VI SA/Wa 2195/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Piotr Borowiecki (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska Sędzia WSA Urszula Wilk Protokolant ref. Piotr Niewiński po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 marca 2016 r. sprawy ze skargi S. C. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...] w przedmiocie unieważnienia prawa z rejestracji wzoru przemysłowego 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. zasądza od Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej na rzecz S. C. kwotę 1617 (jeden tysiąc sześćset siedemnaście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] czerwca 2015 r., nr Sp. [...], Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej (dalej także: "Urząd Patentowy RP"), działając na podstawie przepisów art. 102 i art. 104 w związku z art. 246 ust. 1 i art. 247 ust. 2 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. - Prawo własności przemysłowej (tekst jednolity Dz. U. z 2013 r., poz. 1410 - dalej także: "p.w.p.") oraz art. 98 k.p.c. w związku z art. 256 ust. 2 p.w.p. - unieważnił prawo z rejestracji wzoru przemysłowego pt.: "Gondola wózka" nr [...] udzielone na rzecz S. C. prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą "C." C. S. z siedzibą w C. (dalej także: "skarżący", "strona skarżąca" lub "uprawniony ze spornego prawa") oraz przyznał A. K. prowadzącemu działalność gospodarczą pod firmą F. "K." A.K. z siedzibą w R. (dalej także: "uczestnik postępowania lub "wnoszący sprzeciw") od skarżącego kwotę w wysokości 3.168 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Zaskarżona decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym i prawnym. W dniu 13 lutego 2015 r. do Urzędu Patentowego RP wpłynął sprzeciw A. K. przedsiębiorcy prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą F."K." z siedzibą w R. wobec prawomocnej decyzji o udzieleniu na rzecz skarżącego S. C. prawa z rejestracji wzoru przemysłowego pt.: "Gondola wózka" nr [...] , z pierwszeństwem od dnia 31 grudnia 2013 r. Jako podstawę prawną swojego sprzeciwu wnioskodawca wskazał przepisy art. 102 ust. 1, ust. 2 i ust. 3 pkt 2 i 4, art.103 ust. 1, art. 104 oraz art. 107 ust. 1 pkt 1 ustawy - Prawo własności przemysłowej. W uzasadnieniu wnoszący sprzeciw podniósł, że sporny wzór przemysłowy nie spełnia definicyjnych kryteriów wzoru przemysłowego z powodu braku jego widoczności w trakcie zwykłego użytkowania. Ponadto, wnoszący sprzeciw podniósł zarzuty zarówno braku nowości, jak i braku indywidualnego charakteru spornego wzoru, a także charakter użytkowy i funkcjonalny wszystkich cech spornego wzoru. Uzasadniając zarzut braku widoczności spornego wzoru przemysłowego w trakcie jego zwykłego użytkowania, wnoszący sprzeciw wskazał, że plastikowa gondola wózka w surowej postaci, będąca przedmiotem spornego wzoru przemysłowego jest elementem części kołyskowej wózka, która zawsze jest pokryta od wewnątrz miękką warstwą materiałów obiciowych, dokładnie wyścielających wnętrze wózka dziecięcego, a od zewnątrz jest pokryta materiałami tapicerowanymi lub wiklinowymi, w zależności od stylistyki wózka. Na dowód powyższego wnoszący sprzeciw przedłożył zdjęcia gondolowych wózków dziecięcych. Zdaniem wnoszącego sprzeciw, wskazane istotne cechy spornego wzoru przemysłowego dotyczące kształtu gondoli, w postaci monolitycznej łupiny z wyoblonymi krawędziami i z zasadniczo płaskim dnem, są cechami każdej gondoli i wynikają wyłącznie z funkcji i przeznaczenia wózka, gdyż gondola wózka dziecięcego z definicji służy do ułożenia i przewożenia niemowlaka w pozycji leżącej. Stąd też, jak zauważył wnoszący sprzeciw, owalny kształt gondoli oraz płaskie dno są podyktowane bezpieczeństwem i komfortem niemowlaka oraz pozycją leżącą dziecka. Uzasadniając z kolei zarzut braku nowości, jak i braku indywidualnego charakteru spornego wzoru przemysłowego, wnoszący sprzeciw przedłożył następujące materiały dowodowe: - kopię świadectwa z rejestracji wspólnotowego wzoru przemysłowego pt.: "Wózki dziecięce, części" nr [...] na rzecz l. firmy U., z datą publikacji 18 czerwca 2012 r., dotyczącego gondoli wózka dziecięcego, - wyciąg z bazy Urzędu Patentowego RP zgłoszenia wzoru użytkowego pt.: "Gondola wózka dziecięcego" nr [...], z datą publikacji 18 czerwca 2012r., - fakturę VAT nr [...] z dnia 19 września 2011 r. wystawioną dla wnoszącego sprzeciw na formę gondoli [...] zgodną z załączonym do pisma rysunkiem. Skarżący, jako uprawniony ze spornego prawa z rejestracji wzoru przemysłowego, ustosunkowując się do złożonego sprzeciwu, w pismach procesowych, a następnie na rozprawie w dniu 2 czerwca 2015 r. - podniósł, iż - wbrew zarzutom przedsiębiorcy wnoszącego sprzeciw - sporne rozwiązanie spełnia wszelkie przesłanki ustawowe i kryteria wymagane od wzoru przemysłowego. Skarżący zauważył, że nawet wnoszący sprzeciw w przedstawionych przez siebie przykładach wózków zawarł wózki z częściowo odsłoniętą (od dołu) gondolą i wskazał dalsze przykłady takich wózków. Ponadto, skarżący przeprowadził porównanie spornego wzoru przemysłowego ze wzorami przeciwstawionymi przez wnoszącego sprzeciw i w konsekwencji uznał, iż żaden dowód przedstawiony przez wnoszącego sprzeciw nie szkodzi nowości, ani też indywidualnemu charakterowi spornego wzoru przemysłowego. W szczególności, jak zauważył skarżący, kształt gondoli według przeciwstawionego wspólnotowego wzoru przemysłowego nr [...] ma kształt wanienki, w której boki mają nierówną wysokość, podczas gdy sporny wzór ma kształt łupiny o bokach o równej wysokości. Ponadto, skarżący podniósł, iż różny od kształtu spornego wzoru jest kształt wzoru według przeciwstawionego zgłoszenia wzoru użytkowego nr [...], a także kształt gondoli [...]. Zdaniem uprawnionego ze spornego prawa, indywidualny charakter ma przede wszystkim zastosowane w spornym wzorze transparentność i kolorystyka. Zdaniem skarżącego, kolorystyka oraz kształt łupiny z transparentnego tworzywa sztucznego nie wynikają wyłącznie z funkcji technicznej gondoli, na dowód czego wskazał inne przykładowe gondole wózków dziecięcych, w tym według zgłoszenia wzoru użytkowego pt.: "Gondola wózka dziecinnego" nr [...] i według wzoru użytkowego pt.: "Gondola wózka dziecinnego" nr [...] . Ponadto, na rozprawie w dniu 2 czerwca 2015 r. skarżący podniósł, że najistotniejszą częścią spornego wzoru przemysłowego jest to, co jest pokazane na rysunku, a opis ma jedynie znaczenie uzupełniające, nie jest obligatoryjnym elementem zgłoszenia. W wyniku rozpoznania sprawy Urząd Patentowy RP, działając na podstawie przepisów art. 102 i art. 104 w związku z art. 246 ust. 1 i art. 247 ust. 2 p.w.p. oraz art. 98 k.p.c. w związku z art. 256 ust. 2 p.w.p., decyzją z dnia 11 czerwca 2015 r., nr Sp. [...] , unieważnił prawo z rejestracji wzoru przemysłowego pt.: "Gondola wózka" nr [...] udzielone na rzecz skarżącego (pkt 1 decyzji) oraz przyznał wnoszącemu sprzeciw od skarżącego kwotę w wysokości 3.168 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania (pkt 2 decyzji). W uzasadnieniu decyzji Urząd Patentowy RP wskazał, że cechami istotnymi wymienionymi w dokumentacji rejestrowej, transparentnej gondoli wózka stanowiącej sporny wzór przemysłowy jest to, że stanowi ją monolityczna łupina z transparentnego tworzywa sztucznego, której brzegi są owalne, a dno jest zasadniczo płaskie, przy czym jest ona transparentna i bezbarwna (w pierwszej odmianie), lub żółta (w drugiej odmianie), lub niebieska (w trzeciej odmianie), lub czerwona (w czwartej odmianie), lub zielona (w piątej odmianie). Organ wskazał przy tym, że zgodnie z wyjaśnieniem pełnomocnika uprawnionego ze spornego prawa podniesionymi na rozprawie w dniu 2 czerwca 2015 r., cechę określoną jako "brzegi są owalne" należy rozumieć jako "obrys wzoru widzianego z góry jest owalny" (vide: k. 58 akt administracyjnych w sprawie nr Sp. 202.2015). Urząd Patentowy RP, powołując się zarówno na literaturę przedmiotu (publikację: E. Nowińska, U. Promińska, M. du Vall, Prawo własności przemysłowej, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2003, s. 88 i s. 91), jak również na regulacje zawarte w przepisach Dyrektywy nr 