IV SA/Wa 3873/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Kaja Angerman, Sędziowie sędzia WSA Anna Szymańska, sędzia WSA Anita Wielopolska-Fonfara (spr.), Protokolant st. sekr. sąd. Piotr Iwaszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 marca 2016 r. sprawy ze skargi Wójta Gminy O. na postanowienie Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia [...] października 2015 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej oddala skargę Na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 w zw. z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego po rozpatrzeniu zażalenia Wójta Gminy [...] na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2014 r. znak: [...], wymierzające Wójtowi Gminy [...] karę w wysokości [...] zł ([...] złotych) za wydanie decyzji Nr [...] z dnia [...] czerwca 2011 r., znak: [...], o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego polegającej na budowie linii kablowej elektroenergetycznej nn 0,4 kV wraz ze złączem kablowo- pomiarowym na działce nr [...] położonej w miejscowości [...], z naruszeniem terminu określonego w art. 51 ust. 2 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, decyzją z dnia [...] października 2015 roku Nr [...], Minister Infrastruktury i Rozwoju uchylił zaskarżone postanowienie w całości i orzekł w tym zakresie co do istoty sprawy poprzez wymierzenie Wójtowi Gminy [...] kary pieniężnej w wysokości [...] zł ([...] złotych) za 70 dni zwłoki w wydaniu ww. decyzji. Stan sprawy przedstawiał się następująco. [...] SA, reprezentowana przez M. D., prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą "Instalatorstwo energetyczne" wystąpiła z wnioskiem do Urzędu Gminy [...] o ustalenie lokalizacji inwestycji celu publicznego polegającej na budowie linii kablowej elektroenergetycznej nn 0,4 kV wraz ze złączem kablowo-pomiarowym na działce nr [...] położonej w miejscowości [...]. Zawiadomieniem i obwieszczeniem z dnia [...] lutego 2011 r., znak: [...], Urząd Gminy [...] zawiadomił strony o wszczęciu postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji celu publicznego polegającej na budowie linii elektroenergetycznej kablowej nn 0,4 kV, przewidzianej do realizacji na działkach nr [...] i [...], położonych w miejscowości [...], gmina [...], informując o możliwości składania wyjaśnień w przedmiotowej sprawie w terminie 7 dni od daty doręczenia zawiadomienia. W odpowiedzi na otrzymane zawiadomienie do Urzędu Gminy [...] wpłynęły dwa pisma stron dotyczące przedmiotowej inwestycji: w dniu [...] lutego 2011 r. i [...] lutego 2011 r. Następnie w związku z uwagami stron, wnioskiem z dnia [...] kwietnia 2011 r. wnioskodawca M. D. - pełnomocnik inwestora przedmiotowej inwestycji wniósł o wykreślenie z wniosku działki nr [...]. W konsekwencji, zawiadomieniem z dnia [...] maja 2011 r., znak: [...], Wójt Gminy [...] poinformował strony postępowania o zmianie pierwotnie złożonego wniosku z dnia [...] stycznia 2011 r., informując ponownie o możliwości składania wyjaśnień w terminie 7 dni od dnia otrzymania zawiadomienia. Obwieszczeniem z dnia [...] maja 2011 r. Wójt Gminy [...] zawiadomił o prowadzonym postępowaniu administracyjnym, obejmujący zmodyfikowany wniosek, w sprawie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego, informując jednocześnie o możliwości składania wniosków i uwag do planowanej inwestycji w terminie 14 dni od dnia ukazania się obwieszczenia. Zgodnie z adnotacją zamieszczoną na obwieszczeniu zostało ono wywieszone na okres 14 dni od dnia [...] maja 2011 r. do dnia [...] maja 2011 r. Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2014 r., znak: [...], Wojewoda [...] nałożył na Wójta Gminy [...] karę pieniężną w wysokości [...] zł ([...] złotych), za wydanie powyższej decyzji z dnia [...] czerwca 2011 r. z naruszeniem terminu określonego w art. 51 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Wojewoda [...] w uzasadnieniu ww postanowienia wskazał, iż zmiana treści wniosku dokonana na podstawie pisma wnioskodawcy z dnia [...] kwietnia 2011 r., nie spowodowała konieczności przedłożenia dodatkowych dokumentów, w tym zmiany załącznika graficznego. Jedyną konsekwencją zmiany była konieczność powtórzenia procedury związanej z zawiadomieniem zainteresowanych stron o prowadzonym postępowaniu. W ocenie Wojewody [...], okres czasu, związany z ponownym zawiadomieniem stron o wszczęciu postępowania w przedmiotowej sprawie, tj. od dnia [...] maja 2011 r. do dnia [...] maja 2011 r. (14 dni), stosownie do art. 51 ust.2c ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, podlega odliczeniu od terminu wydania decyzji jako okres opóźnienia spowodowany z winy strony albo z przyczyn niezależnych od organu. Organ I instancji podkreślił, że powyższy okres, podlega wyłączeniu z terminu wydania decyzji, gdyż z przyczyn niezależnych od organu, w związku ze zmianą wniosku przez stronę, nastąpiła konieczność powtórnego dokonania czynności związanych z zawiadomieniem stron o wszczęciu postępowaniu, natomiast do czynności, o jakich mowa w art. 51 ust. 2c ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, nie można zaliczyć terminów jakie pochłaniają czynności związane z tokiem każdego postępowania administracyjnego, nad których dopełnieniem czuwa organ prowadzący postępowanie, czyli związanego z zawiadamianiem stron o wszczęciu postępowania (art.61 § 4 Kpa oraz w drodze obwieszczenia na podstawie art. 53 ust.1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym), o przeprowadzeniu dowodu łącznie z udziałem w jego przeprowadzeniu (art.79 Kpa), czy też zawiadamianiem stron o możliwości wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań (art.10 §1 Kpa), łącznie z czasem wyznaczonym na takie zapoznanie, powołując wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 stycznia 2013 r., sygn.akt 1VSA/Wa 1913/12. Organ wskazał, że wymienione powyżej czynności, związane z tokiem każdego postępowania powinny być organizowane przez organ je prowadzący w sposób umożliwiający zachowanie 65-dniowego terminu, ustalonego przy uwzględnieniu konieczności ww. czynności. Warunkiem koniecznym jest jednak szybkie przeprowadzenie wstępnej analizy materiałów sprawy i podejmowanie niezbędnych czynności bezpośrednio po wpływie wniosku (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 lipca 2008 r., sygn. akt; U OSK 767/07). Wobec powyższego, w przedmiotowej sprawie, odliczeniu od terminu wydania decyzji nie podlegał okres czasu związany z powiadomieniem stron o wszczęciu postępowania (zawiadomienie Wójta Gminy [...] z dnia [...] lutego 2011 r.) oraz zawiadomieniem o możliwości wypowiedzenia się co do zebranych dowodów przed wydaniem decyzji (zawiadomienie Wójta Gminy [...] z dnia [...] maja 2011 r.). Ponadto Wojewoda wskazał, iż w omawianym postępowaniu dotyczącym wydania decyzji w przedmiocie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego nie miały miejsca żadne inne czynności ani zdarzenia, których terminy mogłyby zostać odliczone od czasu trwania postępowania. Ostatecznie uznał, iż w przedmiotowej sprawie 65-dniowy termin wskazany w art. 51 ust.2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, rozpoczął swój bieg w dniu [...] stycznia 2011 r., wyłączeniu zaś z terminu wydania decyzji podlegał okres od dnia [...] maja 2011r. do dnia [...] maja 2011 r. (łącznie 14 dni) związany z ponownym zawiadomieniem stron o wszczęciu postępowania. Dokonując stosownych wyliczeń organ wskazał, że 65 dzień terminu przypadł na dzień [...] marca 2011 r. Po odliczeniu od terminu wydania decyzji terminu podlegającego odliczeniu na podstawie art. 51 ust. 2c ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym wynika, iż przedmiotowa decyzja Wójta Gminy [...] z dnia [...] czerwca 2011 r. została wydana 78 dni po terminie wskazanym w art. 51 ust.2 ww. ustawy z dnia 27 marca 2003 r. A zatem Wójt Gminy [...] wydał decyzję po [...] dniach zwłoki, co skutkuje naliczeniem kary pieniężnej w wysokości [...] zł ([...] dni x 500 zł = [...] zł). Pismem z dnia [...] czerwca 2014 r., znak: [...], Wójt Gminy [...] wniósł zażalenie na postanowienie Wojewody [...], wnosząc o jego uchylenie i umorzenie powyższego postępowania. W wyniku jego