III SA/Po 237/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Walentyna Długaszewska po rozpoznaniu w dniu 20 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. P. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w P. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego postanawia odmówić wstrzymania wykonania decyzji J. P. złożył skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w P. z dnia [...], nr [...], w sprawie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego marki [...]. W petitum skargi strona wniosła m.in. o wstrzymanie wykonania decyzji. Z uwagi na oczywistą – jej zdaniem – obrazę przez organy podatkowe przepisów dotyczących postępowania podatkowego oraz przepisów prawa materialnego, polegającą na działaniu opisanym w skardze. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.), sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zatem to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek wykazania, że w danej sprawie zachodzą okoliczności uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. W ocenie Sądu, analiza wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej uzasadnia stwierdzenie, że strona skarżąca nie uprawdopodobniła w nim przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Skarżący nie wykazał, że w razie wykonania decyzji Dyrektora Izby Celnej w P. z dnia [...] zostanie narażony na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zaskarżona decyzja nakładająca na skarżącego obowiązek zapłacenia określonej kwoty pieniężnej (podatku akcyzowego) per se nie może prowadzić bowiem do spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyż uiszczenie kwoty pieniężnej ma ze swojej natury charakter odwracalny. Niezależnie od powyższego, odnosząc się do argumentu dotyczącego treści zaskarżonej decyzji, która w ocenie strony stoi w oczywistej sprzeczności z przepisami prawa – należy wyjaśnić, że rozpoznanie wniosku o wstrzymanie wykonania przedmiotu zaskarżenia nie może wiązać się z oceną treści decyzji, gdyż nie można utożsamiać ze sobą ewentualnych nieprawidłowości zaskarżonej decyzji z przesłankami przyznania stronie skarżącej ochrony tymczasowej. Oznaczałoby to bowiem konieczność zbadania w pewnym stopniu meritum sprawy i dokonanie swoistego przedsądu. Reasumując, w ocenie Sądu w niniejszym przypadku nie istnieją podstawy do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., Sąd orzekł, jak w sentencji.