II GZ 500/16

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Kisielewicz po rozpoznaniu w dniu 24 maja 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia M. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w O. z dnia 20 października 2015 r. sygn. akt I SA/Ol 581/15 w zakresie odrzucenia skargi M. P. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w O. z dnia [...] lipca 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2014 postanawia: oddalić zażalenie Postanowieniem z dnia 20 października 2015 r., sygn. akt I SA/Ol 581/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w O., działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej p.p.s.a.), odrzucił skargę M. P. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w O. z dnia [...] lipca 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2014. Sąd I instancji podniósł, że skarga M. P. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w O. z dnia [...] lipca 2015 r., została podpisana przez pełnomocnika T. P. Nie zostało do niej dołączone pełnomocnictwo lub jego uwierzytelniony odpis, z którego wynikałoby, że T. P. został umocowany do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi oraz nie podano, kim pełnomocnik jest w stosunku do skarżącego. W związku z powyższym zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 17 września 2015 r. T. P. został wezwany do złożenia pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącego M. P. przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi wraz z wskazaniem kim pełnomocnik jest w stosunku do skarżącego. W piśmie procesowym z dnia 12 października 2015 r. T. P. wyjaśnił, że M. P. jest jego synem. Do pisma załączono kserokopię pełnomocnictwa z dnia 23 grudnia 2014 r., udzielonego przez M. P. T. P. do występowania w jego imieniu i załatwiania na jego rzecz wszystkich spraw w postępowaniach przed organami Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, za wyjątkiem odbioru należnych płatności przyznanych mu, jako producentowi w drodze decyzji Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa. Sąd I instancji odrzucił skargę, uznając, że nie uzupełniono braków formalnych skargi, bowiem z przesłanej kserokopii pełnomocnictwa wynika, iż skarżący udzielił pełnomocnictwa T. P. do występowania przed organami Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, a nie przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi. Skarżący złożył zażalenie na powyższe postanowienie, podnosząc, że przez pomyłkę wysłał pełnomocnictwo do reprezentowania syna przed Agencją Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa. Do zażalenia zostało załączone pełnomocnictwo do reprezentowania M. P. przed sądami administracyjnymi. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Jak wynika z treści art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. W rozpoznawanej sprawie skarga była obarczona brakiem formalnym, bowiem pełnomocnik skarżącego nie złożył pełnomocnictwa do reprezentowania skarżącego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, do czego był zobowiązany treścią art. 37 § 1 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem, pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Prawidłowo zatem Sąd I instancji wezwał pełnomocnika skarżącego do uzupełnienia, w terminie 7 dni, braków formalnych skargi. Nie ulega wątpliwości, że strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie braków formalnych. Nadesłała bowiem jedynie kserokopię pełnomocnictwa do reprezentowania skarżącego w postępowaniu przed Agencją Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa. To pełnomocnictwo nie upoważniało T. P. do sporządzeniu w imieniu syna skargi do sądu administracyjnego. Dlatego prawidłowo Sąd I instancji odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Odnosząc się do zarzutów zażalenia, należy podkreślić, że okoliczności, z powodu których doszło do niewykonania wezwania sądu, pozostają bez znaczenia dla rozpoznawanej sprawy. Treść art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. obliguje bowiem sąd do odrzucenia skargi, której braki formalne nie zostały uzupełnione w wyznaczonym terminie. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.