II SA/Wa 1847/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Kania, Sędziowie WSA Eugeniusz Wasilewski (spr.), Janusz Walawski, Protokolant starszy sekretarz sądowy Izabela Kaliszewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 kwietnia 2016 r. sprawy ze skargi M. P. na postanowienie Komendanta Głównego Straży Granicznej z dnia [...] września 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia – oddala skargę – Komendant Główny Straży Granicznej postanowieniem Nr [...] z dnia [...] września 2015 r. wydanym na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 k.p.a., § 14 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 18 października 2004 r. w sprawie trybu postępowania i właściwości organu w zakresie zaopatrzenia emerytalnego funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu i Państwowej Straży Pożarnej oraz ich rodzin (Dz. U. Nr 239, poz. 2404 ze zm.) oraz § 3 pkt 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 maja 2005 r. w sprawie szczegółowych warunków podwyższania emerytur funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej (Dz.U. Nr 86, poz. 734 ze zm.), po rozpatrzeniu zażalenia wniesionego przez M.P. na Postanowienie Nr [...] Komendanta [...] Oddziału Straży Granicznej z dnia [...] lipca 2015 r. o odmowie wydania zaświadczenia, utrzymał w mocy zaskarżane postanowienie. W uzasadnieniu podano, iż Komendant [...] Oddziału Straży Granicznej postanowieniem Nr [...] z dnia [...] kwietnia 2015 r. odmówił [...] SG M. P. wydania zaświadczenia potwierdzającego pełnienie przez niego służby w Straży Granicznej w charakterze sapera w okresie od dnia [...] maja 2005 r. do dnia [...] maja 2011 r., tj. opisanych w § 3 pkt 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 maja 2005 r. w sprawie szczegółowych warunków podwyższania emerytur funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej. Na skutek złożonego przez M. P. zażalenia Komendant Główny Straży Granicznej postanowieniem Nr [...] z dnia [...] maja 2015 r. uchylił zaskarżone postanowienie w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. W uzasadnieniu powyższego rozstrzygnięcia wskazano, że z teczki akt osobowych skarżącego wynika, że w marcu 2000 r. ukończył on szkolenie z zakresu rozpoznania pirotechnicznego i radiologicznego w Centrum Szkolenia Straży Granicznej w [...], a tym samym uzyskał uprawnienia m.in. w zakresie prowadzenia rozpoznania pirotechnicznego. Podniesiono, że postępowanie wyjaśniające przeprowadzone przez organ pierwszej instancji nie do końca wyjaśniło wszystkie okoliczności pełnienia służby w omawianych warunkach. Wskazano, że z treści pisma Naczelnika Wydziału - Pełnomocnika Komendanta [...] Oddziału Straży Granicznej ds. Ochrony Informacji Niejawnych z dnia 3 marca 2015 r. wynika m.in., że w aktach będących w dyspozycji Archiwum Zakładowego [...]OSG o sygnaturach [...] znajdują się dokumenty stwierdzające udział w wykorzystaniu psa służbowego przez skarżącego w czynnościach służbowych. Organ pierwszej instancji w toku prowadzonego postępowania nie ustalił w jakich konkretnie czynnościach służbowych skarżący brał udział z psem służbowym. Ponadto z treści powyższego pisma nie wynika, że kwerendę wykonano w oparciu o notatki z użycia psa służbowego. Wobec powyższego, mając na uwadze pismo Komendanta Placówki SG w [...], z którego wynika m.in., że notatki z użycia psa służbowego były na bieżąco przesyłane do Ośrodka Szkoleń Specjalistycznych Straży Granicznej w [...], zasadnym było wystąpienie przez organ pierwszej instancji do ww. ośrodka szkolenia Straży Granicznej o udostępnienie tych notatek celem zweryfikowania ich treści pod kątem wydania skarżącemu stosownego zaświadczenia. W związku z powyższym organ pierwszej instancji przed ponownym rozpoznaniem wniosku skarżącego miał uzupełnić materiał dowodowy o notatki z użycia psa służbowego. Ponadto organ miał wyjaśnić, w oparciu o dokumenty