rozpoznania Minister Infrastruktury i Rozwoju w dniu [...] października wydał zaskarżone postanowienie, w którym co do zasady zgodził się ze stanowiskiem Wojewody, zmieniając jedynie okres pozostawania Wójta Gminy [...] w zwłoce z [...] do [...] dni. Skargę na powyższą decyzję wniósł Wójt Gminy [...] zarzucając naruszenie: - przepisu art. 61 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego poprzez przyjęcie, że modyfikacja wniosku inwestora z dnia [...] kwietnia 2011 r., dokonująca zmiany przebiegu inwestycji (przez wyłączenie działki nr [...]) nie stanowi nowego wniosku w sprawie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego i nie powoduje rozpoczęcia biegu terminu załatwienia sprawy, a w konsekwencji błąd w ustaleniach faktycznych, przyjętych za podstawę zaskarżonego postanowienia, polegający na wadliwym ustaleniu, że czas trwania postępowania lokalizacyjnego, zakończonego decyzją Nr [...] z dnia [...] czerwca 2011 r. wyniósł [...] dni, podczas gdy termin załatwienia sprawy winien być liczony od dnia następnego po modyfikacji wniosku, tj. od dnia [...] kwietnia 2011r., a tym samym decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego została wydana z zachowaniem ustawowego terminu; - przepisu art. 51 ust. 2 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym poprzez jego zastosowanie w sprawie, pomimo że nie zachodził przypadek niewydania przez właściwy organ decyzji w sprawie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego w terminie 65 dni od dnia złożenia wniosku o wydanie takiej decyzji; - przepisu art. 51 ust. 2 w zw. z art. 51 ust. 2c u.p.z.p. poprzez jego błędną interpretację i zaniechanie wyłączenia z biegu 65 - dniowego terminu przewidzianego na wydanie decyzji lokalizacyjnej: 7 - dniowego terminu wyznaczonego stronom na zapoznanie się z aktami sprawy wraz z okresem niezbędnym dla doręczenia korespondencji, w tym 7 -dniowego terminu na zapoznanie się ze zmienionym wnioskiem inwestora dla stron zawiadamianych o tej czynności w drodze obwieszczenia; okresów opóźnień powstałych z przyczyn niezależnych od organu, spowodowanych sprzeciwem stron postępowania co do planowanego przedsięwzięcia inwestycyjnego; - przepisu art. 138 § 1 pkt 2 w zw. z art. 144 K.p.a., które miało istotny wpływ na wynik sprawy, poprzez uchylenie postanowienia Wojewody z dnia 5 czerwca 2014 r. i orzeczenie w tym zakresie co do istoty sprawy, zamiast, zgodnie z art. 138 § 1 pkt 2 K.p.a., uchylenia postanowienia organu I instancji i umorzenie postępowania. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art 145 § 1 pkt 1 lit a) i c) oraz § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wniósł o: uchylenie w całości postanowienia Ministra Infrastruktury i Rozwoju i poprzedzającego go postanowienia Wojewody [...] oraz umorzenie postępowania administracyjnego; W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy Minister Infrastruktury i Rozwoju wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone m.in. przepisami art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Sąd, kierując się powyższymi przesłankami i badając zaskarżone postanowienie w granicach określonych przepisami powołanej wyżej ustawy doszedł do przekonania, że zaskarżone postanowienie nie narusza przepisów w sposób mający istotny wpływ na wynik sprawy. Zgodnie z ogólnymi zasadami postępowania administracyjnego, organ administracji rozpoznający sprawę, powinien prowadzić postępowanie w taki sposób, aby pogłębiać zaufanie obywateli do organów Państwa, działać na podstawie przepisów prawa, w toku postępowania stać na straży praworządności i podejmować wszelkie niezbędne kroki do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy. Powinien też mieć na względzie, iż zasady ogólne postępowania administracyjnego są integralną częścią przepisów regulujących to postępowanie i są dla niego wiążące na równi z innymi przepisami postępowania (wyrok NSA w Katowicach z 13.06.2000r., sygn. akt I SA/Ka 2160/98, publ. LEX nr 43969). Odnosząc się do zarzutów skargi należy wskazać, iż art. 51 ust.2 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 