II SA/Kr 1555/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Beata Łomnicka Sędziowie: WSA Renata Czeluśniak (spr.) WSA Mariusz Kotulski Protokolant: sekr. sądowy Katarzyna Zbylut po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 kwietnia 2016 r. sprawy ze skargi E. P. i B. S. na decyzję nr [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 6 października 2015 r., znak: [...] w przedmiocie nakazu wykonania określonych czynności skargę oddala Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w W. decyzją nr [....] z dnia 27 listopada 2014 r. znak: [....] , wydaną na podstawie art. 66 ust. 1 pkt 1 i 3 w związku z art. 80 ust. 2 pkt 1 i art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2013 r. poz. 1409 ze zm.) oraz art. art. 104 i 108 kpa, nakazał E.P. i innym.... , współwłaścicielom budynku mieszkalnego wielorodzinnego na działce nr [....] obręb [....] przy ul [....] w W. , usunięcie w terminie natychmiastowym stwierdzonych nieprawidłowości w zakresie stanu technicznego tego budynku, a w szczególności: – wykonanie wzmocnienia drewnianej więźby dachowej, wraz z wymianą pokrycia dachu, zabezpieczenie przestrzeni dachowej przed odstępstwem ptactwa, usunięcie odchodów ptasich, zaimpregnowanie środkami grzyby i owadobójczymi oraz środkami ochrony ogniowej; – wykonanie wzmocnienia konstrukcji stropów belkowych zgodnie z ekspertyzą stanu technicznego; – odsłonięcie strefy gzymsu górnego podrynnowego w związku z wymianą pokrycia dachu, dokonanie przełożenia lub wymiany rynien i rur spustowych; – przemurowanie ściany szczytowej wschodniej, w grubości 1 cegły od poziomu sufitu nad II piętrem i otynkowanie od zewnątrz; – uzupełnienie lub wymianę uszkodzonego tynku ścian wewnętrznych, (wskazano by tynki uzupełniające wykonać z zaprawy wapiennej); – wymianę tynków sufitów w całym budynku, z wyjątkiem piwnic i części sklepowej parteru, gdyż tynki te wykonane z zaprawy wapiennej na trzcinie wykazywały znaczną korozję drutów mocujących trzcinę, co nie dawało gwarancji bezpieczeństwa zamocowania, ze względów bezpieczeństwa zalecono zastąpienie tynków sufitowych płytami gipsowo - kartonowymi, ognioodpornymi; – dokonanie przebudowy komina nr 1 na odcinku przebiegu przez pierwsze piętro (w tym zdemontowanie urządzeń grzewczych pieców a w szczególności ich kanałów włączenia) oraz przebudowy komina w ok. 1/4 substancji celem jego wykorzystania w celach konstrukcyjnych, dla obciążeń stropowych (przebudowę wykonać cegłą pełną na zaprawie cementowej); – wykonanie wentylacji grawitacyjnej w mieszkaniu nr [....] na I piętrze w pomieszczeniu kuchennym; – wyprowadzenie wentylacji ponad dach w mieszkaniu nr [....] na II piętrze; – zamurowanie otworów w pomieszczeniach, gdzie były podłączone do przewodów kominowych trzonów kuchennych oraz pieców kaflowych; – w górnej i dolnej części przewodów kominowych wymianę i uzupełnienie zniszczonych drzwiczek rewizyjnych do wybierania sadzy; – wyremontowanie kominów ponad dachem budynku; – dokonanie uszczelnienia kominów; gdyż stwierdzono, że na całej ich długości występowały nieszczelności pomiędzy przewodami kominowymi; – zabezpieczenie przewodów kominowych przed siatkami zabezpieczającymi przed ptakami w sposób umożliwiający dostęp do czyszczenia; – udrożnienie przewodów kominowych, w których znajdowały się gniazda ptaków; – przebudowanie trzonów kuchennych oraz pieców kaflowych grzewczych, które są wyeksploatowane; – wykonanie robót konserwacyjnych w elementach wykończeniowych, które uległy zużyciu eksploatacyjnemu we wnętrzu budynku; – dokonanie