VI SA/Wa 947/14
WyrokWSA w Warszawie2014-07-01
Skład orzekający: Urszula Wilk, Izabela Głowacka-Klimas, Dorota Wdowiak
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy decyzja Ministra Finansów określająca charakter gier na automacie jako gry hazardowe może zostać wydana bez oparcia jej na opinii jednostki badającej upoważnionej do badań technicznych automatów i urządzeń do gier, a jedynie na opinii biegłego sądowego z postępowania karnoskarbowego?Ratio decidendi
Decyzja Ministra Finansów określająca charakter gier na automacie jako gry hazardowe, wydana wyłącznie na podstawie opinii biegłego sądowego z postępowania karnoskarbowego, a nie na opinii jednostki badającej upoważnionej do badań technicznych automatów i urządzeń do gier, narusza prawo. Ustawa o grach hazardowych wymaga, aby ustalenia dotyczące funkcjonowania automatu opierały się na badaniach przeprowadzonych przez specjalistyczną jednostkę badającą.Stan faktyczny
Spółka H. Sp. z o.o. zaskarżyła decyzję Ministra Finansów, która uznała gry na jej automacie za gry hazardowe. Minister Finansów wszczął postępowanie z urzędu, żądając od spółki przedstawienia badań technicznych urządzenia. Po bezskutecznych próbach uzyskania takich badań, organ oparł się na opinii biegłego z postępowania karnoskarbowego, uznając automat za urządzenie do gier hazardowych. Spółka zarzuciła naruszenie przepisów, w tym brak oparcia decyzji na opinii upoważnionej jednostki badającej.Rozstrzygnięcie
Uchylono zaskarżoną decyzję Ministra Finansów z dnia [...] stycznia 2014 r. oraz poprzedzającą ją decyzję z dnia [...] października 2013 r. Stwierdzono, że uchylone decyzje nie podlegają wykonaniu. Zasądzono od Ministra Finansów na rzecz skarżącej kwotę 457 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Urszula Wilk Sędziowie Sędzia WSA Izabela Głowacka-Klimas Sędzia WSA Dorota Wdowiak (spr.) Protokolant st. sekr. sąd. Agnieszka Gajewiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1 lipca 2014 r. sprawy ze skargi H. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Ministra Finansów z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...] w przedmiocie rozstrzygnięcia o charakterze gier w rozumieniu przepisów ustawy o grach hazardowych 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję z dnia [...] października 2013 r.; 2. stwierdza, że uchylone decyzje nie podlegają wykonaniu; 3. zasądza od Ministra Finansów na rzecz skarżącej H. Sp. z o.o. z siedzibą w W. kwotę 457 (czterysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Postanowieniem z [...] marca 2012 r. Minister Finansów wszczął z urzędu postępowanie w przedmiocie w przedmiocie rozstrzygnięcia, czy gry na urządzeniu [...] o numerze [...]należącym do firmy H. Sp. z o.o. z siedzibą w [...] – dalej spółka, są grami na automatach w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. nr 201, poz. 1540 ze zm.) i wezwał spółkę, pismem z [...] czerwca 2012 r., aby w terminie 60 dni przedstawiła zindywidualizowane badania techniczne urządzenia [...], przeprowadzone przez jednostkę badającą, upoważnioną do badań technicznych automatów i urządzeń do gier.
W wyniku działań podjętych w toku prowadzonego postępowania Minister Finansów ustalił, że automat [...] został zajęty do prowadzonej przez Urząd Celny w [...] do sprawy karnej skarbowej o sygn. akt [...], a następnie po uprawomocnieniu się postanowienia o umorzeniu dochodzenia z dnia [...] listopada 2011 r. oraz uzupełnieniu postanowienia o umorzeniu dochodzenia z dnia [...] stycznia 2012 r. wydanego przez Prokuraturę Rejonową w [...] w dniu [...] kwietnia 2012 r. zwrócony spółce.
Postanowieniem z [...] listopada 2012 r. Minister Finansów, z uwagi na nieprzedłożenie organowi badania technicznego automatu [...], nałożył na H. Sp. z o.o. z siedzibą w [...] karę porządkową, którą utrzymał w mocy po rozpoznaniu zażalenia spółki, postanowieniem z [...] stycznia 2013 r. Dodatkowo wezwał spółkę do dostarczenia automatu [...]do jednostki badającej, upoważnionej do badań technicznych automatów i urządzeń do gier – Izby Celnej w [...] Wydział Laboratorium Celne. Pismem z [...] lutego 2013 r. spółka wskazała, że nie jest możliwe przeprowadzenie skutecznych badań przez Izbę Celną w [...] Wydział Laboratorium Celne.
