II OZ 261/16

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jerzy Stelmasiak po rozpoznaniu w dniu 15 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A.P. i P.P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z 18 grudnia 2015 r. sygn. akt II SA/Sz 1378/15 o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Koszalinie z [...] września 2015 r. nr [...] w sprawie ze skargi A.P. i P.P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Koszalinie z [...] września 2015 r. nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie. Postanowieniem z 18 grudnia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odmówił A.P. i P.P. (dalej jako "skarżący") wstrzymania wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Koszalinie z [...] września 2015 r. w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na budowie elektrociepłowni. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że skarżący nie uprawdopodobnili w żaden sposób wniosku, a w szczególności nie wskazali, że w związku z wykonaniem zaskarżonej decyzji zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Zażalenie na powyższe postanowienie wnieśli skarżący. Skarżący zarzucili naruszenie art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej jako "p.p.s.a."). Skarżący wyjaśnili, że w treści skargi w sposób obszerny wykazali, że realizacja inwestycji zagraża pokładom humusu i stawom hodowlanym znajdującym się na działce skarżących oraz może potencjalnie zagrażać ptactwu znajdującemu się na działkach skarżących oraz na działkach sąsiednich. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 p.p.s.a. wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Stosownie zaś do art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Jak już wyżej wskazano, w zaskarżonym postanowieniu Sąd I instancji stwierdził, że skarżący w żaden sposób nie uprawdopodobnili zawartego w skardze wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Ocena ta nie zasługuje jednak na uwzględnienie. Nie ulega wątpliwości, że ocena wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie może sprowadzać się jedynie do oceny uzasadnienia wniosku, lecz powinna również znaleźć oparcie w materiale dowodowym zgromadzonym w aktach sprawy. Dotyczy to również treści skargi, której Sąd I instancji w niniejszej sprawie nie poddał analizie. W uzasadnieniu skargi skarżący w sposób obszerny odnieśli się do znajdujących się na ich działkach pokładów humusu, ich wyjątkowego składu mineralnego i wartości rynkowej. Wskazali również, że sporządzony w sprawie raport o oddziaływaniu planowanego przedsięwzięcia do tej kwestii w ogóle się nie odnosi, podobnie jak nie odnosi się do kwestii będących w posiadaniu skarżących stawów hodowlanych. Skarżący z jednej strony wskazali na wady zaskarżonej decyzji, ale jednocześnie w sposób wyraźny odnieśli się do niebezpieczeństwa, jakie wiążę się z realizacją inwestycji i szkód, jakie może spowodować wybudowanie planowanej elektrociepłowni. Nie przesądzając oczywiście na tym etapie postępowania o zasadności wniosku skarżących, trzeba stwierdzić, że Sąd I instancji oceny w tym zakresie argumentów podnoszonych przez skarżących w ogóle nie dokonał. Oznacza to, że zaskarżone postanowienie o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji zostało wydane z naruszeniem art. 61 § 3 p.p.s.a. Ponownie rozpoznając wniosek Sąd I instancji dokona pełnej analizy przesłanek wstrzymania zaskarżonej decyzji w oparciu o argumenty skargi sprecyzowane następnie w treści zażalenia. Z powyższych względów i na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 1 i § 2 ustawy p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.