oględzin i ewentualnego ostukania powierzchni tynków elewacyjnych wskazujących brak przyczepności do podłoża; – w zakresie instalacji elektrycznej usunięcie w terminie do 31 marca 2015 r. nieprawidłowości w zakresie stanu technicznego instalacji elektrycznej, – wymianę instalacji elektrycznej po istniejących trasach, dostosowując instalacje do pracy w systemie TN-S zgodnie z obowiązującymi przepisami i normami. PINB w Wieliczce nakazał również w zakresie budowlanym usunięcie w terminie do dnia 31 grudnia 2015 r. nieprawidłowości w zakresie stanu technicznego elewacji budynku przy ul. [....] w W. poprzez: – przeprowadzenie remontu konserwatorskiego elewacji w oparciu o program prac konserwatorskich opracowany przez uprawnionego konserwatora zabytków po uzyskaniu wyprzedzającego pozwolenia konserwatorskiego z Wojewódzkiego Urzędu Ochrony Zabytków w K. ; – wykonanie remontu stolarki okiennej i drzwiowej (nowa stolarka winna zostać opracowana w sposób identyczny jak istniejąca, powtarzając jej podział, oryginalną kolorystykę oraz użyty materiał, pozostawiając przynajmniej jedną sztukę jako tzw. ,,świadek historii’’). Organ I instancji opisał przebieg postępowania i wyjaśnił, że nakładając ww. obowiązki na współwłaścicieli budynku, oparł się na treści ekspertyzy rzeczoznawcy budowlanego A.K., protokole z okresowej kontroli przewodów kominowych przeprowadzonej przez H.L. w dniu 5 marca 2014 r., a także na opinii Wojewódzkiego Urzędu Ochrony Zabytków z dnia 23 maja 2014 r. Ponadto zaznaczył, że uwzględnił zalecenia zawarte w decyzji [....] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego nr [....] z dnia 13 listopada 2014 r. PINB wyjaśnił, że niewątpliwie doprowadzenie obiektu do właściwego stanu technicznego obejmuje te roboty i zakres wynikający z obowiązków, które ciążą na właścicielu lub zarządcy, a które z własnej woli nie są realizowane, o których mowa w art. 3 ust. 8 Prawa budowlanego, takich jak remont pokrycia dachowego, remont elewacji, stolarki okiennej, więźby dachowej, ścian, stropów itp. i nie stanowią nowej budowy - inwestycji, np. przebudowy, rozbudowy, nadbudowy, tylko działalność inwestycyjną obejmującą remont przy zachowaniu istniejącej formy budynku spełniającej dotychczasowy sposób użytkowania realizowanej na podstawie opracowań specjalistycznych i stanowiska Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków. Odwołania od decyzji PINB w W. wnieśli E.p. oraz B.S. , zarzucając naruszenie art. 7, art. 8, art. 9, art. 10 § 1 i 2, art. 11, art. 12, art. 77 § 1 i art. 107 § 3 kpa. Zdaniem odwołujących się podstawową wadą decyzji był brak precyzji co do treści nałożonych obowiązków. W ich ocenie sentencja decyzji PINB była na tyle niejasna, że zobowiązani do wykonania wymienionych w niej obowiązków nie byliby w stanie określić, jaki był zakres nakazanych przez nadzór budowlany prac. Ponadto zarzucili, że zaskarżona decyzja zawierała nakazy wykonania prac wykraczających poza zakres obowiązków możliwych do nałożenia na podstawie art. 66 Prawa budowlanego. Odwołujący się zarzucili również, że organ I instancji nie zrealizował zaleceń wydanych przez MWINB w K. [....] Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. decyzją nr [....] z dnia 6 października 2015 r. znak: [....] , wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 w związku z art. 104 kpa, art. 66 ust 1 pkt 1 i 3 oraz art. 80 ust. 2 pkt 2 i art. 83 ust. 2 ustawy Prawo budowlane, uchylił decyzję PINB w W. z dnia 27 listopada 2014 r. w całości i na podstawie art. 66 ust 1 pkt 1 ustawy Prawo budowlane nakazał E.P. , i inni ...., współwłaścicielom budynku mieszkalnego wielorodzinnego na działce nr [....] obręb [....] przy ul. [....] w W : 1) przemurowanie ściany szczytowej wschodniej, w grubości 1 cegły, od poziomu sufitu nad II piętrem, wraz z otynkowaniem z zewnątrz; 2) wykonanie wzmocnienia konstrukcji więźby dachowej; 3) wymianę pokrycia dachowego na pokrycie blachą płaską, na deskowaniu pełnym, wraz z wykonaniem nowych obróbek blacharskich; 4) zaimpregnowanie w całości więźby dachowej środkami zabezpieczenia przeciwpożarowego oraz przeciw owadom i grzybom; 5) wykonanie wzmocnienia konstrukcji stropów belkowych; 6) usunięcie resztek szyb w oknach, w których szyby zostały wybite oraz zabezpieczyć te otwory okienne przed czynnikami atmosferycznymi poprzez oszklenie lub innym materiałem o podobnych parametrach; 7) odkucie na elewacjach tynków mogących stwarzać zagrożenie odpadnięciem. Termin wykonania ww. robót ustalono na dzień 31 maja 2016 r. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że po przeprowadzeniu postępowania odwoławczego i zweryfikowaniu kręgu stron ustalonego przez organ I instancji uznał go za prawidłowy i stwierdził, iż pozostaje tożsamy w postępowaniu odwoławczym. Zdaniem organu PINB zawarł w decyzji szereg nakazów, które przekraczają zakres określony w trybie art. 66 Prawa budowlanego. Dlatego MWINB w K. podzielił w tym zakresie zarzuty zawarte w odwołaniach, a dotyczące: – przeprowadzenia remontu konserwatorskiego elewacji (wymagający uprzednio pozwolenia konserwatorskiego), który jest działalnością inwestycyjną; – wykonanie remontu stolarki drzwiowej i okiennej (MWINB wyjaśnił, że nakazy z art. 66 Prawa budowlanego dotyczą stanu obiektu oraz jego elementów mających wpływ na całość obiektu a nie stanu lokalu. Wskazano, że z uwagi na możliwość wypadnięcia uszkodzonych szyb na ciągi komunikacyjne może wydać jedynie nakaz usunięcia szklenia zagrażającego wypadnięciem i zabezpieczenia obiektu przed czynnikami atmosferycznymi poprzez oszklenie lub zabezpieczenie otworów okiennych innym materiałem lub o podobnych parametrach); – wymiany w całym budynku tynków sufitów i wykonanie ich z zaprawy wapiennej na trzcinie oraz ze względów bezpieczeństwa zalecono zastąpienie ich płytami kartonowo- gipsowymi, ognioodpornymi (zdaniem MWINB obowiązek w części dotyczącej lokali nie podlega dyspozycji art. 66 Prawa budowlanego, a organy nadzoru budowlanego nie mogą narzucać właścicielom rodzaju wystroju wnętrza, zaznaczono także, że lokale mieszkalne nie są użytkowane). MWINB uznał, że nakaz wymiany instalacji elektrycznej był niezasadny i wskazał, że skoro nie zagraża ona życiu i zdrowiu ludzi, a posiadający stosowne uprawnienia budowlane ekspert dopuścił możliwość jej dalszego użytkowania, to brak było podstaw do nakazania wymianę jej na nową. Jednocześnie od wykonania tego zalecenia nie uzależniono możliwości dalszego korzystania z istniejącej instalacji, dlatego organ określił, że trudno uznać, że zalecenie wynikało z konieczności doprowadzenia tej instalacji do właściwego stanu technicznego. Organ odwoławczy po analizie pozostałych obowiązków nałożonych decyzją PINB stwierdził także, że były one nieprecyzyjne, niejasno określały zakres robót budowlanych oraz miejsce ich lokalizacji, w związku z czym trudno byłoby ocenić w przyszłości czy nakazy zawarte w niej zostały przez zobowiązanych prawidłowo wykonane. Ponadto wskazał, że protokół nr [....] z określonej kontroli przewodów kominowych z dnia 5 marca 2014 r. sporządzony przez mistrza kominiarskiego