II SAB/Ol 13/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Jezielska po rozpoznaniu w dniu 11 marca 2016r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. G. na bezczynność Starosty . w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia 1. umorzyć postępowanie sądowe 2. zasądzić od Starosty na rzecz skarżącego kwotę 601,20 zł (słownie: sześćset jeden złotych dwadzieścia groszy) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego K. G. – reprezentowany przez adw. M. T. - wniósł skargę na bezczynność Starosty . w przedmiocie udostępnienia mu informacji publicznej. Podał, że w dniu 10 grudnia 2015r. skarżący wystąpił do organu o udostępnienie informacji publicznej w zakresie sposobu realizowania obsługi prawnej powiatu, a w przypadku gdyby obsługa ta była realizowana przez radców prawnych organ miał podać ilość etatów oraz miesięczny koszt utworzenia/funkcjonowania każdego etatu. Wskazano, że w odpowiedzi organ poinformował skarżącego, że obsługę prawną powiatu realizuje 2 radców prawnych zatrudnionych na 3/5 etatu każdy. Wyjaśnił także, że informacja o kosztach miesięcznego utworzenia/funkcjonowania każdego etatu wymaga przetworzenia danych. Podniesiono, że skoro do dnia wniesienia skargi organ nie udostępnił żądanej informacji, ani też nie wydał decyzji odmownej, to pozostaje w bezczynności. Jeśli bowiem organ uznał, że żądana informacja jest informacją przetworzoną to winien wezwać skarżącego do wykazania szczególnego interesu publicznego pod rygorem wydania decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej. Organ nie może w takim przypadku poprzestać na poinformowaniu o tym, że żądana informacja jest informacją przetworzoną. W odpowiedzi na skargę Starosta . wniósł o oddalenie skargi. Wyjaśniono, że udzielając odpowiedzi na wniosek skarżącego organ podał - zgodnie ze stanem faktycznym - że nie posiada wyliczonych danych związanych z kosztem utworzenia/funkcjonowania etatów radcowskich i ze jest to informacja przetworzona. Dopiero z treści skargi organ dowiedział się, że chodzi o wynagrodzenia i mejlem z dnia 12 stycznia 2016r. podał wysokość wynagrodzeń radców prawnych. W związku z tym w ocenie starosty organ pozostawał w bezczynności, ale bezczynność ta nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Było to związane z błędnym zinterpretowaniem prawa i nie miało cech lekceważącego traktowania obowiązków nałożonych ustawą o dostępie do informacji publicznej. Dlatego zdaniem organu skarga jest nieuzasadniona. Pismem z dnia 22 lutego 2016r. pełnomocnik skarżącego wniosła o umorzenie postepowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 54 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i zasądzenie kosztów postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Przepis art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r. poz. 270 ze zm., dalej jako: p.p.s.a.) umożliwia organowi, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, uwzględnienie skargi w całości w terminie 30 dni od dnia jej otrzymania. Zgodnie zaś z art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe. Jak wskazano w uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 listopada 2008r. (Sygn. akt I OPS 6/08, opublik. ONSiWSA z 2009r. Nr 4 poz. 63, LEX 463487) przepis art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. ma zastosowanie także w przypadku, gdy po wniesieniu skargi na bezczynność – w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a p.p.s.a. – organ wyda akt lub dokona czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, co do których pozostawał w bezczynności. W uzasadnieniu uchwały wskazano między innymi, iż wydanie decyzji przez organ lub innego aktu wyłącza możliwość uwzględnienia przez sąd skargi, nawet wówczas, gdy akt ten lub czynność zostały wydane z naruszeniem terminu przewidzianego do ich wydania. Z kolei warunkiem wydania wyroku oddalającego skargę jest jej niezasadność. Jednakże uwzględnienie skargi w trybie autokontroli dowodzi, iż nastąpiło naruszenie prawa nakazujące jej uwzględnienie, przynajmniej w dniu jej wniesienia do sądu. Fakt, iż organ usunął to naruszenie prawa we własnym zakresie, nie upoważnia sądu administracyjnego do wydania wyroku stwierdzającego bezzasadność zaskarżenia czynności organu. Fakt ten oznacza jedynie, iż między skarżącym a organem ustał spór co do legalności niepodjęcia w terminie określonego aktu lub czynności. Brak tego sporu jest równoznaczny z tym, że sprawa sądowoadministracyjna wygasa, a co za tym idzie – z bezprzedmiotowością dalszego postępowania w sprawie. Poza tym wskazano, iż w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 p.p.s.a. skarżący ma możność ubiegania się o zasądzenie od organu na jego rzecz kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia jego praw. W niniejszej sprawie przedmiotem skargi była bezczynność organu w rozpatrzeniu wniosku skarżącego o udzielenie informacji publicznej. Wniosek o udzielenie informacji skarżący skierował do organu w dniu 10 grudnia 2015r. Wprawdzie w dniu 14 grudnia 2015r. organ udzielił częściowo żądanej informacji, ale w odniesieniu do zawartego we wniosku pytania o koszt utworzenia/funkcjonowania etatu radcy prawnego organ poinformował stronę, że takiej informacji nie posiada, gdyż wymaga ona przetworzenia. Dopiero w dniu 12 stycznia 2016r., czyli po wniesieniu skargi z dnia 4 stycznia 2016r., organ udzielił żądanej informacji także w tym zakresie. Wyjaśnić zatem należy, że zgodnie z art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2015r. poz. 2058 ze zm., dalej jako: u.d.i.p.) udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku. Zgodnie zaś z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. prawo do informacji publicznej obejmuje uprawnienie do uzyskania informacji publicznej, w tym uzyskania informacji przetworzonej w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego. Zatem w sytuacji, gdy zdaniem organu żądana informacja publiczna ma charakter przetworzony, należy wezwać stronę do wykazania szczególnie istotnego interesu prawnego. Przy czym nawet w przypadku, gdy wnioskodawca takiego interesu nie wykaże organ winien wydać decyzję o odmowie udostępnienia informacji, na podstawie art. 16 u.d.i.p. Zatem pismo skierowane do skarżącego, informujące o tym, że żądana informacja ma charakter przetworzony i w związku z tym organ jej nie posiada, nie czyniło zadość wymogom rozpatrzenia wniosku o udostępnienie informacji publicznej w rozumieniu powołanych przepisów u.d.i.p. W związku z tym nie ulega wątpliwości, że w dacie wniesienia skargo organ pozostawał w bezczynności. Jednak skarga została przez organ uwzględniona w terminie określonym w art. 54 § 3 p.p.s.a., a skarżący wniósł o umorzenie postępowania. W związku z tym Sąd uznał, że postępowanie sądowe jest bezprzedmiotowe i dlatego na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w zw. z art. 54 § 3 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia. O kosztach orzeczono na podstawie art. 201 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a., uwzględniając uiszczony wpis od skargi, wygrodzenie adwokata ustalone zgodnie z § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 22 października 2015 w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz.U. z 2015r. poz. 1801) oraz jego wydatki.