98/71/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 października 1998 r. w sprawie prawnej ochrony wzorów, a także na wyrok Sądu Najwyższego z dnia 10 lipca 2002 r., wydany w sprawie sygn. akt II CKN 969/00 - stwierdził, że przedmiotem oceny w niniejszej sprawie mogły być tylko te cechy wzoru przemysłowego, które są widoczne na zewnątrz w toku zwykłego używania, czyli dostrzegane w trakcie tego używania zmysłem wzroku. Organ wskazał, że stanowisko takie znajduje potwierdzenie w orzecznictwie sądów administracyjnych, czego przykładem są wyroki Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 17 stycznia 2007 r., sygn. akt VI SA/Wa 2058/06, z dnia 9 marca 2007 r., sygn. akt. VI SA/Wa 2233/06, a także wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 listopada 2007 r., sygn. akt II GSK 276/06. Mając na względzie powyższe, Urząd Patentowy RP zauważył, że z przedłożonych materiałów dowodowych, a w szczególności z przedłożonych przez obie strony sporu ilustracji wózków dziecięcych - wynika, że plastikowa gondola wózka w surowej postaci, będąca przedmiotem spornego wzoru przemysłowego, jest elementem części kołyskowej wózka, która zawsze jest pokryta od wewnątrz miękką warstwą materiałów obiciowych, dokładnie wyścielających wnętrze wózka dziecięcego, a od zewnątrz jest pokryta, co najmniej od góry, materiałami tapicerowanymi lub wiklinowymi, w zależności od stylistyki wózka. W takiej sytuacji, jak wskazał organ, w trakcie zwykłego użytkowania nie można zaobserwować cechy określonej jako transparentność, gdyż warunkiem koniecznym obserwacji cechy transparentności jest przechodzenie promieni świetlnych przez obie strony obserwowanej powierzchni tak, aby widoczne były elementy znajdujące się za tą powierzchnią, co - zdaniem organu - w przypadku dokładnego wyścielenia wózka dziecięcego jest niemożliwe. Organ uznał, że w trakcie zwykłego użytkowania nie można także zaobserwować żadnej cechy związanej z górnym zakończeniem boków spornej gondoli, gdyż co najmniej górna część gondoli jest zakryta także od strony zewnętrznej. Ponieważ w niektórych wózkach dolna część gondoli jest widoczna, Urząd Patentowy RP uznał za bezzasadny zarzut, że sporny wzór przemysłowy nie spełnia definicyjnych kryteriów wzoru przemysłowego z powodu braku jego widoczności w trakcie zwykłego użytkowania. Urząd Patentowy RP, przeprowadzając ocenę indywidulanego charakteru spornego wzoru przemysłowego w oparciu o wspólne, widoczne w trakcie zwykłego użytkowania, cechy jego odmian wskazane w opisie spornego wzoru i przedstawione na ilustracji wzoru - uznało, że cechy te dla wszystkich odmian spornej gondoli obejmują tylko te cechy spornego wzoru przemysłowego, które zostały określone jako "monolityczna łupina z tworzywa sztucznego, której obrys widziany z góry jest owalny, a dno jest zasadniczo płaskie". W szczególności, jak stwierdził organ, z uwagi na fakt, iż kolor każdej odmiany spornego wzoru jest inny, uznać trzeba, iż kolory owych odmian należą do cech nieistotnych. Zdaniem organu, cechą wspólną wszystkich odmian jest jedynie to, że gondola jest kolorowa. Powołując się w konsekwencji na brzmienie przepisu art. 104 ust. 1 p.w.p., Urząd Patentowy RP uznał, że przedłożone przez wnoszącego sprzeciw świadectwo z rejestracji wspólnotowego wzoru przemysłowego pt. "Wózki dziecięce, części" nr [...] udzielone na rzecz l. firmy U. , z datą publikacji 18 czerwca 2012 r., dotyczący gondoli wózka dziecięcego, świadczy o braku indywidualnego charakteru postaci spornego wzoru. Organ uznał, że wskazany powyżej materiał na rys. 0001.3 ujawnia wzór podany do wiadomości publicznej na ponad rok przed datą pierwszeństwa spornego wzoru (a więc przed datą 31 grudnia 2013r.), który posiada wszystkie cechy istotne spornego wzoru podlegające ocenie zdolności rejestrowej, a mianowicie gondolę wózka, którą stanowi monolityczna łupina z tworzywa sztucznego, której obrys widziany z góry jest owalny, a dno jest zasadniczo płaskie i która posiada określoną kolorystykę. Zdaniem organu, cechy te powodują, że gondola wózka stanowiąca sporny wzór przemysłowy wywiera na zorientowanym użytkowniku takie samo wrażenie, jak ujawniona w tym dokumencie gondola wózka dziecięcego, a tym samym sporny wzór jest pozbawiony indywidualnego charakteru. Urząd Patentowy RP uznał, że o braku indywidualnego charakteru spornego wzoru przemysłowego świadczą także przedłożone przez samą stronę skarżącą, jako uprawnioną ze spornego prawa, dokumenty w postaci ilustracji gondoli wózków dziecięcych, w tym według zgłoszenia wzoru użytkowego pt.: "Gondola wózka dziecinnego" nr [...] i według wzoru użytkowego pt.: "Gondola wózka dziecinnego" nr [...] (k. 37 i k. 38 akt sprawy nr Sp.202.2015), które - według organu - ujawniają wszystkie cechy istotne spornego wzoru przemysłowego podlegające ocenie zdolności rejestrowej, a w dodatku ilustracje te wykonane są w postaci szkicowych rysunków sugerujących możliwość wykonania tych gondoli w dowolnym kolorze i z dowolnego tworzywa, w tym z tworzywa sztucznego transparentnego w kolorach wskazanych jako kolory odróżniające poszczególne odmiany spornego wzoru. Zdaniem Urzędu Patentowego RP, na odmienną ocenę odnośnie braku indywidualnego charakteru spornego wzoru nie mogło wpłynąć twierdzenie uprawnionego ze spornego prawa, iż gondola według wspólnotowego wzoru przemysłowego nr [...] ma kształt wanienki, w której boki mają nierówną wysokość, podczas gdy wzór sporny ma kształt łupiny o bokach o równej wysokości, albowiem - jak zauważył organ - wskazane różnice dotyczą cech niewidocznych w trakcie zwykłego użytkowania, gdyż brzegi gondoli są wtedy z obu stron zasłonięte. W ocenie organu, także twierdzenie uprawnionego ze spornego prawa, że o indywidualnym charakterze spornego wzoru świadczy transparentność, nie ma znaczenia dla oceny zdolności rejestrowej spornego wzoru, gdyż wskazana cecha nie należy do cech wspólnych, widocznych w trakcie zwykłego użytkowania, które podlegają ocenie. Organ stwierdził ponadto, że nieuprawnione jest także twierdzenie uprawnionego ze spornego prawa, jakoby najistotniejszą częścią spornego wzoru było to, co jest pokazane na rysunku, a opis ma jedynie znaczenie uzupełniające, nie jest obligatoryjnym elementem zgłoszenia. Organ uznał, że stwierdzenie to jest sprzeczne z treścią przepisu art. 108 p.w.p. Cytując treść przepisu art. 108 p.w.p., Urząd Patentowy RP uznał, iż z jego treści wynika, że opis wyjaśniający ilustrację wzoru przemysłowego jest obligatoryjnym elementem zgłoszenia wzoru przemysłowego w celu uzyskania prawa z rejestracji, jak również, że opis powinien wskazywać na końcu te cechy postaciowe, które wyróżniają zgłoszony wzór od innych znanych już wzorów i stanowią podstawę do jego identyfikacji. W uzasadnieniu decyzji Urząd Patentowy RP stwierdził ponadto, że ocenę indywidualnego charakteru spornego wzoru przemysłowego przeprowadził przy uwzględnieniu zakresu swobody twórczej, która w przypadku gondoli wózków jest, jak wynika z przedłożonych materiałów, niezbyt duża, gdyż ograniczona jej funkcją. Organ wskazał, że gondola wózka dziecięcego z definicji służy bowiem, do ułożenia i przewożenia niemowlaka w pozycji leżącej. W związku z tym, jak stwierdził organ, gondole typowo mają postać monolitycznej łupiny o zbliżonym do owalnego obrysie i z zasadniczo płaskim dnem. Organ wskazał przy tym, iż za zorientowanego użytkownika uznał osobę, która rutynowo zamawia gondole dla produkowanych przez siebie wózków dziecięcych lub osobę, która sprzedaje wózki dziecięce. Urząd Patentowy RP uznał, że pozostałe materiały przedłożone przez wnoszącego sprzeciw do akt niniejszej sprawy, a więc zarówno wyciąg z bazy Urzędu Patentowego RP dotyczący zgłoszenia wzoru użytkowego nr [...] , z datą publikacji 18 czerwca 2012 r., jak i faktura VAT nr [...] z dnia 19 września 2011 r. wystawiona dla wnoszącego sprzeciw na formę gondoli [...] , nie dowodzą braku indywidualnego charakteru postaci spornego wzoru przemysłowego. Jednocześnie, Urząd Patentowy RP stwierdził, że z uwagi na fakt, iż brak indywidualnego charakteru spornego wzoru przemysłowego, o którym mowa w art. 104 p.w.p., stanowi samodzielną i wystarczającą przesłankę do