II SA/Sz 1127/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grzegorz Jankowski, Sędziowie Sędzia WSA Renata Bukowiecka-Kleczaj,, Sędzia WSA Barbara Gebel (spr.), Protokolant starszy sekretarz sądowy Małgorzata Płocharska-Małys, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 17 marca 2016 r. sprawy ze skargi P. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie wykreślenia z rejestru agencji zatrudnienia oddala skargę. Marszałek Województwa Z. decyzją z dnia [...], nr [...], wydaną na podstawie art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267), zwanej dalej "K.p.a." oraz art. 8 ust. 1 pkt 17, art. 18 ust. 1, art. 18m ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2015 r., poz. 149), zwanej dalej "u.p.z.", orzekł o wykreśleniu z rejestru agencji zatrudnienia podmiotu o nazwie – [...] posiadającego wpis do ww. rejestru pod numerem 7132. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że w dniu [...] do Wojewódzkiego Urzędu Pracy w S. wpłynęło zawiadomienie Okręgowego Inspektora Pracy w S. o stwierdzonych naruszeniach warunków prowadzenia agencji zatrudnienia, określonych w art. 85 ust. 2 i ust. 3a pkt 1 i 2 u.p.z. Naruszenia zostały stwierdzone w wyniku kontroli przeprowadzonej przez inspektora pracy w dniach [...] w firmie P.B. działającej, jako agencja zatrudnienia, certyfikat nr [...], na dowód czego inspektor pracy nadesłał do organu kopie protokołu z przedmiotowej kontroli. Podczas kontroli ustalono, że z żadną ze [...] osób, które poprzez pośrednictwo Agencji [...], zwanej dalej "Agencją", podjęły w [...]r. pracę u pracodawcy zagranicznego, nie sporządzono umowy cywilnoprawnej w formie pisemnej, która to umowa powinna w szczególności regulować zagadnienia wymienione w przepisie art. 85 ust. 2 u.p.z. Dodatkowo stwierdzono naruszenie obowiązku prowadzenia przez Agencję wykazu osób kierowanych do pracy za granicę, tj. warunku prowadzenia agencji zatrudnienia, określonego w art. 85 ust. 3a pkt 2 ww. ustawy. Protokół kontroli potwierdza bowiem, że agencja zatrudnienia nie była w stanie przygotować imiennego zestawienia osób skierowanych do pracy u poszczególnych pracodawców zagranicznych, gdyż takich kompletnych danych nie posiadała. Nadto w dniu [...] okazano inspektorowi pracy tylko częściowe zestawienie pracodawców do których skierowano do pracy pracowników, co z kolei wskazuje na naruszenie warunku, o którym mowa w art. 85 ust. 3a pkt 1 u.p.z. Poza tym Marszałek Województwa Z. na podstawie CEIDG ustalił niezgodność danych w zakresie oznaczenia podmiotu w rejestrze podmiotów prowadzących agencje zatrudnienia ze stanem faktycznym. W Rejestrze Agencji Zatrudnienia nazwa podmiotu widnieje jako: Agencja [...], natomiast w CEIDG firma przedsiębiorcy brzmi: P.B., a wbrew wyjaśnieniom złożonym przez agencję na stosowne wezwanie organu, niezgodność w powyższym zakresie nie została usunięta. W dalszej części uzasadnienia organ przywołał treść art. 18m ust. 1 pkt 5 u.p.z. wyjaśniając, że jest to przepis bezwzględnie obowiązujący, zaś do wykreślenia z rejestru wystarczy naruszenie jednego z warunków prowadzenia agencji zatrudnienia, określonych w powołanym przepisie. W konsekwencji organ uznał, że wobec naruszenia warunku określonego w art. 85 ust. 2 i ust. 3a pkt 1 i 2 u.p.z. , zobowiązany był do wykreślenia agencji z rejestru. P.B. odwołał się od powyższej decyzji zarzucając naruszenie: - art. 7, 8, 9 K.p.a., poprzez uchybienie zasadom postępowania administracyjnego w tych przepisach określonych, co przejawiało się wybiórczą, a nie swobodną oceną materiału dowodowego zebranego w sprawie, zaniechaniem