I SA/Gl 498/16
PostanowienieWSA w Gliwicach2016-04-25
Skład orzekający: Sędzia WSA Bożena Suleja – Klimczyk
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym, utrzymujące w mocy postanowienie organu pierwszej instancji uznające zarzuty za nieuzasadnione, podlega kontroli sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 pkt 3 PPSA w brzmieniu obowiązującym od 15 sierpnia 2015 r.?Ratio decidendi
Skarga na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym, utrzymujące w mocy postanowienie organu pierwszej instancji, jest niedopuszczalna, ponieważ zgodnie z art. 3 § 2 pkt 3 PPSA w brzmieniu obowiązującym od 15 sierpnia 2015 r. wyłączono spod kontroli sądowoadministracyjnej postanowienia, których przedmiotem jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu. Błędne pouczenie organu o możliwości wniesienia skargi nie wpływa na ocenę dopuszczalności skargi.Stan faktyczny
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. utrzymało w mocy postanowienie Prezydenta Miasta C., które uznało za nieuzasadnione zarzuty wniesione przez A S.A. w W. w postępowaniu egzekucyjnym dotyczącym zaległości w podatku od nieruchomości. A S.A. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, mimo że postanowienie zawierało błędne pouczenie o możliwości jej wniesienia. Organ wniósł o oddalenie skargi.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Suleja – Klimczyk (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 25 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A S.A. w W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym postanawia: odrzucić skargę.
Postanowieniem z dnia 14 stycznia 2016 r. oznaczonym w sentencji Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C., działając m.in. na podstawie art. 34 § 1, § 1a
i § 2 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji
(t.j. Dz. U. z 2014 r., poz. 1619, dalej "u.p.e.a."), utrzymało w mocy postanowienie Prezydenta Miasta C. z dnia [...], którym organ ten uznał
za nieuzasadnione zarzuty wniesione przez A S.A. w W.
w sprawie postępowania egzekucyjnego prowadzonego przez Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w W. na podstawie tytułu wykonawczego obejmującego zaległości w podatku od nieruchomości za 2010 r.
Postanowienie to zawierało pouczenie o możliwości wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach w terminie 30 dni od daty jego doręczenia.
Stosując się do pouczenia zawartego w powyższym postanowieniu AS.A. w W., reprezentowana przez fachowego pełnomocnika, wniosła na nie w dniu 3 marca 2016 r. (data nadania) skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach.
Odpowiadając na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:
Stosownie do treści art. 3 § 2 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo
o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej "ppsa", kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu. Przepis w powyższym brzmieniu został wprowadzony na podstawie art. 1 pkt 1
lit. a) ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2015 r. poz. 658), dalej "ustawa zmieniająca". W art. 2 tej ustawy zawarto uregulowanie, z którego wynika, że art. 3 § 2 pkt 3 ppsa do postępowań wszczętych przed dniem jej wejścia w życie stosuje się w brzmieniu dotychczasowym. Zgodnie natomiast z art. 3 ustawy zmieniającej, ustawa wchodzi
w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia. Ustawa ta została ogłoszona w dniu
14 maja 2015 r. i weszła w życie w dniu 15 sierpnia 2015 r. Z powyższych przepisów wynika zatem, że do postępowań wszczętych od dnia
15 sierpnia 2015 r. zastosowanie znajduje przepis art. 3 § 2 pkt 3 ppsa w nowym brzmieniu. Postępowanie w niniejszej sprawie zostało wszczęte po dniu 15 sierpnia 2015 r. Zgodnie zaś z nowym brzmieniem art. 3 § 2 pkt 3 ppsa wyłączone spod kontroli sądowoadministracyjnej zostały postanowienia, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu. Postanowienie w przedmiocie stanowiska wierzyciel ma charakter incydentalny, nie rozstrzyga o istocie sprawy, a poprzedza jedynie rozstrzygnięcie organu egzekucyjnego. W pełni skuteczna ochrona praw jednostki jest jednak zapewniona przez możliwość zaskarżenia do sądu administracyjnego rozstrzygnięć wydanych w sprawie głównej tj. postanowienia w sprawie zgłoszonych zarzutów. Na marginesie wskazać należy, że pełnomocnik strony wniósł przedmiotową skargę kierując się pouczeniem organu zawartym w zaskarżonym postanowieniu, które jest nieprawidłowe. Jednakże błędne pouczenie organu nie przesądza o możliwości złożenia skargi na postanowienie, które nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Mając powyższe na uwadze, skargę wniesioną w niniejszej sprawie należy uznać za niedopuszczalną. Zgodnie zaś z art. 58 § 1 pkt 6 ppsa, sąd odrzuca skargę, jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne i dlatego na podstawie tego przepisu orzeczono jak
w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 14.07.2026. · Źródło