II OZ 495/16

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Małgorzata Masternak – Kubiak po rozpoznaniu w dniu 17 maja 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Zespołu Szkół [...] im. [...] w Ł. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 marca 2016 r., sygn. akt VII SA/Wa 2312/15 odrzucające skargę kasacyjną Zespołu Szkół [...] im. [...] w Ł. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 grudnia 2015 r., sygn. akt VII SA/Wa 2312/15 w sprawie ze skargi Zespołu Szkół [...] im. [...] w Ł. na decyzję Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] marca 2013 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy zmiany decyzji ostatecznej postanawia: oddalić zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 16 marca 2016 r., sygn. akt VII SA/Wa 2312/15 odrzucił skargę kasacyjną Zespołu Szkół [...] im. [...] w Ł. od wyroku tego Sądu z dnia 17 grudnia 2015 r., sygn. akt VII SA/Wa 2312/15 w sprawie ze skargi Zespołu Szkół [...] im. [...] w Ł. na decyzję Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] marca 2013 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy zmiany decyzji ostatecznej. W uzasadnieniu Sąd pierwszej instancji wskazał, że w przedmiotowej sprawie odpis wyroku z uzasadnieniem strona skarżąca otrzymała w dniu 12 stycznia 2016 r. a zatem trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi kasacyjnej, określony w art. 177 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - dalej "P.p.s.a."), upłynął w dniu 11 lutego 2016 r. Powyższe oznacza, że wniesienie skargi kasacyjnej w dniu 12 lutego 2016 r. nastąpiło z uchybieniem terminu, w związku z czym podlegała ona odrzuceniu na podstawie art. 178 P.p.s.a. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł Zespół Szkół [...] im. [...] w Ł., domagając się jego uchylenia i przekazania sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie do ponownego rozpoznania oraz o zasądzenia na rzecz strony skarżącej kosztów postępowania według norm prawem przepisanych. Strona podniosła zarzuty naruszenia przepisów postępowania, w sposób mogący mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj. : 1) art. 178 P.p.s.a. w związku z art. 177 § 1 P.p.s.a. polegające na odrzuceniu skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 grudnia 2015 r., sygn. akt VII SA/Wa 2312/15 z powodu przyjęcia, że została ona wniesiona po terminie, w sytuacji gdy strona skarżąca wniosła tę skargę kasacyjną w ustawowym terminie trzydziestu dni, licząc od dnia 13 stycznia 2016 r., kiedy został jej doręczony odpis w/w wyroku wraz z uzasadnieniem; 2) art. 141 § 4 P.p.s.a. w związku z art. 166 P.p.s.a. poprzez niewłaściwe uzasadnienie zaskarżonego postanowienia, w szczególności polegające na niewskazaniu, w jaki sposób został stronie skarżącej doręczony odpis wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 grudnia 2015 r., sygn. akt VII SA/Wa 2312/15 wraz z uzasadnieniem i na jakiej podstawie Sąd przyjął, że to doręczenie nastąpiło w dniu 12 stycznia 2016 r., w sytuacji gdy strona skarżąca otrzymała ten wyrok wraz z uzasadnieniem w dniu 13 stycznia 2016 r. W uzasadnieniu skarżący wskazał, że z dziennika korespondencji Zespołu Szkół [...] im. [...] w Ł., którego kseropia została załączona do wniesionego zażalenia, jasno wynika, iż otrzymał on wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 grudnia 2015 r. wraz z uzasadnieniem z dniu 13 stycznia 2016 r. W związku z tym skarga kasacyjna z dnia 12 lutego 2016 r. została wniesiona z zachowaniem ustawowego terminu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 177 § 1 P.p.s.a. skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Niedotrzymanie ww. terminu przez stronę powoduje odrzucenie wniesionej skargi kasacyjnej przez wojewódzki sąd administracyjny, stosownie do normy art. 178 P.p.s.a. Bieg terminu do wniesienia przedmiotowego środka odwoławczego rozpoczyna się od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Stosownie