I SA/Wa 8/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Boniecka-Płaczkowska Sędziowie: WSA Mirosław Gdesz (spr.) WSA Przemysław Żmich Protokolant specjalista Joanna Pleszczyńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 października 2013 r. sprawy ze skargi B. J. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 listopada 2011 r. sygn. akt I SA/Wa 981/11 oddala skargę o wznowienie postępowania sądowego. I. Stan faktyczny B. J. (zwana dalej skarżącą) wniosła skargę o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 listopada 2011 r. sygn. akt I SA/Wa 981/11 wydanego w sprawie ze skargi B. J. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] marca 2011 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie zwrotu nieruchomości położonej w P. przy ulicy [..] o powierzchni [...] m2 uregulowanej w księdze wieczystej hip. [...]. W skardze jako podstawę wznowienia skarżąca wskazała art. 273 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej powoływana jako P.p.s.a.).. Skarżąca podniosła, ze podstawę wznowienia stanowi decyzja Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [...] października 2012 r. nr [...] o odmowie stwierdzenia nieważności powołanej decyzji Wojewody [...] z dnia [...] marca 2011 r. W wyroku tym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalając skargę na decyzję o umorzeniu postępowania w przedmiocie zwrotu nieruchomości wywłaszczonej uznał, w szczególności że w orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntowany jest pogląd, że w postępowaniu administracyjnym o zwrot wywłaszczonej nieruchomości na podstawie art. 136 ust. 3 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (t.j. Dz. U. z 2010 r. Nr 102, poz 651 ze zm.) przepisu wniosek musi pochodzić od wszystkich poprzednich właścicieli (współwłaścicieli), bądź od wszystkich spadkobierców poprzednich właścicieli wywłaszczonej nieruchomości. Orzeczenie w przedmiocie zwrotu wywłaszczonej nieruchomości na rzecz tylko jednego współwłaściciela bez udziału w postępowaniu i zgody na to pozostałych współwłaścicieli powoduje, że decyzja taka rażąco narusza prawo. W sytuacji, gdy brak jest wniosku pochodzącego od wszystkich współwłaścicieli wywłaszczonej nieruchomości organ powinien wezwać składającego wniosek do jego uzupełnienia. Uzupełnienie to będzie mogło polegać na podpisaniu wniosku przez wszystkich byłych współwłaścicieli, bądź upoważnieniu jednego z nich do występowania w imieniu pozostałych. Zdaniem Sądu prawidłowe jest stanowisko organów administracji orzekających w sprawie, iż wobec braku wniosku o zwrot wywłaszczonej nieruchomości, pochodzącego od wszystkich poprzednich współwłaścicieli, bądź od ich spadkobierców, postępowanie administracyjne, wszczęte na podstawie wniosku skarżącego należało umorzyć na podstawie art. 105 § 1 kpa. Zgodnie bowiem z tym przepisem na organach administracji spoczywa obowiązek wydania decyzji o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe z jakiejkolwiek przyczyny. Jedynie zgłoszenie wniosku przez wszystkie uprawnione podmioty dawałoby podstawę organom administracji do rozpoznania sprawy zwrotu wywłaszczonej nieruchomości, co do istoty i wydania w tej sprawie merytorycznego rozstrzygnięcia (por. powołany wyżej wyrok NSA z dnia 5 stycznia 2001 r. sygn. akt IV SA 2217/98 Lex nr 53398). Dlatego też Sąd, uznając za zgodne z prawem decyzje wydane przez organy obu instancji, nie badał sprawy pod względem merytorycznym uznając tym samym zarzuty skargi za nieuzasadnione. Kwestionowanemu wyrokowi skarżąca zarzuciła