II SA/Kr 127/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krystyna Daniel Sędziowie: WSA Kazimierz Bandarzewski WSA Paweł Darmoń (spr.) Protokolant: st. sekr. sąd. Katarzyna Paszko-Fajfer po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 kwietnia 2016 r. sprawy ze skargi "B" Sp. z o.o. Sp. komandytowej w W. na postanowienie Wojewody [...] z dnia 1 grudnia 2015 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia I. uchyla zaskarżone postanowienie; II. oddala wniosek strony skarżącej "B" Sp. z o.o. Sp. komandytowej w W. o zwrot kosztów postępowania. W dniu 20 lipca 2015 r. do Urzędu Miasta K. wpłynął wniosek [....] Sp. z o.o. Sp. k. z siedzibą w W. o wydanie zaświadczenia potwierdzającego brak wniesienia sprzeciwu do zgłoszenia z 2 czerwca 2015 r. w sprawie instalacji świetlnego nośnika reklamowego przy zastosowaniu innowacyjnego/autorskiego rozwiązania zgodnie z projektem budowlanym wykonanym przez osoby z uprawnieniami na nieruchomości przy ul. [....] w K. na działce ewidencyjnej nr [....] w obrębie [....] , przy użyciu materiałów stalowych, winylowych, kompozytowych, aluminiowych, miedzianych i oświetleniowych. Postanowieniem z dnia 24 lipca 2015 r., znak [....] Prezydent Miasta K. odmówił wydania zaświadczenia o żądanej treści, potwierdzającego brak wniesienia sprzeciwu do zgłoszenia z dnia 3 czerwca 2015 r., znak sprawy: [....] . W uzasadnieniu rozstrzygnięcia wskazano, że wobec przedmiotowego zgłoszenia Prezydent Miasta K. decyzją nr [....] z dnia 10 czerwca 2015 r. wniósł sprzeciw, zatem zaświadczenie, o którym mowa nie może być wydane. Na postanowienie to zażalenie wniosła [....] Sp. z o.o. Sp. k., zarzucając mu naruszenie art. 219 k.p.a., art. 30 ust. 5 ustawy Prawo budowlane, art. 124 § 2 k.p.a., a także naruszenie art. 7, 8, 11 i 77 k.p.a. Spółka wskazała, że przywołana przez organ decyzja dotyczyła innego zgłoszenia, wniesionego w innym dniu i dotyczącego urządzenia o innych wymiarach. Od zgłoszenia, którego dotyczył wniosek o wydanie zaświadczenia, organ nie wydał rozstrzygnięcia, a jego uprawnienie do wniesienia sprzeciwu już wygasło w związku z upływem 30 dni od dnia złożenia pisma, wobec czego złożony przez Spółkę wniosek jest w pełni uzasadniony. Wojewoda [....] postanowieniem z dnia 1 grudnia 2015 r., sygn. [....] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 poz. 267 ze zmianami) oraz art. 81 ust. 1 pkt. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U.2013.1409 ze zmianami) utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu postanowienia Wojewoda wskazał, że decyzją z 21 października 2015 r., znak: [....] , po rozpatrzeniu odwołania od decyzji z 10 czerwca 2015 r. orzekł o uchyleniu tego rozstrzygnięcia oraz o umorzeniu całego postępowania przed organem I instancji wszczętego zgłoszeniem [....] Sp. z o.o. Sp. k. z 2 czerwca 2015 r. Przyczyną takiego rozstrzygnięcia był brak bezpiecznego podpisu elektronicznego na wniosku złożonym elektronicznie. