I SA/Bd 137/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia WSA Halina Adamczewska-Wasilewicz po rozpoznaniu w dniu 21 marca 2016r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. G. na postanowienie Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia ...]. nr [...] w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej postanawia: odrzucić skargę Decyzją z dnia [...]r., nr [...] Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w T. Inspektorat w L. orzekł, że nie podlega obowiązkowo ubezpieczeniu emerytalnemu, rentowemu, chorobowemu i wypadkowemu od dnia 1 lipca 2014r. (k. 166-175 akt administracyjnych). Postanowieniem z dnia [...]r. nr [...] Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w T. Inspektorat w L., na podstawie art. 113 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013r., poz. 267 ze zm.), dalej: "k.p.a." w zw. z art. 123 i art. 83b ust. 2 ustawy z dnia 13 października 1998r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2015r., poz. 121 ze zm.), dalej: "u.s.u.s.", postanowił sprostować oczywistą omyłkę pisarską w sentencji decyzji z dnia [...]r. znak nr [...] poprzez dodanie zapisu w zdaniu pierwszym, wiersz siódmy następującej treści: "Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w T. Inspektorat w L. stwierdza, że Pani M. M. jako pracownik w Firmie Usługowej "N." K. G nie podlega obowiązkowo ubezpieczeniu emerytalnemu, rentowemu, chorobowemu i wypadkowemu od dnia 01.07.2014r." W uzasadnieniu organ wskazał, że może z urzędu lub na żądanie strony prostować w drodze postanowienia błędy rachunkowe oraz inne oczywiste omyłki w wydanych przez siebie decyzjach. Postanowienie zostało skierowane do skarżącej wraz z pouczeniem, że nie przysługuje na nie zażalenie (k. 176-177 akt administracyjnych). Strona w dniu 11 marca 2015r. wniosła na powyższe postanowienie zażalenie, w którym podniosła, że w zaskarżonym postanowieniu organ nie dokonał sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej, ale w istotny sposób zmienił treść wydanego w dniu [...]r. rozstrzygnięcia. W ocenie skarżącej, w sprawie nie powinien mieć zastosowania przepis art. 83b ust. 2 u.s.u.s., lecz art. 113 § 3 k.p.a., który jest przepisem szczególnym odnoszącym się do postanowienia o sprostowaniu omyłki pisarskiej (k. 5 akt sądowych). Rozpatrując złożone zażalenie, Sąd Okręgowy we W. IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych postanowieniem z dnia 12 czerwca 2015r. sygn. akt U 227/15 uznał się za niewłaściwy i przekazał sprawę Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w T. celem nadania właściwego biegu (k. 20-21 akt sądowych). W wyniku złożenia przez organ zażalenia (k. 26-27 akt sądowych), Sąd Apelacyjny w G. III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych postanowieniem z dnia 28 października 2015r. sygn. akt III AUz 456/15 zmienił pkt 2 zaskarżonego postanowienia i sprawę przekazał do rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gdańsku (k. 39-42 akt sądowych). Postanowieniem z dnia 10 grudnia 2015r. sygn. akt III AUz 456/15 Sąd Apelacyjny w Gdańsku III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych sprostował oczywistą omyłkę zawartą w sentencji powyższego postanowienia w ten sposób, że słowa "Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gdańsku" zastąpił słowami "Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Bydgoszczy" (k. 50 akt sądowych). W udzielonej przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w T. odpowiedzi z dnia [...]r. na zażalenie na postanowienie w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej organ wniósł o odrzucenie zażalenia wskazując, że właściwym do rozpoznania spraw z zakresu ubezpieczeń społecznych jest sąd powszechny. Ponadto organ wskazał, że postępowanie toczące się z odwołania skarżącej od decyzji z dnia 30 stycznia 2015r. zostało prawomocnie zakończone, a zatem zażalenie na postanowienie z dnia [...]r. jest bezprzedmiotowe (k. 61 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniesienie skargi w przedmiotowej sprawie należało uznać za niedopuszczalne. W pierwszej kolejności wskazać należy na przyczyny stanowiące podstawę uznania sądu administracyjnego za właściwy do rozpoznania zażalenia na postanowienie Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej w decyzji tego organu wydanej w sprawie podlegania ubezpieczeniu emerytalnemu, rentowemu, chorobowemu i wypadkowemu. W przedmiotowej sprawie Sąd Okręgowy we W. IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych uznał się za niewłaściwy w sprawie wniesionego przez