unieważnienia prawa z rejestracji spornego wzoru, należało uznać za niecelowe badanie zasadności pozostałych zarzutów wnoszącego sprzeciw dotyczących naruszenia innych przepisów p.w.p. wskazanych jako podstawa złożonego sprzeciwu. Ponadto, organ uzasadniając kwestię zwrotu kosztów postępowania spornego, odwołał się do regulacji prawnych wyrażonych w przepisach art. 98 § 1 k.p.c. oraz art. 109 § 1 k.p.c., a także § 8 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 2 grudnia 2003 r. w sprawie opłat za czynności rzeczników patentowych (Dz.U. Nr 212, poz. 2076). W piśmie z dnia 12 sierpnia 2015 r. skarżący, reprezentowany przez radcę prawnego, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na powyższą decyzję Urzędu Patentowego RP z dnia [...] czerwca 2015 r. unieważniającą prawo z rejestracji spornego wzoru przemysłowego pt.: "Gondola wózka" nr [...] . Wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz o zasądzenie kosztów postępowania sądowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych, skarżący zarzucił Urzędowi Patentowemu RP: 1) naruszenie przepisów postępowania, w tym art. 7 k.p.a., art. 77 k.p.a., art. 80 k.p.a. i art. 107 § 3 k.p.a. - poprzez brak podjęcia wszelkich niezbędnych kroków do dokładnego wyjaśnienia sprawy, błędne ustalenia faktyczne, dowolną ocenę materiału dowodowego oraz uzasadnienie zaskarżonej decyzji w sposób, który nie spełnia wymogów uzasadnienia decyzji administracyjnej - w zakresie, w jakim Urząd Patentowy RP: a) pominął okoliczność, że przedmiotem spornego wzoru przemysłowego jest transparentna gondola wózka nie tylko dziecięcego, ale i wózka dla lalek, b) przyjął, że gondola wózka w surowej postaci będąca przedmiotem spornego wzoru przemysłowego jest elementem części kołyskowej wózka, podczas gdy gondola ta stanowi całą część kołyskową wózka, a nie jedynie jej obudowywany element, c) przyjął, że gondola wózka będąca przedmiotem spornego wzoru przemysłowego jest zawsze pokryta od wewnątrz miękką warstwą materiałów obiciowych, dokładnie wyścielających wnętrze wózka dziecięcego, a od zewnątrz jest pokryta co najmniej od góry materiałami tapicerowanymi lub wiklinowymi, w zależności od stylistyki, podczas gdy w praktyce taka sytuacja nie jest planowana przez uprawnionego i nie będzie miała miejsca, d) przyjął, że w trakcie zwykłego użytkowania nie można zaobserwować cechy gondoli określonej jako transparentność, e) przyjął, że w trakcie użytkowania nie można zaobserwować żadnej cechy związanej z górnym zakończeniem boków spornej gondoli, ponieważ co najmniej górna część gondoli jest zakryta także od strony zewnętrznej, podczas gdy w rzeczywistości znane są gondole o niezakrytych bokach i podobnie rozpatrywana gondola nie będzie miała zamaskowywanych brzegów, 2) naruszenie przepisu prawa materialnego, tj. art. 102 ust. 4 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. - Prawo własności przemysłowej - wskutek jego niewłaściwego zastosowania i przyjęcie, że transparentność spornego wzoru przemysłowego nie stanowi widocznej cechy spornego wzoru w trakcie jego zwykłego użytkowania, 3) naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 104 w związku z art. 102 ust. 1 p.w.p. - wskutek ich niewłaściwego zastosowania z uwagi na przyjęcie przez Urząd Patentowy RP, iż przedmiotowy wzór przemysłowy nie wykazywał indywidualnego charakteru, w rozumieniu powołanych przepisów, gdyż ogólne wrażenie, jakie wywołuje on na zorientowanym użytkowniku, nie różni się od ogólnego wrażenia wywoływanego na nim przez wzór publicznie udostępniony przed datą, według której oznacza się jego pierwszeństwo, w tym w następstwie: a) pominięcia w zakresie dokonywania oceny indywidulanego charakteru spornego wzoru cechy transparentności gondoli według wzoru; b) przyjęcia, że o braku indywidulanego charakteru spornego wzoru świadczy rejestracja wzoru przemysłowego pt. "Wózki dziecięce, części" nr [...] udzielonego na rzecz l. firmy U. , z datą publikacji 18 czerwca 2012 r., zgłoszenie wzoru użytkowego pt. "Gondola wózka dziecięcego" nr [...] i wzoru użytkowego pt. "Gondola wózka dziecięcego" nr [...] ; 4) naruszenie przepisu prawa materialnego, tj. art. 108 p.w.p. - poprzez jego błędną wykładnię i przyjęcie, że opis wyjaśniający ilustrację wzoru przemysłowego jest obligatoryjnym elementem zgłoszenia wzoru przemysłowego w celu uzyskania prawa z rejestracji oraz powinien wskazywać na końcu te cechy postaciowe, które wyróżniają zgłoszony wzór od innych znanych już wzorów i stanowią podstawę do jego identyfikacji. W uzasadnieniu skargi strona skarżąca, podnosząc argumenty mające świadczyć o naruszeniu przez organ przepisów art. 7 k.p.a., art. 77 k.p.a., art. 80 k.p.a. oraz art. 107 § 3 k.p.a., zarzuciła, iż Urząd Patentowy RP nie ocenił w sposób wyczerpujący materiału dowodowego sprawy, a także dokonał ustaleń faktycznych nieznajdujących potwierdzenia w owym materiale bądź też pozostających z nim w rażącej sprzeczności. Skarżący zarzucił również, iż organ dokonał dowolnej oceny wspomnianego materiału dowodowego. Strona skarżąca podniosła, że przedmiotem wzoru przemysłowego pt.: "Gondola do wózka" nr [...] jest transparentna gondola wózka zwłaszcza dziecięcego lub wózka dla lalek lub jej odmiany. Zdaniem skarżącego, wbrew bezpodstawnym ustaleniom dokonywanym przez Urząd Patentowy RP, odmienne są cechy wszystkich postaci rozpatrywanego wzoru, niż te, które wskazuje organ. Ponadto, skarżący zarzucił, iż Urząd Patentowy RP nie uwzględnił okoliczności, że gondola, według wzoru, może dotyczyć także wózka dla lalek, co wskazano w opisie wzoru. Skarżący stwierdził jednocześnie, że organ przede wszystkim błędnie uznał, jakoby zastrzegana gondola stanowiła jedynie element części kołyskowej, która rzekomo musi być zakrywana. Skarżący wskazał, że nawet, gdyby tak było istotnie, iż część gondoli bywa chwilami przysłonięta (na przykład wyściełana), to i tak okoliczność taka pozostawałaby bez znaczenia dla oceny zdolności rejestrowej spornego wzoru przemysłowego, ponieważ w czasie jego eksploatacji konieczne będzie usunięcie czasem materacyka i wzór będzie wówczas widoczny w każdym jego szczególe. Ponadto, skarżący zauważył, że sporny wzór gondoli stanowi całą część kołyskową wózka, a nie jedynie jej element zakryty od góry. Skarżący uznał, że nie ma żadnych technicznych przeszkód, aby opracowana gondola wózka istotnie była transparentna. Według strony, ta właśnie jej właściwość - "transparentność" - jest nie tylko nową cechą tego rodzaju produktu, ale również wybitnie podnosi atrakcyjność wzoru i jego walory dekoracyjne. Skarżący zarzucił, iż Urząd Patentowy RP dokonał nieprawidłowej wykładni pojęcia "zwykłe użytkowanie", albowiem założył, że zdjęcie i wypranie miękkich elementów z tkaniny, którą ewentualnie wyściełany jest niekiedy wózeczek - stanowi nadzwyczajną okoliczność, niemieszczącą się w granicach pojęcia "zwykłe użytkowanie". Skarżący jednocześnie zauważył, że w przypadku wózków dla lalek, wręcz za typowe należy uznać rozwiązanie polegające na tym, iż gondola wózeczka jest nie tylko elementem części kołyskowej, lecz stanowi całą jej część w całości widoczną (z widoczną także jej górną częścią). Zdaniem skarżącego, Świadczą o tym powołane przez stronę przykłady wózków dla lalek z całkowicie odsłoniętą i widoczną gondolą. Powołując się na wskazane w treści skargi fotografie, skarżący stwierdził, że w sprzedaży występują niezliczone ilości typów gondoli o najróżniejszych kształtach. Zdaniem skarżącego, z przedstawianych fotografii wynika, iż gondola może stanowić także całą część kołyskową, a nie jedynie jej element w przypadku wózków dziecięcych. Potwierdzają to, zdaniem skarżącego, przykłady gondoli wózka z widoczną częścią górną. Skarżący uznał, że wobec mnogości rozwiązań i kształtów gondoli dostępnych w sprzedaży nie może budzić wątpliwości fakt, że rozpatrywana gondola (według spornego wzoru) jest oryginalna, albowiem - zdaniem skarżącego - nikt dotąd nie wpadł na niecodzienny pomysł wykonania gondoli wózeczka z przezroczystego tworzywa sztucznego. Zdaniem skarżącego, zarówno wizualizacja wózków według spornego wzoru, jak i kształt wózków lalek i wózków dziecięcych obecnych