zgromadzone w Archiwum Zakładowym o sygnaturach [...], w jakich czynnościach służbowych skarżący brał udział wraz z psem służbowym. Dodatkowo organ pierwszej instancji miał odnieść się do przesłanych przez skarżącego, jako załączniki do zażalenia, kopii notatek z użycia psa służbowego oraz do kart statystyki prowadzenia działań minersko - pirotechnicznych, o których wspomniał w zażaleniu skarżący. W wyniku ponownego rozpoznania wniosku Komendant [...] Oddziału Straży Granicznej postanowieniem Nr [...] z dnia [...] lipca 2015 r. odmówił wydania zaświadczenia potwierdzającego pełnienie przez M. P. służby w Straży Granicznej w charakterze sapera w okresie od dnia [...] maja 2005 r. do dnia [...] maja 2011 r., w warunkach opisanych w § 3 pkt 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 maja 2005 r. w sprawie szczegółowych warunków podwyższania emerytur funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej. Na powyższe postanowienie M. P. złożył zażalenie, w którym wskazał, iż zakres jego obowiązków służbowych regulowały m. in. zarządzenie Nr 28 Komendanta Głównego Straży Granicznej z dnia 27 marca 2012 r. w sprawie szczegółowych zasad szkolenia przewodników zwierząt, które wykorzystywane są do realizacji zadań Straży Granicznej, szkolenia tych zwierząt oraz zarządzenie nr Z-55 Komendanta Głównego Straży Granicznej z dnia 23 grudnia 2003 r. w sprawie "Instrukcji postępowania funkcjonariuszy Straży Granicznej w działaniach pirotechnicznych". Ponadto stwierdził, że w ramach wykonywanych czynności bral udział w działaniach minersko-pirotechnicznych w ilości zgodnej z "Kartami statystyki prowadzenia działań minersko-pirotechnicznych", czego potwierdzeniem są dokumenty przesłane przez niego z poprzednim wnioskiem. Analizując całość materiałów zgromadzonych w niniejszej sprawie organ odwoławczy stwierdził, że zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Wskazał, iż zgodnie z art. 15 ust. 2 pkt 2 lit. c ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin (Dz. U. z 2013 r., poz. 667 ze zm.) emeryturę podwyższa się o 1% podstawy wymiaru za każdy rok służby pełnionej bezpośrednio w charakterze skoczków spadochronowych i saperów. Skarżący złożył wniosek obejmujący okres od dnia [...] maja 2005 r. do dnia [...] maja 2011 r. W tym okresie, od dnia [...] maja 2005 r. do dnia [...] maja 2005 r. obowiązywało rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 24 września 2002 r. w sprawie szczegółowych warunków podwyższania emerytur funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej (Dz. U. Nr 167, poz. 1373), natomiast od dnia 1 czerwca 2005 r. obowiązywało rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 4 maja 2005 r. w sprawie szczegółowych warunków podwyższania emerytur funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej (Dz. U. Nr 86, poz. 734). Zgodnie z § 3 pkt 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 24 września 2002 r., emeryturę podwyższa się o 1% podstawy wymiaru za każdy rok służby pełnionej bezpośrednio w charakterze sapera, jeżeli funkcjonariusz brał udział w rozminowaniu i oczyszczaniu terenu z przedmiotów wybuchowych i niebezpiecznych oraz uczestniczył w szkoleniu poligonowym, z wykorzystaniem uzbrojonych min bojowych, i pracach minerskich, z wykorzystaniem materiału wybuchowego - nie mniej niż 12 razy w ciągu r.; za służbę pełnioną w charakterze sapera uważa się również wykonywanie czynności w charakterze minera - pirotechnika. Organ odwoławczy podzielił stanowisko Komendanta [...] o Oddziału Straży Granicznej, że w czasie obejmującym obowiązywanie tego rozporządzenia nie wystąpiły przesłanki, które mogłyby uzasadniać wniosek zainteresowanego. Z dokumentacji będącej w dyspozycji Komendanta Głównego Straży Granicznej nie wynika, by zainteresowany w tym czasie brał udział w rozminowaniu i oczyszczaniu terenu z przedmiotów wybuchowych i niebezpiecznych oraz uczestniczył