II GZ 1285/16

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Mirosław Trzecki po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia G. O. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 9 września 2016 r., sygn.akt III SA/Łd 42/16 o odrzuceniu skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi G. O. na decyzję Zarządu Województwa Ł. z dnia [...] listopada 2015 r. nr [...] w przedmiocie zobowiązania do zwrotu dofinansowania z budżetu Unii Europejskiej postanawia: oddalić zażalenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, postanowieniem objętym zażaleniem, odrzucił skargę kasacyjną G. O. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 7 czerwca 2016 r., sygn. akt III SA/Łd 42/16 oddalającego skargę G. O. na decyzję Zarządu Województwa Ł. z dnia [...] listopada 2015 r. w przedmiocie zobowiązania do zwrotu dofinansowania z budżetu Unii Europejskiej. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Sąd I instancji zwrócił uwagę, że w dniu 19 sierpnia 2016 r. skarżąca nadała w placówce operatora pocztowego "O. 1" przesyłkę zawierającą skargę kasacyjną. Jako pierwszego adresata wskazano na przesyłce Naczelny Sąd Administracyjny. W dniu 26 sierpnia 2016 r. Naczelny Sąd Administracyjny przekazał skargę kasacyjną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. Sąd wskazał, że z art. 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 718, dalej p.p.s.a.) wynika, że dla oceny zachowania terminu do wniesienia skargi kasacyjnej decydująca jest data jej wniesienia do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego, który wydał zaskarżone orzeczenie. W przypadku nadania skargi kasacyjnej decydująca jest data nadania przesyłki na adres właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego. Stosownie bowiem do art. 83 § 3 p.p.s.a. oddanie pisma w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe albo placówce pocztowej operatora świadczącego pocztowe usługi powszechne w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej lub państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – stronie umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, albo polskim urzędzie konsularnym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu. Zgodnie z art. 37 ust. 1 ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. Prawo pocztowe (tekst jedn.: Dz.U. z 2016 r., poz. 1113) przesyłkę pocztową lub kwotę pieniężną określoną w przekazie pocztowym doręcza się adresatowi pod adresem wskazanym na przesyłce, przekazie lub w umowie o świadczenie usługi pocztowej. W rozpoznawanej sprawie nadawca przesyłki zawierającej skargę kasacyjną umieścił na niej pełny adres zarówno Naczelnego Sądu Administracyjnego, jak i Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, przy czym adres Naczelnego Sądu Administracyjnego został wskazany jako pierwszy. Wskazanie w pierwszej kolejności na kopercie Naczelnego Sądu Administracyjnego jako adresata świadczło o tym, że to właśnie Naczelny Sąd Administracyjny był adresatem pisma i na adres tego Sądu doręczyciel doręczył przesyłkę. Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła skarżąca, zaskarżając go w całości i wnosząc o jego uchylenie. Na podstawie art. 106 § 3 p.p.s.a wniosła o przeprowadzenie dowodu z dokumentów, z których jednoznacznie wynika, że adresatem przesyłki był Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi. Skarżąca podkreśliła, że zarówno skarga kasacyjna jak i koperta ją zawierająca zaadresowana została do Naczelnego Sądu Administracyjnego, ale za pośrednictwem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. Na kopercie standardowo dokonano wyszczególnienia dla operatora pocztowego, jaki jest cel i intencja nadawcy, czyli doręczenie do WSA w Łodzi, czego dowodem jest zwrotne potwierdzenie odbioru, które jako niezaadresowane do NSA zostało przez nie podpisane jako odebrane. Skarżąca podkreśliła, że obowiązkiem operatora pocztowego jest dostarczenie przesyłki na adres wskazany w przesyłce, jak również zweryfikowanie, czy adres, na który jest dostarczana korespondencja, jest tożsamy z adresem umieszczonym na zwrotnym potwierdzeniu odbioru. Błąd operatora nie został zauważony, a przesyłka została odebrana przez NSA, skutkiem czego dokonano powielenia błędu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Jak słusznie zauważył Sąd I instancji, stosownie do art. 177 § 1 p.p.s.a., skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Miarodajna dla oceny dochowania terminu do wniesienia skargi kasacyjnej jest data nadania przesyłki na adres właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego, czyli tego, który wydał zaskarżone orzeczenie. Zgodnie bowiem z art. 83 § 3 p.p.s.a., oddanie pisma w polskiej placówce pocztowej jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu. Jednakże, aby to oddanie pisma w urzędzie pocztowym odniosło skutek prawnoprocesowy, kluczowe jest spełnienie wymogu wskazanego w art. 177 § 1 p.p.s.a., czyli zaadresowanie go do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego. To oznacza, że w sytuacji, gdy skarga kasacyjna została wniesiona bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego z pominięciem właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego, datą wniesienia tego środka zaskarżenia będzie data jego przekazania przez NSA do sądu właściwego. Zatem skargę kasacyjną wniesioną bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd ten powinien przekazać do wojewódzkiego sądu administracyjnego, który wydał zaskarżone orzeczenie, a dla oceny zachowania terminu do wniesienia skargi kasacyjnej decydująca będzie data nadania (przekazania) tej skargi przez Naczelny Sąd Administracyjny wojewódzkiemu sądowi administracyjnemu. Mając powyższe na uwadze, należało stwierdzić, że w rozpoznawanej sprawie nie został dotrzymany termin do wniesienia skargi kasacyjnej. Zgodnie z procedurą określoną w art. 177 § 1 p.p.s.a., za datę jej nadania należało uznać datę 26 sierpnia 2016 r., kiedy to Naczelny Sąd Administracyjny przekazał ją do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. Należy jednak podkreślić, że przyczyną tego uchybienia nie był błąd skarżącej, lecz błąd operatora. Z akt sprawy wyraźnie wynika, że skarga kasacyjna została nadana do Naczelnego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem WSA w Łodzi, a adres Sądu I instancji został podkreślony. Również z potwierdzenia odbioru tej przesyłki wynika, że jej adresatem był Sąd I instancji. Z uwagi więc na uchybienie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, należało ją odrzucić, jednakże zaistniałe w sprawie okoliczności stanowią przesłanki do wystąpienia z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia, który można wnieść dopiero po uprawomocnieniu się postanowienia o odrzuceniu skargi kasacyjnej. Jak przyjęto w orzecznictwie sądowoadministracyjnym, wniosek o przywrócenie terminu, o którym stanowi art. 87 § 1 p.p.s.a., może być aktualny dopiero wówczas, gdy prawomocnie zostanie rozstrzygnięta kwestia czy termin do dokonania czynności procesowej upłynął - czy też nie - przed jej dopełnieniem (por. też post. Sądu Najwyższego z dnia 14.04.1997 r., II CZ 43/97 oraz z dnia 15.04.1997 r., II CZ 40/97 niepubl.). Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.