H.L. nie obejmuje swoim zakresem wszystkich przewodów kominowych znajdujących się w przedmiotowym obiekcie budowlanym oraz, że z uwagi na szeroki konieczny zakres do wyjaśnienia sprawy w zakresie przewodów kominowych, która nie została uzupełniona w dodatkowym postępowaniu dowodowym z art. 136 kpa, nie można było zreformować nakazów dotyczących ww. elementów w przedmiotowym budynku. Wskazano, że PINB w W. zgodnie ze swoją właściwością powinien rozważyć prowadzenie odrębnego postępowania na podstawie art. 66 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego w sprawie pozostałych nieprawidłowości stwierdzonych w budynku przy ul. [....] w W. oraz kominów po zebraniu pełnego materiału dowodowego. Organ odwoławczy, wobec istniejących nieprawidłowości, które mogą powodować stan zagrożenia, stwierdził konieczność wydania w sprawie rozstrzygnięcia mającego na celu usunięcie nieprawidłowości mogących stanowić zagrożenie życia lub zdrowia ludzi bądź bezpieczeństwa mienia. Organ II instancji zaznaczył, że doprecyzował nakaz wykonania wzmocnienia drewnianej więźby dachowej wraz z wymianą pokrycia dachu, zreformował również w ramach kompetencji reformacyjnych nałożony obowiązek w celu stwierdzonego stanu zagrożenia. W ocenie organu odwoławczego konieczne jest doprecyzowanie nałożonego obowiązku w zakresie wymiany pokrycia dachowego, wskazując przy tym treść uchwały Rady Miejskiej w W. nr XLVI/736/2010 z dnia 10 listopada 2010 r. Wskazał także pismo Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków z dnia [....] 2014 r., według którego dach budynku przy ul. [....] w W. może być pokryty dachówką ceramiczną w naturalnym kolorze ceglastym, lub zgodnie z wytycznymi konserwatorskimi blachą płaską na tzw. ,,podwójny rąbek stojący’’ w kolorze ceglastym - matowym, uzasadniając iż ciężar obecnie stosowanych dachówek może różnić się zdecydowanie od dachówek stosowanych w okresie budowy przedmiotowego budynku, co jest istotne ze względu na fakt osłabienia więźby dachowej. Wskazał, że bez sporządzenia stosownego projektu więźby dachowej zawierającego obliczenia statyczne, nie jest możliwe pokrycie przedmiotowego budynku dachówką ceramiczną, powyższe wymaga działalności inwestycyjnej wykraczającej poza kompetencje organów nadzoru budowlanego. Organ wskazał, że odnośnie położenia blachy płaskiej na tzw. ,,podwójny rąbek stojący", to taki sposób pokrycia dachu wymaga położenia deskowania pełnego. Jest to wymóg dla tej konkretnej technologii pokrycia dachu. Zaletą niniejszego sposobu pokrycia jest dodatkowe usztywnienie więźby dachowej. W opracowaniu A.K. z lipca 2015 r. dokonano przeliczenia nośności elementów konstrukcyjnych dachu i zaproponowano sposób wzmocnienia pod pokrycie dachu na pokrycie dachu blachą płaską na podwójny rąbek stojący, na pełnym deskowaniem. Zdaniem MWINB wymiana pokrycia dachowego była wskazana ze względu na konieczność zabezpieczenia więźby dachowej przed dalszą degradacją spowodowaną nieszczelnością dotychczasowego pokrycia. Co do pozostałych zarzutów zawartych w odwołaniu MWINB wyjaśnił, że organ I instancji odstąpił od wydania zawiadomienia na podstawie art. 10 § 1 kpa z uwagi na stwierdzony stan zagrożenia, a po wydaniu przez MWINB w K. decyzji z dnia 13 listopada 2014 r. organ I instancji nie zgromadził nowego materiału dowodowego w sprawie. MWINB podkreślił, że nadanie przez organ I instancji rygoru natychmiastowej wykonalności było uzasadnione dla części nałożonych obowiązków, gdyż stan techniczny przedmiotowego budynku jest nieprawidłowy i może zagrażać życiu i