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Wojewody [....] podniesiono również, że "odpowiadając na zarzut odwołującego, że organ I instancji procedował w sprawie zgłoszenia z innej daty niż wpływ złożonego przez wnioskodawcę zgłoszenia i o innych wymiarach niż wskazane we wniosku wyjaśnić należy, że rozbieżności te są skutkiem omyłki pracownika organu I instancji. Wynika to z analizy dokumentów przekazanych do tutejszego organu w formie papierowej i elektronicznej. W aktach sprawy organu I instancji znajduje się zgłoszenie [....] Sp. z o.o. Sp. k. datowane na 1 czerwca 2015 r., zgodnie z Urzędowym poświadczeniem przedłożenia doręczone za pośrednictwem platformy ePUAP do organu I instancji 2 czerwca 2015 r., z prezentatą Urzędu Miasta K. z 3 czerwca 2015 r. Zatem, zgłoszenie, którego dotyczą akta przedmiotowej sprawy jest z daty 2 czerwca 2015 r., a na wydruku pisma, znajdującego się w dokumentacji papierowej do sprawy przybito nieprawidłową prezentatę, w konsekwencji czego powołano się na błędną datę wniosku w decyzji. Natomiast, co do rozbieżności w kwestii wymiarów planowanej do realizacji tablicy reklamowej, powstał błąd pisarski w trakcie przepisywania tekstu". Wojewoda podkreślił, iż rozstrzygnięcie organu I instancji było prawidłowe, jednak z innych powodów, niż przedstawione w uzasadnieniu. Postępowanie w sprawie wydawania zaświadczeń jest rodzajem postępowania administracyjnego o charakterze uproszczonym i odformalizowanym. Zaświadczenie zaś jest urzędowym poświadczeniem określonych faktów lub stanu prawnego potwierdzającym istnienie uprawnienia lub obowiązku przyznanego lub potwierdzonego wcześniej w decyzji (konstytutywnej lub deklaratoryjnej) bądź w innym indywidualnym akcie prawnym. Dalej przytoczono treść art. 217 k.p.a. wskazując, że w przypadkach, o których mowa w art. 217 § 2 pkt 2, organ administracji publicznej obowiązany jest wydać zaświadczenie, gdy chodzi o potwierdzenie faktów albo stanu prawnego, wynikających z prowadzonej przez ten organ ewidencji, rejestrów bądź z innych danych znajdujących się w jego posiadaniu. Wyjaśniono, że za pomocą zaświadczenia organ stwierdza, co mu jest wiadome. Zaświadczenie jest pochodną istniejących faktów lub stanu prawnego i wraz ze zmianą tych faktów lub stanu prawnego zaświadczenie staje się nieaktualne i może być wydane nowe, odpowiadające aktualnemu stanowi prawnemu lub aktualnym faktom. Odmowa wydania zaświadczenia lub zaświadczenia o żądanej treści następuje w drodze postanowienia. Ma ona miejsce wówczas, gdy organ jest niewłaściwy, gdy nie dysponuje danymi, a strona domagała się tego zaświadczenia ze względu na swój interes prawny, gdy strona nie wykazała interesu prawnego w uzyskaniu zaświadczenia, a brak przepisu nakazującego wydanie takiego zaświadczenia, a także gdy organ nie może spełnić żądania. W przedmiotowej sprawie organ I instancji nie mógł wydać wnioskującemu zaświadczenia o przyjęciu zgłoszenia z 2 czerwca 2015 r. bez sprzeciwu ze względu na fakt, iż zgłoszenie to nie zostało złożone (ze względu na jego braki formalne). Zatem wydane przez Prezydenta Miasta K. zaskarżone postanowienie jest prawidłowe, a błędy w uzasadnieniu nie wpływają na poprawność tego rozstrzygnięcia. Postanowienie to zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie [....] Sp. z o.o. Sp. k. w W. , zarzucając mu naruszenie: 1. przepisu art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 oraz art. 219 Kodeksu postępowania administracyjnego, poprzez niezasadne utrzymanie w mocy postanowienia organu pierwszej instancji, pomimo tego, że Skarżącemu nie doręczono w terminie 30 dni od dnia dokonania zgłoszenia decyzji ze sprzeciwem, 2. przepisów art. 7, 8, 11, 77 oraz 124 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego poprzez błędne ustalenie