naruszenie : 1. przepisów prawa materialnego, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, a to: a) naruszenie art. 2 i art. 5 ustawy z dnia 6 lipca 1972 r. o terenach budownictwa jednorodzinnego i zagrodowego oraz o podziale nieruchomości w miastach i osiedlach (Dz.U. Nr 27, poz.192) w związku z Zarządzeniem Nr [...] Naczelnika Miasta [...] z dnia [...] r. w sprawie [...] - przez niewskazanie dowodów na podstawie których ustalono, że wymieniona w uzasadnieniu wyroku nieruchomość o nr hip [...]' została objęta przepisami ustawy z dnia 6 lipca 1972 r. i z mocy tej ustawy przejęta została na rzecz Państwa, b) naruszenie art.136 ust.3 u.g.n przez pominięcie art.137 stanowiącego część art.136 ust.3 u.g.n, c) naruszenie art.137 ust.1 u.g.n przez pominięcie badania, czy działka o obecnym nr ewid. [...] o pow. [...] m2 stała się zbędna na cel określony w decyzji o wywłaszczeniu (przejęciu) i czy zachodzą przesłanki zbędności, d) naruszenie art.136 ust.3 u.g.n przez błędną interpretację tego przepisu, w związku z żądaniem przyłączenia się do wniosku o zwrot wymienionej w uzasadnieniu wyroku nieruchomości o nr hip [...] wszystkich pozostałych właścicieli (lub następców prawnych), bez wcześniejszego zbadania przesłanki zbędności z art.137 ust.l u.g.n.odnośnie działki o obecnym nr ewid.[...] o pow. [...] m2. 2. przepisów prawa procesowego, które miało istotny wpływ na rozstrzygnięcie sprawy, a to: a) naruszenie art.7, art 77, art.80 k.pa. w związku z art.136 ust.3 i art.137 ust. 1 u.g.n. i w związku z Zarządzeniem Nr [...] Naczelnika Miasta z dnia [...] - przez niezgromadzenie dowodów m. in. planu zagospodarowania przestrzennego i planu realizacyjnego w celu oceny, czy wymieniona w uzasadnieniu wyroku nieruchomość o nr hip [...] o pow. [...] m2 została objęta przepisami ustawy z dnia 6 lipca 1972 r. i czy została przejęta na rzecz Państwa z mocy tej ustawy i czy zachodzą przesłanki upoważniające organ administracji do zwrotu działki o obecnym nr ewid. [...] o pow. [...] m2, b) naruszenie art.105 § 1 k.p.a - przez błędne przyjęcie, że postępowanie w sprawie stało się bezprzedmiotowe i zaistniały warunki do umorzenia postępowania na podstawie art.136 ust.3 bez wcześniejszego zbadania, czy występują przesłanki zbędności określone art.137 ust. 1 u.g.n., c) naruszenie art.141 § 4 P.p.s.a. w zw. z art.153 p.p.s.a. - przez sformułowanie w uzasadnieniu wyroku błędnej oceny prawnej, mającej wpływ na nieprawidłowe rozstrzygnięcie Sądu i przez nieprzedstawienie zarzutów zawartych w skardze z dnia 5 maja 2011 r. i uzupełnieniach z dnia 10 maja 2011 r., 17 sierpnia 2011 r., 5 września 2011 r., 7 listopada 2011 r. i 14 listopada 2011 r. i nieuwzględnienie materiału dowodowego, d) naruszenie art.151 P.p.s.a. - przez utrzymanie decyzji organów I i II instancji w mocy bez wskazania dowodów na podstawie których ustalono, że wymienioną w uzasadnieniu wyroku nieruchomość o nr hip [...] objęto przepisami ustawy z dnia 6 lipca 1972 r. i przejęto na rzecz Państwa z mocy tej ustawy, e) naruszenie art.151 P.p.s.a. - przez utrzymanie decyzji organów I i II instancji wydanych w oparciu o Zarządzenie Nr [...] Naczelnika Miasta [..] z dnia [...], które nie miało mocy obowiązującej i prawnej od dnia wydania, ponieważ naruszało art.2 i art.5 ustawy z dnia 6 lipca 1972 r., 7 f) naruszenie art.151 p.p.s.a. - przez utrzymanie decyzji organów I i II instancji wydanych w oparciu o art.136 ust.3 u.g.n., który nie ma zastosowania do wskazanej w uzasadnieniu wyroku nieruchomości nr hip [...] o pow. [...] m2, ponieważ nieruchomość odebrano właścicielom bez podstawy prawnej i nie na rzecz Państwa, g) naruszenie art.151 p.p.s.a. - przez utrzymanie decyzji organów I i II instancji wydanych względem nieruchomości o nr hip. [...] o pow. [...] m2, a nie względem działki o obecnym nr ewid.