na rynku - wskazują, że gondola może stanowić całą część kołyskową wózków, która nie jest zabudowana od góry, a nie tylko jej element, jak przyjął niezasadnie Urząd Patentowy w zaskarżonej decyzji. Wobec tego, skarżący uznał, że błędne są ustalenia organu, jakoby: "W trakcie zwykłego użytkowania nie można było zaobserwować żadnej cechy związanej z górnym zakończeniem spornej gondoli, gdyż co najmniej górna część gondoli jest zakryta także od strony zewnętrznej". Zdaniem skarżącego, na każdej z przedstawionych w treści skargi ilustracji widoczna jest doskonale górna część gondoli. W tej sytuacji, skarżący uznał, że wizualizacja sposobu zastosowania spornego wzoru, zasady doświadczenia życiowego, a także względy funkcjonalne i użytkowe wózków dla lalek - wskazują na sprzeczność ustaleń organu poczynionych w zaskarżonej decyzji ze stanem faktycznych sprawy. Uzasadniając zarzut naruszenia przepisu art. 102 ust. 4 p.w.p. - poprzez przyjęcie przez Urząd Patentowy RP, iż że transparentność nie stanowi widocznej cechy spornego wzoru w trakcie jego zwykłego użytkowania - skarżący uznał, iż nieuprawnione jest stanowisko organu, jakoby w trakcie zwykłego użytkowania gondoli, według wzoru, nie można zaobserwować cechy gondoli określonej, jako "transparentność". Skarżący uznał, że organ przede wszystkim dokonał nieprawidłowej wykładni pojęcia "transparentność", myląc je z pojęciem "niewidzialność". W ocenie skarżącego, organ błędnie założył, że "(...) warunkiem koniecznej obserwacji cechy transparentności jest przechodzenie promieniu świetlnych przez obie strony obserwowanej powierzchni tak, aby widoczne były elementy znajdujące się za tą powierzchnią". Zdaniem skarżącego, Urząd Patentowy RP nie uzasadnił, dlaczego dysponując dziesiątkami fotografii, które potwierdzają istnienie tworzywowych łupin, które stanowią gondole i nie są osłaniane od zewnątrz, a wobec tego są "dostępne dla oka", w rozumieniu przywoływanej przez organ Dyrektywy nr 98/71/WE - przyjął, że "co najmniej górna część gondoli jest zakryta także od strony zewnętrznej". Skarżący przyznał wprawdzie, że rzeczywiście w przypadku wózków dziecięcych względy funkcjonalne, użytkowe, a także związane z bezpieczeństwem dziecka wymagają wyściełania gondoli wózka, lecz - jak wskazał - co najwyżej do wysokości jego ramion, a nie w całości. W tej sytuacji, zdaniem skarżącego, przeczy to w sposób oczywisty stwierdzeniu organu, iż niemożliwe jest zaobserwowanie cechy transparentności w przypadku spornego wzoru, także w przypadku wózków dziecięcych. Mając na względzie powyższe, skarżący uznał, iż - wbrew stanowisku Urzędu Patentowego RP zawartemu w zaskarżonej decyzji - w trakcie zwykłego używania wózków dziecięcych, a tym bardziej wózków dla lalek, może być widoczna zarówno cecha transparentności, jak i owalny kształt brzegów rozumiany jako "obrys wzoru widzianego z góry", albowiem górna część gondoli nie musi być zabudowana. Uzasadniając z kolei zarzut naruszenia przepisów art. 104 w związku z art. 102 ust. 1 p.w.p., skarżący stwierdził, że organ wadliwie przyjął, iż sporny wzór przemysłowy nie wykazywał indywidualnego charakteru, w rozumieniu powołanych przepisów. Skarżący podniósł, iż biorąc pod uwagę cechy spornego wzoru w postaci transparentności i owalnego kształtu widzianego wzoru, uznać należy, iż organ bezpodstawnie pominął, że rejestracja wspólnotowego wzoru przemysłowego pt. "Wózki dziecięce, części" nr RCD [...] na rzecz l. firmy U. z datą publikacji 18 czerwca 2012 r. oraz zgłoszenie wzoru użytkowego pt. "Gondola wózka dziecięcego" nr [...] i wzoru użytkowego pt. "Gondola wózka dziecięcego" nr [...] - nie świadczą z pewnością o braku indywidualnego charakteru rozpatrywanego wzoru. W tej sytuacji, jak zauważył skarżący, skoro cechą spornego wzoru przemysłowego nr [...] jest bezsprzecznie to, że gondola stanowi monolityczną łupinę z transparentnego tworzywa sztucznego, której brzegi są owalne, a dno jest zasadniczo płaskie, uznać należy, iż powołane wyżej cechy nie występują w przeciwstawionych wzorach, które nie charakteryzują się transparentnością, zaś ich obrys widziany z góry nie jest owalny. Przedstawiając argumenty dotyczące zarzutu naruszenia art. 108 p.w.p., skarżący zauważył, iż w świetle obowiązujących regulacji opis wyjaśniający ilustracje wzoru ma jedynie znaczenie uzupełniające i nie jest obligatoryjną częścią zgłoszenia. Skarżący uznał, że pogląd wyrażany przez Urząd Patentowy RP nie znajduje uzasadnienia w treści powoływanej przez organ Dyrektywy nr 98/71/WE Parlamentu Europejskiego i Rady, albowiem - jak wynika z brzmienia punktu 11 preambuły cyt. dyrektywy, poglądy prezentowane przez organ dotyczące znaczenia opisu wzoru przemysłowego, nie znajdują oparcia w literalnym brzmieniu wspomnianej dyrektywy. Skarżący podniósł, iż postanowienia art. 108 ust. 1-3 p.w.p. nie uwzględniają zasad ochrony wzoru, w szczególności prymatu graficznego przedstawienia wzoru i służebnej (podrzędnej) roli opisu. Skarżący powołał się na wyrok WSA w Warszawie z dnia 9 marca 2007 r., sygn. akt VI SA/WA 2233/06, w którym sąd przyjął, że "materiał fotograficzny przedstawiony przy zgłoszeniu rejestracyjnym ma podstawowe znaczenie dla oceny postaci wytworu - wyglądu zewnętrznego wzoru". W odpowiedzi na skargę Urząd Patentowy RP wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Ustosunkowując się do zarzutu naruszenia art. 102 ust. 4 p.w.p., organ stwierdził, że z przedłożonych przez obie strony ilustracji wózków dziecięcych wynika, iż plastikowa gondola wózka w surowej postaci, będąca przedmiotem spornego wzoru przemysłowego, jest elementem części kołyskowej wózka, która zawsze jest pokryta od wewnątrz miękką warstwą materiałów obiciowych, dokładnie wyścielających wnętrze wózka dziecięcego, a od zewnątrz jest pokryta, co najmniej od góry, materiałami tapicerowanymi lub wiklinowymi, w zależności od stylistyki wózka. W tej sytuacji, organ uznał, iż w trakcie zwykłego użytkowania nie można zaobserwować cechy określonej, jako transparentność, gdyż warunkiem koniecznym obserwacji cechy transparentności jest przechodzenie promieni świetlnych przez obie strony obserwowanej powierzchni tak, aby widoczne były elementy znajdujące się za tą powierzchnią, co w przypadku dokładnego wyścielenia wózka dziecięcego jest niemożliwe. Odnosząc się z kolei do zarzutu naruszenia przepisu art. 104 w związku z art.102 ust. 1 p.w.p., Urząd Patentowy RP uznał, iż słusznie pominął w zakresie dokonywania oceny indywidualnego charakteru spornego wzoru cechę transparentności gondoli według wzoru, albowiem cecha ta nie należy do cech istotnych spornego wzoru podlegających ocenie. Zdaniem organu, cecha ta nie stanowi widocznej cechy spornego wzoru w trakcie jego zwykłego użytkowania z uwagi na zabudowanie wnętrza wózka. Ponadto, Urząd Patentowy RP stwierdził, iż słusznie przyjął w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, że o braku indywidualnego charakteru spornego wzoru świadczy rejestracja wzoru przemysłowego pt.: "Wózki dziecięce, części" nr [...] na rzecz l. firmy U., z datą publikacji 18 czerwca 2012 r., a także zgłoszenie wzoru użytkowego pt.: "Gondola wózka dziecinnego" nr [...] oraz wzoru użytkowego pt.: "Gondola wózka dziecinnego" nr [...]