III SA/Po 76/16

Dnia 5 kwietnia 2016 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Lorych-Olszanowska (spr.) Sędziowie WSA Marzenna Kosewska WSA Małgorzata Górecka Protokolant: st. sekr. sąd. Katarzyna Skrocka – Nerka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 kwietnia 2016 roku przy udziale sprawy ze skargi A. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] października 2015 r. nr [...] w przedmiocie skierowania na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji do kierowania pojazdami oddala skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. decyzją z dnia [...] października 2015 r., nr [...], po rozpatrzeniu odwołania A. B. (dalej: "strona") od decyzji Starosty S. z dnia [...] lipca 2015 r., nr [...], w sprawie skierowania strony na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji do kierowania pojazdami, utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Powyższe rozstrzygnięcie zapadło w następującym stanie faktycznym. Wnioskiem z dnia [...] maja 2015 r. Komendant Wojewódzki Policji w P. wystąpił do Starosty S. o kontrolne sprawdzenie kwalifikacji do kierowania pojazdami w ramach posiadanych uprawnień w stosunku do A. B. Komendant wojewódzki podał, że strona otrzymała łącznie 27 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego. Starosta S. decyzją z dnia [...] lipca 2015 r. skierował stronę na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji do kierowania pojazdami w zakresie prawa jazdy kategorii A, C, CE. Organ I instancji powołał się na art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym, zgodnie z którym kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji podlega osoba posiadająca uprawnienia do kierowania pojazdem, skierowana decyzją starosty na wniosek komendanta wojewódzkiego policji, w razie przekroczenia 24 punktów otrzymanych za naruszenie przepisów ruchu drogowego, co w ocenie tego organu nastąpiło w rozpoznawanej sprawie. W odwołaniu od decyzji pierwszoinstnacyjnej, wnosząc o jej uchylenie i odstąpienie od skierowania na badania kontrolne, strona podniosła zarzut naruszenia art. 114 ust. 1 pkt. 1 lit. b oraz art. 130 ust. 2 ustawy – Prawo o ruchu drogowym, poprzez ich błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie. Odwołujący wskazał, że zgodnie z art. 130 ust. 2 ustawy – Prawo o ruchu drogowym punkty za naruszenie przepisów ruchu drogowego usuwa się z ewidencji po upływie roku od dnia naruszenia, co winno mieć miejsce w sprawie. W konsekwencji zdaniem odwołującego na dzień skierowania wniosku do organu, jak i na dzień wydania skarżonej decyzji nie przekroczył on 24 punktów otrzymanych na odstawie art. 130 ust. 1 ustawy – Prawo o ruchu drogowym. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P., utrzymując w mocy decyzję organu I instancji, powołało się na informację Komendanta Wojewódzkiego Policji w P., zgodnie z którą odwołujący w okresie od [...] września 2013 r. do [...] czerwca 2014 r. otrzymał 27 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego. Zdaniem organu II instancji jednoznaczne brzmienie art. 114 ust. 1 pkt. 1 lit. b ustawy – Prawo o ruchu drogowym nakłada na organ administracji – po uprzednim wniosku Policji – obowiązek skierowania kierowcy po przekroczeniu 24 punktów na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji w formie egzaminu państwowego. Odnosząc się do argumentacji odwołującego, organ ten podkreślił natomiast, że art. 130 ust. 2 ustawy – Prawo o ruchu drogowym, w przypadku takim jak rozpoznawany, wyklucza usunięcie punktów wpisanych do ewidencji po upływie roku. W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej jej wydanie decyzji organu I instancji, skarżący zarzucił naruszenie art. 114 ust. 1 pkt. 1 lit. b oraz art. 130 ust. 1 i ust. 2 ustawy – Prawo o ruchu drogowym, poprzez przyjęcie, że w dacie złożenia wniosku przez Komendanta Wojewódzkiego Policji w P., skarżący przekroczył dopuszczalną liczbę 24 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego, podczas gdy w dacie tej, jak i w dacie podjęcia decyzji o skierowaniu na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji, na koncie skarżącego było 6 punktów. Uzasadniając złożoną skargę strona powtórzyła argumentację przedstawioną na etapie odwołania podając, że punkty karne wymierzone [...] września, [...] października, [...] października oraz [...] grudnia 2013 r. uległy zatarciu po upływie roku, a więc odpowiednio [...] września, [...] października, [...] października oraz [...] grudnia 2014 r. Zatem dnia [...] grudnia 2014 r. wszystkie te punkty winny zostać usunięte z ewidencji. Pozostałe 6 punktów karnych także uległo zatarciu dnia [...] czerwca 2015 r. W dacie wydania decyzji na koncie skarżącego nie powinno więc być żadnego punktu karnego, co bezprzedmiotową czyni rozpoznaną przez organ sprawę. