I OZ 665/16

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Runge - Lissowska po rozpoznaniu w dniu 28 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A.Z. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 kwietnia 2016 r. sygn. akt II SA/Wa 309/16 o odrzuceniu wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi A.Z. na orzeczenie Okręgowej Komisji Lekarskiej Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji w Warszawie z dnia [...] czerwca 2008 r., nr [...] w przedmiocie orzeczenia o stanie zdrowia w związku z przejściem na emeryturę postanawia: oddalić zażalenie Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił wniosek A. Z. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na orzeczenie Okręgowej Komisji Lekarskiej Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji w Warszawie z dnia 30 czerwca 2008 r. W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał, iż nie został pouczony o sposobie i terminie zaskarżenia wskazanego orzeczenia. Odrzucając wniosek Sąd wskazał, iż termin do wniesienia skargi w niniejszej sprawie upływał z dniem 30 lipca 2008 r., zaś skarga, wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu, złożona została w dniu 6 listopada 2015 r. W ocenie Sądu w sprawie nie zachodziły żadne wyjątkowe przypadki, o których mowa w art. 87 § 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, co oznaczało, że wniosek skarżącego, jako niedopuszczalny, podlegał odrzuceniu. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł A. Z., domagając się jego uchylenia i przywrócenia terminu do wniesienia skargi. W uzasadnieniu zażalenia skarżący wskazał, że wbrew ustaleniom Sądu przedmiotowe orzeczenie doręczone było mu nie wcześniej niż 22 grudnia 2009 r. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Art. 87 § 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718), dalej jako "P.p.s.a.", stanowi, iż po upływie roku od uchybionego terminu, jego przywrócenie jest dopuszczalne tylko w przypadkach wyjątkowych. W przedmiotowej sprawie wniosek A. Z., złożony w dniu 6 listopada 2015 r., zawierał żądanie przywrócenia terminu do wniesienia skargi na orzeczenie Okręgowej Komisji Lekarskiej Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji w Warszawie z dnia 30 czerwca 2008 r. Zatem wniosek taki złożony został niewątpliwie po upływie roku od uchybionego terminu, nawet jeśli przyjąć twierdzenia strony, iż przedmiotowe orzeczenie doręczone było mu w dniu 22 grudnia 2009 r. Słusznie uznał Wojewódzki Sąd Administracyjny, że skarżący we wniosku nie wskazał żadnych okoliczności, które mogłyby zostać uznane za wskazujące na wyjątkowy przypadek, w myśl art. 87 § 5 P.p.s.a. Brak pouczenia o sposobie i terminie zaskarżenia nie uzasadniał w żadnym razie blisko 6 letniego opóźnienia we wniesieniu skargi. Oznacza to, iż wniosek skarżącego podlegał odrzuceniu jako niedopuszczalny na podstawie art. 88 P.p.s.a., o czym słusznie postanowił Sąd I instancji. Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.