III SA/Kr 1371/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Barbara Pasternak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 22 października 2015 r. sprawy ze skargi E. G. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia 19 czerwca 2015 r. znak: [...] w przedmiocie stanowiska wierzyciela w sprawie zarzutów zgłoszonych w postępowaniu egzekucyjnym postanawia odrzucić skargę E. G. zgłosiła zarzuty w toku postępowania egzekucyjnego dotyczącego obowiązku poddania małoletniego M. G. szczepieniom ochronnym. Wierzyciel, czyli Powiatowy Inspektor Sanitarny, postanowieniem z dnia [...] 2015 r. znak: [...] uznał za bezpodstawne zarzuty E. G., a ta wniosła zażalenie na powyższe postanowienie. Wojewódzki Inspektor Sanitarny postanowieniem z dnia 19 czerwca 2015 r. znak: [...] utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji. E. G. zaskarżyła postanowienie WIS do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. W odpowiedzi na skargę WIS wniósł o jej odrzucenie, powołując się na nowelizację Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, która z dniem 15 sierpnia 2015 r. wyłączyła spod kontroli sądownictwa administracyjnego postanowienia wydane w przedmiocie stanowiska wierzyciela w sprawie zarzutów zgłoszonych w postępowaniu egzekucyjnym. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., zwanej dalej "ppsa"), w brzmieniu obowiązującym przed 15 sierpnia 2015 r., sądy administracyjne były uprawnione w tym czasie do orzekania w sprawie skarg na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. Kognicja sądów w zakresie tych dwóch kategorii orzeczeń nie była ograniczona przedmiotowo. Jednakże w dniu 15 sierpnia 2015 r. weszła w życie ustawa z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2015 r. poz. 658), którą zmieniono między innymi treść art. 3 § 2 pkt 3 ppsa. Zgodnie z aktualnym brzmieniem tego przepisu sądy administracyjne orzekają w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu. W tym miejscu należy też zaznaczyć, że art. 2 ustawy nowelizującej stanowi, że wskazane regulacje ppsa, w tym art. 3 § 2 pkt 3, w brzmieniu nadanym ustawą nowelizującą, mają zastosowanie jedynie do postępowań wszczętych po dniu wejścia w życie ustawy nowelizującej, tj. po 15 sierpnia 2015 r. W niniejszej sprawie postępowanie sądowoadministracyjne zostało wszczęte po 15 sierpnia 2015 r., nastąpiło to bowiem wraz z wniesieniem skargi, czyli 25 sierpnia 2015 r. Zatem zastosowanie do niego znajdzie art. 3 § 2 pkt 3 ppsa w jego nowym brzmieniu, zgodnie z którym skarga do sądu administracyjnego nie przysługuje na postanowienie, którego przedmiotem jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu. Zaskarżone w niniejszej sprawie postanowienie dotyczy właśnie stanowiska wierzyciela odnośnie zgłoszonego zarzutu, a więc skarga na to rozstrzygnięcie nie podlega kognicji Sądu, w związku z czym podlega ona odrzuceniu. Dlatego orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ppsa.