I OZ 397/16

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Bożena Popowska po rozpoznaniu w dniu 28 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 7 marca 2016 r., sygn. akt II SA/Bk 56/16 o odrzuceniu skargi i zwrocie wpisu w sprawie ze skargi E. S., Z. B., H. P., S. P., M. P. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2015 r. Nr [...] w przedmiocie waloryzacji odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie. E. S., Z. B., H. P., S. P. oraz M. P. złożyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2015 r. Nr [...], wydaną w przedmiocie waloryzacji odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość. W dniu 13 stycznia 2016 r. M. P. uiściła wpis od skargi w kwocie 100 zł. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 22 stycznia 2016 r. skarżący, stosownie do § 2 ust. 3 pkt 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 221, poz. 2193) zostali wezwani do uiszczenia solidarnie uzupełniającego wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł - w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. W wyznaczonym terminie skarżący nie uiścili uzupełniającego wpisu sądowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku postanowieniem z dnia 7 marca 2016 r. orzekł o odrzuceniu skargi na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 1270 ze zm., dalej P.p.s.a.). Jednocześnie, w oparciu o art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a., Sąd postanowił zwrócić M. P. wpis w kwocie 100 zł. Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła M. P. zarzucając Sądowi I instancji naruszenie art. 6 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 220 § 1 i 3 P.p.s.a. Skarżąca podniosła, że wezwanie do uiszczenia uzupełniającego wpisu od skargi było nieprecyzyjne. Z jego treści nie wynikało, że dotychczas wpłacona kwota 100 zł jest niewystarczająca i konieczne jest uiszczenie dodatkowego wpisu w wysokości 100 zł (w sumie 200 zł). Zdaniem skarżącej, Sąd I instancji naruszył też § 2 ust. 3 pkt 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. uznając, że przedmiotowa skarga dotyczy sprawy z zakresu nieruchomości, od której pobiera się wpis stały w wysokości 200 zł. Przedmiotem sprawy nie jest bowiem nieruchomość, ale roszczenie pieniężne, a zatem wpis sądowy winien być ustalony na podstawie § 1 pkt 1 ww. rozporządzenia w wysokości 100 zł. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. W myśl art. 230 § 1 P.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem tym jest m.in. skarga (§ 2). Zgodnie zaś z art. 231 P.p.s.a., wpis stosunkowy od pism wszczynających postępowanie pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne, stanowiące według art. 216 P.p.s.a. wartość przedmiotu zaskarżenia. W pozostałych sprawach pobiera się wpis stały. Stosownie do delegacji ustawowej zawartej w art. 233 P.p.s.a. wysokość oraz szczegółowe zasady pobierania wpisu określone zostały w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 roku w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193). W rozpoznawanej sprawie skarżący wnieśli skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2015 r. utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta B. z dnia [...] października 2015 r., którą dokonano waloryzacji odszkodowania przyznanego orzeczeniem Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w B. z dnia [...] listopada 1954 r. W. P. za wywłaszczoną prawomocnym orzeczeniem Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w B. z dnia [...] lipca 1954 r. nieruchomość o powierzchni 1930 m2 położoną w B. przy ul. Ś. i Z. Sprawa zainicjowana tą skargą bez wątpienia dotyczy należności pieniężnej (kwoty zwaloryzowanego odszkodowania w wysokości 606, 50 zł wraz z odsetkami w kwocie 348,50 zł), a więc pobierany jest w tym przypadku wpis stosunkowy, zależny od wartości przedmiotu zaskarżenia. W przedmiotowej sprawie nie znajdował więc zastosowania § 2 ust. 3 pkt 5 rozporządzenia z dnia 16 grudnia 2003 r. Wpis od skargi powinien być określony w oparciu o § 1 pkt 1 rozporządzenia na kwotę 100 zł. Kwotę tę skarżący uiścili bez wezwania w dniu 13 stycznia 2016 r. Brak było zatem podstaw do wzywania ich do uiszczenia uzupełniającego wpisu sądowego, a w konsekwencji do odrzucenia skargi na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a. Z tych względów, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.