w szkoleniu poligonowym, z wykorzystaniem uzbrojonych min bojowych, i pracach minerskich, z wykorzystaniem materiału wybuchowego. W myśl § 3 pkt 5 aktualnie obowiązującego rozporządzenia, emeryturę podwyższa się o 1 % podstawy wymiaru za każdy rok służby pełnionej bezpośrednio w charakterze sapera, jeżeli funkcjonariusz brał udział w lokalizowaniu, rozpoznawaniu, transporcie, niszczeniu materiałów wybuchowych lub neutralizacji urządzeń wybuchowych, w tym samodziałowych, lub ich atrap - co najmniej przez 12 dni w ciągu r.; za służbę pełnioną w charakterze sapera uważa się również wykonywanie czynności w charakterze minera - pirotechnika lub pirotechnika. Organ wskazał, iż zgodnie z § 1 pkt 11 obowiązującego do dnia 29 marca 2010 r. zarządzenia nr Z - 55 Komendanta Głównego Straży Granicznej z dnia 23 grudnia 2003 r. w sprawie "Instrukcji postępowania funkcjonariuszy Straży Granicznej w działaniach pirotechnicznych" pirotechnik to funkcjonariusz Straży Granicznej przeszkolony w zakresie prowadzenia rozpoznania pirotechnicznego lub w zakresie prowadzenia rozpoznania pirotechnicznego i neutralizacji przedmiotów i urządzeń wybuchowych, posiadający uprawnienia wydane przez ośrodek szkolenia Straży Granicznej. Organ wyjaśnił, że co do zasady rozpoznanie pirotechniczne zgodnie z powyższym zarządzeniem dzieli się na profilaktyczne (prewencyjne), interwencyjne wstępne oraz interwencyjne szczegółowe. Powyższe wskazuje na podział, który pozwala określić okoliczności i zakres prowadzonych działań rozpoznania pirotechnicznego. Rozpoznanie profilaktyczne obejmuje czynności zapobiegawczo - ochronne mające na celu wykluczenie zagrożenia i jako takie nie spełnia przesłanek przepisów ww. rozporządzeń. Pozostałe rozpoznania interwencyjne zarówno wstępne, którego celem jest zlokalizowanie miejsca podłożenia materiału wybuchowego lub urządzenia wybuchowego oraz określenie stopnia zagrożenia, jak i szczegółowe mające na celu określenie rodzaju materiału wybuchowego lub urządzenia wybuchowego, sposobu zapłonu, itp. są działaniami mającymi na celu lokalizowanie i rozpoznawanie materiału wybuchowego, urządzenia wybuchowego w myśl § 3 pkt 5 w/w rozporządzenia z dnia 4 maja 2005 r. Ponadto działania interwencyjne przeprowadzane są na skutek otrzymania określonych sygnałów o potencjalnym zagrożeniu i wykonywane w przeświadczeniu o jego zwiększonym poziomie i jako takie wychodzą poza zakres rutynowych działań. Udokumentowanie przynajmniej jednego takiego działania w każdym z 12 dni w roku. spełnia warunek, o którym mówi ww. przepis. Późniejsze przepisy w tym zakresie, tj. zarządzenie nr Z - 24 Komendanta Głównego Straży Granicznej z dnia 30 marca 2010 r. w sprawie wprowadzenia do stosowania w Straży Granicznej "Instrukcji prowadzenia działań minersko - pirotechnicznych przez funkcjonariuszy Straży Granicznej" oraz obecnie obowiązujące zarządzenie nr KG - BP - Z - 38/13 Komendanta Głównego Straży Granicznej z dnia 31 maja 2013 r. w sprawie wprowadzenia do stosowania w Straży Granicznej "Instrukcji prowadzenia działań minersko - pirotechnicznych w Straży Granicznej" również wskazują, iż w działaniach minersko - pirotechnicznych, w zakres których wchodzi rozpoznanie minersko - pirotechniczne, może brać udział funkcjonariusz posiadający stosowne uprawnienia z zakresu rozpoznania lub działań minersko - pirotechnicznych. W świetle powyższego niezbędnym warunkiem uzasadniającym podwyższenie emerytury jest posiadanie stosownych uprawnień oraz udokumentowanie podejmowania interwencji 12 razy w ciągu roku na podstawie sporządzonych protokołów z działań. Zadania winny być wykonywane w ramach Zespołu Minersko-Pirotechnicznego w jednostce organizacyjnej Straży Granicznej lub zapisane w zakresie obowiązków służbowych funkcjonariusza związane z wykonywaniem działań z zakresu minerstwa-pirotechniki. Organ zaznaczył, że muszą to być "działania wymuszone", tzn. nie