. Na marginesie organ zauważył, że z ogólnodostępnych materiałów dotyczących popularnych tworzyw sztucznych dostępnych na rynku polskim (np. publikacja "DESIGN NEWS Polska" maj 2008 - www.desiRnnews.pl) wynika, iż na rynku polskim od dawna znajdują się materiały konstrukcyjne w postaci przezroczystych (transparentnych) tworzyw sztucznych na poliwęglanu lub styrenu, np. o nazwach handlowych "lupilon", "LG SAN" i "Makrolon". Zdaniem organu, w świetle okoliczności, że zgłoszenia wzoru użytkowego pt.: "Gondola wózka dziecinnego" nr [...] i według wzoru użytkowego pt.: "Gondola wózka dziecinnego" nr [...] (k. 37 i k. 38 akt [...]), zawierają ilustracje wykonane w postaci szkicowych rysunków sugerujących możliwość wykonania tych gondoli w dowolnym kolorze i z dowolnego tworzywa, dobór jednego z ww. popularnych transparentnych tworzyw sztucznych dostępnych na rynku polskim na materiał gondoli według spornego wzoru nie może nadawać mu przymiotu indywidualnego charakteru. Ustosunkowując się do zarzutu naruszenia art. 108 p.w.p., Urząd Patentowy RP uznał, iż jest on bezzasadny, co wynika bezpośrednio z treści tego przepisu i przytoczonego w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji orzecznictwa. Organ uznał jednocześnie, iż tezy wysnuwane przez skarżącego z treści przepisu art. 108 ust. 6 są błędne. Odnosząc się do zarzutów strony skarżącej dotyczących rzekomego naruszenia przepisów art. 7 k.p.a., art. 77 k.p.a., art. 80 k.p.a. i art. 107 § 3 k.p.a., Urząd Patentowy RP uznał, że są one bezzasadne i zarazem ogólnikowe. Zdaniem organu, skarżący nie wskazał, w czym konkretnie dopatruje się naruszenia wskazanych powyżej przepisów postępowania, co w konsekwencji uniemożliwia Urzędowi Patentowemu RP konkretne ustosunkowanie do tak postawionych zarzutów. Organ uznał w szczególności, że bezzasadny jest zarzut, iż organ niesłusznie pominął okoliczność, że przedmiotem spornego wzoru przemysłowego jest transparentna gondola wózka nie tylko dziecięcego, ale i wózka dla lalek. Uzasadniając swoje stanowisko organ zauważył, iż zgodnie z ustalonym orzecznictwem (por. m.in. wyrok NSA z dnia 2 października 2007 r., sygn. akt II GSK 148/07), prowadzone przed Urzędem Patentowym RP postępowanie sporne ma charakter kontradyktoryjny, a więc istota tego postępowania, wynikająca z art. 164 i art. 255 ust. 1 p.w.p., zakłada aktywność dowodową stron, zwłaszcza wnioskodawcy, dla wykazania zasadności zgłoszonych zarzutów związanych z żądaniem unieważnienia prawa ochronnego. Organ uznał w tej sytuacji, iż w przedmiotowej sprawie strony miały pełną możliwość wykazania się aktywnością dowodową. Organ zauważył, że przed zamknięciem sprawy obie strony oświadczyły zgodnie, że wyczerpały materiały dowodowe i argumenty. W tej sytuacji, zdaniem organu, bezzasadne i niezrozumiałe są nowe wątpliwości podnoszone przez pełnomocnika strony skarżącego na etapie skargi wniesionej do Sądu. Organ uznał, że w przedmiotowej sprawie wniosek (sprzeciw), a także całe postępowanie sporne, obejmujące wszystkie pisma obu stron i przedkładane przez nich materiały, dotyczyło jedynie wózka dziecięcego. Skoro, jak zauważył Urząd, był on związany wnioskiem i zakresem argumentów stron, uznać trzeba, iż nie miał podstaw na rozszerzenie postępowania na wózki dla lalek. W konsekwencji, organ uznał, że przedstawiony w skardze materiał zatytułowany "Przykłady wózków dla lalek z całkowicie odsłoniętą i widoczną gondolą" jest materiałem nowym, do którego ani strony, ani Urząd Patentowy RP nie miały możliwości się ustosunkować. Urząd Patentowy RP za bezzasadny uznał ponadto zarzut strony skarżącej, jakoby organ niesłusznie przyjął, że gondola wózka w surowej postaci, będąca przedmiotem spornego wzoru przemysłowego, jest elementem części kołyskowej wózka, podczas gdy - według skarżącego - gondola ta stanowi całą część kołyskową wózka, a nie jedynie jej obudowany element. Organ wskazał, że z przedłożonych materiałów wynika, iż gondola wózka w surowej postaci jest w trakcie zwykłego użytkowania zawsze połączona z resorowaniem i obudowana zarówno wewnętrznie, jak i co najmniej częściowo - zewnętrznie. Według organu, takie stanowisko potwierdza również przedstawiony w skardze materiał zatytułowany "Przykłady wózków dla lalek z całkowicie odsłoniętą i widoczną gondolą", w którym praktycznie wszystkie przedstawione gondole, wbrew tytułowi tego materiału, posiadają gondole obudowane zarówno wewnętrznie jak i - co najmniej częściowo - zewnętrznie. Organ uznał, że jedynymi wyjątkami są przykłady 22 i 23 przedstawiające jedynie prymitywne modele wózków, a więc przykładów tych nie można uznać za zwykłe użytkowanie spornej gondoli. Na marginesie, organ uznał, że ów materiał jest niedatowany i niewiadomego pochodzenia, a także stanowi nowy materiał, do którego ani strony, ani też organ nie miały możliwości się ustosunkować. Organ za całkowicie bezzasadny uznał również argument strony skarżącej, jakoby odmienne miały być cechy wszystkich postaci rozpatrywanego wzoru, niż te, które wskazuje organ. Urząd Patentowy RP podniósł, iż w zaskarżonej decyzji szczegółowo wyjaśnił, że cechy istotne wspólne dla wszystkich odmian spornej gondoli obejmują tylko te cechy spornego wzoru przemysłowego, które zostały określone jako "monolityczna łupina z tworzywa sztucznego, której obrys widziany z góry jest owalny, a dno jest zasadniczo płaskie". Organ stwierdził jednocześnie, iż cechą wspólną wszystkich odmian jest także to, że gondola jest kolorowa. Organ uznał, że skoro cytował wskazane w opisie wspólne cechy istotne, to nie może występować ich odmienność w stosunku do opisu wzoru. Ustosunkowując się do argumentacji strony skarżącej, Urząd Patentowy RP stwierdził, że - wbrew zarzutom skargi - słusznie przyjął, iż gondola wózka będąca przedmiotem spornego wzoru przemysłowego jest zawsze pokryta od wewnątrz miękką warstwą materiałów obiciowych, dokładnie wyściełających wnętrze wózka dziecięcego, a od zewnątrz jest pokryta co najmniej od góry materiałami tapicerowanymi lub wiklinowymi, w zależności od stylistyki, gdyż wynika to z przedłożonych w trakcie postępowania materiałów dowodowych. Takie stanowisko potwierdza również przedstawiony w skardze materiał zatytułowany "Przykłady wózków dla lalek z całkowicie odsłoniętą i widoczną gondolą", w którym praktycznie wszystkie przedstawione gondole, wbrew tytułowi tego materiału, posiadają gondole obudowane zarówno wewnętrznie jak i, co najmniej częściowo, zewnętrznie. W konsekwencji, organ stwierdził, że w trakcie zwykłego użytkowania nie można zaobserwować cechy gondoli określonej, jako transparentność. Jednocześnie, Urząd Patentowy RP stwierdził, że słusznie przyjął, iż w trakcie użytkowania nie można zaobserwować żadnej cechy związanej z górnym zakończeniem boków spornej gondoli, ponieważ co najmniej górna część gondoli jest zakryta także od strony zewnętrznej, co wynika z przedłożonych w trakcie postępowania materiałów dowodowych. Według organu, takie stanowisko potwierdza również przedstawiony w skardze materiał zatytułowany "Przykłady wózków dla lalek z całkowicie odsłoniętą i widoczną gondolą". Mając na względzie powyższe, organ stwierdził, że analiza treści skargi prowadzi do wniosku, iż skarżący nie podniósł w skardze żadnych okoliczności, które mogłyby wskazywać na nieprawidłowość zaskarżonej decyzji. W piśmie procesowym z dnia 27 grudnia 2015 r. A. K. prowadzący działalność gospodarczą pod firmą F."K." A. K. z siedzibą w R., jako uczestnik postępowania, reprezentowany przez rzecznika patentowego, wniósł o oddalenie skargi, jako bezzasadnej. W uzasadnieniu pisma procesowego uczestnik postępowania przedstawił swoje stanowisko odnośnie zarzutów skargi. Uczestnik uznał m.in., iż organ słusznie przyjął, że gondola wózka, według spornego wzoru przemysłowego nr [...], jako część konstrukcji kołyskowej wózka z zakreślonymi przez uprawnionego cechami znamiennymi jest niewidoczna w trakcie zwykłego użytkowania przez końcowego użytkownika wózka. W konsekwencji, uczestnik uznał, że gondola wózka, według spornego wzoru przemysłowego, jako część kołyskowej konstrukcji wózka dziecięcego, niewidoczna przez końcowego jego użytkownika, nie stanowi wzoru przemysłowego, w rozumieniu art. 102 ust. 1, ust. 2 i ust. 3 pkt 2 p.w.p. Ponadto, uczestnik postępowania uznał, że Urząd Patentowy RP słusznie stwierdził, iż gondola wózka, według spornego wzoru przemysłowego, jako część konstrukcji kołyskowej wózka, z zakreślonymi przez uprawnionego cechami znamiennym, nie spełnia kryterium nowości, w rozumieniu art. 103 ust. 1 p.w.p., albowiem nowość tę niweczą rozwiązania przywołane przez wnoszącego sprzeciw. Zdaniem uczestnika postępowania, udokumentowane na prawie dwa lata sprzed daty zgłoszenia spornego wzoru do ochrony, identyczne co do kształtu gondole wózka dziecięcego, niweczą w dacie 31 grudnia 2013 r. przymiot nowości wzoru przemysłowego nr [...]