VII SA/Wa 1333/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Halina Emilia Święcicka (spr.), Sędziowie sędzia WSA Joanna Gierak-Podsiadły, sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak, Protokolant ref. staż Katarzyna Dawejnis, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 kwietnia 2016 r. sprawy ze skargi W. S. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego i udzielenia pozwolenia na wznowienie robót budowlanych oddala skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] kwietnia 2015 r., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267, ze zm.), dalej k.p.a.) oraz art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (tekst jednolity Dz.U. z 2013 r., poz. 1409 ze zm.), po rozpatrzeniu odwołania W. S. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] stycznia 2015 r. w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego i udzielenia pozwolenia na wznowienie robót budowlanych przy budowie budynku Okręgowej Stacji Kontroli Pojazdów zlokalizowanego na działce nr geod. [...] położonej w [...] - utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Przedstawiając stan faktyczny w sprawie [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego podał, że w wyniku przeprowadzonej przez PINB w [...] kontroli w dniu [...] maja 2013 r. stwierdzono, że na terenie działki nr geod. [...]położonej w [...] realizowana jest budowa budynku gospodarczego o konstrukcji murowanej, parterowego, w części z poddaszem użytkowym, niepodpiwniczonego, z dachem dwuspadowym o wymiarach 14,13 m x 33,95 m. Na dzień kontroli wybudowano stan surowy zamknięty. Jak ustalił organ powiatowy przedmiotowa inwestycja realizowana była z istotnymi odstępstwami od decyzji Starosty [...] z dnia [...] września 2002 r. o udzieleniu D. i J. K. pozwolenia na budowę, obejmującą budynek gospodarczy o konstrukcji murowanej. Istotne odstępstwa polegały na samowolnej zmianie zamierzonego sposobu użytkowania ww. budynku i zbliżeniu do granicy działki sąsiedniej o nr [...] z 2,0 m na ok. 1,50 m (w wyniku przeprowadzonego rozgraniczenia działek odległość budynku od granicy z sąsiednią działką wynosi 1,45m i 1,37m). Następnie PINB w [...] decyzją nr [...]z dnia [...] lutego 2014 r. nałożył na inwestorów obowiązek sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego uwzględniającego zmiany przy budowie budynku gospodarczego, w terminie pięciu miesięcy od dnia doręczenia decyzji. W dalszym toku postępowania, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] decyzją z dnia [...] stycznia 2015 r. wydaną na podstawie art. 51 ust. 4 ustawy Prawo budowlane z 1994 t. zatwierdził projekt budowlany zamienny dla przedmiotowej inwestycji i udzielił inwestorom pozwolenia na wznowienie robót budowlanych. Organ odwoławczy podał, że w jego ocenie rozstrzygnięcie organu I instancji jest zgodne z prawem. Wskazał, że stosownie do treści zgodnie z dyspozycją art. 51 ust. 4 ustawy Prawo budowlane, stanowiącego podstawę prawną badanego w trybie odwoławczym orzeczenia organu I instancji, po upływie lub na wniosek inwestora, właściwy organ sprawdza wykonanie obowiązku, o którym mowa w art. ust. 1 pkt 3, i wydaje decyzję w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i pozwolenia na wznowienie robót budowlanych albo – jeżeli budowa została zakończona – o zatwierdzeniu projektu budowlanego zamiennego. W decyzji tej nakłada się obowiązek uzyskania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie. Organ przytoczył treść art. 35 ww. ustawy określający zakres sprawdzenia dokumentacji projektowej przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę i stwierdził, że organy nadzoru budowlanego prowadzące postępowanie naprawcze w trybie art. 51 ustawy Prawo budowlane obowiązane są dokonać stosownej analizy projektu budowlanego zamiennego w zakresie wskazanym art. 35 cyt. ustawy. Stwierdził, że PINB w [...] dokonał prawidłowej kompletnej i pozytywnej weryfikacji przedłożonego projektu budowlanego zamiennego dla spornej inwestycji, zatem zaistniały przesłanki do wydania decyzji zatwierdzającej projekt zamienny i zezwalającej inwestorowi na wznowienie robót budowlanych. W decyzji nałożono stosownie do treści ww. przepisu obowiązek uzyskania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie ww. obiektu. Organ odwoławczy podkreślił, że lokalizacja spornej inwestycji zgodna jest z postanowieniami rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Przepisy rozporządzenia dopuszczają zmniejszenie odległości lokalizacji ściany budynku w stosunku do granicy z działką sąsiednią o ile jest to zgodne z postanowieniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Z uchwały Nr [...]Rady Gminy w [...] z dnia [...] listopada 2013 r. w sprawie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wsi [...], z § 13 pkt 12 wynika, że dopuszcza się zabudowę w zbliżeniu i na granicy działki. Ściana budynku zbliżona do granicy z działką nr geod. [...] będzie miała klasę odporności E160 a nieotwieralne okna posiadają odpowiednią klasę odporności ogniowej. Organ przyznał, że wprawdzie w projekcie