2012 r., poz. 647 ze zm.) zobowiązuje właściwy organ do wydania decyzji w sprawie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego w terminie nieprzekraczającym 65 dni od dnia złożenia wniosku. W przypadku, gdy właściwy organ nie wyda decyzji w sprawie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego w terminie 65 dni od dnia złożenia wniosku o wydanie takiej decyzji, organ wyższego stopnia wymierza temu organowi w drodze postanowienia, na które przysługuje zażalenie, karę pieniężną w wysokości 500 zł za każdy dzień zwłoki. Wpływy z kar pieniężnych stanowią dochód budżetu państwa. Tak określony termin stanowi gwarancję ochrony praw inwestora do rozpatrzenia wniosku w rozsądnym terminie, a więc bez zbędnej zwłoki. W tej sytuacji organ wyższego stopnia pozbawiony jest możliwości swobodnego i uznaniowego decydowania o wymierzeniu kary pieniężnej. Organ ten, po ustaleniu liczby dni przekroczenia wskazanego terminu, ma obowiązek wymierzenia kary w wysokości 500 zł za każdy dzień zwłoki. Brzmienie art. 51 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym nie daje podstaw do uznaniowości. Wymierzenie kary jest obligatoryjne. Jedynie wykazanie, że opóźnienie powstało z winy strony albo z przyczyn niezależnych od organu powoduje, że kara pieniężna za okres, w którym to usprawiedliwione opóźnienie powstało, nie będzie wymierzona (vide: wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 czerwca 2012 r., sygn. akt IV S A/W a 461/12). Z dokumentów zgromadzonych w niniejszej sprawie wynika, iż wniosek o ustalenie lokalizacji inwestycji celu publicznego wpłynął do Urzędu Gminy [...] w dniu [...] stycznia 2011 r. Przedmiotowa decyzja Wójta Gminy [...] została wydana w dniu [...] czerwca 2011 r. W trakcie prowadzonego postępowania pismem z dnia 8 kwietnia 2011 r. M. D. - pełnomocnik inwestora przedmiotowej inwestycji zmodyfikował treść wniosku o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego polegającej na budowie linii kablowej elektroenergetycznej nn 0,4 kV wraz ze złączem kablowo-pomiarowym na działce nr [...] położonej w miejscowości [...], poprzez wykreślenie z ww wniosku działki nr [...]. Stosownie do art. 57 §1 Kodeksu postępowania administracyjnego, który stanowi: "Jeżeli początkiem terminu określonego w dniach jest pewne zdarzenie, przy obliczaniu tego terminu nie uwzględnia się dnia, w którym zdarzenie nastąpiło. W przedmiotowej sprawie 65-dniowy termin wskazany w art. 51 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, rozpoczął swój bieg w dniu [...] stycznia 2011 r., tj. w dniu następnym po dniu, w którym do Urzędu Gminy [...] wpłynął wniosek o wydanie decyzji, natomiast rzeczywisty okres przedmiotowego postępowania zakończył swój bieg w dniu wydania przedmiotowej decyzji lokalizacyjnej, tj. w dniu [...] czerwca 2011 r. Dzień [...] czerwca 2011 r. jest zatem ostatnim dniem, który podlega uwzględnieniu przy obliczaniu okresu prowadzenia przez Wójta Gminy [...] postępowania w sprawie ustalenia lokalizacji inwestycji przedmiotowego celu publicznego. A zatem, zgodnie z dokonanymi przez organ wyliczeniami, od dnia wpływu wniosku do dnia wydania decyzji upłynęło [...] dni, z zastrzeżeniem ww. art. 51 ust.2 c ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Zgodnie z treścią art. 51 ust. 2c ww. ustawy: "do terminu, o którym mowa w ust.2, nie wlicza się terminów przewidzianych w przepisach prawa do dokonania określonych czynności, okresów zawieszenia postępowania oraz okresów opóźnień spowodowanych z winy strony albo z przyczyn niezależnych od organu." Sporną w niniejszym postępowaniu była okoliczność, od jakiej daty rozpoczął bieg 65 dniowy termin, w którym wydanie decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego winno było nastąpić. W ocenie organów obu instancji termin powyższy rozpoczął swój bieg następnego dnia po złożeniu przez inwestora wniosku, tj. od dnia [...] stycznia 2011 r. Natomiast zdaniem Wójta Gminy [...] dopiero z datą modyfikacji wniosku złożonego w dniu [...] kwietnia 2011r. tj. od dnia [...] kwietnia 2011 r., W ocenie Wójta bowiem