. Uczestnik postępowania uznał jednocześnie, że Urząd Patentowy RP słusznie stwierdził w zaskarżonej decyzji, iż gondola wózka, według spornego wzoru przemysłowego, jako część konstrukcji wózka z zakreślonymi przez uprawnionego cechami znamiennym, nie spełnia wymaganego dla wzoru przemysłowego kryterium indywidualnego charakteru, w rozumieniu art. 104 p.w.p. Zdaniem wnoszącego sprzeciw, zastrzeżone wzorem przemysłowym nr [...] cechy kształtu gondoli, odnoszące się do owalnego kształtu łupiny i jej zasadniczo płaskiego dna, nie odróżniają się oryginalnością i swobodą twórczą w stosunku do przedstawionych w materiale dowodowym rozwiązań gondoli. Ponadto, uczestnik uznał, że cechy te wynikają bezpośrednio z funkcji i przeznaczenia wózka, w tym kształtu i ułożenia w wózku ciała niemowlaka. Uczestnik postepowania uznał także, iż Urząd Patentowy RP zasadnie przyjął, iż ocenę objętego ochroną wzoru przemysłowego dokonuje się na podstawie pełnego opisu wzoru, stanowiącego - zgodnie z art. 108 p.w.p. - wymaganą część dokumentacji zgłoszeniowej wzoru. Uczestnik stwierdził, że teza strony skarżącej o niedopuszczalności oceny wzoru przemysłowego, według opisu cech istotnych tegoż wzoru, stoi w rażącej sprzeczności z przepisem art. 108 p.w.p. Uczestnik postepowania uznał ponadto, iż niezasadne są zarzuty skarżącego o nieuwzględnieniu przez Urząd Patentowy RP przedmiotu ochrony wzoru przemysłowego nr [...], jako gondoli wózka dziecięcego i wózka dla lalek, w świetle art. 108 ust. 4 p.w.p. oraz złożonej przez skarżącego odpowiedzi na sprzeciw. Uczestnik zauważył bowiem, iż zgodnie z art. 108 ust. 4 p.w.p., jednym zgłoszeniem wzoru przemysłowego mogą być objęte odmiany wzorów mające wspólne istotne cechy. Zdaniem uczestnika, kategorie wózków dziecięcych i wózków dla lalek, jako całkowicie nieporównywalne, nie mogą być traktowane zamiennie i bez rozdzielenia zgłoszenia na odrębne dokumentacje zgłoszeniowe wyrobów, sklasyfikowane w dwóch różnych klasach, gdyż nie mogą stanowić wspólnego przedmiotu ochrony. W piśmie procesowym uczestnik postępowania uznał ponadto, iż wątpliwości budzą również nowe, dodatkowe materiały dowodowe, zawarte w skardze z dnia 12 sierpnia 2015 r., które nie były przedmiotem procedowania przed Urzędem Patentowym działającym w trybie spornym, a które - zdaniem uczestnika - wykraczają poza sporną decyzję Urzędu Patentowego z dnia 11 czerwca 2015 r. Uczestnik postępowania wskazał jednocześnie, że przedstawione przez skarżącego w skardze dodatkowe i nowe materiały dowodowe ilustrujące przykłady wózków dla lalek, również nie przedstawiają gondoli wózka dziecięcego, objętej spornym wzorem przemysłowym nr Rp-20774, w związku z czym nie bardzo wiadomo, czemu maja służyć. Uczestnik stwierdził, że wózki te nie są przedmiotem udzielonego przez Urząd Patentowy RP prawa z rejestracji wzoru przemysłowego nr Rp-20774. Na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w dniu 17 marca 2016 r., pełnomocnik skarżącego, podtrzymując dotychczasowe stanowisko strony skarżącej zawarte w skardze - wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji Urzędu Patentowego RP. Obecny na rozprawie sądowej pełnomocnik Urzędu Patentowego RP, podtrzymując dotychczasowe stanowisko organu wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, wniósł o oddalenie skargi. Również obecny na rozprawie przez Sądem pełnomocnik uczestnika postępowania, podtrzymując dotychczasowe stanowisko wnoszącego sprzeciw, wniósł o oddalenie skargi jako niezasadnej. W złożonym już po zamknięciu rozprawy sądowej piśmie procesowym z dnia 3 kwietnia 2016 r., nazwanym "załącznikiem do protokołu z rozprawy", strona skarżąca - reprezentowana przez radcę prawnego - podniosła, że przypisywanie przez uczestnika postępowania stronie skarżącej innych wypowiedzi, niż faktycznie przedstawione w toku posiedzenia, które odbyło się w dniu 2 czerwca 2015 r. przed Urzędem Patentowym RP, jest nie tylko nieuzasadnione, ale też formalnie niedopuszczalne. W przedmiotowym piśmie procesowym strona skarżąca wskazała ponadto, że nie można zgodzić się z twierdzeniami uczestnika postępowania, aby transparentność stanowiła cechę "wyłącznie funkcjonalną", albowiem twierdzenie wnoszącego sprzeciw kłóci się z powszechnie znanymi faktami. Zdaniem strony skarżącej niezasadność twierdzenia uczestnika postępowania o jakoby wyłącznie funkcjonalnym charakterze transparentności wyraźnie potwierdzają przypadki chronionych wzorów zarejestrowanych zarówno przez Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO - dawniej: OHIM), jak również przez Urząd Patentowy RP. Strona skarżąca powołała przykłady zarejestrowanych wzorów przemysłowych, wśród których - jak zauważyła - nawet w tytułach często wskazuje się na transparentność wzoru, jako jego najistotniejszą cechę. W piśmie procesowym z dnia 5 kwietnia 2016 r. uczestnik postępowania, reprezentowany przez rzecznika patentowego ustosunkowując się do powyższego pisma procesowego strony skarżącej z dnia 3 kwietnia 2016 r., wniósł o jego odrzucenie przez Sąd z uwagi na fakt, iż pismo to, jako złożone już po formalnym zamknięciu rozprawy sądowej, nie stanowi żadnego załącznika do protokołu rozprawy, gdyż podnosi kwestie, które nie zostały wypowiedziane na rozprawie przez żadną ze stron sporu sądowego. Jednocześnie, uczestnik postępowania zauważył, że podniesione przez skarżącego w piśmie procesowym z dnia 3 kwietnia 2016 r. nowe tezy i dowody wykraczają poza stwierdzenia zawarte zarówno w zaskarżonej decyzji, jak i w odpowiedzi na skargę, a także w pozostałych pismach złożonych w toku postępowania przez Urzędem Patentowym RP. Uczestnik postępowania wskazał, że materiał dowodowy złożony po zakończeniu postępowania sądowego, niebędący przedmiotem rozprawy ani przed Urzędem Patentowym RP w dniu 11 czerwca 2015 r., ani przed WSA w Warszawie w dniu 17 marca 2016 r., nieujęty w skardze ani w odpowiedziach na nią - nie może być przedmiotem rozpoznania przez sąd, albowiem zarówno organ, jak i wnoszący sprzeciw nie mogli się do tego materiału odnieść. W konsekwencji, uczestnik postępowania uznał, że nadesłany już po zamknięciu rozprawy sądowej "załącznik do protokołu z rozprawy" stanowi w gruncie rzeczy uzupełnienie skargi, które nie jest dopuszczalne na tym etapie postępowania i niezgodne z przepisami k.p.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jednolity Dz. U. z 2016 r., poz. 1066), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanych przepisów cyt. ustawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji. Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (vide: art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., dalej także: "p.p.s.a."). Rozstrzygając niniejszą sprawę, należy jednocześnie wyraźnie zaznaczyć, że od dnia wejścia w życie Traktatu Akcesyjnego z dnia 16 kwietnia 2003 r. (Dz. U. z 2004 r. Nr 90, poz. 864), na mocy którego Polska stała się państwem członkowskim Unii Europejskiej, kontrola sądu administracyjnego obejmuje również zgodność rozstrzygnięć organów administracji publicznej z prawem wspólnotowym (prawem Unii Europejskiej), rozumianym jako całokształt dorobku prawnego Wspólnoty Europejskiej (acquis communautaire), w tym zasad ogólnych prawa wspólnotowego (prawa Unii Europejskiej), interpretowanych oraz stosowanych w sposób jednolity na całym obszarze Unii Europejskiej. W wyniku analizy materiału dowodowego zgromadzonego w niniejszej sprawie, a także po zbadaniu argumentacji Urzędu Patentowego RP wyrażonej w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji z dnia [...] czerwca 2015 r., nr Sp. [...], Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził, że Urząd Patentowy RP, rozstrzygając w niniejszej sprawie, dopuścił się naruszenia przepisów prawa. W ocenie Sądu, unieważniając prawo z rejestracji spornego wzoru przemysłowego pt.: "Gondola wózka" nr [...] , udzielone na rzecz skarżącego S. C. , prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą "C." C. S. z siedzibą w C. , organ dopuścił się istotnego naruszenia przepisów postępowania, w szczególności art. 7, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 k.p.a. w zw. z art. 256 ust. 1 p.w.p., z uwagi na brak podjęcia wszelkich niezbędnych kroków do dokładnego wyjaśnienia sprawy, a także błędne ustalenia faktyczne i dowolną ocenę materiału dowodowego, co w konsekwencji doprowadziło do wadliwego uzasadnienia zaskarżonej decyzji, w szczególności w zakresie, w jakim Urząd Patentowy RP przyjął, że w trakcie zwykłego użytkowania owej gondoli, stanowiącej sporny wzór, nie można zaobserwować cechy gondoli określonej jako transparentność. Naruszenie owych przepisów polegało również na nieuzasadnionym przyjęciu, że w trakcie użytkowania wspomnianej gondoli nie można zaobserwować żadnej cechy związanej z górnym zakończeniem boków tej gondoli, w sytuacji, gdy w rzeczywistości strona skarżąca przedstawiła przykłady gondoli o niezakrytych bokach i niezamaskowywanych brzegach. Jednocześnie, Sąd uznał, że organ, wydając zaskarżoną decyzję, pominął okoliczność, że przedmiotem spornego wzoru przemysłowego jest transparentna gondola wózka nie tylko dziecięcego, ale również wózka dla lalek. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził jednocześnie, że w konsekwencji powyższych uchybień, organ dopuścił się naruszenia przepisu art. 102 ust. 4 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. - Prawo własności przemysłowej wskutek jego niewłaściwego zastosowania i w konsekwencji wadliwego przyjęcia, że transparentność spornego wzoru przemysłowego nie stanowi widocznej cechy owego wzoru w trakcie jego zwykłego użytkowania. Dalszą konsekwencją wadliwych ustaleń organu, będących następstwem pominięcia w zakresie dokonywania oceny indywidulanego charakteru spornego wzoru cechy transparentności gondoli, według wzoru nr [...] , było również naruszenia przepisów art. 104 w związku z art. 102 ust. 1 p.w.p. - wskutek ich niewłaściwego zastosowania z uwagi na przyjęcie przez Urząd Patentowy RP, iż sporny wzór przemysłowy nie wykazywał w dacie zgłoszenia indywidualnego charakteru, w rozumieniu tych przepisów. Na wstępie wszelkich dalszych rozważań, należy - zdaniem Sądu - wyraźnie wskazać, iż Urząd Patentowy RP, wydając decyzję w przedmiocie unieważnienia prawa z rejestracji spornego wzoru przemysłowego, był związany rygorami procedury administracyjnej określającej jego obowiązki w zakresie sposobu przeprowadzenia postępowania, a następnie końcowego rozstrzygnięcia sprawy. Jak stanowi bowiem przepis art. 256 ust. 1 p.w.p., do postępowania spornego przed Urzędem Patentowym w sprawach nieuregulowanych w ustawie stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego. Związanie rygorami procedury administracyjnej oznacza, że Urząd Patentowy RP jest obowiązany m.in. do przestrzegania zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów praworządnego Państwa (art. 8 k.p.a.), z której to zasady wynika przede wszystkim wymóg praworządnego i sprawiedliwego prowadzenia postępowania i rozstrzygnięcia sprawy przez organ administracji publicznej, co jest zasadniczą treścią zasady praworządności. Realizując tą zasadę, organ administracji publicznej obowiązany jest przede wszystkim do ścisłego przestrzegania prawa, zwłaszcza w zakresie dokładnego wyjaśnienia okoliczności sprawy, konkretnego ustosunkowania się do żądań i twierdzeń strony skarżącej oraz uwzględnienia w decyzji zarówno interesu społecznego, jak i słusznego interesu wspomnianej wyżej strony postepowania administracyjnego. Organ administracji jest ponadto obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i ocenić cały materiał dowodowy (art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a.) oraz uzasadnić swoje rozstrzygnięcie według wymagań określonych w przepisie art. 107 § 3 k.p.a. Należy zauważyć jednocześnie, że z zasady prawdy obiektywnej, wyrażonej w art. 7 k.p.a., uzupełnionej w przepisie art. 77 § 1 k.p.a. - wynika, iż co do zasady to organ administracji zobowiązany jest do podejmowania wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy, poprzez zebranie i rozpatrzenie całego materiału dowodowego. Jednakże, należy zarazem bardzo wyraźnie podkreślić, iż rozpoznając skargę na decyzję Urzędu Patentowego RP unieważniającą udzielone na rzecz skarżącego prawo z rejestracji spornego wzoru przemysłowego, Sąd zobowiązany był jednocześnie uwzględnić, że rygor procedury administracyjnej obowiązującej w postępowaniu spornym oznacza, iż organ ten, orzekając w sprawie, jest związany żądaniem wnioskodawcy, na którym spoczywa ciężar dowodu w zakresie wykazania przesłanek stanowiących w świetle powołanych przepisów podstawę do unieważnienia prawa z rejestracji. Jednocześnie, z uwagi na fakt, iż postępowanie ma charakter sporny, a więc cechuje się kontradyktoryjnością, Sąd uwzględnił to, że skoro spór toczy się między stronami, do nich należy zgłaszanie argumentów na poparcie swego stanowiska, zaś Urząd Patentowy RP jest związany zakresem żądania wnioskodawcy (zob. art. 255 ust. 4 p.w.p.). W myśl art. 102 ust. 1 ustawy - Prawo własności przemysłowej, wzorem przemysłowym jest nowa i posiadająca indywidualny charakter postać wytworu lub jego części nadana mu w szczególności przez cechy linii, konturów, kształtów, kolorystykę lub materiał wytworu oraz przez jego ornamentację. Należy wskazać, iż nowość, zgodnie z art. 102 ust. 1 p.w.p. stanowi, obok indywidualnego charakteru, przesłankę ochrony prawem z rejestracji wzoru przemysłowego. W przepisie art. 103 ust. 1 p.w.p. zdefiniowano kryterium nowości wzoru przemysłowego, opierając się na wymogach dyrektywy nr 98/71/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 października 1998 r. w sprawie prawnej ochrony wzorów (art. 4 i art. 6 dyrektywy). Zasadniczo wzór przemysłowy spełnia kryterium nowości, jeżeli wcześniej (przed datą pierwszeństwa) identyczny wzór nie został publicznie udostępniony. To ogólne sformułowanie nowości wzoru przemysłowego podlega doprecyzowaniu co do zakresu przedmiotów zestawianych oraz ustalania różnicy między nimi. Weryfikacja nowości wzoru przeprowadzana jest więc przez zestawienie z wzorem przemysłowym wcześniej udostępnionym publicznie i ustalenie różnicy między zestawianymi wzorami (stwierdzenie, że nie są identyczne). Wzór przemysłowy uważa się za nowy, jeżeli przed datą, według której oznacza się pierwszeństwo do uzyskania prawa z rejestracji, identyczny wzór nie został udostępniony publicznie, w rozumieniu art. 103 ust. 2 p.w.p. przez stosowanie, wystawienie lub ujawnienie w inny sposób, przy czym w przepisie art. 103 ust. 3 cyt. ustawy opisano przypadki ujawnień nieszkodzących nowości wzoru przemysłowego. Wzór uważa się za identyczny z udostępnionym publicznie także wówczas, gdy różni się od niego jedynie nieistotnymi szczegółami. W przepisie art. 103 ust. 3 p.w.p., wzorowanym na art. dyrektywy nr 98/71/WE, uregulowano przypadki, w których ujawnienie dokonane w okolicznościach opisanych w tym przepisie nie niweczy nowości wzoru przemysłowego. Jeśli chodzi z kolei o przymiot indywidualnego charakteru wzoru przemysłowego, należy wskazać, że zgodnie z art. 104 ust. 1 p.w.p., wzór przemysłowy odznacza się indywidualnym charakterem, jeżeli ogólne wrażenie, jakie wywołuje na zorientowanym użytkowniku, różni się od ogólnego wrażenia wywołanego na nim przez wzór publicznie udostępniony przed datą, według której oznacza się pierwszeństwo. Według przepisu art. 104 ust. 2 cyt. ustawy, przy ocenie indywidualnego charakteru wzoru przemysłowego bierze się pod uwagę zakres swobody twórczej przy opracowywaniu wzoru. W ocenie Sądu, uznać należy, iż Urząd Patentowy RP, powołując się zarówno na literaturę przedmiotu, jak również na regulacje zawarte w przepisach Dyrektywy nr 98/71/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 października 1998 r. w sprawie prawnej ochrony wzorów, a także na orzecznictwo sądowe - zasadnie stwierdził, że przedmiotem oceny w niniejszej sprawie mogły być tylko te cechy wzoru przemysłowego, które są widoczne na zewnątrz w toku zwykłego używania, czyli dostrzegane w trakcie tego używania zmysłem wzroku. Dokonując w sposób jak najbardziej prawidłowy powyższej uwagi wstępnej, Urząd Patentowy dopuścił się jednak zasadniczego błędu, wadliwie uznając, że zastrzegana gondola, według spornego wzoru, stanowi jedynie element części kołyskowej, która rzekomo musi być zakrywana. Otóż, należy zgodzić się ze skarżącym, że nawet gdyby tak było istotnie, iż część owej gondoli bywa chwilami przysłonięta (na przykład wyściełana), okoliczność taka pozostawałaby bez znaczenia