II SA/Wa 44/16

PostanowienieWSA w Warszawie2016-03-14

Skład orzekający: Sędzia WSA Andrzej Góraj

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy postanowienie Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych o kontynuowaniu czynności kontrolnych, wydane na podstawie ustawy o swobodzie działalności gospodarczej, podlega kontroli sądu administracyjnego?
Ratio decidendi
Postanowienie Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych o kontynuowaniu czynności kontrolnych, wydane na podstawie art. 84c ust. 9 pkt 2 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej, nie podlega kontroli sądu administracyjnego. Nie jest to decyzja administracyjna, postanowienie kończące postępowanie administracyjne ani postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty, ani też akt lub czynność z zakresu administracji publicznej kształtująca bezpośrednio uprawnienia lub obowiązki materialnoprawne. Ustawa o swobodzie działalności gospodarczej nie przewiduje właściwości sądów administracyjnych do kontroli tego typu postanowień.
Stan faktyczny
Przedsiębiorca A. C. złożył sprzeciw wobec czynności kontrolnych Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych (GIODO). GIODO postanowieniem z dnia [...] września 2015 r. postanowił o kontynuowaniu czynności kontrolnych. Po wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, GIODO postanowieniem z dnia [...] października 2015 r. utrzymał w mocy swoje poprzednie postanowienie. Przedsiębiorca złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie GIODO z dnia [...] października 2015 r. Organ wniósł o odrzucenie skargi, wskazując na jej niedopuszczalność.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie Przewodniczący: Sędzia WSA Andrzej Góraj po rozpoznaniu w dniu 14 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. C. prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą [...] na postanowienie Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] października 2015 r. nr [...] w przedmiocie kontynuowania czynności kontrolnych postanawia - odrzucić skargę. Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych, działając na podstawie art. 84c ust. 9 pkt 2 ustawy z dnia 02 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (t. j. Dz. U. z 2015 r., poz. 584 ze zm.) po rozpatrzeniu sprzeciwu A. C. prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą [...] z miejscem wykonywania działalności w O., wobec podjętych przez Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych i wykonywanych czynności kontrolnych z żądaniem odstąpienia od kontynuowania kontroli w związku z rażącym naruszeniem przepisów prawa, postanowieniem z dnia [...] września 2015 r. nr [...] postanowił o kontynuowaniu czynności kontrolnych. Pismem z dnia 16 października 2015 r. A. C. prowadzący działalność gospodarczą pod firmą [...] z miejscem wykonywania działalności w O. złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie przedmiotowej sprawy zakończonej ww. postanowieniem GIODO. Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych po rozpatrzeniu przedmiotowego wniosku, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 i art. 127 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.) oraz na podstawie art. 84c ust. 10 i ust. 16 ustawy z dnia 02 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (t. j. Dz. U. z 2015 r., poz. 584 ze zm.), postanowieniem z dnia [...] października 2015 r. nr [...] utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. A. C. prowadzący działalność gospodarczą pod firmą [...] pismem z dnia [...] grudnia 2015 r. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie GIODO z dnia [...] października 2015 r. nr [...]. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, w związku z tym, że zaskarżone postanowienie jest ostateczne i nie przysługuje na nie skarga do sądu administracyjnego. Na poparcie powyższego organ powołał postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 grudnia 2010 r. sygn. akt I OSK 1030/10. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t. j. Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem legalności. Stosownie natomiast do treści art. 3 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267, z późn. zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Z kolei zgodnie z art. 3 § 3 ppsa, sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. A. C. prowadzący działalność gospodarczą pod firmą [...] przedmiotem skargi do WSA w Warszawie uczynił postanowienie GIODO z dnia [...] października 2015 r. nr [...] utrzymujące w mocy postanowienie GIODO z dnia [...] września 2015 r. o kontynuowaniu czynności kontrolnych – prowadzonych przez inspektorów upoważnionych przez GIODO u ww. przedsiębiorcę – zgodności przetwarzania danych osobowych z przepisami o