Pismem z [...] kwietnia 2013 r. Minister Finansów zwrócił się do Naczelnika Urzędu Celnego w [...] o przekazanie dokumentacji zebranej w toku postępowania karnego skarbowego mogącej wskazywać/wskazującej charakter gier urządzanych na automacie [...]. W odpowiedzi, Naczelnik Urzędu Celnego w [...] przesłał uwierzytelnione kopie żądanych materiałów.
W piśmie z [...] września 2013 r., po zapoznaniu się z zebranym w sprawie materiałem dowodowym, strona oświadczyła, że zgromadzony w sprawie materiał dowodowy nie daje podstaw do zakończenia postępowania. Wniosła o dopuszczenie w poczet materiału dowodowego i przeprowadzenie dowodu na okoliczność wykazania braku losowego charakteru gier następujących dowodów:
[...]
Dodatkowo spółka zakwestionowała walor dowodowy opinii sporządzonej przez biegłego [...] do sprawy karnoskarbowej i przedłożyła opinię [...].
Po rozpatrzeniu całości materiału dowodowego zebranego w sprawie Minister Finansów wydał decyzję w dniu [...] października 2013 r., którą rozstrzygnął, że gry prowadzone na urządzeniu [...] są grami na automatach w rozumieniu przepisów ustawy o grach hazardowych.
Spółka złożyła odwołanie od powyższej decyzji. Po rozpatrzeniu odwołania, Minister Finansów decyzją z [...] stycznia 2014 r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
Minister Finansów w pierwszej kolejności zauważył, że wobec bezskutecznych działań podejmowanych przez organ w celu uzyskania badań technicznych automatu [...] wykonanych przez jednostkę badającą, Minister Finansów wydał decyzję opartą o materiał dowodowy zgromadzony w sprawie tj. na materiałach od Naczelnika Urzędu Celnego w [...] z dnia [...] maja 2013 r. zgromadzonych w postępowaniu karnoskarbowym tj.:
[...].
Powołując się na art. 180 i 187 § 1 Ordynacji podatkowej organ zauważył, że prawo włączenia w poczet materiału dowodowego dowodów zgromadzonych
w ramach postępowań karnych prowadzonych p-ko skarżącemu, mających związek
z niniejszą sprawą, wynika wprost z przepisu prawa, skoro art. 180 § 1 Ordynacji podatkowej zezwala jako dowód dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem. Wykorzystanie materiałów dowodowych przeprowadzonych i zgromadzonych w toku innego postępowania co do zasady nie narusza podstawowych zasad prowadzenia postępowania podatkowego, w tym zasady czynnego udziału strony w tym postępowaniu. Wobec niemożności uzyskania badania technicznego automatu [...]przeprowadzonego przez jednostkę badającą upoważnioną do badań technicznych automatów i urządzeń do gier Minister Finansów wydał rozstrzygnięcie w przedmiotowej sprawie na podstawie zebranego materiału dowodowego bez ww. badania technicznego jednostki badającej.
Odnosząc się do wniosków dowodowych strony organ zauważył, że przedłożone opinie mają charakter opinii prywatnych. Opiniom sporządzonym na zlecenie spółki nie można przypisać waloru z opinii biegłego nawet jeżeli zostały sporządzone przez osoby posiadające wiedzę fachową. W orzecznictwie przyjmuje się, że opinie sporządzone na zlecenie strony traktować należy jedynie jako wyjaśnienia stanowiące poparcie jej stanowiska choć z uwzględnieniem wiadomości specjalnych. Wobec tego, że opinia sporządzona na zlecenie strony stanowi w istocie wyjaśnienie jej stanowiska – element jej argumentacji, choć z uwzględnieniem wiadomości specjalnych, traktowana jest jako dowód dopuszczony w otwartym katalogu z art. 180 § 1 Ordynacji podatkowej. Podlega więc ocenie organu podatkowego w trybie art. 191 Ordynacji podatkowej, w myśl którego organ podatkowy ocenia na podstawie całego zebranego materiału dowodowego, czy dana okoliczność zastała udowodniona. Zatem obowiązkiem organu było odniesienie się do przedstawionych przez stronę dokumentów, co znalazło odzwierciedlenie
w zaskarżonej decyzji.