dla oceny zdolności rejestrowej spornego wzoru przemysłowego, albowiem w czasie jego zwykłej eksploatacji konieczne jest czasem usunięcie owego wyściełania, co w konsekwencji oznacza, że wzór będzie wówczas widoczny w każdym jego szczególe. Niemniej, zdaniem Sądu, najistotniejsze jest jednak to, że - wbrew sugestiom organu - nie ma jakichkolwiek technicznych przeszkód, aby opracowana gondola wózka istotnie była transparentna. W tej sytuacji, uznać należy, że właśnie ta jej właściwość, a więc "transparentność", jest w świetle przeciwstawionych przez wnoszącego sprzeciw materiałów dowodowych nową cechą tego rodzaju produktu, stanowiąc niewątpliwie o atrakcyjności spornego wzoru. W ocenie Sądu, wadliwie przyjęcie przez organ, iż rzekomo brak jest możliwości zaobserwowania cechy spornego wzoru określonej, jako "transparentność", wynika przede wszystkim z dokonania przez organ nieprawidłowej wykładni pojęcia "zwykłe użytkowanie". Pomijając już błędne chociażby założenie organu, jakoby zdjęcie miękkich elementów z tkaniny, którą ewentualnie wyściełana może być gondola wózka (np. celem wyprania) stanowi nadzwyczajną okoliczność, niemieszczącą się w granicach pojęcia "zwykłe użytkowanie", stwierdzić należy, iż organ nie uwzględnił faktu, iż transparentność gondoli nie musi być obserwowana (zauważona) z obu stron, albowiem - wbrew sugestiom organu - wystarczające jest, iż gondola z zewnątrz ukazuje dla użytkownika (z uwagi na swoją transparentność) wnętrze wózka (owo wyściełanie, na które powołuje się organ). Na marginesie, wskazać należy, iż w przypadku wózków dla lalek, wręcz za typowe należy uznać rozwiązanie polegające na tym, iż gondola wózeczka jest nie tylko elementem części kołyskowej, lecz stanowi całą jej część w całości widoczną (z widoczną także jej górną częścią), o czym mogą świadczyć przykłady wózków wskazanych przez stronę skarżącą. W tej sytuacji, uznać należy, że wbrew ustaleniom organu, gondola może stanowić całą część kołyskową wózków, która nie jest zabudowana od góry, a nie tylko jej element. W konsekwencji, Urząd Patentowy RP błędnie przyjął w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, jakoby w trakcie zwykłego użytkowania nie można było zaobserwować żadnej cechy związanej z górnym zakończeniem spornej gondoli, gdyż co najmniej górna część gondoli jest zakryta także od strony zewnętrznej", gdy tymczasem na przedstawionych przez stronę skarżącą ilustracjach widoczna jest również górna część gondoli. Tym bardziej, za nieuprawnione należy – zdaniem Sądu – uznać stanowisko Urzędu Patentowego RP, jakoby w trakcie zwykłego użytkowania gondoli, według spornego wzoru nr [...] , nie można zaobserwować cechy owej gondoli określonej, jako "transparentność". Dokonując nieprawidłowych ustaleń faktycznych, Urząd Patentowy RP dopuścił się w konsekwencji naruszenia art. 102 ust. 4 p.w.p. poprzez przyjęcie, iż transparentność nie stanowi widocznej cechy spornego wzoru w trakcie jego zwykłego użytkowania. W niniejszej sprawie cechą wzoru przemysłowego nr Rp-20774 jest bezsprzecznie to, że gondolę stanowi monolityczną łupinę z transparentnego tworzywa sztucznego, której brzegi są owalne, a dno jest zasadniczo płaskie, przy czym łupina w odmianach wzoru jest transparentna i bezbarwna lub transparentna i w kolorze żółtym lub transparentna i w kolorze niebieskim lub transparentna i w kolorze czerwonym lub transparentna i w kolorze zielonym. Powołane cechy nie występują we wzorze przemysłowym pt. "Wózki dziecięce, część" nr RCD [...], jak również nie występują w zgłoszeniu wzoru użytkowego pt. "Gondola wózka dziecięcego" nr [...] czy też we wzorze użytkowym pt. "Gondola wózka dziecięcego" nr [...]. Nie ulega bowiem wątpliwości, że w przeciwstawionych wzorach nie występuje cecha transparentności, a ich obrys widziany z góry nie jest owalny. Jednocześnie, biorąc pod uwagę cechy spornego wzoru w postaci transparentności i owalnego kształtu widzianego wzoru, uznać należy, iż organ bezpodstawnie przyjął, że przeciwstawione rejestracje z wcześniejszym pierwszeństwem świadczą o braku indywidualnego charakteru spornego wzoru przemysłowego, w rozumieniu art. 104 p.w.p. Mając powyższe na względzie, należy - zdaniem Sądu - uznać, że Urząd Patentowy RP, unieważniając prawo z rejestracji spornego wzoru przemysłowego z uwagi na rzekomy brak cech nowości i indywidulanego charakteru tego wzoru, dokonał ustaleń z ewidentnym naruszeniem przepisu art. 80 k.p.a., albowiem powyższa ocena nie znajduje potwierdzenia ani w materiale dowodowym zgromadzonym w niniejszej sprawie, ani też w okolicznościach stanu faktycznego niniejszej sprawy. Z tej przyczyny należy uznać, iż uchybienia formalne poczynione w toku niniejszego postępowania przez organ, uniemożliwiły Sądowi prawidłowe ustosunkowanie się do wszelkich zarzutów skargi. W ocenie Sądu, aby rozstrzygnięcie organu administracji ocenić w sposób prawidłowy i odpowiedzialny, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie musi dysponować stanowiskiem organu zawierającym odniesienie do wszystkich istotnych elementów (przesłanek oceny), które należy sprawdzić, analizując, czy dany wzór przemysłowy, zgłoszony do ochrony, posiada owe cechy (nowość i indywidualny charakter), jako zasadnicze przesłanki zdolności rejestrowej wzoru przemysłowego. Wyraźnie należy przy tym wskazać, że sąd administracyjny nie czyni własnych ustaleń w sprawie, a jedynie ocenia zaskarżony akt pod względem jego zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi. Taka kontrola jest jednak możliwa tylko w warunkach wyczerpującego dokonania przez organ ustaleń faktycznych. Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie doszedł do przekonania, że uzasadnienie zaskarżonej decyzji Urzędu Patentowego RP z dnia [...] czerwca 2015 r. nie spełnia wymogów stawianych przez normę prawną zawartą w przepisie art. 107 § 3 k.p.a., albowiem nie zawiera wyjaśnień wszystkich ważnych okoliczności, które należy wziąć pod uwagę przy wydawaniu decyzji w przedmiocie unieważnienia prawa z rejestracji wzoru przemysłowego. Mając powyższe na względzie, należy uznać, że w toku ponownego postępowania Urząd Patentowy RP zobowiązany będzie dokonać jeszcze raz pogłębionej analizy całego zgromadzonego dotychczas materiału dowodowego, w tym przede wszystkim szczegółowo odnieść się do przedstawionych przez stronę skarżącą dowodów na okoliczność nowości i oryginalności (indywidualnego charakteru) spornego wzoru w dacie jego zgłoszenia do ochrony, analizując ten materiał zgodnie z właściwą wykładnią przepisów art. 102 i art. 104 p.w.p., a także biorąc pod uwagę zarówno percepcję zorientowanego użytkownika, jak i uwarunkowania rynkowe oraz wynikające z tych uwarunkowań cechy wzorów. Z tej przyczyny należy uznać, że wskazane uchybienia formalne poczynione w toku niniejszego postępowania przez organ, uniemożliwiły Sądowi prawidłowe i pełne dokonanie oceny legalności zaskarżonej decyzji pod względem materialno-prawnym. W tej sytuacji, należy podzielić zarzut strony skarżącej, że nieprzeprowadzenie przez Urząd Patentowy RP szczegółowej i wszechstronnej analizy wskazanej powyżej kwestii, która - zdaniem skarżącego przedsiębiorcy - miała potwierdzać istnienie zarówno nowości, jak i indywidualnego charakteru spornego wzoru, mogło mieć istotne znaczenie dla końcowego rozstrzygnięcia sprawy. Konkludując, należy stwierdzić, że wskazane powyżej uchybienia organ zobowiązany będzie sanować w toku ponownego postępowania, dokonując szczegółowego wyjaśnienia przyjętego stanowiska w uzasadnieniu decyzji administracyjnej, pamiętając jednocześnie o obowiązku wynikającym z przepisu art. 153 p.p.s.a. Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd orzekł, jak w sentencji wyroku, działając na podstawie przepisu art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Orzekając o zwrocie kosztów postępowania sądowego w wysokości 1.617 złotych, Sąd oparł swoje rozstrzygnięcie na przepisach art. 200 p.p.s.a. i art. 205 § 2 p.p.s.a. w zw. z art. 209 p.p.s.a. oraz w związku z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. b rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (tekst jednolity Dz. U. z 2013 r., poz. 490).