informowania strony o okolicznościach faktycznych i prawnych mogących mieć wpływ na ustalenie jej praw i obowiązków w postępowaniu, a następnie zaniechaniem zastosowania uznania administracyjnego, co skutkowało automatycznym wykreśleniem podmiotu z rejestru agencji zatrudnienia, pomimo tego iż, zastosowano się do wystąpienia inspektora PIP i usunięto wszystkie wytknięte naruszenia, - art. 18m ust. 1 pkt 5 u.p.z., poprzez wykreślenie Agencji [...] z rejestru podmiotów prowadzących agencję zatrudnienia wobec stwierdzonych naruszeń wskazanej ustawy pomimo tego, że naruszenia te zostały przez Agencję usunięte niezwłocznie po uzyskaniu wystąpienia Inspektora Pracy, - art. 36 ustawy o Państwowej Inspekcji Pracy, poprzez niezastosowanie i nieuwzględnienie, że Agencja zastosowała się do wystąpienia Inspektora i jednocześnie usunęła wskazane w protokole kontroli naruszenia co wyklucza przyjęcie, że Agencja naruszyła przepisy ustawy o promocji zatrudnienia skutkujące wykreśleniem jej z rejestru, - art. 107 § 2 oraz 3 K.p.a., poprzez wskazanie w uzasadnieniu decyzji, że podstawę wykreślenia agencji stanowi również art. 18m ust. 1 pkt 8 u.p.z. i niewskazanie tej podstawy w sentencji decyzji, więc należy przyjąć, że to rzekome uchybienie nie stanowiło podstawy do wykreślenia agencji, a co za tym idzie - wszelkie dywagacje na ten temat w uzasadnieniu decyzji należy uznać za zbędne, - art. 18m ust 1 pkt 8 u.p.z., poprzez uznanie, że dane w rejestrze podane przez Agencję są niezgodne ze stanem faktycznym w sytuacji, gdy dane te odpowiadają danym zawartym w CEIDG (ten sam NIP, REGON, miejsce wykonywania działalności) inna jest jedynie nazwa Agencji, - art. 18e w zw. z art. 18i w zw. z art. 18h u.p.z., poprzez ich nieuwzględnienie w sytuacji, gdy Marszałek Województwa dokonuje wpisu danej Agencji do rejestru agencji zatrudnienia na podstawie pisemnego wniosku o wpis, złożonego przez podmiot zamierzający prowadzić agencję zatrudnienia, a zatem weryfikuje wówczas podane we wniosku dane i w przypadku skarżącego nie dopatrzył się żadnych niezgodności tych danych ze stanem faktycznym; - art. 33 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej, poprzez uznanie, że dane dotyczące agencji zawarte w CEIDG nie są zgodne ze stanem faktycznym, w sytuacji gdy dane odpowiadają wszystkim wymogom stawianym przez tą ustawę. Strona ponadto wskazała, że organ nie przeprowadził dodatkowego postępowania w celu uzupełnienia dowodów w sprawie, nie podjął niezbędnych działań do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy oraz oparł decyzję na wynikach ustaleń innych organów - Państwowej Inspekcji Pracy. Podniósł także, że organ I instancji nie ustosunkował się do przedstawionych przez agencję wyjaśnień do wystąpienia PIP, a zatem nie rozważył, czy rzeczywiście doszło do naruszenia przepisów prawa. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. decyzją z dnia [...], nr [...], wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. oraz art. 18m ust. 1 pkt 5 u.p.z., po rozpatrzeniu odwołania, utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję Marszałka Województwa Z. Uzasadniając rozstrzygnięcie organ odwoławczy wskazał, że zgodnie z art. 18m ust. 1 pkt 5 u.p.z. marszałek województwa wykreśla, w drodze decyzji, podmiot wpisany do rejestru w przypadku naruszenia przez podmiot warunków prowadzenia agencji zatrudnienia określonych w art. 19 pkt 2 i 3, art. 19b-19d oraz art. 85 ust. 2-5. Następnie przytoczył treść art. 85 ust. 2 oraz ust. 3a u.p.z. podkreślając, że w przypadku stwierdzenia naruszenia ww. przepisów przez agencję decyzja o wykreśleniu agencji z