I OZ 1214/16

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodnicząca Sędzia NSA Jolanta Sikorska po rozpoznaniu w dniu 9 listopada 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 kwietnia 2016 r., sygn. akt II SA/Wa 1187/15 o odrzuceniu wniosku o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 marca 2016 r., sygn. akt II SA/Wa 1187/15 w sprawie ze skargi J.K. na orzeczenie dyscyplinarne Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia [...] maja 2015 r., nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary dyscyplinarnej postanawia: oddalić zażalenie. Postanowieniem z dnia 20 kwietnia 2016 r., sygn. akt II SA/Wa 1187/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie – po rozpoznaniu wniosku J. K. w przedmiocie uzupełnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 marca 2016 r., sygn. akt II SA/Wa 1187/15 – odrzucił wniosek. W uzasadnieniu postanowienia podano, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 15 marca 2016 r., sygn. akt II SA/Wa 1187/15 oddalił skargę J. K. na orzeczenie dyscyplinarne Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia [...] maja 2015 r., nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary dyscyplinarnej. W dniu 11 kwietnia 2016 r. skarżący wystąpił do Sądu z wnioskiem o uzupełnienie powyższego wyroku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił ww. wniosek. Sąd ten wskazał, że ustawą z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2015 r., poz. 658) wprowadzono do przepisu art. 194 § 1 punkt 5a, zgodnie z którym na postanowienie o odrzuceniu wniosku o uzupełnienie wyroku oraz na odmowę jego uzupełnienia przysługuje zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Sąd I instancji przytaczając treść art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t.:Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej: P.p.s.a., podał, że uzupełnienie orzeczenia, o jakim mowa w tym przepisie dotyczy sytuacji, w której orzeczenie jest niekompletne. Sąd I instancji wskazał, że w rozpoznawanej sprawie wniosek o uzupełnienie wyroku został wniesiony po terminie, o którym mowa w art. 157 § 1 P.p.s.a. Wydany w niniejszej sprawie wyrok o oddaleniu skargi, z uwagi na treść art. 141 § 2 P.p.s.a. cytowanej ustawy nie był doręczany z urzędu, lecz w związku z wnioskiem skarżącego. Oznacza to, że 14-dniowy termin do złożenia wniosku o uzupełnienie wyroku rozpoczął swój bieg od dnia 15 marca 2016 r., tj. od dnia ogłoszenia wyroku w niniejszej sprawie. Zatem wniosek złożony w dniu 11 kwietnia 2016 r. jest wnioskiem spóźnionym (ostatnim dniem terminu na złożenie wniosku był dzień 29 marca 2016 r.) i podlega odrzuceniu. Dodatkowo Sąd I instancji wskazał, że wniosek zgłoszony w trybie art. 157 § 1 P.p.s.a. może dotyczyć uzupełnienia sentencji wyroku, a nie jego uzasadnienia. Na podstawie tego przepisu nie można żądać uzupełnienia uzasadnienia orzeczenia przez zamieszczenie w nim określonych – żądanych przez stronę postępowania – kwestii, bowiem takie działanie w istocie zmierza nie do uzupełnienia, lecz do zmiany uzasadnienia przez zamieszczenie w nim wskazanych przez stronę okoliczności. Zdaniem Sądu I instancji, z treści złożonego wniosku wynikało, że dotyczy on uzupełnienia treści uzasadnienia, a zatem również z tego powodu przedmiotowy wniosek jest niedopuszczalny. W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżący wniósł o jego uchylenie i przywrócenie terminu do złożenia wniosku o uzupełnienie wyroku oraz otwarcie zamkniętej w dniu 15 marca 2016 r. rozprawy i jej ponowne przeprowadzenie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zażalenie jest niezasadne. Stosownie do art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t.: