, ani nie wydał decyzji odmowej. Przewodniczący Kolegium Programowego działającego przy Ośrodku Kultury w Ś. w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie wskazując, że wszystkie istniejące dokumenty zostały przekazane wnioskodawcy dnia [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. zważył, co następuje: Przystępując do rozpoznania skargi, sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada, czy przedmiot skargi podlega kontroli tego sądu. Stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", kontrola administracji publicznej sprawowana przez sądy administracyjne obejmuje, m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach, które wskazane zostały w art. 3 § 2 pkt 1 – 4 P.p.s.a., tj. w sprawach, w których organ administracji publicznej jest zobowiązany do wydania decyzji administracyjnej, postanowienia, czy też innego aktu lub czynności, w sprawie z zakresu administracji publicznej, dotyczącego uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w Kodeksie postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI Ordynacji podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw). Przedmiotem niniejszej skargi jest bezczynność Kolegium Programowego działającego przy Ośrodku Kultury w Ś. w zakresie udostępnienia informacji publicznej udzielanej na zasadach i w trybie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2015 r., poz. 2058 ze zm.), zwanej dalej "u.d.i.p". Podkreślenia wymaga, że skarga na bezczynność w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej przysługuje tylko wówczas, gdy strona domagając się udostępnienia danych stanowiących informację publiczną, żądanie skierowała do podmiotu, który jest zobowiązany do jej udzielenia. W związku z tym należy przede wszystkim ustalić, czy Kolegium Programowe działające przy Ośrodku Kultury w Ś. podlega przepisom ustawy o dostępie do informacji publicznej. Zgodnie z art. 4 ust. 1 u.d.i.p. obowiązane do udostępniania informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności: 1) organy władzy publicznej; 2) organy samorządów gospodarczych i zawodowych; 3) podmioty reprezentujące zgodnie z odrębnymi przepisami Skarb Państwa; 4) podmioty reprezentujące państwowe osoby prawne albo osoby prawne samorządu terytorialnego oraz podmioty reprezentujące inne państwowe jednostki organizacyjne albo jednostki organizacyjne samorządu terytorialnego; 5) podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym, oraz osoby prawne, w których Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów. Obowiązane do udostępnienia informacji publicznej są organizacje związkowe i pracodawców, reprezentatywne w rozumieniu ustawy z dnia 24 lipca 2015 r. o Radzie Dialogu Społecznego i innych instytucjach dialogu społecznego (Dz. U. poz. 1240), oraz partie polityczne (art. 4 ust. 2 u.d.i.p.). W ocenie sądu, Kolegium Programowego działającego przy Świdwińskim Ośrodku Kultury w Świdwinie nie sposób zaliczyć do żadnej ze wskazanych powyżej kategorii. Jak wynika z uchwały Rady Miasta z dnia [...] w sprawie nadania statutu Ośrodkowi Kultury w Ś. ([...]), podmiot ten jest samorządową instytucją kultury, działającą m.in. na podstawie ustawy z dnia 25 października 1991 r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej. Jest zatem jednostką organizacyjną samorządu terytorialnego, która wykonuje zadania publiczne. Ośrodek Kultury reprezentuje na zewnątrz dyrektor (§ 4 uchwały), zaś Kolegium Programowe jest jedynie organem doradczo-opiniującym ośrodka (§ 12 uchwały). W świetle powyższego stwierdzić należy, że Kolegium Programowe działające przy Ośrodku Kultury w Ś. nie stanowi jednostki organizacyjnej samorządu terytorialnego (lecz jest wyłącznie wewnętrznym organem tej jednostki), a zatem nie może być traktowane jako podmiot zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej. Natomiast podmiotem takim jest Dyrektor ww. Ośrodka Kultury, gdyż to on reprezentuje jednostkę organizacyjną samorządu terytorialnego, której Kolegium Programowe jest organem doradczo-opiniującym. Oznacza to, że do wniosku skarżącego skierowanego do Przewodniczącego Kolegium Programowego nie będą miały zastosowania przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej, a tym samym skarga na bezczynność ww. Kolegium jest niedopuszczalna. Z tych względów sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 P.p.s.a. skargę odrzucił i stosownie do art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 P.p.s.a. orzekł o zwrocie wpisu.