zaś do treści art. 65 § 1 P.p.s.a. Sąd dokonuje doręczeń przez operatora pocztowego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe (Dz. U. poz. 1529), przez swoich pracowników lub przez inne upoważnione przez sąd osoby lub organy. W § 2 tego artykułu przewidziano, że do doręczania pism w postępowaniu sądowym przez operatora pocztowego, stosuje się tryb doręczania pism sądowych w postępowaniu cywilnym, jeżeli przepisy niniejszego rozdziału nie stanowią inaczej. Zastosowanie znajdą więc przepisy, wydanego na podstawie art. 131 § 2 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego (Dz.U. Nr 43, poz. 296 ze zm., dalej również jako "K.p.c."), rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 12 października 2010 r. w sprawie szczegółowego trybu i sposobu doręczania pism sądowych w postępowaniu cywilnym (t.j. Dz. U. z 2013 r., poz. 1350 ze zm., dalej również jako "rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 12 października 2010 r."). Dla prawidłowego doręczenia pisma przez operatora pocztowego istotne jest przede wszystkim, żeby pismo zostało wysłane jako list polecony za potwierdzeniem odbioru (§ 2 ust. 1 rozporządzenia z dnia 12 października 2010 r.), a do przesyłki został dołączony formularz potwierdzenia odbioru, w którym winna zostać wskazana data przesyłki, sygnatura akt sprawy oraz rodzaj przesyłki (§ 2 ust. 2 rozporządzenia, wzór formularza potwierdzenia odbioru). Wypełnione prawidłowo potwierdzenie odbioru, stanowi dokument urzędowy w rozumieniu art. 244 K.p.c., potwierdzający fakt i datę doręczenia wskazanych pism. W tym zakresie dokument urzędowy korzysta z domniemania zgodności z prawdą (post. SN z dnia 30 kwietnia 1998 r., sygn. akt III CZ 51/98, publ.: OSNC 1998). W niniejszej sprawie kwestionowana przez stronę jest przyjęta przez Sąd pierwszej instancji data, w której doręczono Zespołowi Szkół [...] im. [...] w Ł. odpis wydanego w sprawie wyroku z dnia 17 grudnia 2015 r. wraz z uzasadnieniem. Zdaniem skarżącego powyższa okoliczność nastąpiła w dniu 13 stycznia 2016 r., na co wyraźnie wskazuje księga korespondencji skarżącego. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego analiza akt sprawy nie pozwala na przyjęcie prezentowanych przez stronę ustaleń. Należy bowiem wskazać, że ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki, zawierającej odpis wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 grudnia 2015 r. wraz z uzasadnieniem, wynika, że została ona skarżącemu doręczona w dniu 12 stycznia 2016 r. (k. 121 akt sądowych). Uprawiona do odbioru korespondencji osoba (A. D.) potwierdziła powyższą okoliczność własnym podpisem oraz pieczęcią Szkoły. Wobec powyższego Sąd pierwszej instancji prawidłowo przyjął, że 30-dniowy termin do wniesienia skargi kasacyjnej od wskazanego orzeczenia upłynął z dniem 11 lutego 2016 r. Złożenie skargi kasacyjnej w dniu 12 lutego 2016 r. zostało dokonane więc po upływie ustawowego terminu, co skutkowało jej odrzuceniem jako spóźnionej. Odnosząc się do argumentacji zażalenia trzeba podkreślić, że w przypadku kwestionowania daty otrzymania przesyłki sądowej jedną z możliwości służących obaleniu domniemania prawdziwości potwierdzenia jej odbioru jest przede wszystkim przeprowadzenie procedury reklamacyjnej u operatora pocztowego. Wbrew twierdzeniom skarżącego nie jest w tym zakresie wystarczające przedłożenie kopii jednej strony książki korespondencji Zespołu Szkół [...] im. [...] w Ł., która przy adnotacji "doręczenie odpisu wyroku" zawiera odręcznie naniesioną datę 13 stycznia 2016 r. Powyższy dokument ma jedynie charakter prywatny, służący wewnętrznej ewidencji korespondencji otrzymywanej przez skarżącego, nie może więc skutecznie podważyć zgodności z prawdą zwrotnego potwierdzenia odbioru, które stanowi dokument urzędowy. Nie znajdując podstaw do uwzględnienia zarzutów podniesionych w zażaleniu, Naczelny Sąd Administracyjny, stosownie do art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.