rejestru jest obligatoryjna. Z akt sprawy (z protokołu kontroli z dnia [...] przeprowadzonej przez inspektora pracy oraz z informacji przekazanej Marszałkowi Województwa przez Okręgowy Inspektorat Pracy w S. w piśmie z dnia [...]) wynika, że: 1) dla osób kierowanych przez Agencję do pracy u pracodawców zagranicznych nie sporządzono w formie pisemnej umów cywilnoprawnych, które to umowy powinny zawierać w szczególności elementy określone w art.85 ust. 2 u.p.z., 2) Agencja nie prowadziła wykazu podmiotów, do których są kierowane osoby do pracy za granicą, a także nie sporządziła wykazu osób kierowanych do pracy za granicą. Wobec powyższego organ uznał, że Agencja, naruszyła warunki prowadzenia agencji zatrudnienia określone w art. 85 ust. 2 oraz ust. 3a pkt i 2, a tym samym spełnione zostały przesłanki do wykreślenia podmiotu z rejestru agencji zatrudnienia z art. 18m ust. 1 pkt 5 u.p.z. Za bezzasadny Kolegium uznało zarzut niepodjęcia przez organ I instancji niezbędnych działań do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy i oparcia zaskarżonej decyzji na wynikach ustaleń innego organu - Państwowej Inspekcji Pracy. Zaznaczyło, że do zadań Państwowej Inspekcji Pracy należy kontrola legalności zatrudnienia, innej pracy zarobkowej, wykonywania działalności oraz kontrola przestrzegania obowiązku prowadzenia agencji zatrudnienia zgodnie z warunkami określonymi w przepisach o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. Przepis art. 37 ust. 3 pkt 1 lit. a ustawy o Państwowej Inspekcji Pracy stanowi, że okręgowy inspektor pracy niezwłocznie powiadamia marszałka województwa o stwierdzonych przypadkach naruszenia warunków prowadzenia agencji zatrudnienia określonych w przepisach o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. W konsekwencji powyższego, w ocenie Kolegium oparcie zaskarżonej decyzji na ustaleniach Państwowej Inspekcji Pracy Okręgowego Inspektora Pracy w S. nie narusza prawa i nie wymagało prowadzenia dodatkowego postępowania w tym zakresie, gdyż nie było żadnych wątpliwości wymagających dodatkowych ustaleń. Nadto w piśmie Agencji [...] P.B. z dnia [...] wskazano, że zastosowano się do wydanych przez Okręgowego Inspektora Pracy zaleceń dotyczących warunków prowadzenia agencji zatrudnienia określonych w art. 85 ust. 2 i ust 3a u.p.z. Zdaniem Kolegium, powyższe pismo również świadczy o tym, iż naruszenie art. 85 ust. 2 i ust. 3a u.p.z. miało miejsce. Natomiast zastosowanie się do zaleceń pokontrolnych osoby kontrolującej nie ma wpływu na treść niniejszego rozstrzygnięcia. Odnosząc się do zarzutów dotyczących naruszenia art. 18m ust. 1 pkt 8 u.p.z. w zakresie niezgodności danych co do oznaczenia podmiotu w rejestrze podmiotów prowadzących agencje zatrudnienia ze stanem faktycznym organ wyjaśnił, że wprawdzie przepis ten nie stanowił materialnoprawnej podstawy zaskarżonej decyzji, niemniej oznaczenie podmiotu powinno być, w przypadku osób fizycznych, identyczne z oznaczeniem przedsiębiorcy w CEIDG. W podsumowaniu organ stwierdził, że w przedmiotowej sprawie spełnione zostały przesłanki do podjęcia decyzji o wykreśleniu z rejestru agencji zatrudnienia podmiotu o nazwie - Agencja [...], na podstawie art. 18m ust. 1 pkt 5 u.p.z., bowiem naruszone zostały warunki prowadzenia agencji zatrudnienia określone w art. 85 ust. 2 oraz ust. 3a pkt 1 i 2 u.p.z., z którymi ustawodawca wiąże bezwzględny skutek w postaci wykreślenia podmiotu prowadzącego agencję zatrudnienia z rejestru. P.B. zaskarżył opisaną powyżej decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S., wnosząc o jej uchylenie oraz uchylenie w całości decyzji organu I instancji. W skardze zaskarżonej decyzji zarzucił: 1) naruszenie przepisów postępowania, mające istotny wpływ na treść wydanego rozstrzygnięcia, a w szczególności rażące naruszenie: - art. 7, 8 oraz 9 K.p.a., poprzez naruszenie zasad postępowania administracyjnego w tych przepisach określonych, co przejawiało się wybiórczą a nie swobodną oceną materiału dowodowego zebranego w sprawie i zaniechaniem oceny działania agencji zatrudnienia prowadzącej przez skarżącego po zastosowaniu się przez niego do zaleceń kontroli przeprowadzonej przez Państwową Inspekcję Pracy, co skutkowało automatycznym wykreśleniem podmiotu z rejestru agencji zatrudnienia pomimo tego, iż zastosowano się do wystąpienia inspektora PIP i usunięto wszystkie wytknięte naruszenia, a zatem na dzień powzięcia przez Marszałka informacji o uchybieniach żadne warunki prowadzenia agencji nie były naruszone, - art. 18m ust. 1 pkt. 5 u.p.z., poprzez wykreślenie Agencji [...] z rejestru podmiotów prowadzących agencje zatrudnienia wobec stwierdzonych naruszeń wskazanej ustawy, pomimo tego, iż naruszenia te zostały przez Agencję usunięte niezwłocznie po uzyskaniu wystąpienia Inspektora Pracy i na dzień poinformowania Marszałka Województwa przez PIP naruszenia te nie występowały, - art. 36 ustawy o Państwowej Inspekcji Pracy, poprzez jego niezastosowanie i nieuwzględnienie, że Agencja zastosowała się do skierowanego do niej wystąpienia inspektora PIP i jednocześnie usunęła wskazane w protokole kontroli naruszenia, co wyklucza przyjęcie, by w dacie zgłoszenia do Marszałka Województwa Agencja w dalszym ciągu naruszała przepisy ustawy o promocji zatrudnienia, skutkujące wykreśleniem jej z rejestru, - art. 18m ust. 1 pkt. 8 u.p.z., poprzez uznanie, że dane w rejestrze podane przez Agencję są niezgodne ze stanem faktycznym, w sytuacji gdy dane te odpowiadają danym zawartym w CEDiG, inna jest jedynie nazwa Agencji, - art. 18e w zw. z art. 18i w zw. z art. 18h u.p.z., poprzez jego nieuwzględnienie w stanie faktycznym niniejszej sprawy, w sytuacji gdy Marszałek Województwa dokonuje wpisu danej agencji do rejestru agencji zatrudnienia na podstawie pisemnego wniosku o wpis, złożonego przez podmiot zamierzający prowadzić agencję zatrudnienia, a zatem weryfikuje wówczas podane we wniosku dane i w przypadku skarżącego nie dopatrzył się żadnych niezgodności tych danych ze stanem faktycznym, 2) naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 33 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej, poprzez uznanie, że dane dotyczące agencji zawarte w CEDiG nie są zgodne ze stanem faktycznym, w sytuacji gdy dane te odpowiadają wszystkim wymogom stawianym przez tą ustawę. W uzasadnieniu skargi strona podniosła, że organ odwoławczy zaniechał podjęcia działań w celu dokonania samodzielnego i wyczerpującego zebrania materiału dowodowego, a zamiast tego w sposób nieuprawniony oparł decyzję na wynikach ustaleń innego organu, tj. Państwowej Inspekcji Pracy. Tymczasem żaden przepis obowiązującego prawa nie dopuszcza możliwości skorzystania z wyników ustaleń innego organu. Tym samym naruszona została bezpośredniości i zasada prawdy materialnej. Skarżący nie zgodził się również ze stanowiskiem Kolegium, że bez znaczenia pozostawał fakt zastosowania się do zaleceń PIP podnosząc, iż w sprawie należało uwzględnić okoliczność, iż na dzień wydania zaskarżonej decyzji po stronie agencji nie istniały już żadne uchybienia wymienione w protokole z kontroli. W ocenie strony, nieuprawniona jest interpretacja przepisu art. 18 m u.p.z. polegająca na przyjęciu, że podstawą do wykreślenia podmiotu z rejestru jest nie tylko naruszenie warunków prowadzenia agencji zatrudnienia określonych w art. 85 ust. 2-5 ustawy istniejące w chwili wydawania decyzji organu I instancji decyzji o wykreśleniu z rejestru, ale również istniejące w przeszłości. Tego rodzaju wykładnia bowiem nie tylko nie wynika z treści ustawy, ale jest również sprzeczna z zasadą proporcjonalności sankcji do naruszenia prawa wywodzonej z treści art. 31 ust. 3 Konstytucji RP. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podnosząc, że skarga nie ma usprawiedliwionych podstaw. Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. zważył, co następuje: Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 1647) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.). Podstawę materialnoprawną zaskarżonej decyzji stanowił art. 18m ust. 1 pkt 5 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. Stosownie do tego przepisu marszałek województwa wykreśla, w drodze decyzji, podmiot wpisany do rejestru w przypadku naruszenia przez podmiot warunków prowadzenia agencji zatrudnienia określonych w art. 19 pkt 2 i 3, art. 19b-19d oraz art. 85 ust. 2-5. Zgodnie z art. 85 ust. 2 u.p.z. kierowanie do pracy za granicą u pracodawców zagranicznych za pośrednictwem agencji zatrudnienia odbywa się na podstawie pisemnej umowy zawieranej przez te agencje z osobami kierowanymi. Umowa ta powinna określać w szczególności: pracodawcę zagranicznego; okres zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej; rodzaj oraz warunki pracy i wynagradzania, a także przysługujące osobie kierowanej do pracy świadczenia socjalne; warunki ubezpieczenia społecznego oraz od następstw nieszczęśliwych wypadków i chorób tropikalnych; obowiązki i uprawnienia osoby kierowanej do pracy oraz agencji zatrudnienia; zakres odpowiedzialności cywilnej stron w przypadku niewykonania lub nienależytego wykonania umowy zawartej między agencją zatrudnienia a osobą kierowaną, w tym stronę pokrywającą koszty dojazdu i powrotu osoby skierowanej do pracy w przypadku niewywiązania się pracodawcy zagranicznego z warunków umowy oraz tryb dochodzenia związanych z tym roszczeń; kwoty należne agencji zatrudnienia z tytułu faktycznie poniesionych kosztów związanych ze skierowaniem do pracy za granicą, poniesione na: dojazd i powrót osoby skierowanej, wydanie wizy, badania lekarskie, tłumaczenia dokumentów; informację o trybie i warunkach dopuszczania cudzoziemców do rynku pracy w państwie wykonywania pracy oraz inne zobowiązania stron. Natomiast w myśl art. 85 ust. 3a u.p.z. agencja zatrudnienia jest obowiązana do prowadzenia: 1) wykazu podmiotów, do których są kierowane osoby do pracy za granicą, zawierającego w szczególności oznaczenie i siedzibę podmiotu oraz nazwę państwa pochodzenia podmiotu; 2) wykazu osób kierowanych do pracy za granicą, zawierającego imię i nazwisko, adres zamieszkania osoby oraz w szczególności oznaczenie i siedzibę podmiotu, do którego skierowano osobę do pracy za granicą, oraz nazwę państwa pochodzenia podmiotu, okresy zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej. Jakkolwiek powyższy przepis został dodany do ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy dopiero z dniem 27 maja 2014 r. (Dz.U. z 2014 r., poz.598), od tego momentu winien być stosowany przez Agencję (ustawa zmieniająca nie zawierała w tym zakresie przepisów przejściowych). W niniejszej sprawie, w ocenie sądu, stanowisko organów co do tego, że Agencja nie dopełniła obowiązków wynikających z przepisów art. 85 ust. 2 i ust. 3a pkt 1 i 2 u.p.z. opiera się na prawidłowo zgromadzonym i właściwie ocenionym materiale