I OZ 346/16

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Wiesław Morys po rozpoznaniu w dniu 21 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia [...] S.A. z siedzibą w Warszawie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 lutego 2014 r. sygn. akt II SA/Wa 113/16 o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi [...] S.A. z siedzibą w Warszawie na decyzję Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] listopada 2015 r. nr [...] w przedmiocie przetwarzania danych osobowych postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie i wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. 2 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 17 lutego 2014 r. odmówił wstrzymania wykonania sprecyzowanej w sentencji decyzji Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych o udostępnieniu Komendantowi Straży Miejskiej w R. Ś. danych osobowych jednego z abonentów. Zdaniem Sądu I instancji [...] S.A. z siedzibą w Warszawie w żaden sposób nie uprawdopodobniła, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, rozumianych jako szkoda (majątkowa, a także niemajątkowa), która nie będzie mogła być wynagrodzona stronie przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego, czy też trudniejsze, niż zwykle w tego rodzaju przypadkach. Strona skarżąca, korzystająca z pomocy profesjonalnego pełnomocnika, nie uzasadniła wniosku i poprzestała jedynie na jego literalnym wskazaniu. Skoro więc przepis art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej: P.p.s.a., zobowiązuje wnioskodawcę do uprawdopodobnienia, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, to skarżący powinien w sposób logiczny i ciągły te okoliczności wskazać. Niewskazanie tych okoliczności nie może skutkować uwzględnieniem wniosku. Z uwagi na powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia. Zażalenie nań wniosła [...] S.A. z siedzibą w Warszawie postulując jego zmianę i wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Zdaniem skarżącej Spółki z treści wniesionej do Sądu I instancji skargi, która zawierała wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, wynika konieczność wstrzymania wykonania tej decyzji. Jeżeli bowiem Spółka przekaże żądane przez Straż Miejską dane chronione prawem w postaci poufnych danych abonenta usług telekomunikacyjnych, to w razie uwzględnienia skargi przez Sąd stan poprzedni, w którym dane te były niedostępne dla osób nieupoważnionych, będzie niemożliwy do przywrócenia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 1 P.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże po przekazaniu sądowi skargi Sąd może – na wniosek skarżącego – wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy, o czym stanowi art. 61 § 3 wskazanej wyżej ustawy, przy czym katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia jest zamknięty. Podkreślenia wymaga także, iż na etapie rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania orzeczenia, Sąd nie bada zasadności samej skargi. Przesłanką wstrzymania danego aktu lub czynności jest niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, przy czym ustalenie, czy grożąca szkoda jest szkodą znaczną jest możliwe tylko w oparciu o okoliczności konkretnej sprawy. Naczelny Sąd Administracyjny stoi na stanowisku, że o znacznej szkodzie można mówić wówczas, kiedy rozmiar szkody wywołanej wykonaniem zaskarżonego aktu administracyjnego jest większy niż zwykłe skutki wywołane wykonaniem aktu tego rodzaju. Przesłanka spowodowania trudnych do odwrócenia skutków musi być także rozważana z uwzględnieniem specyfiki aktu administracyjnego, którego dotyczy wniosek o wstrzymanie. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego w obecnym składzie skarżąca Spółka dostatecznie uprawdopodobniła, że na skutek wykonania aktu mogą wystąpić skutki trudne, a wręcz niemożliwe do odwrócenia. Co prawda sam wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie został dostatecznie i przekonująco uzasadniony, jednakże jego umiejscowienie w petitum skargi pozwala uznać, iż argumenty w niej podniesione należy również rozszerzyć na to żądanie. O ile bowiem wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji może nastąpić wyłącznie na wniosek strony, gdyż obowiązuje tu zasada skargowości, to Sąd rozpoznając taki wniosek powinien wziąć pod rozwagę również i te okoliczności sprawy, które co prawda nie zostały wyraźnie powołane przez stronę, ale mają znaczenie dla wstrzymania, bądź odmowy wstrzymania zaskarżonej decyzji. Decyduje o tym treść art. 134 § 1 P.p.s.a., który stanowi, że sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Przepis ten mówi wprawdzie o skardze, jednakże mając na uwadze treść art. 64 § 3 powołanej ustawy, zgodnie z którym do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, należy uznać, iż ma on zastosowanie również przy rozpoznawaniu wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności. Zgodzić się trzeba ze skarżącą Spółką co do tego, że ewentualne zrealizowanie kwestionowanej decyzji na tym etapie postępowania sądowoadministracyjnego spowoduje niemożliwość przywrócenia stanu poprzedniego, a tego rodzaju działanie powinno już być postrzegane przez Sąd I instancji jako spowodowanie skutków trudnych do odwrócenia. W przypadku ewentualnego uwzględnienia skargi przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wykonanie zaskarżonej decyzji będzie niemożliwe do odwrócenia, ponieważ dane osobowe konkretnej osoby znajdować się już będą w dyspozycji Straży Miejskiej. W związku z powyższym należy zauważyć, iż prawidłowym rozwiązaniem w niniejszej sprawie winno być wydanie przez Sąd I Instancji orzeczenia w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, mając na względzie charakter decyzji i rodzaj skutków, jakie może jej wykonanie za sobą pociągać, wreszcie rangę ochrony danych osobowych. Podkreślić w tym miejscu należy, że przepisy ustawy z dnia 16 lipca 2014 r. Prawo telekomunikacyjne (Dz. U. z 2014 r., poz. 243 ze zm.) przewidują dalej idącą ochronę danych osobowych objętych tajemnicą telekomunikacyjną, niż przepisy ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych (Dz. U. z 2015 r., poz. 2135 ze zm.). W konsekwencji tych wywodów przyszło dojść do przekonania, że zaskarżone postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, jako naruszające prawo, podlegało uchyleniu, natomiast wniosek skarżącej Spółki o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji należało uwzględnić z powodów podanych powyżej. Mając te okoliczności na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji niniejszego postanowienia, na podstawie art. 188 w zw. z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. ----------------------- 2