zdrowiu ludzi oraz bezpieczeństwu mienia. MWINB zaznaczył, że dokonując reformacji nałożonych obowiązków, był również zobowiązany wyznaczyć nowy termin na wykonanie powyższych robót. Skargę na decyzję MWINB w K. wnieśli E.P. i B.S. , zaskarżając ją w punkcie 3 oraz w zakresie terminu wykonania wszystkich robót budowlanych, tj. objętych pkt 1-7 decyzji ustalonego do dnia 31 maja 2016 r. Zaskarżonej decyzji zarzucili: 1) naruszenie art. 139 kpa polegające na wydaniu decyzji na niekorzyść strony odwołującej się; 2) wydanie decyzji wykraczającej poza zakres ingerencji nadzoru budowlanego przez określenie materiału, którym ma zostać pokryty dach, sposobu zastosowania tego materiału oraz sposobu odeskowania; 3) określenie terminu wykonania robót budowlanych bez uwzględnienia znacznego zakresu robót i wymaganego czasu ich wykonania przy jednoczesnym naruszeniu art. 107 § 3 kpa przez niepodanie w uzasadnieniu decyzji, jakimi motywami kierował się organ przy określeniu terminu wykonania robót objętych decyzją. Skarżący wskazali, że PINB nakazał m.in. wykonanie wzmocnienia więźby dachowej wraz z wymianą pokrycia dachu, nie wskazując, jakim materiałem ma być pokryty dach przy wymianie i nie wypowiadając się na temat jego odeskowania. Natomiast MWINB w K. nakazał wymienić pokrycie dachowe na pokrycie blachą płaską na tzw. ,,podwójny rąbek stojący’’, przy równoczesnym wykonaniu pełnego deskowania. Zdaniem skarżących, było to wydanie decyzji na niekorzyść strony, gdyż decyzja organu I instancji pozostawiła stronie zobowiązanej możliwość wyboru według własnego uznania, jak również nie narzucała wykonania pełnego odeskowania, a organ II instancji nałożył na nich dodatkowe klauzule mówiące o tym, z jakiego materiału ma zostać pokryty dach i w jaki sposób, a także nakazując wykonanie pełnego odeskowania. Zarzucili, że nie jest rzeczą nadzoru budowlanego ingerowanie w sposób pokrycia dachu i określenie materiału, z którego dach ma zostać pokryty, a także w sposób odeskowania. Wg skarżących organ nie jest uprawniony do nakazywania wymiany dachu, gdyż jest to działalność inwestycyjna, która nie jest objęta nadzorem budowlanym, a nie zachodzi konieczność wymiany w całości powierzchni dachu, gdyż ok. 1/3 powierzchni została wymieniona 10 lat temu i jej stan jest na tyle dobry, że nie wymaga wymiany. Zarzucono też, że przy określaniu terminu wykonania nakazanych robót nie został uwzględniony ich zakres oraz fakt, że roboty te miałyby zostać wykonane praktycznie w okresie zimowym. W odpowiedzi na skargę MWINB w K. wniósł o jej oddalenie, podtrzymując w całości stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r. poz. 1647) sądy administracyjne powołane są do kontroli zgodności z prawem działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach swej kognicji sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania administracyjnego, nie będąc przy tym związanym granicami skargi, stosownie do treści art. 134 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "ppsa". Orzekanie - w myśl art. 135 ppsa - następuje w granicach sprawy będącej przedmiotem kontrolowanego postępowania, w której został wydany zaskarżony akt lub czynność i odbywa się z uwzględnieniem wówczas obowiązujących przepisów prawa. Sąd, uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie, uchyla ten akt w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, co wynika z art. 145 § 1 pkt 1 ppsa. Odnosząc powyższe rozważania do realiów niniejszej sprawy, podkreślić trzeba, że skarżący E.P. i B.S. wyraźnie sprecyzowali, że