[...] o pow. [...] m2. Na poparcie przedstawionych zarzutów skarżąca w obszernym uzasadnieniu skargi przedstawiła szereg argumentów. Ponadto stanowisko zaprezentowane w skardze zostało uzupełnione pismami skarżącej, które wpłynęły do Sądu w dniu 9 lipca 2013 r. i w dniu 23 września 2013 r. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. II. Uzasadnienie prawne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest całkowicie nieuzasadniona i podlega oddaleniu. Instytucja wznowienia postępowania umożliwia rozpoznanie sprawy, w której zapadł wyrok prawomocny. Wznowienie postępowania może jednak nastąpić wyłącznie w przypadkach przewidzianych w Dziale VII P.p.s.a. Powyższe wynika z treści art. 270 P.p.s.a. Skarga o wznowienie postępowania, zgodnie z art. 277 i 279 P.p.s.a., powinna: 1) być wniesiona – poza wyjątkami przewidzianymi w przepisach – w terminie trzymiesięcznym od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, 2) zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, 3) zawierać podstawę wznowienia i jej uzasadnienie, 4) zawierać okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do jej wniesienia, 5) zawierać żądanie o uchylenie lub zmianę zaskarżonego orzeczenia. Rozpatrzenie skargi o wznowienie, co wynika z art. 280 § 1 P.p.s.a, warunkuje wniesienie skargi w terminie i oparcie jej na ustawowej podstawie wznowienia. Brak jednego z tych elementów powoduje to, że rozpoznanie skargi o wznowienie jest niemożliwe, skutkując jej odrzuceniem. Sąd zauważa, iż skarga strony spełnia wszelkie formalne przesłanki pozwalające na jej merytoryczną ocenę. W sprawie skarga o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego oparta została na podstawie określonej w art. 273 § 2P.p.s.a. Wskazując w/w podstawę wznowienia, strona powołała się na nowe okoliczności faktyczne i nowy dowód, o których dowiedziała się dopiero w dniu [...] października 2012 r., tj. w dacie w której odebrała decyzję Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [...] października 2012 r. o odmowie stwierdzenia nieważności opisanej decyzji Wojewody [..] z dnia [...] marca 2011 r. Tym nowym dowodem, wskazującym na zaistnienie nowej i nieznanej okoliczności jest bowiem zdaniem strony, powołana decyzja Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [...] października 2012 r. Zdaniem Sądu, powoływana we wniosku o wznowienie postępowania "nowa okoliczność" nie spełnia przesłanki z art. 273 § 2 P.p.s.a. Decyzja ta odmawia stwierdzenia nieważności decyzji, które zostały ocenione jako zgodne z prawem powołanym wyrokiem WSA w Warszawie z dnia 28 listopada 2011 r. a zatem nie stanowi nowego faktu czy dowodu w sprawie. W istocie przedmiotowa skarga o wznowienie postępowania sądowego kwestionuje prawidłowość ustaleń zawartych w powołanym wyroku i nie ma żadnego związku z wykazywaną w skardze przesłanką wznowienia postępowania. Natomiast kwestia legalności przejęcia nieruchomości czy odrębnych decyzji wydanych w odniesieniu do spornych nie może być badana w ramach skargi o wznowienie postępowania. Wobec niezasadności zgłoszonej w sprawie podstawy wznowienia, Sąd – w oparciu o art. 282 § 2 P.p.s.a. oddalił skargę o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 listopada 2011 r. sygn. akt I SA/Wa 981/11.