II OZ 827/16

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodnicząca Sędzia NSA Anna Łuczaj po rozpoznaniu w dniu 31 sierpnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 23 marca 2016 r., sygn. akt II SA/Lu 220/15 o odrzuceniu zażalenia w sprawie ze skargi J. P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] grudnia 2014 r., nr [...] w przedmiocie uzgodnienia projektu decyzji o ustaleniu warunków zabudowy postanawia: oddalić zażalenie Postanowieniem z dnia 23 marca 2016 r., sygn. akt II SA/Lu 220/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił zażalenie J. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 10 lutego 2016 r. o odrzuceniu wniosku J. P. o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że w dniu 30 marca 2015 r. wpłynęła do Sądu skarga J. P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] grudnia 2014 r., nr [...] w przedmiocie uzgodnienia projektu decyzji o ustaleniu warunków zabudowy. Zarządzeniem z dnia 22 kwietnia 2015 r. skarżący został wezwany do uiszczenia w terminie 7 dni wpisu od skargi w kwocie 100 zł. Odpis tego zarządzenia został doręczony skarżącemu w dniu 5 maja 2015 r. (k. 12 akt sądowych). W dniu 12 maja 2015 r. skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Zarządzeniem z dnia 1 lipca 2015 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie pozostawił bez rozpoznania wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy z uwagi na niezłożenie w zakreślonym terminie tego wniosku na urzędowym formularzu, który został przesłany stronie przez Sąd. Po złożeniu przez skarżącego sprzeciwu od powyższego zarządzenia, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zarządzeniem z dnia 23 września 2015 r. pozostawił bez rozpoznania opisany wniosek skarżącego. W związku z uprawomocnieniem się tego orzeczenia, zarządzeniem z dnia 10 listopada 2015 r. skarżący został ponownie wezwany do uiszczenia w terminie 7 dni wpisu od skargi w kwocie 100 zł pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis tego zarządzenia został skarżącemu doręczony w dniu 4 grudnia 2015 r. (k. 36 akt sądowych). Postanowieniem z dnia 21 grudnia 2015 r. Sąd odrzucił skargę z uwagi na nieuiszczenie przez skarżącego wpisu od skargi w zakreślonym terminie. Odpis tego postanowienia doręczono skarżącemu w dniu 22 stycznia 2016 r. W dniu 2 lutego 2016 r. skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia od zarządzenia Sądu z dnia 23 września 2015 r. o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy. Postanowieniem z dnia 10 lutego 2016 r. Sąd odrzucił powyższy wniosek o przywrócenie terminu, z uwagi na niezłożenie go w ustawowym terminie. Odpis tego postanowienia doręczono skarżącemu w dniu 3 marca 2016 r. (k. 70 akt sądowych). W dniu 11 marca 2016 r. skarżący wniósł zażalenie na postanowienie Sądu z dnia 10 lutego 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie we wskazanym na wstępie postanowieniu wskazał, że zgodnie z art. 88 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a., na postanowienie o odrzuceniu wniosku o przywrócenie terminu przysługuje zażalenie. Zażalenie to, stosownie do art. 194 § 2 p.p.s.a., wnosi się w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia postanowienia. Sąd stwierdził, że postanowienie z dnia 10 lutego 2016 r. zostało doręczone skarżącemu w dniu 3 marca 2016 r. (k. 70 akt sądowych). Termin do wniesienia zażalenia upływał zatem w dniu 10 marca 2016 r. Skarżący, pouczony prawidłowo o terminie i trybie wniesienia zażalenia, wniósł ten środek zaskarżenia w dniu 11 marca 2016 r. (data nadania), a więc po upływie ustawowego terminu do jego złożenia. Wniesienie zażalenia po upływie terminu skutkuje koniecznością jego odrzucenia przez Sąd na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżący J. P. zaskarżył w całości wskazane postanowienie Sądu, wnosząc o jego uchylenie i nadanie biegu skardze. Nadto wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych, w tym opłat od niniejszego zażalenia oraz przyznanie z urzędu profesjonalnego pełnomocnika, który mógłby reprezentować skarżącego. W uzasadnieniu żalący wskazał, że w jego ocenie nie doszło do uchybienia terminu do wniesienia zażalenia, ponieważ termin odbioru przesyłki, zawierającej postanowienie Sądu z dnia 10 lutego 2016 r. upływał w dniu 4 marca 2016 r. Podniósł, że przedmiotowa przesyłka była drugi raz awizowana (z terminem 7 dni od odbioru) w dniu 26 lutego 2016 r. Licząc upływ 7 dni od w/w daty termin do odbioru tej przesyłki upływał w dniu 4 marca 2016 r. Zatem licząc upływ 7 dni od dnia 4 marca 2016 r. (data upływu odbioru przesyłki z Poczty), termin do wniesienia zażalenia upływał w dniu 11 marca 2016 r. Żalący wskazał, że w tym właśnie dniu dokonał wysyłki zażalenia, a zatem – w jego ocenie – z zachowaniem terminu. Na wypadek nieuwzględnienia niniejszego zażalenia, z ostrożności wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Sądu z dnia 10 lutego 2016 r. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zawiera usprawiedliwionych podstaw i podlega oddaleniu. Stosownie do art. 88 zd. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016, poz. 718 ze zm.), dalej p.p.s.a., na postanowienie o odrzuceniu wniosku o przywróceniu terminu przysługuje zażalenie. Zażalenie, w myśl art. 194 § 2 p.p.s.a., wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia. Z akt sprawy wynika, że postanowienie z dnia 10 lutego 2016 r. zostało doręczone skarżącemu w dniu 3 marca 2016 r. (k. 70 akt sądowych), a zatem termin do wniesienia zażalenia upływał w dniu 10 marca 2016 r. Nie ma znaczenia przy obliczaniu terminu do wniesienia zażalenia podnoszony przez żalącego w zażaleniu termin końcowy, w którym skarżący mógł odebrać przesyłkę z placówki pocztowej (jak wskazał termin 7 dni od drugiego awizowania), gdyż przy obliczaniu terminu do wniesienia zażalenia liczy się termin doręczenia postanowienia. Należy zauważyć, że skarżący został prawidłowo pouczony o terminie i trybie wniesienia zażalenia (pismo o doręczeniu odpisu postanowienia, k. 62 akt sądowych), a pomimo to wniósł ten środek zaskarżenia po upływie ustawowego terminu do jego złożenia. Zasadnie zatem Sąd I instancji odrzucił zażalenie skarżącego na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. Dodatkowo należy podnieść, że zawarty w zażaleniu wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Sądu o odrzuceniu wniosku z dnia 10 lutego 2016 r. nie może być rozpoznany przez Naczelny Sąd Administracyjny. Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszym postępowaniu jest wyłącznie postanowienie o odrzuceniu zażalenia, w którym Sąd bada czy przesłanki, na których oparto to rozstrzygnięcie zostały prawidłowo zastosowane w stanie faktycznym sprawy. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.