zaskarżają decyzję MWINB w K. w części dotyczącej punktu 3 tej decyzji oraz w zakresie terminu wykonania wszystkich robót budowlanych, tj. objętych pkt 1-7 zaskarżonej decyzji. Sąd administracyjny, jak wskazano wyżej, nie jest związany granicami skargi, ale brak związania granicami skargi (czyli podniesionymi zarzutami i wnioskami) nie jest tożsamy z zakresem zaskarżenia, który jest wiążący dla Sądu. "Skarżący może bowiem przedmiotem skargi uczynić określony akt lub czynność z zakresu administracji publicznej w całości lub tylko w części. Określony w ten sposób w skardze przedmiot zaskarżenia wyznacza jednocześnie granice sprawy rozpoznawanej przez sąd. Nie może więc sąd uczynić przedmiotem swego rozpoznania decyzji w części, w jakiej nie została ona zaskarżona, ponieważ w tym zakresie nie doszło do wszczęcia postępowania sądowoadministracyjnego" (por. Tarno, Jan Paweł. art. 134. w: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. V. Wydawnictwo Prawnicze Lexis Nexis, 2011). W konsekwencji stwierdzić należy, że poza punktem 3 sentencji zaskarżonej decyzji oraz terminem wykonania nałożonych obowiązków rozstrzygnięcia zawarte w decyzji MWINB w K. z dnia 6 października 2015 r. nie zostały objęte zakresem zaskarżenia przez E.P. i B.S. Przy tak określonym zakresie zaskarżenia decyzji MWINB w K. z dnia 6 października 2015 r. Sąd uznał, że wniesiona w niniejszej sprawie skarga nie jest zasadna i podlega oddaleniu. Materialnoprawną podstawę zaskarżonej decyzji stanowił przepis art. 66 ust. 1 Prawa budowlanego, w myśl którego właściwy organ nakazuje, w drodze decyzji, usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości, określając termin wykonania tego obowiązku w przypadku stwierdzenia, że obiekt budowlany – może zagrażać życiu lub zdrowiu ludzi, bezpieczeństwu mienia bądź środowiska (pkt 1), – jest użytkowany w sposób zagrażający życiu lub zdrowiu ludzi, bezpieczeństwu mienia lub środowiska (pkt 2), – jest w nieodpowiednim stanie technicznym (pkt 3), – powoduje swym wyglądem oszpecenie otoczenia (pkt 4). Adresatem decyzji wydanej na podstawie art. 66 ust. 1 Prawa budowlanego może być tylko właściciel lub zarządca obiektu budowlanego, bowiem to na tych podmiotach spoczywa, zgodnie z art. 61 Prawa budowlanego, obowiązek utrzymania i użytkowania obiektu budowlanego w należytym stanie technicznym i estetycznym, niezagrażającym bezpieczeństwu ludzi, mienia i środowiska. Należy też przyjąć, że w sytuacji współwłasności obiektu budowlanego, obowiązek utrzymania tego obiektu w należytym stanie ciąży na wszystkich współwłaścicielach łącznie, niezależnie od wielkości ich udziałów we współwłasności, lub na zarządcy. Nie można obciążyć tym obowiązkiem jednego ze współwłaścicieli nawet wówczas, gdyby tylko on ponosił winę za zaistniały stan rzeczy. Wszelkie zaś spory pomiędzy współwłaścicielami wynikłe na tym tle, łącznie z problemem rozliczenia związanych z tym kosztów, nie należą do administracyjnej drogi postępowania i podlegają kognicji sądów powszechnych. W konsekwencji Sąd uznał, że adresaci kwestionowanego przez skarżących nakazu zostali określeni prawidłowo. W zaskarżonej decyzji kwestionowany przez skarżących obowiązek został nałożony na podstawie art. 66 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego. Oczywistym jest, że organ nadzoru budowlanego, wydając decyzję na podstawie tego przepisu, musi jednoznacznie sprecyzować, jakie nieprawidłowości występują oraz któremu z dóbr wymienionych w ustępie 1 zagrażają i dlaczego. Zdaniem Sądu w kontrolowanym postępowaniu administracyjnym