W ocenie organu, istota sporu w przedmiotowej sprawie sprowadza się do ustalenia, czy gry urządzane na automacie [...] posiadają cechy wymienione w art. 2 ust. 3-5 ustawy o grach hazardowych, a więc czy są grami na automatach w rozumieniu przepisów tej ustawy.
Swoje rozważania organ rozpoczął od przytoczenia treści art. 2 ust. 3-5 ustawy o grach hazardowych i podkreślił, że jedynie gra i jednocześnie wyłącznie gra winna zostać poddana ocenie występowania lub nie elementów definicji wynikających z ww. przepisu ustawy. Nie można bowiem stwierdzić o charakterze gry w przypadku poddania badaniu procesów zachodzących w innym odcinku czasu, niż ten, w którym występuje sama gra.
Dokonując oceny przedmiotowej gry organ oparł się na ekspertyzie biegłego sądowego [...] z [...] marca 2011 r. wydanej w postępowaniu karnoskarbowym, a dotyczącej automatu [...] i stwierdził, że gra jest urządzana na urządzeniu elektronicznym, w tym komputerowym, z przebiegu gry na tym automacie wynika, że wygrana rzeczowa w postaci punktów uzyskanych w poprzedniej grze umożliwia rozpoczęcie nowej gry, co wypełnia definicję wygranej rzeczowej z art. 2 ust. 4 ustawy o grach hazardowych. W opinii Ministra Finansów w wykupionym czasie gry grający może przeprowadzić szereg pojedynczych gier, a punkty uzyskane w ich trakcie pozwalają na rozpoczęcie kolejnej jednostkowej gry. Zatem badany automat umożliwia prowadzenie gier o wygrane rzeczowe, o których mowa w art. 2 ust. 4 cyt. ustawy. Gry na przedmiotowym automacie, w ocenie organu, zawierają także element losowości, gdyż wyniki gry są nieprzewidywalne i niezależne od możliwości zręcznościowych gracza, ale od trafienia na wygrywający układ symboli. Gracz uczestniczący w grze na automacie nie ma realnego wpływu na wynik gry, bowiem zatrzymanie obracających się w monitorze bębnów z symbolami z prędkością, która uniemożliwia układu symboli powoduje, że ich zatrzymanie przez gracza w określonym układzie jest wynikiem wyłącznie przypadku. Gracz nie jest w stanie świadomie zdecydować o określonym wyniku gry, co dowodzi, że przedmiotowa gra ma charakter losowy, zawierający jednocześnie element losowości, w rozumieniu art. 2 ust. 3 ustawy.
Odnosząc się do przedłożonych przez spółkę opinii, organ w pierwszej kolejności zauważył, że już samo sformułowanie przedmiotu opinii wskazuje do jakich wniosków zamierzają dojść jej autorzy, a więc z góry założonej tezy, że urządzenie nie służy do gry hazardowej i jest urządzeniem rozrywkowym. Kluczowym jest jednak fakt, że przedmiotem ww. opinii nie był automat [...], którego gry są przedmiotem niniejszego postępowania. Zatem urządzenia i prowadzone na nich gry będące przedmiotem [...] nie odnoszą się do konkretnych gier prowadzonych na ww. automacie, nie mogą więc zostać uznane za dowody, które maja wpływ na rozstrzygnięcie o charakterze gier prowadzonych na ww. automacie.
Uznając, że przedłożone przez stronę dokumenty nie mają wpływu na wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy, Minister Finansów oparł swoje rozstrzygnięcie na ustaleniach zawartych w ekspertyzie biegłego sądowego [...], który w przeciwieństwie do autorów opinii dokonał badania automatu [...], którego gry są przedmiotem niniejszego postępowania. Biegły poprzez analizę jego konfiguracji oraz poprzez przeprowadzenie szeregu gier testowych przedstawił w swojej ekspertyzie materiał, który pozwolił Ministrowi Finansów na wyciągnięcie wniosków, na podstawie których mógł orzec o charakterze gier rozgrywanych na tym automacie. [...] jest biegłym sądowym z zakresu informatyki. Specjalizacja, którą zajmuje się biegły jest adekwatna do przedmiotu badania. Informatyka jest bowiem rozległą dziedziną nauki, która obejmuje zarówno komputery jak i oprogramowanie. Przedstawiona przez spółkę opinia prawna [...] nie ma wpływu na dokonanie rozstrzygnięcia, albowiem odnosi się do opinii [...], w których przedmiotem badania nie był automat, który jest przedmiotem niniejszego postępowania.