ochronie danych osobowych. Wyjaśnić należy, że ustawa z dnia 02 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. z 2015 r., poz. 584 ze zm.) w rozdziale 5 normuje kontrolę działalność gospodarczej przedsiębiorcy. W myśl art. 84c ust. 1 ww. ustawy, przedsiębiorca może wnieść sprzeciw wobec podjęcia i wykonywania przez organy kontroli czynności z naruszeniem wskazanych w ustawie przepisów. Organ kontroli w terminie 3 dni roboczych od dnia otrzymania sprzeciwu, rozpatruje sprzeciw oraz wydaje postanowienie o kontynuowaniu czynności kontrolnych (art. 84c ust. 9 pkt 2 ww. ustawy). Stosownie do treści art. 84c ust. 10 ww. ustawy, na postanowienie, o którym mowa w ust. 9, przedsiębiorcy przysługuje zażalenie w terminie 3 dni od dnia otrzymania postanowienia. Zgodnie zaś z treścią art. 84c ust. 16 ww. ustawy, do postępowań, o których mowa w ust. 9 i 10, w zakresie nieuregulowanym stosuje się przepisy Kodeksu postepowania administracyjnego. Wyjaśnić należy, że "postępowanie kontrolne jest postępowaniem odrębnym od postępowania administracyjnego. Zgodnie z przepisami Kodeksu postępowania administracyjnego przedmiotem postępowania administracyjnego jest ustalenie stanu faktycznego będącego podstawą do autorytatywnej konkretyzacji normy materialnego prawa administracyjnego w celu rozstrzygnięcia o prawach lub obowiązkach jednostki. Według art. 104 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, decyzja jest formą załatwienia sprawy, chyba że przepisy kodeksu stanowią inaczej. Przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego dopuszczają możliwość rozstrzygnięcia w formie postanowienia, w zakresie współdziałania w procesie wydania decyzji (art. 106 § 5 w związku z art. 106 § 1). Postanowienia podejmowane w postępowaniu kontrolnym nie są wydawane w postępowaniu administracyjnym, nie kształtują uprawnień lub obowiązków jednostki, a jedynie w następstwie może nastąpić ukształtowanie uprawnień lub obowiązków. (...) Odesłanie do stosowania w zakresie nieuregulowanym w postępowaniach kontrolnych przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego nie daje podstaw do nadania im charakteru prawnego postępowania administracyjnego. Nie można zatem tylko z przyznania prawa zażalenia od postanowienia wyprowadzić dopuszczalności drogi przed sądem administracyjnym. Art. 3 § 2 pkt 2 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stanowi expressis verbis o zaskarżalności postanowień wydanych w postępowaniu administracyjnym. Postanowienie o kontynuowaniu czynności kontrolnych nie kończy postępowania administracyjnego, jak i nie rozstrzyga istoty sprawy. Zaskarżone postanowienie nie podlega kontroli sądów administracyjnych na podstawie art. 3 § 2 pkt 2 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi." (patrz: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 grudnia 2010 r. sygn. akt I OSK 1030/10). Zaskarżone postanowienie o kontynuowaniu czynności kontrolnych, sprowadzające się do ustalenia stanu faktycznego w zakresie przestrzegania przepisów o ochronie danych osobowych nie stanowi też aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej, gdyż nie kształtuje bezpośrednio uprawnień lub obowiązków materialnoprawnych wynikających z przepisów prawa. Tym samym nie podlega zaskarżeniu na podstawie art. 3 § 2 pkt 4 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. "Postanowienia wydane w postępowaniu kontrolnym z uwagi na odrębny przedmiot od przedmiotu postępowania administracyjnego nie podlegają zaskarżeniu na podstawie art. 3 § 2 pkt 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Możliwość objęcia kognicją sądów administracyjnych aktów wydanych na podstawie przepisów szczególnych, do których nie odnoszą się warunki określone w art. 3 § 2, przewiduje art. 3 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wymaga to jednak, jak stanowi art. 3 § 3 regulacji w przepisie szczególnym właściwości sądów administracyjnych. (...) ustawa o swobodzie działalności gospodarczej nie stanowi o właściwości sądów administracyjnych do kontroli i stosowania środków wobec postanowień wydawanych w postępowaniu kontrolnym, w tym postanowienia o kontynuowaniu czynności kontrolnych. Na postanowienia o kontynuowaniu czynności kontrolnych wydane na podstawie art. 84c ust. 9 pkt 2 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej skarga do sądu administracyjnego nie przysługuje." (patrz: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 grudnia 2010 r. sygn. akt I OSK 1030/10). W związku z powyższym skarga wniesiona na tego rodzaju postanowienie, niemieszczące się w podanym wyżej zakresie określonym przez art. 3 ppsa, podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 w związku z art. 3 § 2 i § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 14.07.2026. · Źródło