I FZ 74/16

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Danuta Oleś, , , po rozpoznaniu w dniu 5 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia M.M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 grudnia 2015 r. sygn. akt III SA/Wa 2653/15 odrzucające skargę w sprawie ze skargi M.M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 23 lipca 2015 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za październik 2011 r. postanawia oddalić zażalenie. Zaskarżonym postanowieniem z 17 grudnia 2015 r., sygn. akt III SA/Wa 2653/15, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę M.M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z 23 lipca 2015 r. wydaną w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za październik 2011 r. Sąd pierwszej instancji wskazał, że na mocy zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 16 października 2015 r. skarżącą wezwano do uiszczenia, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, wpisu sądowego od skargi pod rygorem jej odrzucenia. Z adnotacji dokonanych przez doręczyciela na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki zawierającej powyższe wezwanie wynika, że z uwagi na nieobecność adresata w dniu 21 października 2015 r. przesyłkę pozostawiono w placówce pocztowej, zawiadomienie o tym zamieszczając w skrzynce oddawczej. Przesyłkę powtórnie awizowano 29 października 2015 r. Skarżąca przesyłki nie odebrała, a zatem zwrócono ją Sądowi. Powyższą przesyłkę Sąd uznał za doręczoną 4 listopada 2015 r. Siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków formalnych skargi rozpoczął bieg następnego dnia po doręczeniu wezwania, tj. 5 listopada 2015 r. Termin ten upłynął z dniem 12 listopada 2015 r. (czwartek). Z dokumentów księgowych Sądu wynika, że do dnia 30 listopada 2015 r. nie odnotowano wpływu wpisu sądowego od skargi w niniejszej sprawie. W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżąca podniosła, że ze względów rodzinnych często wyjeżdża z W. na kilka tygodni. Nie wiedziała, że Sąd nadeśle korespondencję i że powinna jej oczekiwać. Podkreśliła, że nie wiedziała, że mogą być takie skutki nieodebrania przesyłki. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. W pierwszej kolejności należy wskazać, że stosownie do treści art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej "P.p.s.a.") sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Jednakże skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. W niniejszej sprawie poza wszelkim sporem pozostaje fakt, że wpis od przedmiotowej skargi nie został w ogóle uiszczony. Zarządzenie o obowiązku uiszczenia wpisu sądowego (wraz ze stosownym pouczeniem o konsekwencji niedopełnienia danej czynności) zostało pozostawione w aktach ze skutkiem doręczenia po dwukrotnym awizowaniu. Termin na dokonanie czynności upływał zatem 12 listopada 2015 r. Naczelny Sąd Administracyjny wskazuje jednocześnie, że ochronie praw strony służy instytucja przywrócenia terminu. Strona może zwrócić się o nie, jeżeli nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy (art. 86 § 1 P.p.s.a.). Uznając zatem, że Wojewódzki Sąd Administracyjny prawidłowo ocenił stan faktyczny w sprawie i zastosował art. 220 § 3 P.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.