II SA/Bk 42/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Danuta Tryniszewska-Bytys, Sędziowie sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska, sędzia NSA Mieczysław Markowski (spr.), Protokolant st. sekretarz sądowy Sylwia Tokajuk, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 1 marca 2016 r. sprawy ze skargi J. S. na postanowienie Wojewody P. z dnia [...] grudnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie uchylenia decyzji zatwierdzającej projekt scalenia gruntów oddala skargę Wnioskiem z dnia [...]maja 2015 roku, który został sprecyzowany [...] sierpnia 2015 roku J. S. zwrócił się do Starosty H. o uchylenie decyzji Naczelnika Gminy N. z dnia [...] grudnia 1989 roku Nr [...]zatwierdzającej projekt scalenia gruntów wsi N. Powołując się na treść art. 33 ust. 2 ustawy z dnia 26 marca 1982 roku o scaleniu i wymianie gruntów Starosta H. postanowieniem z dnia [...] października 2015 roku Nr [...]odmówił wznowienia postępowania dotyczącego uchylenia kwestionowanej decyzji. Rozstrzygnięcie organu I instancji zaskarżył J. S. wskazując, że nie kwestionuje on decyzji w zakresie samego scalenia i wymiany gruntów, a jedynie żąda stwierdzenia nieważności projektu podziału udziałów wspólnoty gruntowej wśród uprawnionych z uwagi na pominięcie jego dziadka T. S. Postanowieniem z dnia [...] grudnia 2015 roku Nr [...]Wojewoda P. utrzymał w mocy zaskarżone przez J. S. postanowienie Starosty H. W uzasadnieniu organ wskazał, że zgodnie z art. 33 ust. 2 ustawy z dnia 26 marca 1982 roku o scaleniu i wymianie gruntów (Dz. U. z 2014 r. poz. 700, ze zm.) do postępowań dotyczących wzruszenia decyzji ostatecznych nie stosuje się art. 145 – 145b oraz art. 154 – 156 Kodeksu postępowania administracyjnego, jeżeli od dnia, w którym decyzja o zatwierdzeniu projektu scalenia i wymiany gruntów stała się ostateczna, upłynęło 5 lat. W związku z tym, że decyzja Naczelnika Gminy N. z dnia [...] grudnia 1989 roku zatwierdzająca projekt scalenia gruntów wsi N. stała się ostateczna z dniem 09 maja 1990 roku okres 5 lat w przeciągu którego można było wzruszyć powyższą decyzję minął 09 maja 1995 roku. Na powyższe postanowienie skargę złożył J.S. wskazując, że Wojewoda P. nieprawidłowo zastosował art. 33 ust. 2 ustawy z dnia 26 marca 1982 roku o scaleniu i wymianie gruntów mimo, że nie został spełniony warunek przewidziany w art. 27 ust. 3 tejże ustawy wskazującym, że organem zatwierdzającym projekt scalenia i wymiany gruntów jest starosta. Skarżący podniósł, że decyzją [...]z dnia [...] grudnia 1989 roku Naczelnik Gminy N. zatwierdził projekt scalenia gruntów wsi, którego celem był podział udziałów wspólnoty gruntowej wśród uprawnionych. Zdaniem J. S. jego dziadek – T. S. jako ówczesny właściciel udziałów wspólnoty gruntowej wsi N. został w sposób nieuprawniony niedopuszczony do udziału w postępowaniu scaleniowym. W odpowiedzi na skargę Wojewoda P. wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie, albowiem zaskarżone postanowienie Wojewody P. z dnia [...] grudnia 2015 roku nie narusza prawa. Na podstawie art. 104 k.p.a. oraz art. 5, 6, 24, 25 ust. 2 i 30 ustawy z dnia 26 marca 1982 roku o scalaniu gruntów (Dz. U. Nr 11, poz. 80) Naczelnik Gminy w N. w dniu [...] grudnia 1989 roku wydał decyzję Nr [...]o zatwierdzeniu projektu scalenia gruntów wsi N., G., M., O., S., W. i R. dział łąkowy wsi K. gm. N. woj. b. W powołanej wyżej ustawie ustawodawca przewidział ograniczenie wzruszalności decyzji o zatwierdzeniu projektu scalenia, czego wyrazem jest art. 33 ust. 2 ustawy zgodnie z którym do postępowań dotyczących decyzji ostatecznych, nie stosuje się art. 145 - 145b oraz art. 154 -156 Kodeksu Postępowania administracyjnego, jeżeli od dnia, w którym decyzja o zatwierdzeniu projektu scalenia lub wymiany gruntów stała się ostateczna, upłynęło 5 lat. Trafne jest zatem stanowisko organu I, jak i II instancji, że skoro decyzja Naczelnika Gminy N. z dnia [...] grudnia 1989 roku zatwierdzająca projekt scalenia gruntów wsi N. stała się ostateczna z dniem 09 maja 1990 roku, to okres 5 lat w przeciągu którego można było wzruszyć powyższą decyzję minął 09 maja 1995 roku. Jednocześnie nie znajduje oparcia w przepisach prawa pogląd skarżącego, że art. 33 ust. 2 ustawy o scalaniu i wymianie gruntów będzie miał zastosowanie tylko w przypadku zatwierdzenia projektu scalania gruntów przez starostę. Traktując w tym zakresie argumentację J. S., jako próbę podważenia kompetencji naczelnika gminy do zatwierdzenia projektu scalania gruntów zauważyć należy, że na gruncie obowiązujących na dzień wydania decyzji przepisów prawa organem właściwym do zatwierdzenia projektu scalenia gruntów był właśnie naczelnik gminy. Skarżący nie ma również racji twierdząc, że skoro decyzją Naczelnika Gminy N. z dnia [...] grudnia 1989 roku jego dziadka uznano za osobę nieuprawnioną do udziałów we wspólnocie gruntowej to zastosowanie w przedmiotowej sprawie będą miały przepisy ustawy z dnia 29 czerwca 1963 roku o zagospodarowaniu wspólnot gruntowych, a w konsekwencji przepisy kodeksu postępowania administracyjnego. Przedmiotem postępowania jest dopuszczalność wzruszenia decyzji wydanej na podstawie ustawy z 26 marca 1982 roku o scalaniu i wymianie gruntów i skoro przepisy tej ustawy w sposób odrębny regulują kwestie wzruszenia decyzji w trybach nadzwyczajnych, to mają one pierwszeństwo przed przepisami kodeksu postępowania administracyjnego regulującymi tryb wzruszenia decyzji ostatecznych. Z powyższych względów skarga nie mogła odnieść skutku i jako nieuzasadniona podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.