Z przepisu art. 2 ust. 6 ustawy o grach hazardowych nie wynika, aby kompetencja ministra właściwego do spraw finansów publicznych czy gra lub zakład są grą losową, zakładem wzajemnym lub grą na automacie w rozumieniu ustawy, została uzależniona od etapu danego przedsięwzięcia tj. czy jest ono planowane, czy też zrealizowane. Zatem organ nie zgodził się ze stroną, że postępowanie
w niniejszej sprawie nie mogło być wszczęte z urzędu tylko dlatego, że realizowane przez stronę przedsięwzięcie zostało zakończone, a de facto przerwane na skutek działań kontrolnych urzędu celnego. Tym samym postępowanie nie było bezprzedmiotowe, albowiem istniały podstawy faktyczne i prawne do merytorycznego rozpoznania sprawy przez Ministra Finansów.
H. Sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie złożyła skargę na decyzję Ministra Finansów z dnia [...] stycznia 2014 r. wnosząc o jej uchylenie w całości
i poprzedzającej ją decyzji tego organu z dnia [...] października 2013 r., ewentualnie stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji, zasądzenie kosztów postępowania.
Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie:
1. art. 2 ust. 6 w zw. z art. 2 ust. 7 ustawy o grach hazardowych, poprzez ich niewłaściwe zastosowanie skutkujące wszczęciem postępowania, w którym wydano zaskarżoną decyzję w sytuacji, wszczęcie postępowania przez organ z urzędu w przedmiocie rozstrzygnięcia w drodze decyzji
o charakterze gier na spornym urządzeniu posiadanym przez skarżącego nie było możliwe, ponieważ dotyczy przedsięwzięcia, którego realizacja została zakończona,
2. art. 208 § 1 Ordynacji podatkowej w zw. z art. 8 ustawy o grach hazardowych poprzez odmowę jego zastosowania w sytuacji, gdy przedmiotowe postępowanie nie mogło toczyć się ze względu na jego bezprzedmiotowość i brak podstaw do wszczęcia,
3. art. 2 ust. 3 w zw. z art. 2 ust. 4 ustawy poprzez ich błędną wykładnię
i w konsekwencji uznanie, że urządzenie[...] umożliwia uzyskanie wygranych rzeczowych w postaci punktów, które umożliwiają rozpoczęcie nowych gier w sytuacji, gdy zdobyte podczas gry dodatkowe punkty zwiększają jedynie stan ich posiadania podczas gry i umożliwiają jej kontynuowanie, ale tylko do końca wykupionego czasu gry, przez co nie można ich uznać za wygraną rzeczową,
4. art. 120, 121 § 1, 122, 180 § 1, 181, 187 § 1, 197 § 1, 198 § 1, 199 w zw.
z art. 235, 229 oraz art. 200a § 1-3 Ordynacji podatkowej w zw. z art.
8 ustawy o grach hazardowych poprzez bark pełnego zebrania
i rozpatrzenia materiału dowodowego polegającego na niewystarczającym odniesieniu się do zaoferowanych przez stronę dowodów, których celem było udowodnienie braku możliwości uzyskanie na urządzeniach będących przedmiotem decyzji wygranych rzeczowych w rozumieniu art. 2 ust. 4 ustawy i kwalifikację urządzenia do kategorii automatów do gier polegających ustawie przy jednoczesnym zaniechaniu przeprowadzenia we wskazanym zakresie uzupełniającego postępowania dowodowego oraz poprzez oparcie zaskarżonej decyzji na w nioskach opartych w recypowanej do niniejszego postępowania biegłego sądowego [...]z dnia [...] marca 2011 r. sporządzonej na potrzeby postępowania karnoskarbowego, pomimo oczywistej wadliwości formalnej oraz merytorycznej wymienionej opinii z punktu widzenia właściwych przepisów postępowania karnego dyskwalifikującej wskazaną opinię w świetle przydatności dla wyjaśnienia sprawy (co zostało uzasadnione w piśmie skarżącego z [...] września 2013 r. [...] grudnia 2013 r. – wypowiedzi sprzed wydania decyzji I i II instancji),
5. art. 120, 121 § 1, 122, 191 w zw. z art. 235 Ordynacji podatkowej w zw.