działania prewencyjne. Działania wymuszone, tj. przeprowadzane na skutek otrzymania określonych sygnałów o potencjalnym zagrożeniu, a zatem wykonywane przez funkcjonariusza w przeświadczeniu o jego zwiększonym poziomie zagrożenia i wychodzące poza zakres rozpoznań prewencyjnych (patrole, rutynowe kontrole obiektów i środków transportu, w tym kontrole przed wizytą VIP). Z teczki akt osobowych M. P. wynika, że we wnioskowanym okresie zajmował stanowiska służbowe: kontrolera - przewodnika psa służbowego w Grupie [...], kontrolera - przewodnika psa służbowego zespołu [...] w Grupie [...] oraz kontrolera - przewodnika psa służbowego zespołu [...] w Grupie [...]. Ponadto w terminie od [...] lutego 2000 r. do [...] marca 2000 r. ukończył szkolenie z zakresu rozpoznania pirotechnicznego i radiologicznego w Centrum Szkolenia Straży Granicznej w [...], a tym samym od tego momentu uzyskał uprawnienia w zakresie rozpoznania pirotechnicznego. W celu dokonania sprawdzeń organ pierwszej instancji wystąpił do komórek i jednostek organizacyjnych [...] Oddziału Straży Granicznej oraz innych jednostek organizacyjnych Straży Granicznej, które mogły być w posiadaniu ewidencji, rejestrów bądź innych danych. Na podstawie analizy dokumentów zgromadzonych w przedmiotowej sprawie organ przyjął, że działania podejmowane przez [...] SG M. P. dotyczyły: przeszukania bagaży, przedmiotów, pomieszczeń, terenu, środków transportu pod kątem MW, UW i MN. Z informacji przekazanej przez Wydział Ochrony Informacji [...] Oddziału Straży Granicznej wynika, że łącznie w trzech arkuszach obejmujących okres od 2008 do 2010 r.: wskazano rozpoznanie pirotechniczne. Na podstawie tych zapisów powyższe działania można by traktować jako "rozpoznanie wymuszone", niemniej jednak nie został spełniony warunek w postaci podejmowania czynności co najmniej przez 12 dni w ciągu roku. Pozostałe działania opisane w przedmiotowej dokumentacji dotyczą czynności rutynowych, takich jak przeszukanie bagażu, przedmiotów, pojazdów i pomieszczeń pod kątem wykrycia materiałów wybuchowych. Nie są to zatem działania wymuszone, podyktowane pozyskaniem informacji o istnieniu realnego zagrożenia, lecz typowe czynności wykonywane w celu zabezpieczenia przed zagrożeniem, które może zaistnieć jedynie potencjalnie. Komendant Placówki SG w [...] pismem z dnia 29 lutego 2015 r. oraz pismem z dnia 13 lipca 2015 r. poinformował, że Placówka nie posiada dokumentacji potwierdzającej wykonywanie czynności służbowych w charakterze sapera przez [...] SG M. P. Dokumentacja z toku pełnienia służby została przekazana do archiwizacji lub wraz z psem służbowym do innych oddziałów Straży Granicznej, tj. dokumentacja służbowa w postaci "Dziennika Szkolenia i Wykorzystania Psa Służbowego Straży Granicznej" została przekazana przewodnikowi psa służbowego wraz z psem służbowym do Placówki SG W. Jednocześnie Komendant ww. Placówki poinformował, że notatki z użycia psa służbowego były na bieżąco przesyłane do Ośrodka Szkoleń Specjalistycznych Straży Granicznej, właściwej komórki kadr i szkolenia komendy oddziału oraz przewodnikowi psa służbowego, natomiast materiały dotyczące prowadzonych działań minersko-pirotechnicznych w postaci Notatek służbowych lub protokołów z przeprowadzonego rozpoznania minersko-pirotechnicznego zostały zebrane w teczki i odesłane do archiwum. Ponadto Komendant Placówki SG w [...] wskazał, że działania minersko-pirotechniczne w Placówce nigdy nie były ewidencjonowane w postaci "kart statystyki prowadzenia działań minersko-pirotechnicznych". Ewentualne dane statystyczne gromadzone do celów służbowych były prowadzone zbiorczo i nie zawierały informacji o ilości działań przypisanych do danego funkcjonariusza. Ośrodek Szkoleń Specjalistycznych Straży Granicznej poinformował dnia 10 czerwca 2015 r., że w swoich zasobach archiwalnych nie posiada notatek z użycia psa służbowego przewodnika [...] SG