budowlanym wskazano, iż okna o stosownej odporności ogniowej mogą być wykonane z PCV, jednak jak wynika z wyjaśnień projektanta A. R. zawartych w piśmie z dnia [...] kwietnia 2015 r., oznaczenie materiału z którego mogą być wykonane okna nastąpiło przez pomyłkę. Okna o odpowiedniej odporności ogniowej z materiału PCV nie są wykonywane. Organ zaznaczył, że ww. plan przewiduje dla terenu na którym znajduje się sporna budowa funkcję obsługi komunikacji, usług, a więc realizacja Okręgowej Stacji Kontroli Pojazdów dopuszczona jest miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Organ odwoławczy wskazał ponadto, że obowiązujące w dacie budowy przepisy nie przewidywały i nie przewidują uzależnienia inwestycji na działce inwestora od zgody właściciela nieruchomości sąsiedniej. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na opisaną wyżej decyzję wniósł W. S. wnosząc o jej uchylenie oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji oraz zasądzenie kosztów postępowania. Nie zgadzał się z rozstrzygnięciem wnosząc o oddalenie wniosku inwestora o zatwierdzenie projektu budowlanego zamiennego i udzielenie pozwolenia na wznowienie robót budowlanych. Zarzucił naruszenie przepisów rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie . Przyznając, że zmieniony plan zagospodarowania przestrzennego dopuszcza zabudowę "w zbliżeniu i na granicy działki" podniósł, że jest to określenie ogólnikowe i nie precyzuje szczegółowo warunków dopuszczalności zabudowy w zbliżeniu i na granicy działki i pozwolenie winno być rozpatrywane z zastosowaniem interesów właścicieli działek sąsiednich. Zarzucili, że samowola, jakiej dopuścili się inwestorzy narażają skarżącego na straty materialne, jak również utrudni w przyszłości lokalizację budynku na jego działce oraz obniży wartość handlową działki. Wskazał, że było możliwe inne usytuowanie budynku inwestorów, które nie zostało rozważone. Podniósł, że akceptował usytuowanie budynku w odległości 2 m od jego działki, natomiast inwestorzy dopuścili się do przesunięcia budynku do odległości 1,37 m. W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie. W piśmie z dnia [...] grudnia 2015 r. zatytułowanym "Uzupełnienie do skargi" skarżący powołał się na wyrok WSA w Warszawie z dnia 15 lutego 2011 r., sygn. akt VII SA/Wa 2197/10 dot. skargi na rozstrzygnięcie w przedmiocie odmowy zmiany decyzji o nakazie rozbiórki i wskazany w nim słuszny interes strony. Wskazał ponadto, że poinformował organy ścigania o ewentualnym popełnieniu przestępstwa, załączył kopię postanowienia Sądu Rejonowego w [...] z dnia [...] listopada 2015 r. w sprawie o sygn. akt [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Wojewódzki sąd administracyjny sprawuje w zakresie swej właściwości kontrolę pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej, co wynika z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 1647). Zakres tej kontroli wyznacza przepis art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. Stosownie do tego przepisu Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W myśl art. 145 p.p.s.a., Sąd zobligowany jest do uchylenia decyzji bądź postanowienia lub stwierdzenia nieważności, ewentualnie niezgodności z prawem, gdy dotknięta jest ona naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania, innym naruszeniem przepisów postępowania, jeśli miało ono istotny wpływ na wynik sprawy, lub zachodzą przyczyny stwierdzenia nieważności decyzji wymienione w art. 156 k.p.a. lub innych przepisach. Poddawszy takiej kontroli zaskarżoną decyzję Sąd doszedł do przekonania, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Bezspornym jest, że organy procedowały w niniejszej sprawie na podstawie art. 51 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jedn. Dz. U. z 2013 r., poz. 1409 ze zm.), w trybie tzw. postępowania naprawczego. Podstawą materialno-prawną kontrolowanych decyzji był art. 51 ust. 4 tej ustawy. Przy realizacji inwestycji, objętej pozwoleniem na budowę z dnia [...] września 2002 r., doszło bowiem do istotnych odstępstw od zatwierdzonego projektu budowlanego polegających na zmianie zamierzonego sposobu użytkowania budynku gospodarczego na usługowy – okręgowa stacja kontroli pojazdów oraz zmianie lokalizacji obiektu poprzez zbliżenie do granicy działki sąsiedniej. Wskazać należy, że ideą postępowania naprawczego uruchomionego przez organ nadzoru budowlanego na podstawie art. 51 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane jest doprowadzenie wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem. Legalizacja obiektu wykonanego z odstępstwami od zatwierdzonego projektu budowlanego jest możliwa po spełnieniu dwóch warunków – budowa musi być zgodna z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, po drugie budowa musi być zgodna z przepisami prawa budowlanego, w tym przepisami technicznymi jakimi powinny odpowiadać budynki. Oba warunki zostały spełnione. Aby móc zastosować przepis art. 51 ust. 4 Prawa budowlanego niezbędne jest wcześniejsze nałożenie na inwestora, czy też inne osoby wymienione w art. 52, obowiązku, o którym