z art. 8 ustawy poprzez wybiórczą ocenę zebranego w sprawie materiału dokonaną z uchybieniem zasadom prawidłowego, logicznego rozumowania, wskazaniom wiedzy i doświadczenia życiowego oraz błędne ustalenia faktyczne przyjęte za podstawę rozstrzygnięcia , pozostające w opozycji do zgromadzonych w sprawie materiałów, a w szczególności uznaniu, że gra na przedmiotowych urządzeniach umożliwia graczowi uzyskanie wygranych rzeczowych, co łącznie z rzekomym wystąpieniu elementu losowości w grze umożliwiło organowi kwalifikację przedmiotowego urządzenia do kategorii automatów do gier podlegających ustawie,
6. art. 120, 121 art. 122, 210 § 4 w zw. z art. 235 Ordynacji podatkowej w zw. z art. 8 ustawy o grach hazardowych poprzez brak wnikliwego i logicznego uzasadnienia wydanego rozstrzygnięcia wraz z uzasadnieniem podstawy faktycznej m.in. poprzez lakoniczne ustosunkowanie się do zastrzeżeń
i sprzeczności występujących w opinii sporządzonej przez biegłego sądowego [...] oraz pominięcie w procesie orzekania wniosków wypływających z orzeczenia Sądu Najwyższego z 25 sierpnia 2007 r. (sygn.. akt IV KK 215/07) ze względu na fakt, że w mniemaniu organu wyroku tego nie sposób wprost odnosić do rozstrzyganej sprawy,
a w konsekwencji uniemożliwienie kontroli prawidłowości zaskarżonego rozstrzygnięcia,
7. naruszenie art. 2 ust. 6 w zw. z art. 2 ust. 7 ustawy w zw. z art. 23b poprzez nieoparcie decyzji na opinii jednostki badającej upoważnionej do przeprowadzenia badań technicznych automatów i urządzeń do gier.
W odpowiedzi na skargę Minister Finansów wnosił o jej oddalenie, przywołując argumentację zawartą w decyzji.
W piśmie procesowym z [...] czerwca 2014 r. spółka rozwinęła zarzut wskazany w pkt 7 skargi, podtrzymując pozostałe zarzuty w niej zawarte.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym ta kontrola stosownie do § 2 powołanego artykułu sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Sąd
w ramach swojej właściwości dokonuje zatem kontroli aktów z zakresu administracji publicznej z punktu widzenia ich zgodności z prawem materialnymi jak i prawem procesowym. Sąd rozstrzyga przy tym w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zw. dalej p.p.s.a. - Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.).Podkreślenia wymaga również, iż stosownie do powołanych wyżej przepisów Sąd nie bada zaskarżonej decyzji pod względem jej celowości czy słuszności.
Badając skargę wg powyższych kryteriów Sąd uznał, że skarga zasługuje na uwzględnienie.
W ocenie Sądu, przy rozpoznaniu sprawy doszło do mającego wpływ na rozstrzygnięcie naruszenia prawa przez naruszenie art. 2 ust. 6 w zw. z art. 2 ust. 7 ustawy o grach hazardowych w zw. z art. 23b poprzez nieoparcie decyzji na opinii jednostki badającej upoważnionej do przeprowadzenia badań technicznych automatów i urządzeń do gier.
Stosownie do art. 2 ust. 7 ustawy o grach hazardowych - do wniosku o wydanie decyzji, o której mowa w ust. 6, należy załączyć (...) w przypadku gry na automatach, badanie techniczne danego automatu, przeprowadzone przez jednostkę badającą upoważnioną do badań technicznych automatów i urządzeń do gier. Minister właściwy do spraw finansów publicznych może zażądać przedłożenia takich dokumentów przez stronę także w postępowaniu prowadzonym z urzędu
Postępowanie w sprawie niniejszej było prowadzone przez Ministra Finansów
z urzędu celem wydania decyzji wskazanej w ust. 6 art. 2 cyt. ustawy stanowiącym, iż - minister właściwy do spraw finansów publicznych rozstrzyga, w drodze decyzji, czy gra lub zakład posiadające cechy wymienione w ust. 1-5 są grą losową, zakładem wzajemnym albo grą na automacie w rozumieniu ustawy.
