I OZ 1076/17

PostanowienieNaczelny Sąd Administracyjny2017-07-05

Skład orzekający: Elżbieta Kremer

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy brak złożenia odpisu pisma procesowego (oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy) dla strony przeciwnej, mimo wezwania sądu, stanowi brak formalny skutkujący pozostawieniem pisma bez rozpoznania?
Ratio decidendi
Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że brak złożenia odpisu pisma procesowego (oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy) dla strony przeciwnej, mimo wezwania sądu i prawidłowego pouczenia o skutkach niezastosowania się do niego, stanowi brak formalny. W takiej sytuacji przewodniczący sądu jest zobowiązany pozostawić pismo bez rozpoznania na podstawie art. 49 § 2 PPSA. Sąd podzielił stanowisko Sądu I instancji, który prawidłowo wezwał stronę skarżącą do uzupełnienia braków formalnych.
Stan faktyczny
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie pozostawił skargę kasacyjną bez rozpoznania z powodu braku uzupełnienia braków formalnych. Pełnomocnik skarżącego złożył pismo z oświadczeniem o zrzeczeniu się rozprawy, jednak nie dołączył do niego odpisu dla pełnomocnika organu. Mimo wezwania sądu do uzupełnienia tego braku, pełnomocnik skarżącego nie wykonał go w terminie. Skarżący wniósł zażalenie na zarządzenie WSA, domagając się jego uchylenia i nadania biegu pismu.
Rozstrzygnięcie
Oddalono zażalenie.

Pełny tekst orzeczenia

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Kremer po rozpoznaniu w dniu 5 lipca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia małoletniego K. S. reprezentowanego przez przedstawiciela ustawowego S. S. na zarządzenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 lutego 2017 r. pozostawiające pismo bez rozpoznania w sprawie ze skargi małoletniego K. S. reprezentowanego przez przedstawiciela ustawowego S. S. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] stycznia 2016 roku nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia w drodze wyjątku postanawia oddalić zażalenie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zarządzeniem z dnia 3 lutego 2017 r., sygn. akt II SA/Wa 361/16 pozostawił pismo bez rozpoznania w sprawie ze skargi małoletniego K. S. reprezentowanego przez przedstawiciela ustawowego S. S. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] stycznia 2016 roku nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia w drodze wyjątku. W dniu 30 listopada 2016 r. pełnomocnik skarżącego r. pr. A. O., w odpowiedzi na zarządzenie z dnia 16 listopada 2016 r. wzywające do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej, złożyła do Sądu pismo zawierające oświadczenie o zrzeczeniu się rozprawy w celu rozpoznania skargi kasacyjnej. Z uwagi na to, że do pisma nie dołączono jego odpisu dla pełnomocnika organu, Przewodniczący Wydziału II zarządzeniem z 5 grudnia 2016 r. wezwał pełnomocnika skarżącego, by w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, złożył odpis ww. pisma. Pismo Sądu z 15 grudnia 2016 r., stanowiące wykonanie zarządzenia z 5 grudnia 2016 r., zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego 2 stycznia 2017 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru, k. 108 sądowych). Pełnomocnik skarżącego nie wykonał w terminie wezwania Sądu. Zażalenie od zarządzenia z dnia 3 lutego 2017 r. wywiódł skarżący wnosząc o jego uchylenie w całości i nadanie pismu z dnia 30 listopada 2016 r. biegu oraz o przywrócenie terminu do złożenia odpisu oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy. Skarżący wskazał, iż nie podziela stanowiska zaprezentowanego w zarządzeniu sądu. Nowelą kwietniową z 2015 r. zostało wprowadzone do ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nowe wymaganie o charakterze formalnym polegające na zamieszczeniu w skardze kasacyjnej wniosku o jej rozpoznanie na rozprawie albo oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy. Skarżący już na etapie sporządzenia skargi kasacyjnej powinien dokonać wyboru formy posiedzenia, na którym zostanie ona rozpoznana. Zdaniem pełnomocnika skarżącego obowiązek dokonania wyboru formy posiedzenia jest nałożony wyłącznie na stronę skarżącą. Jest to informacja skierowana wyłącznie do Sądu. Strona, która nie wniosła skargi kasacyjnej, może wnieść do wojewódzkiego sądu administracyjnego odpowiedź na skargę kasacyjną w terminie czternastu dni od doręczenia jej skargi kasacyjnej i nie ma obowiązku w swoim piśmie procesowym zawrzeć swojego stanowiska, co do wyboru formy posiedzenia. Stąd też, zdaniem pełnomocnika skarżącego brak odpisu pisma nie jest brakiem formalnym skargi kasacyjnej. Brak odpisu w żaden sposób nie narusza praw organu administracji, przez co nie może zostać uznany za brak formalny. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Stosownie do art. 49 § 1 i 2 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Jeżeli strona nie uzupełniła lub nie poprawiła pisma w terminie, przewodniczący zarządza pozostawienie pisma bez rozpoznania. Na zarządzenie przysługuje zażalenie. W niniejszej sprawie pełnomocnik skarżącego, w odpowiedzi na zarządzenie z dnia 16 listopada 2016 r. wzywające do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej, złożył do Sądu pismo z dnia 30 listopada 2016 r., zawierające oświadczenie o zrzeczeniu się rozprawy w celu rozpoznania skargi kasacyjnej. Zarządzeniem z 5 grudnia 2016 r. Przewodniczący Wydziału II wezwał pełnomocnika skarżącego, by w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, złożył odpis ww. pisma dla pełnomocnika organu. Pismo Sądu z 15 grudnia 2016 r., stanowiące wykonanie zarządzenia z 5 grudnia 2016 r., zostało skutecznie doręczone pełnomocnikowi skarżącego 2 stycznia 2017 r. Pełnomocnik skarżącego nie wykonał w terminie wezwania Sądu. Naczelny Sąd Administracyjny podziela stanowisko Sąd I instancji, który prawidłowo wezwał stronę skarżącą do uzupełnienia braków formalnych przez złożenie odpisu oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy dla strony przeciwnej. Warunkiem skutecznego wszczęcia postępowania kasacyjnego jest prawidłowe wniesienie środka odwoławczego, który powinien zawierać wszystkie elementy składowe środka zaskarżenia określonego w art. 176 p.p.s.a. Jednym z nich pozostaje zamieszczenie w skardze kasacyjnej wniosku o jej rozpoznanie na rozprawie albo oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 marca 2017 r., sygn. akt I OZ, sygn. akt 421/17, cbois). Oprócz wymagań wskazanych w tym przepisie, art. 47 § 1 p.p.s.a. przewiduje, że do pisma należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom. Pełnomocnik skarżący, mimo wezwania i prawidłowego pouczenia o skutkach niezastosowania się do niego, w wyznaczonym terminie nie uzupełnił wskazanych w wezwaniu braków formalnych. W takiej sytuacji Przewodniczący Wydziału był zobowiązany pozostawić pismo bez rozpoznania, na podstawie art. 49 § 2 p.p.s.a., co też nastąpiło w zaskarżonym zarządzeniu, które uznać należy za wydane prawidłowo. Dodatkowo należy wskazać, iż skarżący był zobowiązany do złożenia odpisu oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy dla strony przeciwnej z uwagi na art. 182 § 2 p.p.s.a. zgodnie z którym Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje skargę kasacyjną na posiedzeniu niejawnym, gdy strona, która ją wniosła, zrzekła się rozprawy, a pozostałe strony, w terminie czternastu dni od dnia doręczenia skargi kasacyjnej, nie zażądały przeprowadzenia rozprawy. W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 29.07.2026. · Źródło