II OZ 693/16

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 6 lipca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M.K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 7 kwietnia 2016 r. sygn. akt II SA/Gd 2/16 o odmowie przywrócenia terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi w sprawie ze skargi M.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w G. z dnia [...] października 2015 r. nr [...] w przedmiocie opłaty związanej ze wzrostem wartości nieruchomości postanawia: oddalić zażalenie. Postanowieniem z dnia 7 kwietnia 2016 r. sygn. akt II SA/Gd 2/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, w sprawie ze skargi M.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w G. z dnia [...] października 2015r. w przedmiocie opłaty związanej ze wzrostem wartości nieruchomości, odmówił skarżącej przywrócenia terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że postanowieniem z dnia 8 marca 2016 r. odrzucił skargę skarżącej z uwagi na nieuzupełnienie braku formalnego skargi w postaci jej odpisu. Następnie pismem z dnia 24 marca 2016 r. skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku skargi, podnosząc, że na wezwanie uiściła wpis od skargi oraz sporządziła pismo przewodnie wraz z żądanym odpisem skargi, które następnie przekazała do wysłania mężowi. Sama nie mogła tego uczynić, gdyż była chora i miała wysoką gorączkę. Zdaniem skarżącej do uchybieniu terminu doszło bez jej winy. Zawiniła tutaj osoba trzecia. Do wniosku został załączony odpis skargi. W ocenie Sądu wniosek skarżącej nie zasługiwał na uwzględnienie, albowiem skarżąca nie uprawdopodobniła okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu. Zdaniem Sądu okoliczność niewysłania przesyłki przez męża skarżącej nie uzasadnia przywrócenia terminu. Skarżąca nawet nie zapytała męża, czy wysłał korespondencję. A zatem ani skarżąca ani jej mąż nie podjęli największego w danych warunkach wysiłku w celu dopilnowania wysłania odpisu skargi w ustawowym terminie. W ocenie Sądu zagubienie przesyłki przez męża skarżącej stanowi dowód na lekkomyślne potraktowanie konieczności nadania przesyłki. A zatem niewykonanie polecenia przez męża skarżącej nie uzasadnia przywrócenia terminu, albowiem nie świadczy to o braku winy w uchybieniu terminu. Dlatego, na mocy art. 86 § 1 P.p.s.a. Sąd nie uwzględnił wniosku skarżącej. Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła skarżąca domagając się jego uchylenia i przywrócenia terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi. W uzasadnieniu skarżąca podniosła, że nie może się zgodzić z decyzją Sądu, albowiem z jednej strony znalazła się w sytuacji nadzwyczajnej – choroba z wysoką gorączką, a mimo to czyniła działania, żeby wysłać w terminie przesyłkę do sądu, przekazując ją osobie godnej zaufania – swojemu mężowi. A zatem skarżąca miała prawo przypuszczać, że mąż nadał przesyłkę. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 86 § 1 zdanie 1 P.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Wniosek ten powinien powoływać okoliczności wskazujące na brak winy strony w uchybieniu terminu, które zapewniają uprawdopodobnienie jego zasadności. Brak winy w uchybieniu terminu powinien być przy tym oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet niewielkim niedbalstwem. Z brakiem winy mamy bowiem do czynienia tylko w przypadku zaistnienia niezależnych od strony, która uchybiła terminowi i niemożliwych do przezwyciężenia, okoliczności z powodu których doszło do przekroczenia wyznaczonego przepisami prawa terminu. W niniejszej sprawie, co trafnie ocenił Sąd pierwszej instancji, skarżąca nie uprawdopodobniła, by uchybienie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi nastąpiło bez jej winy. Podkreślenia wymaga, że zaniedbanie osoby, której powierzono wykonanie czynności do której zobowiązana była skarżąca nie uzasadnia przywrócenia uchybionego terminu. W ramach kryterium dochowania staranności, warunkującego brak winy w uchybieniu terminowi, mieści się bowiem również kontrola sposobu wykonania powierzonej czynności. Jak wskazuje skarżąca, z powodu choroby powierzyła nadanie przesyłki zawierającej odpis skargi swojemu mężowi, który w rezultacie nie wysłał jej, a sama przesyłka uległa zagubieniu. Przy czym przyczyną niewysłania korespondencji przez męża skarżącej był nawał pracy, końcowo list zaginął, a mąż skarżącej o samej sprawie zapomniał. Powierzenie czynności osobie trzeciej powoduje, że nieprawidłowe wykonanie przez nią obowiązków obciąża również osobę zlecającą (porównaj: postanowienie NSA z 26.06.2008 r. II OZ 678/08). W związku z powyższym skutki zaniedbania przez męża strony obciążają również samą skarżącą. Zawinienie osoby, której powierzono wykonanie czynności, w uchybieniu terminu nie stanowi natomiast przesłanki do przywrócenia terminu. Trafnie zatem Sąd pierwszej instancji ocenił, że nie ma podstaw do przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Mając zatem na uwadze powyższe, na mocy art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.