Rozstrzygnięcie podejmowane przez Ministra Finansów w trybie art. 2 ust. 6 ustawy o grach hazardowych jest rozstrzygnięciem administracyjnym, którego elementem, w ramach ustaleń faktycznych będących podstawą do wydania decyzji, są wyniki badań technicznych automatów objętych decyzją, stwierdzone przez właściwą jednostkę badającą. Podstawą ustalenia przez organ niespełnienia przez automat do gier o niskich wygranych warunków przewidzianych w zezwoleniu, regulaminie lub innych określonych przepisami prawa warunków wykonywania działalności, na którą udzielono zezwolenia jest wyłącznie dowód potwierdzający spełnienie przez automat określonych prawem wymagań w postaci badania tzw. jednostki badającej, a nie jakikolwiek inny dowód, np. opinia biegłego albo eksperyment funkcjonariusza celnego ( por. wyrok NSA z dnia 29 listopada 2011 r., sygn. akt II GSK 1031/11). Potwierdzeniem takiego stanowiska jest wprowadzenie przez ustawodawcę do nowelizacji z ustawy z dnia 26 maja 2011 r. o zmianie ustawy o grach hazardowych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 134, poz. 779) do przepisów ustawy o grach hazardowych przepisu art. 23b określającego procedurę "badania sprawdzającego" automatu, co do którego istnieje uzasadnione podejrzenie, że nie spełnia on wymogów określonych w ustawie. Badanie to przeprowadza specjalistyczna jednostka badająca. Zgodnie z art. 23b ust. 1 ww. ustawy, na pisemne żądanie naczelnika urzędu celnego, w przypadku uzasadnionego podejrzenia, że zarejestrowany automat lub urządzenie do gier nie spełnia warunków określonych w ustawie, podmiot eksploatujący ten automat lub urządzenie jest obowiązany poddać automat lub urządzenie badaniu sprawdzającemu. Badanie sprawdzające przeprowadza, na zlecenie naczelnika urzędu celnego, jednostka badająca upoważniona do badań technicznych automatów i urządzeń do gier (art. 23b ust. 3 u.g.h. oraz wyrok NSA z dnia 13 czerwca 2013 r. , sygn. akt II GSK 111/12).
Oparcie przez Ministra Finansów rozstrzygnięcia - decyzji na dowodzie z opinii biegłego, który został przeprowadzony w toku postępowania karnoskarbowego było wadliwe. Tylko bowiem jednostka badająca upoważniona przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych, spełniająca warunki o których mowa w art. 23f ustawy o grach hazardowych, może w badaniu sprawdzającym ustalić czy dany automat lub urządzenie do gier spełnia warunki określone prawem.
Zatem, skoro w niniejszej sprawie ustalenia stanu faktycznego, dotyczące zasad funkcjonowania przedmiotowego automatu, Minister Finansów wywodzi jedynie z opinii biegłego [...] której to opinii nie można uznać za sprawozdanie z badań technicznych sporządzone przez jednostkę badającą upoważnioną przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych, w rozumieniu ustawy o grach hazardowych i spełniającą wymagania przewidziane dla tej jednostki, wymienione w art. 23f ustawy o grach hazardowych, to zaskarżona decyzja narusza prawo i nie może się ostać, a podniesiony zarzut jest trafny. W sprawie nie został w całości zgromadzony materiał dowodowy.
Rozpoznając ponownie sprawę Minister Finansów podda przedmiotowe urządzenie badaniu technicznemu, które powinno być przeprowadzone przez upoważnioną do tego jednostkę badającą.
Na zakończenie sąd zauważa, że zarzut bezprzedmiotowości postępowania nie jest trafny. Sąd podziela rozważania organu w tym przedmiocie. Przede wszystkim, z treści art. 2 ust. 6 ustawy o grach hazardowych nie wynika, aby kompetencja ministra właściwego do spraw finansów publicznych do rozstrzygnięcia czy gra lub zakład są grą losową, zakładem wzajemnym lub grą na automacie
w rozumieniu ustawy, została uzależniona od etapu danego przedsięwzięcia tj. czy jest ono planowane, realizowane, czy też zrealizowane, zwłaszcza w sytuacji sprawy niniejszej, gdy faktycznie zostało ono przerwane na skutek działań kontrolnych organu celnego, a więc było prowadzone. Istniały zatem podstawy faktyczne
i prawne do merytorycznego rozpoznania sprawy przez Ministra Finansów. Zarzut strony o naruszeniu art. 208 § 1 Ordynacji podatkowej nie jest więc trafny.
W zaistniałej sytuacji ustosunkowanie się do pozostałych zarzutów byłoby przedwczesne. Dotyczą one bowiem kwestii materialnych. Te zaś nie mogą być przedmiotem oceny sądu przed dokonaniem ustaleń faktycznych zgodnie z zasadami przewidzianymi przez ustawę hazardową.
Mając powyższe na uwadze i na zasadzie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) ustawy Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi sąd orzekł jak w pkt 1 wyroku. O wykonalności uchylonej decyzji są orzekł na podstawie art. 152 p.p.s.a. O kosztach postępowania sąd orzekł na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 p.p.s.a.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło