II FZ 306/16

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jerzy Rypina, , , po rozpoznaniu w dniu 30 maja 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia M. P. od zarządzenia Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 7 marca 2016 r. sygn. akt I SA/Op 595/15 w zakresie wpisu od skargi w sprawie ze skargi M. P. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu z dnia 21 września 2015 r. nr [...] w przedmiocie zarzutów w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej postanawia oddalić zażalenie. Zaskarżonym zarządzeniem z dnia 7 marca 2016 r. Przewodniczący Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu sygn. akt I SA/Op 595/15 wezwał M. P. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł w terminie 7 dni od daty doręczenia pod rygorem odrzucenia zażalenia. Podstawę zarządzenia stanowił art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej: p.p.s.a. oraz § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193, dalej: rozporządzenie). Nie godząc się z powyższym zarządzeniem skarżący wniósł zażalenie. W jego ocenie nieuwzględniono prawidłowo i zasadnie złożonego wniosku o zwolnienie z kosztów sądowych poprzez przyznanie prawa pomocy. W uzasadnieniu wskazał, że składa zażalenie na powyższe zarządzenie oraz na nieuwzględnienie prawidłowo wniesionego wniosku o zwolnienie go z opłat sądowych. W jego ocenie spełnia on wszelkie wymagania formalne, jak i faktyczne, by skorzystać z prawa pomocy. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie jest zasadne. W pierwszej kolejności należy wyjaśnić, że przedmiotem niniejszego postępowania wpadkowego jest tylko i wyłącznie ocena prawidłowości wydania zarządzenia Przewodniczącego Wydziału Sądu pierwszej instancji z dnia 7 marca 2016 r., którym wezwano stronę do uiszczenia wpisu od skargi. Nie jest natomiast przedmiotem rozpoznania zasadność złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy i ocena czy strona spełnia przesłanki przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Stosownie do art. 230 § 1 i § 2 p.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Wysokość wpisów sądowych w sprawach rozpatrywanych przed sądami administracyjnymi została uregulowana rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 1 tego rozporządzenia wpis stały bez względu na przedmiot zaskarżonego aktu lub czynności wynosi w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjny, egzekucyjnym i zabezpieczającym 100 zł. Niewątpliwie w niniejszej sprawie strona została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, której przedmiotem są zarzuty w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego. Od tego typu spraw właściwy jest zatem wpis stały określony właśnie w § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia w wysokości 100 zł i taki właśnie wpis został określony przez Sąd pierwszej instancji zaskarżonym zarządzeniem. Natomiast z akt sprawy nie wynika, że strona była zwolniona od kosztów sądowych dlatego zasadnym było skierowanie do niej zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia kwoty 100 zł pod rygorem odrzucenia skargi. W świetle powyższy twierdzeń Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. i art. 198 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.