ustalono w sposób niebudzący wątpliwości, że konstrukcja dachu przedmiotowego budynku została w dużym stopniu zniszczona korozją biologiczną, co spowodowało nadmierne ugięcia belkowych stropów drewnianych. Zasadnie zatem organ uznał, że w tym zakresie wystąpił stan zagrożenia uzasadniający zastosowanie ww. przepisu ustawy Prawo budowlane. Takie stanowisko MWINB w K. oparło się na zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym, w tym na protokołach kontroli w terenie przeprowadzonych przez PINB w W. oraz treści ekspertyzy stanu technicznego przedmiotowego obiektu budowlanego sporządzonej przez A.K. Skoro więc stan techniczny dachu kontrolowanego budynku mieszkalnego był nieprawidłowy i może zagrażać życiu i zdrowiu ludzi oraz bezpieczeństwu mienia, to zasadnym było nałożenie na podstawie art. 66 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego obowiązku usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości. Nietrafnie zarzucono w skardze, że organ nadzoru budowlanego nie był uprawniony do nałożenia tego rodzaju obowiązku. Wykonanie obowiązku opisanego w punkcie 3 sentencji zaskarżonej decyzji (wymiana pokrycia dachowego oraz wykonanie nowych obróbek blacharskich) nie wymaga uzyskania pozwolenia na budowę i nie wykracza poza zakres obowiązków możliwych do nałożenia na podstawie art. 66 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego. Za niezasadny Sąd uznał zarzut naruszenia art. 139 kpa poprzez wydanie decyzji na niekorzyść strony odwołującej się. Zgodzić się należy z organem odwoławczym, że organ ten po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego był uprawniony do skorzystania ze swych kompetencji merytoryczno – reformatoryjnych. Kwestionowany przez skarżących punkt 3 zaskarżonej decyzji stanowił dopuszczalne doprecyzowanie obowiązków nałożonych na podstawie art. 66 Prawa budowlanego. Nie ulega bowiem wątpliwości, że te obowiązki muszą być określone dokładnie, by zarówno inwestor jak i ewentualnie egzekwujący organ nie mieli wątpliwości co późniejszego ich wykonania. Trafnie wskazał też MWINB w K. , że roboty budowlane mające wyeliminować istniejące zagrożenie życia lub zdrowia muszą być zgodne nie tylko z zasadami sztuki budowlanej i przepisami prawa budowlanego, ale także uwzględniać szczególne wymogi, takie jak np. zalecenia konserwatorskie czy też ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Sąd uznał, że doprecyzowanie dokonane przez organ odwoławczy jedynie usuwało wątpliwości co do zakresu nałożonego obowiązku, a ponadto organ odwoławczy uzasadnił swoje stanowisko wskazując na treść sporządzonej ekspertyzy, tłumacząc dokładnie, dlaczego wybrał pokrycie blachą zamiast dachówki. Niezasadnie zatem zarzucono naruszenie art. 107 § 3 kpa. Odnośnie kwestii terminu wykonania nałożonych obowiązków, Sąd podzielił stanowisko MWINB w K. , że wyznaczony termin wykonania nałożonych obowiązków jest wystarczająco długi. Ponadto zarzuty skargi w tym zakresie nie zostały niczym poparte, a skarżący nie wskazali na żadne obiektywne przeszkody w wykonaniu w tym terminie nakazanych obowiązków. Zwrócić też należy uwagę, że postępowanie toczy się już wiele lat, a wyznaczony w zaskarżonej decyzji termin obejmuje m. in. miesiące kwiecień i maj, które niewątpliwie są miesiącami w których można wykonać nakazane prace. Mając na uwadze powyższe, Sąd uznał, że w zaskarżonym zakresie decyzja MWINB w K. nie naruszała przepisów postępowania ani przepisów prawa materialnego. Dlatego orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 151 ppsa.