II OZ 933/16

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Włodzimierz Ryms po rozpoznaniu w dniu 23 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Stowarzyszenia "S." na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 14 czerwca 2016 r., sygn. akt IV SA/Po 122/16 w zakresie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi Stowarzyszenia "S." na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z dnia [...] listopada 2015 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania zażaleniowego i odmowy dopuszczenia do udziału w postępowaniu o środowiskowych uwarunkowaniach przedsięwzięcia postanawia: oddalić zażalenie. Zaskarżonym postanowieniem z dnia 14 czerwca 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił zażalenie Stowarzyszenia "S." na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 10 maja 2016 r. w przedmiocie odmowy przyznania prawa pomocy w sprawie ze skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z dnia [...] listopada 2015 r. w przedmiocie umorzenia postępowania zażaleniowego i odmowy dopuszczenia do udziału w postępowaniu o środowiskowych uwarunkowaniach przedsięwzięcia. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że zgodnie z art. 260 §1 i 2 ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), rozpoznając sprzeciw od zarządzeń i postanowień referendarza sądowego w przedmiocie prawa pomocy, wojewódzki sąd administracyjny wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. Postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego w tym przedmiocie jest niezaskarżalne. Tym samym niedopuszczalne jest zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 10 maja 2016 r. utrzymujące w mocy postanowienie referendarza sądowego z dnia 22 marca 2016 r. w przedmiocie odmowy przyznania prawa pomocy. W zażaleniu na to postanowienie skarżące Stowarzyszenie, wnosząc o jego uchylenie, zarzuciło, że Sąd pierwszej instancji nie odniósł się do wniosków zawartych w zażaleniu, a także nie wskazał, że postępowanie dotyczy decyzji Burmistrza Środy Wlkp. o środowiskowych uwarunkowaniach inwestycji. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zawiera usprawiedliwionych podstaw. Na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego utrzymujące w mocy postanowienie referendarza sądowego w przedmiocie prawa pomocy zażalenie nie przysługuje. Przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2015 r., poz. 658) nie przewidują bowiem prawa strony do wniesienia zażalenia na postanowienie w tym przedmiocie. Wojewódzki sąd administracyjny orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu (art. 260 § 2 zdanie drugie P.p.s.a.). Tym samym postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 10 maja 2016 r. utrzymujące w mocy postanowienie referendarza sądowego z dnia 22 marca 2016 r. w przedmiocie odmowy przyznania prawa pomocy jest postanowieniem, na które nie służyło zażalenie. Prawidłowo zatem postanowieniem z dnia 14 czerwca 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił zażalenie skarżącego Stowarzyszenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 10 maja 2016 r. utrzymujące w mocy postanowienie referendarza sądowego z dnia 22 marca 2016 r. w przedmiocie odmowy przyznania prawa pomocy. Chybione są podnoszone przez Stowarzyszenie zarzuty dotyczące nieodniesienia się przez Sąd pierwszej instancji do wniosków zawartych w zażaleniu na postanowienie z dnia 10 maja 2016 r. Wnioski zawarte w tym zażaleniu nie podlegały rozpoznaniu, ponieważ zażalenie zostało odrzucone. Bez znaczenia jest także okoliczność, że Wojewódzki Sąd Administracyjny nie wskazał, że postępowanie dotyczy decyzji Burmistrza Środy Wlkp. Przedmiot sprawy został prawidłowo oznaczony przez Sąd pierwszej instancji jako postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z dnia [...] listopada 2015 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania zażaleniowego i odmowy dopuszczenia do udziału w postępowaniu. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.