stanu faktycznego, naruszenie zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów Państwa i nie wyjaśnienie stronie zasadności przesłanek, którymi kierował się organ przy załatwianiu sprawy. Na podstawie tych zarzutów strona skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia Wojewody [....] oraz rozważenie zasadności uchylenia poprzedzającego go postanowienia organu I instancji, o przeprowadzenie dowodów z dokumentów powołanych przez skarżącego w treści skargi na wskazane tam okoliczności - na podstawie przepisu art. 106 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz o zasądzenie od Wojewody na rzecz skarżącego kosztów postępowania według norm przepisanych. Uzasadniając swoje stanowisko strona skarżąca podniosła, że organ administracji nie przyjął do wiadomości wyjaśnień skarżącego w przedmiocie tego, że inwestor kierował do organu dwa zgłoszenia zamiaru wykonania robót budowlanych, różniące się od siebie oraz złożone w różnych terminach (jedno z 1 czerwca 2015 roku, natomiast drugie z 2 czerwca 2015 roku). Wojewoda [....] w sposób mało wiarygodny tłumaczy zaniedbania organu pierwszej instancji, które polegało na tym, że nie zapoznał się z dokumentami kierowanymi do niego, traktując nowe zgłoszenie inwestora jako tożsame z poprzednio złożonym wnioskiem. Wojewoda tłumaczy niezgodność dat w zgłoszeniach w ten sposób, że w dokumentacji papierowej przybito do dokumentu nieprawidłową informację. W przedmiocie zaś wskazania nieprawidłowych wymiarów urządzenia dotyczącego drugiego zgłoszenia, Wojewoda wskazuje na błąd pisarski w trakcie przepisywania tekstu. Zdaniem skarżącego tłumaczenia organu są mało wiarygodne - trudno wyobrazić sobie błąd pisarski, który dokładnie odpowiada treści innego zgłoszenia inwestora, którego zdaniem organu nigdy nie było, zatem nie wniesiono od niego sprzeciwu. Skarżący wskazuje, że jego zdaniem jest to raczej wynik niezapoznania się z treścią złożonego do organu wniosku i przyjęciu, że posiada on treść identyczną, co poprzednie zgłoszenie. Ponadto, organ nie odniósł się do przedstawionych okoliczności dotyczących skierowania do Prezydenta Miasta K. dwóch różniących się od siebie zgłoszeń - próbował wytłumaczyć wskazanie błędnej daty drugiego wniosku, jednak nie odniósł się do przedstawionych przez skarżącego okoliczności dotyczących niewniesienia decyzji, co do jednego nich. Aby pozbawić Sąd wątpliwości dotyczących złożenia do organu dwóch, różniących się od siebie wniosków, ich kopie skarżący dołączył do skargi. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [....] wniósł o jej oddalenie i w całości podtrzymał stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zaskarżone postanowienie podlegało uchyleniu, bowiem naruszało przepisy postępowania w sposób, który mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Wojewoda Małopolski nie wykonał obowiązku podjęcia wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy (art. 7 k.p.a.) oraz wyczerpującego zebrania i rozważenia całego materiału dowodowego (art. 77 § 1 k.p.a.). Przedmiotem skargi jest postanowienie o odmowie wydania zaświadczenia o niewniesieniu sprzeciwu od zgłoszenia zamiaru wykonania robót budowlanych. Wydawanie zaświadczeń regulowane jest przepisami działu VII kodeksu postępowania administracyjnego (art. 217 - 220). Zgodnie z art. 217 § 1 pkt 2 zaświadczenie wydaje się jeżeli osoba ubiega