M.P. Również Archiwum Straży Granicznej poinformowało pismem z dnia 23 marca 2015 r., że w swoim zasobie archiwalnym nie przechowuje dzienników szkolenia i wykorzystania psów służbowych "D." oraz "I.", a także notatek z użycia wymienionych psów służbowych z okresu, kiedy ich przewodnikiem był [...] SG M.P. Placówka SG W. zawiadomiła dnia 26 lutego 2015 r., że dokumentacja dot. wykonywania czynności służbowych z psem służbowym została przekazana do Placówki SG W.. Natomiast z przesłanej przez Placówkę SG W. kopii "Dziennika Szkolenia i Wykorzystania Psa Służbowego "D." nr ewid. [...]" wynika, że czynności wykonywane przez skarżącego były czynnościami rutynowymi wynikającymi z zakresu obowiązków. Odnosząc się natomiast do kopii dwóch notatek z użycia psa służbowego przez [...] SG M. P. (2009 i 2010 rok), to nawet przy interpretacji ich treści w sposób korzystny dla zainteresowanego oraz biorąc pod uwagę pozostałe informacje w sprawie nie sposób uznać, by funkcjonariusz wykonywał określone działania 12 razy w ciągu każdego roku, który zawarł w swoim wniosku - bowiem wszystkich działań, podejmowanych przez funkcjonariusza a mogących być zakwalifikowanymi do "wymuszonych" było w sumie na przestrzeni całego istotnego dla sprawy czasookresu mniej niż 12. Wobec powyższego [...] SG M. P. nie spełnia warunków określonych w powołanych na wstępie rozporządzeniach. Tym samym, w ocenie organu odwoławczego, brak jest podstaw do uchylenia zaskarżonego postanowienia. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie M. P. powyższemu postanowieniu Komendanta Głównego Straży Granicznej Nr [...] z dnia [...] września 2015 r. zarzucił: 1. błąd w ustaleniach faktycznych istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy polegający na stwierdzeniu braku podstaw do wydania zaświadczenia potwierdzającego okres pełnienia służby w charakterze sapera w okresie od dnia [...] maja 2005 r. do dnia [...] maja 2011 r., tj. opisanych w § 3 pkt 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 maja 2005 r. w sprawie szczegółowych warunków podwyższania emerytur funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej (Dz.U. Nr 86, poz. 734 oraz z 2012 r., poz. 1205), 2. naruszenie art. 107 § 3 k.p.a. przez niedokładne wyjaśnienie stanu faktycznego i załatwienie sprawy bez uwzględnienia słusznego interesu skarżącego, które to uchybienia mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy, 3. naruszenie art. 7, art. 77 i art. 80 k.p.a. przez nierozpatrzenie sprawy dostatecznie wnikliwie z uwzględnieniem wszystkich okoliczności sprawy oraz zgromadzonego materiału dowodowego, tj. pobieżną i wybiórczą, a tym samym dowolną ocenę dowodów. Podnosząc powyższe wniósł o: 1. uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia wraz z poprzedzającym go postanowieniem organu pierwszej instancji, 2. wydanie skarżącemu zaświadczenia potwierdzającego okres pełnienia służby w charakterze sapera w okresie od dnia [...] maja 2005 r. do dnia [...] maja 2011 r., tj. opisanych w § 3 pkt 5 powołanego rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 maja 2005 r., 3. wydanie i przesłanie jednego egzemplarza zaświadczenia do Zakładu Emerytalno – Rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych w W., dokumentacja – emerytura policyjna – numer decyzji/akt emerytalnych: [...] oraz o przesłanie jednego egzemplarza skarżącemu, 4. zwrócenie się do Komendanta Głównego Straży Granicznej w Warszawie o doręczenie Sądowi przepisów regulujących prowadzenie przez Straż Graniczną dokumentacji (dokumentów) – o nazwie "[...]" oraz "[...]", 5. zwrócenie się do Komendanta [...] Oddziału Straży Granicznej w [...], o nadesłanie dokumentów oraz dokumentacji czynności wykonywanych przez stronę, a opisanych w postanowieniach: § 3 pkt 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 maja 2005 r., w okresie od dnia [...] maja 2005 r. do dnia [...] maja 2011 r., ewentualnie o zwrócenie się do Kierownika Archiwum Straży Granicznej w [...] o nadesłanie ww. dokumentacji (wykazu), oraz dokumentu potwierdzającego ukończenie kursu z zakresu rozpoznania pirotechnicznego i radiologicznego oraz ukończenia kursu przewodnika psa służbowego (akta osobowe strony/wnioskodawcy), udostępnienie rejestru pobieranych materiałów wybuchowych do szkolenia psów służbowych w PSG [...]