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. wniosło o jej oddalenie podtrzymując dotychczas prezentowane stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] października 2015 r., utrzymująca w mocy decyzję Starosty S. z dnia [...] lipca 2015 r., nie narusza ani prawa materialnego, ani przepisów postępowania w stopniu, który uzasadniałby konieczność jej wyeliminowania z obrotu prawnego na podstawie art. 145 § 1 pkt. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: "P.p.s.a."). W pierwszym rzędzie wskazać trzeba, że poddane kontroli w niniejszej sprawie rozstrzygnięcie znajduje materialnoprawną podstawę w art. 114 ust. 1 pkt. 1 lit. b ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 1137 ze zm., dalej: "P.r.d."), zgodnie z którym kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji podlega osoba posiadająca uprawnienie do kierowania pojazdem, skierowana decyzją starosty, na wniosek komendanta wojewódzkiego Policji, w razie przekroczenia 24 punktów otrzymanych na podstawie art. 130 ust. 1 przywołanej ustawy. Stosownie do art. 130 ust. 1 P.r.d. Policja prowadzi ewidencję kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego. Określonemu naruszeniu przypisuje się odpowiednią liczbę punktów w skali od 0 do 10 i wpisuje się do tej ewidencji. Zgodnie zaś z art. 130 ust. 2 P.r.d. punkty za naruszenie przepisów ruchu drogowego wpisane do ewidencji usuwa się po upływie 1 roku od dnia naruszenia, chyba że przed upływem tego okresu kierowca dopuścił się naruszeń, za które na podstawie prawomocnych rozstrzygnięć przypisana liczba punktów przekroczyłaby 24 punkty. Skarżący całą swoją argumentację, przedstawioną zarówno na etapie postępowania administracyjnego, jak i postępowania przed tut. Sądem, opiera na ostatnio przywołanym przepisie wywodząc z niego, że przypisane mu za poszczególne naruszenia punkty winny podlegać usunięciu po upływie roku od dnia określonego naruszenia, co w konsekwencji prowadzić ma do tego, że już na moment złożenia wniosku przez Komendanta Wojewódzkiego Policji w P. o skierowanie skarżącego na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji, nie przekraczał on - za popełnione naruszenia przepisów ruchu drogowego - 24 punktów. Stanowisko skarżącego całkowicie pomija jednakże pełne brzmienie art. 130 ust. 2 P.r.d., z którego jasno wynika, że wskazane w jego pierwszej części usunięcie zamieszczonych w ewidencji punktów nie następuje, jeżeli przed upływem roku od dnia naruszenia, kierowca dopuścił się naruszeń, za które na podstawie prawomocnych rozstrzygnięć przypisana liczba punktów przekroczyłaby 24. Tymczasem w kontrolowanej sprawie nie jest w żaden sposób kwestionowane, że skarżący wskazane we wniosku o wszczęcie postępowania punkty w łącznej liczbie 27 uzyskał z tytułu naruszeń, których dopuścił się w okresie od dnia [...] września 2013 r. do dnia [...] czerwca 2014 r. Słusznie zatem wskazał organ administracji, że w takiej sytuacji niemożliwe staje się usunięcie z dniem [...] września 2014 r. punktów otrzymanych dnia [...] września 2013 r. Konsekwentnie nie jest także możliwe usunięcie pozostałych punktów otrzymanych za pozostałe naruszenia popełnione przez skarżącego we wskazanych okresie. Skoro bowiem skarżący przed upływem roku od naruszenia z dnia [...] września 2013 r., to jest jeszcze dnia [...] czerwca 2014 r., dopuścił się naruszeń, przez które przypisana mu łącznie pula punktów przekroczyła 24 (konkretnie rzecz ujmując wyniosła 27 punktów), to w świetle art. 130 ust. 2 in fine P.r.d. przypisane w ten sposób punkty nie podlegają usunięciu, mimo upływu roku od dnia poszczególnych naruszeń. Przekroczenie przez skarżącego 24 punktów za naruszenia przepisów ruchu drogowego obligowało Starostę S. - stosownie do art. 114 ust. 1 pkt. 1 lit. b P.r.d. - działającego na wniosek Komendanta Wojewódzkiego Policji w P., do skierowania skarżącego na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji. Wobec powyższego za nietrafny uznać trzeba podniesiony przez skarżącego zarzut naruszenia art. 114 ust. 1 pkt. 1 lit. b, art. 130 ust. 1 i ust. 2 P.r.d. W tych okolicznościach skarga podlega oddaleniu na podstawie art. 151 P.p.s.a.