mowa w art. 51 ust. 1 pkt 3. Zgodnie z art 51 ust 1 pkt 3 Prawa budowlanego, w przypadku istotnego odstąpienia od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę właściwy organ nakłada, określając termin wykonania, obowiązek sporządzenia i przedstawienia projektu zamiennego, uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robot oraz - w razie potrzeby - wykonanie określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robot budowlanych do stanu zgodnego z prawem; przepisy dotyczące projektu budowlanego stosuje się odpowiednio do zakresu tych zmian. W rozpoznawanej sprawie organ nadzoru budowlanego prowadząc postępowanie naprawcze w sprawie do robót budowlanych we wskazanym wyżej zakresie, nałożył na inwestora obowiązek sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego przedmiotowej inwestycji, uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych oraz w razie potrzeby zakres czynności lub robót budowlanych niezbędnych do wykonania w celu doprowadzenia ich do stanu zgodnego z prawem. Należy podkreślić, że od decyzji o nałożeniu obowiązków przysługiwały środki zaskarżenia, w tym skarga do sądu administracyjnego. Wcześniej postanowieniem nałożył wstrzymał prowadzenie robót budowlanych i nałożył na inwestora obowiązek przedstawienia we wskazanym terminie inwentaryzacji geodezyjnej terenu działki. Inwestor wykonał nałożone obowiązki, co dało podstawę organowi do wydania decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego zamiennego, udzielenia pozwolenia na wznowienie robót budowlanych oraz nałożenia obowiązku uzyskania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie inwestycji. Decyzja o zatwierdzeniu ww. projektu budowlanego zamiennego, udzieleniu pozwolenia na wznowienie robót budowlanych oraz nałożeniu obowiązku uzyskania pozwolenia na użytkowanie ww. inwestycji została wydana na podstawie art. 51 ust. 4 Prawa budowlanego, zgodnie z którym, po upływie terminu lub na wniosek inwestora, właściwy organ sprawdza wykonanie obowiązku, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, i wydaje decyzję w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i pozwolenia na wznowienie robót budowlanych albo - jeżeli budowa została zakończona - o zatwierdzeniu projektu budowlanego zamiennego. W decyzji tej nakłada się obowiązek uzyskania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie. Należy zgodzić się z organem odwoławczym, który zaakceptował w tym zakresie ustalenia organu I instancji, że przedłożony projekt budowlany zamienny został sporządzony zgodnie z wymogami określonymi w rozporządzeniu Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 31 czerwca 2013 r . w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz. U. z 2013 r., poz. 762), opracowany został przez osoby posiadające uprawnienia budowlane do projektowania odpowiednich specjalności i legitymujące się aktualnym na dzień opracowania zaświadczeniem o wpisie na listę członków właściwej izby samorządu zawodowego. Projekt został zaopiniowany bez zastrzeżeń pod względem: zgodności z przepisami bezpieczeństwa i higieny pracy oraz wymaganiami ergonometrii, zgodności z wymogami ochrony przeciwpożarowej, wymagań higienicznych i zdrowotnych. Warto zwrócić uwagę, że organ nie może ingerować w zawartość merytoryczną projektu – ocenie może podlegać jedynie zgodność przyjętych rozwiązań z prawem i to w zakresie ściśle określonym w ustawie. Nie może zatem, jak chce tego skarżący, proponować innych, lepszych rozwiązań w zakresie lokalizacji obiektu. Dopuszczalne jest jedynie sprawdzenie zgodności projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oraz sprawdzenie zgodności projektu zagospodarowania działki lub terenu pod kątem zgodności z przepisami, w tym techniczno – budowlanymi. Takiego też oceny organy nadzoru budowlanego dokonały, słusznie uznając, że obecnie obowiązujący miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego (uchwała Nr [...] Rady Gminy w [...] z dnia [...] listopada 2013 r. w sprawie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wsi [...]), na terenie oznaczonym symbolem [...], na którym znajduje się działka ze sporną inwestycją, to teren zabudowy usługowej, w tym stacje obsługi pojazdów. Natomiast stosownie do treści § 13 pkt 12 dopuszczalna jest zabudowa w zbliżeniu i na granicy działki. Usytuowanie obiektu w odległości 1,37 m od granicy z niezabudowaną działką skarżącego jest również dopuszczalne stosownie do § 12 ust. 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Podkreślenia wymaga, że w razie spełnienia wymagań określonych w przepisach prawa organy nadzoru budowlanego nie mogą odmówić wydania decyzji zatwierdzającej projekt budowlany zamienny. Tym samym Sąd rozpoznający sprawę uznał, że zasadnie został zatwierdzony zamienny projekt budowlany. Odnośnie podniesionego w skardze zarzutu obniżenia w przyszłości wartości handlowej działki skarżącego, okoliczność ta pozostaje poza kontrolą Sądu, przepisy k.p.a., ani też Prawa budowlanego nie chronią interesów faktycznych. Z podanych względów na podstawie art. 151 p.p.s.a. Sąd skargę oddalił.