. 6. zwrócenie się do Komendanta [...] Oddziału Straży Granicznej w [...] o doręczenie Sądowi przepisów prawnych: 1. Zarządzenie Nr 28 Komendanta Głównego Straży Granicznej z dnia 27 marca 2012 r. w sprawie szczegółowych zasad szkolenia przewodników zwierząt, które wykorzystywane są do realizacji zadań Straży Granicznej, szkolenia tych zwierząt, a także norm żywienia zwierząt, 2. Zarządzenie Nr Z – 55 Komendanta Głównego Straży Granicznej z dnia 23 grudnia 2003 r. w sprawie "Instrukcji postępowania funkcjonariuszy Straży Granicznej w działaniach pirotechnicznych". W odpowiedzi na skargę organ, wnosząc o jej oddalenie, podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Sąd administracyjny bada legalność zaskarżonej decyzji lub postanowienia pod kątem ich zgodności z prawem materialnym, określając prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym regulując postępowanie przed organami administracji publicznej. Dokonując oceny zasadności skargi M. P. na postanowienie Komendanta Głównego Straży Granicznej Sąd uznał, że nie zasługuje ona na uwzględnienie. Postępowanie w sprawach wydawania zaświadczeń regulują przepisy działu VII k.p.a. Postępowanie to stanowi rodzaj upuszczonego i w znacznym stopniu odformalizowanego postępowania o charakterze administracyjnym. Zgodnie z art. 217 § 2 k.p.a. zaświadczenie wydaje się, jeżeli osoba ubiega się o zaświadczenie ze względu na swój interes prawny w urzędowym potwierdzeniu określonych faktów lub stanu prawnego. Stosownie do art. 218 § 1 k.p.a. w przypadkach, o których mowa w art. 217 § 2 k.p.a., organ administracji publicznej obowiązany jest wydać zaświadczenie potwierdzające fakty albo stan prawny, wynikający w prowadzonych przez ten organu ewidencji, rejestrów bądź z innych danych znajdujących się w jego posiadaniu. Organ administracji publicznej, przed wydaniem zaświadczenia, może przeprowadzić w konicznym zakresie postępowanie wyjaśniające (art. 218 § 2 k.p.a.). Z przywołanych przepisów wynika, że tryb wydawania zaświadczeń uregulowany w Kodeksie postępowania administracyjnego różni się w sposób istotny od pozostałych unormowań w nim zawartych. Wydawanie zaświadczeń oparte jest, co do zasady, na posiadanych przez organ danych. Konieczne postępowanie wyjaśniające odnosić się może do zbadania okoliczności wynikających z posiadanych przez organ ewidencji, rejestrów i innych danych, czy też wyjaśnienia, czy dane te odnoszą się do osoby wnioskodawcy, faktów, stanu prawnego, którego poświadczenia domaga się wnioskodawca, a także ustalenia, jakiego rodzaju ewidencja lub rejestry mogą zawierać żądane dane i ustalenia ewentualnych ich dysponentów. W niniejszej sprawie postępowanie takie zostało przeprowadzone. Po uchyleniu przez Komendanta Głównego Straży Granicznej postanowienia Komendanta [...] Oddziału Straży Granicznej z dnia [...] kwietnia 2015 r. odmawiającego wydania zaświadczenia żądanej przez skarżącego treści, organ ten podjął szereg działań mających na celu poszukiwanie istotnych dla sprawy faktów opartych na dokumentach będących w dyspozycji jednostek organizacyjnych Straży Granicznej. W ramach tych działań organ wystąpił do komórek i jednostek organizacyjnych [...] Oddziału Straży Granicznej, innych jednostek organizacyjnych Straży Granicznej oraz do Archiwum Straży Granicznej w [...] o dokonanie analizy zgromadzonych dokumentów, które mogłyby stanowić podstawę do wydania zaświadczenia. Zebrany materiał nie wskazał w ocenie organu na podejmowanie przez skarżącego czynności, o których