dowodowym. Organ dysponował bowiem zarówno informacją przekazaną przez Okręgowego Inspektora Pracy w S. w piśmie z dnia [...], jak i protokołem kontroli z dnia [...] przeprowadzonej w firmie skarżącego przez państwową inspekcję pracy. Przy czym podkreślenia wymaga, że kontrolę przeprowadził uprawniony do tego organ, albowiem marszałek województwa kontroluje agencję zatrudnienia tylko pod względem przestrzegania warunków, o których mowa w art. 19, 19a, 19e i 19f u.p.z., natomiast w pozostałym zakresie co do przestrzegania warunków prowadzenia agencji zatrudnienia określonych w ustawie o promocji zatrudnienia kontrole sprawuje inspekcja pracy, a do obowiązków okręgowego inspektora pracy należy powiadamianie marszałka województwa o stwierdzonych przypadkach naruszenia w tym zakresie unormowań ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach runku pracy. Z przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego nie wynika, zakaz dowodowy, który nie pozwałby organowi administracji publicznej korzystać z materiału dowodowego pozyskanego przez inny organ. Wbrew odmiennemu twierdzeniu skargi w zakresie postępowania dowodowego nie obowiązuje bowiem zasada bezpośredniości. Przeciwnie, zgodnie z art. 75 K.p.a., jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem. Wobec powyższego oparcie decyzji na ustaleniach wynikających z przeprowadzonej przez inspektora pracy kontroli w firmie skarżącego, działającej jako agencja zatrudnienia, nie stanowi o naruszeniu przepisów postępowania administracyjnego i wadliwości rozstrzygnięcia, zwłaszcza, że skarżący nie przedstawił jakiegokolwiek dowodu podważającego wiarygodność twierdzeń zawartych w przedmiotowym protokole kontroli. Niewątpliwie protokół kontroli jako dokument urzędowy podpisany bez zastrzeżeń przez osobę reprezentującą podmiot kontrolowany, stanowi dowód tego, co zostało w nim stwierdzone, a wynika z niego, że z żadną ze [...] osób, które przez pośrednictwo agencji pracy podjęły w [...] r. pracę u pracodawcy zagranicznego nie sporządzono umowy cywilnoprawnej, a nadto, że agencja przedstawiła tylko częściowe zestawienie pracodawców zagranicznych, do których skierowano do pracy pracowników korzystających z pośrednictwa agencji i nie była w stanie przygotować wykazu osób skierowanych do pracy za granicą. W świetle powyższego słusznie organ przyjął, że ustalenia dokonane podczas kontroli i ujęte w protokole jednoznacznie wskazywały na naruszenie przez podmiot warunków prowadzenia agencji zatrudnienia wskazanych w art. 85 ust. 2 i ust. 3a pkt 1 i 2 u.p.z. Nie było więc koniecznym zebranie dodatkowych dowodów sprawie w sytuacji, gdy ustalenia faktyczne uzyskane przez inspektora pracy w trakcie kontroli nie budziły wątpliwości i były wystarczające do uznania, że w rozpatrywanym przypadku agencja nie dopełniła ciążących na niej obowiązków. Z redakcji przepisu art. 18m ust. 1 pkt 5 u.p.z. wynika, że w przypadku stwierdzenia naruszenia przez agencję wymienionych w nim przepisów, decyzja o wykreśleniu podmiotu z rejestru jest obligatoryjna. Oznacza to, że naruszenie któregokolwiek z warunków wskazanych w art. 85 ust. 2 -5 u.p.z. stanowi samodzielną przesłankę do wydania takiej decyzji. Przy czym każde (nawet jednorazowe) nieprzestrzeganie wymienionych w tych przepisach zasad stanowi wystarczającą podstawę do wykreślenia podmiotu z rejestru agencji zatrudnienia. Innymi słowy rzecz ujmując, organ zobligowany jest do wydania decyzji za sam fakt wystąpienia zdarzenia nieprzestrzegania obowiązków z art. 85 ust 2-5 u.p.z. i tym samym złamania warunków prowadzenia agencji zatrudnienia określonych w ustawie. Ustawodawca bowiem nie przewidział w art. 18m ust. 1 pkt 5 ww. ustawy możliwości usunięcia, czy uzupełnienia w wyznaczonym terminie stwierdzonych nieprawidłowości. Z tego też względu zgodzić należy się z organem odwoławczym, że kwestia ewentualnego zastosowania się przez stronę do zaleceń pokontrolnych inspektora pracy i usunięcia nieprawidłowości pozostaje bez wpływu na treść rozstrzygnięcia. Organ nie był więc zobligowany do rozważenia ww. okoliczności i prowadzenia w tym kierunku postępowania dowodowego. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym podkreśla się, że specyfika prowadzonej przez agencję zatrudnienia działalności nie może zwalniać z obowiązku przestrzegania przepisów prawa krajowego regulujących działalność agencji zatrudnienia. Skoro działalność agencji jest działalnością regulowaną, to przedsiębiorca może ją wykonywać tylko wtedy, gdy spełnia warunki określone ustawą (por. wyrok WSA w Łodzi z dnia 3 października 2014 r., sygn. akt III SA/Łd 560/14, dostępny w Internecie). Nadrzędnym celem ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy jest ochrona i bezpieczeństwo osób korzystających z usług agencji zatrudnienia i dlatego ustawodawca określił szczegółowe warunki prowadzenia agencji zatrudnienia oraz sankcje za ich nieprzestrzeganie. Z przepisu art. 18m ust. 1 pkt 5 u.p.z. wynika wprost, że naruszenie przez agencję zatrudnienia obowiązków wskazanych w art. 85 ust. 2-5 u.z.p., obwarowane jest sankcją w postaci wykreślenia z rejestru agencji zatrudnienia, co służyć ma nie tylko spowodowaniu dolegliwości dla podmiotu nieprzestrzegającego prawa, ale przede wszystkim zapewnieniu ochrony wartości i dóbr, w które godzi naruszenie zasad prowadzenia agencji. Wobec tego stanowisko organu, że stwierdzenie naruszenia warunków prowadzenia agencji, obliguje do jej wykreślenia z rejestru agencji zatrudnienia, bez względu na to, czy naruszenie nadal istniało w dacie wydania decyzji, nie pozostaje w sprzeczności z konstytucyjną zasadą proporcjonalności, ani z samą treścią przepisu art. 18m ust. 1 pkt 5 u.p.z. W realiach niniejszej sprawy przeprowadzone (niewadliwie) przez organy administracji publicznej postępowanie, niewątpliwie pozwoliło na ustalenie, że agencja naruszyła ustawowe obowiązki polegające na sporządzeniu umów cywilnoprawnych z osobami kierowanymi do pracy u pracodawców zagranicznych zawierających elementy z art. 85 ust. 2 u.p.z. i stosownych wykazów, o których mowa w art. 85 ust. 3a pkt 1 i 2 u.p.z. W tych okolicznościach faktycznych i w kontekście powyższych rozważań, przyjęcie zatem przez organy, iż istniały podstawy do wykreślenia agencji, nie uchybia art. 18m ust. 1 pkt 5 u.p.z. Reasumując stwierdzić należy, że zarzuty podniesione w skardze nie zasługują na uwzględnienie, albowiem organy administracji publicznej prawidłowo przeprowadziły postępowanie wyjaśniające i w sposób właściwy zastosowały obowiązujące przepisy prawa, w niewadliwie ustalonym stanie faktycznym i prawnym, zasadnie przyjmując, że zaistniały przesłanki z art. 18m ust. 1 pkt 5 u.p.z. warunkujące wykreślenie podmiotu z rejestru agencji zatrudnienia. Z kolei art. 18m ust. 1 pkt 8 u.p.z. nie stanowił podstawy podjętych w sprawie rozstrzygnięć, a zatem bez znaczenia dla oceny legalności zaskarżonej decyzji pozostają kwestie odnoszące się do zgodności danych dotyczących agencji zawartych w CEDiG ze stanem faktycznym. Z powyższych względów, sąd uznając, że skarga nie może być uwzględniona, bowiem podejmując zaskarżone rozstrzygnięcie organ prawa nie naruszył, na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł o oddaleniu skargi.