K.G. zażalenia na postanowienie Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w T. Inspektorat w L. z dnia [...]r. w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej w sentencji decyzji tego Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...]r. i przekazał sprawę temu organowi celem nadania właściwego biegu. W wyniku złożenia przez organ zażalenia, Sąd Apelacyjny w Gdańsku III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych przekazał sprawę do rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Bydgoszczy. Z tej przyczyny, tj. uznania wniesionego przez K. G. zażalenia przez sąd powszechny za skargę, do rozpoznania której właściwy jest sąd administracyjny, tutejszy Sąd nie może go odrzucić z powodu braku właściwości do jego rozpoznania. Zgodnie bowiem z art. 58 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.), dalej: "p.p.s.a.", sąd administracyjny nie może odrzucić skargi z powodu, o którym mowa w art. 58 § 1 pkt 1 tej ustawy (brak właściwości), jeżeli w tej sprawie sąd powszechny uznał się za niewłaściwy. Właściwość sądu administracyjnego do rozpoznania tej konkretnej sprawy wynika zatem wyłącznie z postanowienia Sądu Apelacyjnego w Gdańsku III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych o jej przekazaniu. Konieczność odrzucenia skargi K. G. jako niedopuszczalnej wynika z innych przyczyn, niż wskazane wyżej. Zgodnie bowiem z art. 3 § 2 p.p.s.a., wykonując kontrolę działalności administracji publicznej sądy administracyjne orzekają w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Przedmiotem omawianej skargi jest postanowienie Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...]r. nr [...] wydane w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej. Wbrew twierdzeniom strony, art. 83b ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych ma zasadnicze znacznie przy rozpatrywaniu niniejszej sprawy. W myśl tego przepisu, jeżeli przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego przewidują wydanie postanowienia kończącego postępowanie, Zakład w tych przypadkach wydaje decyzję. Od wydanych w trakcie postępowania innych postanowień Zakładu zażalenie nie przysługuje. Wydane w omawianej sprawie postanowienie Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej, z punktu widzenia przepisów ustawy Kodeks postępowania administracyjnego należy traktować jako wydane przez organ pierwszej instancji i niekończące postępowanie w sprawie. Gdyby przepisy k.p.a. były stosowane wprost przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych, w świetle art. 113 k.p.a., na postanowienie to przysługiwałoby stronie zażalenie. Jednakże na gruncie powołanego art. 83b u.s.u.s., od omawianego postanowienia wydanego przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych nie przysługuje ani zażalenie, ani inny środek zaskarżenia. Przepisy k.p.a. w postępowaniu toczącym się przed Zakładem Ubezpieczeń Społecznych stosowane są bowiem odpowiednio. Zgodnie z brzmieniem art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a., sądy administracyjne orzekają w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. Zaskarżone w rozpatrywanej sprawie postanowienie Zakładu Ubezpieczeń Społecznych nie należy do żadnej z kategorii postanowień wymienionych w zacytowanym przepisie. Zażalenie to jest bowiem niezaskarżalne, nie kończy postępowania, nie rozstrzyga też sprawy co do jej istoty. W szczególności podkreślenia wymaga, że zaskarżone postanowienie nie rozstrzyga kwestii dotyczącej podlegania obowiązkowym ubezpieczeniom społecznym. Dotycząca tego sprawa toczyła się bowiem przed sądem powszechnym i została prawomocnie zakończona. W tym zakresie wskazać należy, że w aktach administracyjnych znajduje się wyrok Sądu Okręgowego we Włocławku IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 30 października 2015r., sygn. akt IV U 205/15, którym na skutek wniesionego przez skarżącą i M. G. odwołań od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w T. z dnia [...]r., nr [...] zmieniono zaskarżoną decyzję w ten sposób, iż stwierdzono, że M. G. (poprzednio M.) jako pracownik K. G. podlega obowiązkowo ubezpieczeniu emerytalnemu, rentowemu, chorobowemu i wypadkowemu od dnia 1 lipca 2014r. Zauważyć należy, że wskazane orzeczenie wydane zostało po wniesieniu przez skarżącą zażalenia na postanowienie Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej i co istotne, zgodnie z żądaniem strony zmieniło zaskarżoną decyzję tego organu z dnia 30 stycznia 2015r. Mając na uwadze powyższe Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.