mowa w § 3 pkt 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 maja 2005 r. w sprawie szczegółowych warunków podwyższania emerytur funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej. W myśl tego przepisu emeryturę podwyższa się o 1% podstawy wymiaru za każdy rok służby pełnionej bezpośrednio w charakterze sapera, jeżeli funkcjonariusz brał udział w lokalizowaniu, rozpoznawaniu, transporcie, niszczeniu materiałów wybuchowych lub neutralizacji urządzeń wybuchowych, w tym samodziałowych lub ich atrap co najmniej przez 12 dni w ciągu roku, przy czym za służbę pełnioną w charakterze sapera uważa się również wykonywanie czynności w charakterze minera – pirotechnika lub pirotechnika. Tymczasem zebrane w przedmiotowej sprawie dokumenty nie potwierdzały, aby skarżący przez 12 dni w ciągu roku podejmował czynności wskazane w powołanym § 3 pkt 5 rozporządzenia. Z ustaleń organu wynika, iż M. P. we wnioskowanym do wydania zaświadczenia w okresie od [...] maja 2005 r. do [...] maja 2011 r. zajmował stanowiska służbowe: kontrolera – przewodnika psa, służbowego w Grupie [...], kontrolera – przewodnika psa służbowego zespołu [...] w Grupie [...] oraz kontrolera – przewodnika psa służbowego zespołu [...] w Grupie [...]. Ponadto w okresie od [...] lutego 2000 r. do [...] marca 2000 r. odbył szkolenie z zakresu rozpoznania pirotechnicznego i radiologicznego w Centrum Szkolenia Straży Granicznej i uzyskał uprawnienia w zakresie rozpoznania pirotechnicznego. Organ wskazał, iż w informacji [...] Oddziału SG przekazanej pismem z dnia 15 czerwca 2015 r. wynika, że łącznie w trzech arkuszach obejmujących okres od 2008 do 2010 r. wskazano rozpoznanie pirotechniczne, które można traktować jako "rozpoznanie wymuszone", nie mniej nie został spełniony warunek w zakresie podejmowania czynności co najmniej przez 12 dni w ciągu roku. Pozostałe działania opisane w przedstawionej dokumentacji dotyczyły czynności rutynowych, takich jak przeszukanie bagażu, przedmiotów, pojazdów i pomieszczeń pod kątem wykrycia materiałów wybuchowych. Nie są to zatem działania wymuszone, podyktowane pozyskaniem informacji o istnieniu realnego zagrożenia, lecz typowe czynności wykonywane w celu zabezpieczenia przed zagrożeniem, które może zaistnieć jedynie potencjalnie. W ocenie Sądu zasadnym jest twierdzenie organu, iż tylko tzw. działania wymuszone, przeprowadzone na skutek otrzymania sygnałów o potencjalnym zagrożeniu, wykonywane przez funkcjonariusza w przeświadczeniu o jego zwiększonym poziomie zagrożenia i wychodzące poza zakres rozpoznań prewencyjnych (patrole, rutynowe kontrole obiektów i środków transportu, w tym kontrole przed wizytą VIP), są działaniami mającymi na celu lokalizowanie i rozpoznawanie materiału wybuchowego urządzenia wybuchowego w myśl § 3 kpt 5 wyżej wymienionego rozporządzenia z dnia 4 maja 2005 r. Reasumując, w niniejszej sprawie Komendant [...] Oddziału Straży Granicznej w sposób wnikliwy zgromadził i przeanalizował materiał aktowy sprawy i wobec braku dokumentów potwierdzających pełnienie przez skarżącego służby w warunkach uzasadniających prawo do podwyższenia emerytury, o którym mowa w art. 15 ust. 2 pkt 2 lit. c ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin (Dz. U. z 2013 r. poz. 667) oraz § 3 pkt 5 powołanego wyżej rozporządzenia z dnia 4 maja 2005 r. oraz § 3 pkt 4 rozporządzenia Rady Ministrów z 2002 r., odmówił wydania zaświadczenia. Postanowienia organów obu instancji zawierają obszerne uzasadnienia w pełni wyjaśniające motywy rozstrzygnięcia. W przedstawionym stanie, zarzuty skargi dotyczące nierozpatrzenia sprawy dostatecznie wnikliwie, błędu w ustaleniach faktycznych, naruszenia art. 107 § 3 k.p.a. oraz zawarte w skardze wnioski, należało uznać za nieuzasadnione. Dlatego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie przepisu art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) orzekł, jak w wyroku.