się o zaświadczenie ze względu na swój interes prawny w urzędowym potwierdzeniu określonych faktów lub stanu prawnego. W takim przypadku organ administracji publicznej obowiązany jest wydać zaświadczenie, gdy chodzi o potwierdzenie faktów albo stanu prawnego, wynikających z prowadzonej przez ten organ ewidencji, rejestrów bądź z innych danych znajdujących się w jego posiadaniu (art. 218 § 1). Organ administracji publicznej, przed wydaniem zaświadczenia, może przeprowadzić w koniecznym zakresie postępowanie wyjaśniające (art. 218 § 2). W niniejszej sprawie to postępowanie wyjaśniające zostało przeprowadzone w sposób wadliwy, bez gruntownego zbadania wszystkich istotnych okoliczności, na które wnioskodawca zwracał uwagę. Prezydent Miasta K. wydając w dniu 24 lipca 2015 r. postanowienie o odmowie wydania zaświadczenia oparł się na fakcie, że w dniu 10 czerwca 2015 r. wniósł sprzeciw od zgłoszenia. Spółka [....] Sp. z o.o. Sp. k. w W. w zażaleniu na to postanowienie zwróciła uwagę, że faktycznie dokonała dwóch zgłoszeń robót budowlanych, w dniach 2 czerwca 2015 r. za pośrednictwem ePUAP oraz w dniu 3 czerwca 2015 r. Zwrócono uwagę, że wymiary nośnika objętego zgłoszeniem w obu przypadkach były różne. Sprzeciw został wniesiony tylko od zgłoszenia z dnia 3 czerwca 2015 r., natomiast wniosek o wydanie zaświadczenia dotyczy zgłoszenia z dnia 2 czerwca 2015 r. Zaskarżone postanowienie Wojewody [....] nie wyjaśnia tych wątpliwości. W jego uzasadnieniu powołano się na decyzję tego organu z dnia 21 października 2015 r., znak: [....] - którą uchylono decyzję o sprzeciwie oraz umorzono całe postępowanie przed organem I instancji wszczęte zgłoszeniem [....] Sp. z o.o. Sp. k. z 2 czerwca 2015 r. Wojewoda [....] uzasadniając odmowę wydania zaświadczenia nie dokonał własnych ustaleń faktycznych, lecz ograniczył swoje wywody dotyczące ewentualnego dokonania dwóch odrębnych zgłoszeń robót budowlanych do zacytowania fragmentów uzasadnienia tej decyzji: "zgłoszenie, którego dotyczą akta przedmiotowej sprawy jest z daty 2 czerwca 2015 r., a na wydruku pisma, znajdującego się w dokumentacji papierowej do sprawy przybito nieprawidłową prezentatę, w konsekwencji czego powołano się na błędną datę wniosku w decyzji. Natomiast, co do rozbieżności w kwestii wymiarów planowanej do realizacji tablicy reklamowej, powstał błąd pisarski w trakcie przepisywania tekstu". Można mieć wątpliwości o czyim błędzie pisarskim mowa, kto i jaki tekst przepisywał (organ administracji architektoniczno - budowlanej, czy też wnioskodawca?), jednakże wątpliwości te są drugorzędne wobec faktu, że Wojewoda [....] w ogóle żadnych ustaleń faktycznych nie dokonał. Z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia, w którym przytoczono in extenso fragmenty uzasadnienia decyzji z dnia 21 października 2015 r. w żaden sposób nie wynika, czy w sprawie wydania zaświadczenia Wojewoda uznał powyższe ustalenia w zakresie daty zgłoszenia i wymiarów zgłaszanego obiektu za własne, czy to właśnie na nich oparł się utrzymując w mocy postanowienie Prezydenta Miasta K. Uzasadnienie postanowienia opisuje dotychczasowy przebieg postępowania, zawiera przytoczone wyżej fragmenty decyzji z dnia 21 października 2015 r., dalej omawia przepisy kodeksu postępowania administracyjnego, natomiast w kwestii rozstrzygnięcia konkretnej sprawy odmowy wydania zaświadczenia Wojewoda [....] zawarł w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia tylko dwa zdania: "W przedmiotowej sprawie organ I instancji nie mógł wydać wnioskującemu zaświadczenia o przyjęciu zgłoszenia z 2 czerwca 2015 r. bez sprzeciwu ze względu na fakt, iż zgłoszenie to nie zostało złożone (ze względu na jego braki formalne). Zatem wydane przez Prezydenta Miasta K. zaskarżone postanowienie jest prawidłowe, a błędy w uzasadnieniu nie wpływają na poprawność tego rozstrzygnięcia". Takie uzasadnienie zaskarżonego postanowienia nie może znaleźć aprobaty Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Wojewoda nie wyjaśnił problemu ewentualnego złożenia dwóch odrębnych zgłoszeń przez wnioskodawcę, nie zebrał w tym zakresie żadnych dowodów, a w szczególności nie dołączył do akt sprawy kopii zgłoszeń, o których mowa w zażaleniu ani nawet kopii decyzji z dnia 21 października 2015 r. W sytuacji, gdy takie argumenty zostały podniesione w zażaleniu, organ który to zażalenie rozpoznaje ma obowiązek wyjaśnić wątpliwości w zakresie okoliczności samych zgłoszeń, dokonując jednoznacznych ustaleń faktycznych. Wojewódzki Sąd Administracyjny wydając zaskarżony wyrok kierował się treścią dokumentów w postaci kserokopii zgłoszeń dołączonych do skargi przez skarżącą spółkę. Dokumenty te czynią wątpliwą wersję wydarzeń przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, choć jednocześnie - jako niepotwierdzone za zgodność kserokopie nie mogą być źródłem jednoznacznych ustaleń procesowych. W ponownie prowadzonym postępowaniu Wojewoda [....] winien uzupełnić materiał dowodowy, prowadząc postępowanie wyjaśniające zgodnie z art. 218 § 2 k.p.a. Po dołączeniu do akt sprawy wszystkich niezbędnych dokumentów Wojewoda powinien ocenić poszczególne zdarzenia, czy faktycznie doszło do dokonania dwóch różnych zgłoszeń (za pomocą dwóch odrębnych wniosków) dotyczących różnych, co do zakresu robót budowlanych, czy też nastąpiła wyłącznie modyfikacja zgłoszenia objętego jednym pierwotnym wnioskiem. Oczywiście przyjęte przez organ odwoławczy stanowisko powinno być przekonująco uzasadnione. Biorąc powyższe pod uwagę Sąd uchylił zaskarżone postanowienie na podstawie art. 145 § 2 pkt 1 lit. "c" ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) - dalej "p.p.s.a.". W pkt II wyroku Sąd oddalił wniosek o zwrot kosztów postępowania. Zgodnie z art. 200 p.p.s.a. w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Wniosek strony o zwrot kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę (art. 209 p.p.s.a.). Strona traci uprawnienie do żądania zwrotu kosztów, jeżeli najpóźniej przed zamknięciem rozprawy bezpośrednio poprzedzającej wydanie orzeczenia nie zgłosi wniosku o przyznanie należnych kosztów (art. 210 § 1 zd. 1 p.p.s.a.). Na żadnej z dwóch rozpraw wyznaczonych w niniejszej sprawie nie stawił się nikt ze strony skarżącej spółki, a zatem nie złożono również wniosków o zasądzenie kosztów postępowania. Natomiast w skardze zawarto wniosek o zasądzenie kosztów postępowania od Wojewody [....] , który nie był stroną niniejszej sprawy. Powołany wyżej art. 200 p.p.s.a. zezwala na zasądzenie kosztów postępowania wyłącznie od organu, który wydał zaskarżony akt, a zatem w niniejszym przypadku od Wojewody [....] . Ponieważ wniosek dotyczył zwrotu kosztów od innego organu administracji publicznej, należało go oddalić na podstawie art. 200 p.p.s.a.