wniesiona modyfikacja wyznaczyła dopiero ramy i przedmiot prowadzonego postępowania, tj. lokalizację inwestycji wyłącznie na działce nr [...], co w jego ocenie było równoznaczne z nowym wnioskiem w sprawie. A zatem od daty modyfikacji przedmiotowego wniosku winien był być liczony 65 - dniowy termin na wydanie decyzji lokalizacyjnej, zgodnie z art. 61 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego. Po przeanalizowaniu akt przedmiotowej sprawy Sąd doszedł do przekonania, iż stanowisko obu organów, reprezentowane w tej materii, wbrew twierdzeniom Wójta, jest całkowicie zasadne. Należy zauważyć, że ustawodawca w art. 51 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym wskazał tylko jeden termin (65 dni) na wydanie decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego, niezależnie od liczby modyfikacji wniosku dokonanych przez inwestora, daty ich dokonania, czy też zakresu wprowadzonych zmian. Dlatego też w sytuacji, gdy w trakcie postępowania lokalizacyjnego wnioskodawca dokonał korekty pierwotnego żądania, organ właściwy w sprawie wymierzenia kary za nieterminowe wydanie decyzji winien dokonać wnikliwej analizy pod kątem ustalenia, które z czynności podejmowanych przez wójta wymagały powtórzenia z uwagi na wprowadzone zmiany we wniosku. Ponowienie bowiem przez organ czynności zmierzających do załatwienia sprawy, takich jak np. powtórne zredagowanie zawiadomień o wszczęciu postępowania łącznie z okresem przeznaczonym na przygotowanie korespondencji do wysłania i jej skuteczne doręczenie oraz okresem wyznaczonym stronom na zapoznanie się z aktami sprawy, a także ponowne sporządzenie obwieszczeń o wszczęciu postępowania wraz z okresem przeznaczonym na ich upublicznienie, jako mających istotny wpływ na ostateczną datę wydania decyzji, należy uznać za okoliczności spowodowane działaniem inwestora, a zatem za powstałe z przyczyn niezależnych od organu, o których mowa w art. 51 ust. 2c ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 lutego 2015 r., sygn. akt 2184/14). Należy mieć na uwadze, że inwestor nie cofnął swojego pierwotnego wniosku z dnia [...] stycznia 2011 roku, jedynie dokonał jego zmiany poprzez odjęcie jednej z nieruchomości, na których miała być zlokalizowana inwestycja celu publicznego. Nie wystąpił zatem z nowym wnioskiem a tylko zmienił dotychczasowy. Nadto, co istotne, wniosek ten nie dotyczył objęcia inwestycją jeszcze dodatkowo innej nieruchomości, do której mogłoby być ewentualnie prowadzone dodatkowe postępowanie celem wydania decyzji lokalizacyjnej, lecz z wniosku została wyłączona jedna z nieruchomości, objętych przedmiotowym postępowaniem. Wyłączenie jednej z nich nie mogło powodować dodatkowych utrudnień i przedłużania się czasu postępowania nad ten wyżej wskazany, a dotyczący kwestii formalnych albowiem wszystkie ustalenia, uzgodnienia były prowadzone dla obu nieruchomości i pozostały aktualne dla tej ostatecznie przez inwestora wybranej. Należy również wskazać, iż po zawiadomieniu stron pismem z dnia 1 lutego 2011 r. o wszczęciu postępowania lokalizacyjnego w dniach [...] lutego 2011 r. i [...] lutego 2011 r. do Urzędu Gminy [...] wpłynęły zastrzeżenia stron postępowania odnośnie realizacji omawianej inwestycji. Z akt sprawy nie wynika jednak aby organ zwrócił się do inwestora o ustosunkowanie się do powyższych uwag stron postępowania. W aktach sprawy znajduje się zaś pismo inwestora z dnia [...] marca 2011 r., zawierające prośbę o udostępnienie kopii pism złożonych przez ww. strony. Organ nie wykazał się żadną inicjatywą zmierzającą do uzyskania stanowiska inwestora w kwestii przedmiotowych zastrzeżeń. Z akt sprawy nie wynika również, aby Wójt Gminy [...] przekazując inwestorowi w dniu [...] marca 2011 r. uwagi stron postępowania, zobowiązał go jednocześnie do zajęcia stanowiska w konkretnym terminie. Należy zauważyć, że kolejne działanie w toku postępowania zostało podjęte przez organ dopiero w dniu [...] maja 2011 r., kiedy Wójt ponownie powiadomił strony o prowadzonym postępowaniu lokalizacyjnym chociaż pismo modyfikujące wniosek wpłynęło do organu w dniu [...] kwietnia 2011 roku. Z powyższego jednoznacznie wynika, iż Wójt Gminy [...] w okresie pomiędzy zawiadomieniem stron o wszczęciu postępowania a powiadomieniem o zmianie wniosku wykazał się całkowitą biernością w prowadzeniu postępowania. Wobec tego, nawet złożone przez strony postępowania zastrzeżeni dotyczące realizacji przedmiotowej inwestycji nie mogły zostać uznane za okoliczność niezależną od organu, o której mowa w art. 51 ust. 2c ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, z akt sprawy nie wynika bowiem, aby organ zainicjował jakiekolwiek działania zmierzające do przekazania inwestorowi ww. zastrzeżeń, celem zajęcia przez niego stanowiska. Również wskazać należy, iż w sytuacji modyfikacji wniosku konieczne jest powtórne powiadomienie stron o prowadzonym postępowaniu. Dlatego w takim przypadku powyższa czynność organu nie może być postrzegana jako "zwykła" czynność procesowa w myśl przepisu art. 51 ust. 2c upzp. Wprowadzone przez inwestora zmiany we wniosku wymuszają dodatkowe działania polegające na ponownym powiadomieniu stron o "innej treści wniosku", co nie jest tożsame z czynnościami dokonywanymi przez organ w ten sam sposób co przed wprowadzaniem przez inwestora zmian we wniosku lub jako dokonywane w postępowaniu, w trakcie którego wnioskodawca w ogóle nie modyfikował pierwotnego żądania (wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 lutego 2015 r., sygn. akt 2185/14). Dlatego też okres umieszczenia obwieszczenia z dnia 5 maja 2011 r. na tablicy ogłoszeń Urzędu Gminy [...] w okresie od dnia [...] maja 2011 r. do dnia [...] maja 2011 r. należało uznać za okres "usprawiedliwiony", nie podlegający włączeniu go w tok kary. Słusznie jednak organ odwoławczy przyjął, iż okres od dnia [...] maja 2011 r. do dnia [...] maja 2011r., tj. okres [...] dni, jako przeznaczony na podjęcie czynności zmierzających do powiadomienia stron postępowania o wprowadzonych przez inwestora zmianach we wniosku, należało odjąć od ogólnego okresu zwłoki organu. Poza doręczeniem inwestorowi oraz właścicielowi nieruchomości objętej terenem inwestycji zawiadomienia z dnia [...] maja 2011 r. (wraz z 7-dniowym terminem wyznaczonym na zapoznanie się z aktami sprawy) oraz upublicznieniem obwieszczenia z dnia [...] maja 2011 r. na tablicy ogłoszeń Urzędu Gminy [...] (tj. okres od dnia [...] maja 2011 r. do dnia [...] maja 2011 r.), powyższe obwieszczenie z dnia [...] maja 2011 r. zostało wywieszone także na tablicy ogłoszeń sołectwa [...]. Ponadto ponowne zawiadomienie stron o prowadzonym postępowaniu lokalizacyjnym poprzedzone zostało sporządzeniem przez organ stosownego obwieszczenia i zawiadomienia, a także przygotowaniem owego zawiadomienia do wysłania, co wymagało dodatkowego nakładu czasu i pracy. W sytuacji, gdy w postępowaniu lokalizacyjnym inwestor dokonuje modyfikacji wniosku, która powoduje konieczność powtórnego przygotowania przez organ niezbędnych pism w sprawie dodatkowemu odliczeniu podlegają te dni, które rzeczywiście wójt przeznaczył na sporządzenie owych pism i ich przygotowanie do wysłania. Dlatego też, zdaniem Sądu, ponowne wyliczenie okresu zwłoki zostało dokonane prawidłowo przez organ odwoławczy. Reasumując stwierdzić należy, iż w aktach niniejszej sprawy znajdują się jednoznaczne dowody wskazujące na zwłokę Wójta Gminy [...] w wydaniu przedmiotowej decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego. Wójt dopuścił się zawinionej zwłoki w wydaniu decyzji, zaś wskazywane w skardze przez skarżącego okoliczności, zgodnie z powyższym, nie mogą być uznane za uzasadnioną przeszkodę w załatwieniu sprawy w ustawowym terminie i nie należą do przyczyn niezależnych od organu, o których mowa w art. 51 ust. 2c ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Niezależnie, Sąd działając z urzędu nie dostrzegł innych naruszeń prawa, które pozwalałyby na uwzględnienie skargi. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności Sąd doszedł do przekonania, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu. Mając na uwadze powyższe na podstawie art. 151 p.p.s.a. skarga podlegała oddaleniu.