II FZ 64/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Jacek Brolik po rozpoznaniu w dniu 22 lutego 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia J.W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 grudnia 2016 r., sygn. akt III SA/Wa 3253/15 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi J.W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 18 września 2015 r. nr [...] [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności osoby trzeciej wraz ze spółką za zaległości podatkowe spółki w podatku dochodowym od osób prawnych za 2010 r. postanawia: oddalić zażalenie. Postanowieniem z dnia 5 grudnia 2016 r., sygn. akt III SA/Wa 3253/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę J.W.(dalej: "Skarżący") na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności osoby trzeciej wraz ze spółką za zaległości podatkowe spółki w podatku dochodowym od osób prawnych za 2010 r. W uzasadnieniu Sąd wyjaśnił, że skarga wniesiona została z uchybieniem terminu przewidzianego w art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej "p.p.s.a."). Ze znajdującego się w aktach podatkowych potwierdzenia odbioru zaskarżonej decyzji wynika, że została ona doręczona pełnomocnikowi Skarżącego w dniu 25 września 2015 r. Decyzja powyższa zawierała prawidłowe pouczenie o możliwości, terminie i sposobie wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Termin na wniesienie skargi na decyzję doręczoną 25 września 2015 r. rozpoczął bieg 26 września 2015 r. i upłynął 26 października 2015 r. (poniedziałek), zgodnie z zasadami obliczania terminów przewidzianymi w art. 83 § 1 i 2 p.p.s.a. Skarga została wniesiona w dniu 27 października 2015 r. (datownik pocztowy na kopercie), a zatem z uchybieniem terminu określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s..a, Sąd skargę odrzucił. W zażaleniu na powyższe rozstrzygnięcie Skarżący zarzucając mu naruszenie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. wniósł o jego uchylenie i przekazanie do ponownego rozpoznania ewentualnie o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") skargę składa się w terminie trzydziestu dni od daty doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Z art. 54 §1 wynika, że skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Skargę wniesioną po upływie terminu Sąd odrzuca (art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Z akt sprawy wynika, na co słusznie wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie z zaskarżonym postanowieniu, że decyzja zawierające prawidłowe pouczenie terminie wniesienia skargi do sądu administracyjnego, została doręczona pełnomocnikowi Skarżącego w dniu 25 września 2015 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k. 123 akt administracyjnych), natomiast skarga na tę decyzję została wniesiona w dniu 27 października 2015 r. (datownik pocztowy na kopercie). W tych okolicznościach sprawy Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że zakwestionowane postanowienie WSA w Warszawie o odrzuceniu skargi wydane w oparciu o art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. było prawidłowe. Zaznaczyć należy, że termin trzydziestodniowy przewidziany na wniesienie skargi jest terminem ustawowym, badanym przez Sąd z urzędu w każdym czasie i Sąd nie jest uprawniony do jego modyfikacji. W konsekwencji WSA w Warszawie miał obowiązek uwzględnić z urzędu jego upływ i z tej przyczyny odrzucić skargę. Wobec powyższego zarzuty naruszenia art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. są bezzasadne. Odnośnie zaś wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, należy wskazać, że warunkiem skuteczności wniosku o przywrócenie uchybionego terminu jest łączne spełnienie przesłanek określonych w art. 86 i art. 87 p.p.s.a., tj. uprawdopodobnienie przez stronę braku winy w uchybieniu terminu (art. 86 § 1 i art. 87 § 2 p.p.s.a.), spowodowanie przez uchybienie terminu ujemnych skutków dla strony (art. 86 § 2 p.p.s.a.), dochowanie terminu do wniesienia wniosku (art. 87 § 1 p.p.s.a.) i dopełnienie uchybionej czynności (art. 87 § 4 p.p.s.a.). W rozpoznawanej sprawie Skarżący temu obowiązkowi nie sprostał, ponieważ nie dopełnił uchybionej czynności. W związku z powyższym wniosek Skarżącego jest nieskuteczny. Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., zażalenie oddalił