II GZ 707/16

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Małgorzata Korycińska po rozpoznaniu w dniu 15 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia A Sp. z o.o. Sp. k. w K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 kwietnia 2016 r. sygn. akt VI SA/Wa 585/16 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi A Sp. z o.o. Sp. k. w K. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] stycznia 2016 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za przejazd pojazdem nienormatywnym bez zezwolenia postanawia: oddalić zażalenie. I Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, postanowieniem objętym zażaleniem, odrzucił skargę A Sp. z o.o. Sp. k. w K. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] stycznia 2016 r. w przedmiocie kary pieniężnej za przejazd pojazdem nienormatywnym bez zezwolenia. Sąd stwierdził, że skarga Spółki została wniesiona po upływie terminu przewidzianego przez art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r. poz. 718; dalej: ppsa), zgodnie z którym skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru zaskarżonej decyzji wynika, że została ona doręczona Spółce 15 stycznia 2016 r. Stosownie do pouczenia zawartego w decyzji, skarżąca powinna była wnieść skargę do Sądu za pośrednictwem właściwego organu we wskazanym trzydziestodniowym terminie, którego bieg w związku z art. 83 § 2 ppsa kończył się w dniu 15 lutego 2016 r. (poniedziałek). Sąd wyjaśnił, że spółka wprawdzie nadała skargę 15 lutego 2016 r., ale uczyniła to za pośrednictwem UPS Polska Sp. z o.o., która przekazała skargę organowi dopiero 16 lutego 2016 r., o czym świadczy data wpływu na odcisku pieczęci Biura Podawczego Głównego Inspektoratu Transportu Drogowego. W świetle powyższego za datę wniesienia skargi Sąd uznał dzień jej wpłynięcia do organu. Zgodnie bowiem z art. 83 § 3 ppsa uznanie terminu za dochowany uzależnione jest od przekazania ich za pośrednictwem wskazanych w nim podmiotów, których katalog jest katalogiem zamkniętym, niepodlegającym wykładni rozszerzającej. Sąd zauważył, że podmiot, za którego pośrednictwem spółka przesłała skargę do organu, nie jest podmiotem mieszczącym się w katalogu art. 83 § 3 ppsa, a w szczególności nie jest operatorem wyznaczonym w rozumieniu Prawa pocztowego. Zgodnie bowiem z treścią decyzji Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z dnia 30 czerwca 2015 r. operatorem wyznaczonym w okresie 1 stycznia 2016 r. – 31 grudnia 2025 r., tj. okresie, w którym składana była skarga, jest Poczta Polska S.A. W konsekwencji powyższego za datę wniesienia skargi Sąd uznał datę fizycznego jej wpływu do organu, tj. 16 lutego 2016 r. II Zażalenie wniosła skarżąca podnosząc, że skarga została wysłana przez pracownika, który nie miał świadomości, iż wysłanie jej przez kuriera UPS Polska nie będzie skutkowało zachowaniem terminu do wniesienia skargi. III Postanowieniem z dnia 20 maja 2016 r., sygn. akt VI SA/Wa 585/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił skarżącej przywrócenia terminu do złożenia skargi. IV Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. art. 53 § 1 ppsa skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Decyzja Głównego Inspektora Transportu Drogowego została doręczona spółce 15 stycznia 2016 r. Trzydziestodniowy termin na wniesienie skargi upłynął w dniu 15 lutego 2016 r. i tego dnia spółka nadała pismo za pośrednictwem Firmy Kurierskiej UPS. Pismo do organu wpłynęło jednak dopiero 16 lutego 2016 r., a więc po terminie. Zgodnie z uchwałą siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 października 2015 r., sygn. akt I OPS 1/15, oddanie przed upływem przewidzianego prawem terminu pisma procesowego, w sprawie sądowoadministracyjnej, w polskiej placówce pocztowej innego operatora niż operator wyznaczony w rozumieniu art. 83 § 3 ppsa w zw. z art. 178 ust. 1 ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe (Dz. U. z 2012 r., poz. 1529) nie skutkuje zachowaniem terminu w sytuacji, gdy pismo dostarczono sądowi po jego upływie. Jak słusznie zauważył Sąd I instancji operatorem wyznaczonym zgodnie z decyzją Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z dnia 30 czerwca 2015 r. w okresie 1 stycznia 2016 r. – 31 grudnia 2025 r. jest Poczta Polska S.A. W związku z tym, nie można było uwzględnić daty nadania pisma przez spółkę w Firmie Kurierskiej UPS, jak ma to miejsce w przypadku korzystania z usług Poczty Polskiej S.A. Należało zatem za datę wniesienia skargi przyjąć datę wpływu skargi do organu - dzień 16 lutego 2016 r. Skarga wniesiona w tej dacie musiała zostać uznana za spóźnioną i na tej podstawie odrzucona. Odnosząc się do argumentacji spółki o niewiedzy pracownika co do niemożliwości skorzystania z usług firmy kurierskiej, stwierdzić trzeba, że została ona oceniona jedynie w kontekście wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi, a nie niniejszego zażalenia. Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 ppsa, postanowił jak w sentencji.