Dz. U. z 2016 r., poz. 718), dalej P.p.s.a., strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu – a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia – zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Zgodnie zaś z przyjętą w postępowaniu sądowoadministracyjnym regułą, wyrażoną w art. 194 § 1 P.p.s.a., zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem są rozstrzygnięcia enumeratywnie wymienione w art. 194 § 1 pkt 1 - 10 P.p.s.a. W dniu 15 sierpnia 2015 r. weszła w życie ustawa z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. poz. 658), na mocy której zmieniono szereg przepisów P.p.s.a., w tym art. 194. Do art. 194 § 1 P.p.s.a. dodano pkt 5a. Według tego przepisu: "Zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem jest odrzucenie wniosku o uzupełnienie wyroku albo odmowa jego uwzględnienia." Nowe brzmienie przepisu art. 194 § 1 pkt 5a P.p.s.a. daje Sądowi możliwość odrzucenia wniosku o uzupełnienie wyroku albo odmówienia jego uwzględnienia. Ustawodawca w ten sposób wprowadził jasną podstawę prawną do odrzucenia wniosków o uzupełnienie wyroku zgłoszonych po upływie terminu czternastodniowego, a dodatkowo w wyniku jednoczesnej nowelizacji art. 194 P.p.s.a. ustawodawca dopuścił możliwość zaskarżenia postanowienia o odmowie uzupełnienia wyroku oraz postanowienia o odrzuceniu wniosku o uzupełnienie wyroku w drodze zażalenia. Zgodnie z art. 2 ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wprowadzona zmiana ma zastosowanie również do postępowań wszczętych przed wejściem w życie tej ustawy. W niniejszej sprawie, w związku z treścią art. 141 § 2 P.p.s.a., wyrok o oddaleniu skargi J. K. nie był doręczany z urzędu, lecz w związku z wnioskiem skarżącego. Oznacza to, że od dnia ogłoszenia wyroku w dniu 15 marca 2016 r. rozpoczął swój bieg 14-dniowy termin do złożenia wniosku o uzupełnienie wyroku, a nie uzupełnienie uzasadnienia tego wyroku. A zatem do dnia 29 marca 2016 r. skarżącemu przysługiwał termin do złożenia wniosku o uzupełnienie wyroku. W tym zakresie Sąd I instancji prawidłowo uznał, że przedmiotowy wniosek złożony w dniu 11 kwietnia 2016 r. został wniesiony po terminie, o jakim mowa w art. 157 § 1 P.p.s.a., a ponadto dotyczył uzupełnienia uzasadnienia wyroku. Tymczasem wniosek zgłoszony w trybie art. 157 § 1 P.p.s.a. może dotyczyć uzupełnienia sentencji wyroku, a nie jego uzasadnienia. Na podstawie tego przepisu nie można żądać uzupełnienia uzasadnienia orzeczenia przez zamieszczenie w nim żądanych przez stronę postępowania kwestii, albowiem takie działanie w istocie zmierza do zmiany uzasadnienia przez zamieszczenie w nim wskazanych przez stronę okoliczności (por. postanowienia NSA: z dnia 2 października 2014 r., sygn. akt I OZ 634/14; z dnia 24 października 2013 r., sygn. akt II GZ 476/13; z dnia 30 sierpnia 2012 r., sygn. akt II GSK 465/11). W niniejszej sprawie z treści złożonego wniosku wynika, że dotyczy on uzupełnienia treści uzasadnienia wyroku o wskazany przez skarżącego zapis. W świetle obowiązujących cytowanych powyżej przepisów, taki wniosek jest niedopuszczalny (por. postanowienie NSA z dnia 23 kwietnia 2015 r., sygn. I OSK 1903/14). Należy jeszcze zwrócić uwagę na zakres postępowania zażaleniowego. Podniesione w zażaleniu skarżącego wnioski o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o uzupełnienie wyroku oraz otwarcie zamkniętej w dniu 15 marca 2016 r. rozprawy i jej ponowne przeprowadzenie, nie były objęte wnioskiem załatwionym zaskarżonym postanowieniem, nie mogą więc stanowić podstawy do wzruszenia zaskarżonego postanowienia. Z tych względów, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 P.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak postanowieniu.