IV SA/Wa 1399/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Tomasz Wykowski po rozpoznaniu w dniu 30 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. N. na rozstrzygnięcie Dyrektora Generalnego Służby Więziennej z dnia [...] marca 2015 r. nr [...] w przedmiocie uznania skargi osadzonego za bezzasadną postanawia odrzucić skargę. K. N. wywiódł do Sądu skargę na rozstrzygnięcie z [...] marca 2015 r. Dyrektora Generalnego Służby Więziennej w przedmiocie uznania skargi osadzonego - na postępowanie funkcjonariusza, nieuzasadnionego odstawienia leków i niewłaściwego prowadzenia dokumentacji medycznej podczas pobyty w Zakładzie Karnym w W. – za bezzasadną. Dyrektor Generalny Służby Więziennej w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Skarga podlega odrzuceniu, albowiem sprawa, której dotyczy nie mieści się we właściwości rzeczowej sądu administracyjnego określonej w art. 3 i 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej "p.p.s.a.". Zgodnie z treścią art. 3 § 1 i 2 p.p.s.a. (w brzmieniu obowiązującym w dniu wniesienia skargi) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4 pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Przedmiotem rozpoznawanej skargi jest rozstrzygnięcie z [...] marca 2015 r. Dyrektora Generalnego Służby Więziennej, którym uznano za bezzasadną skargę K. N. na postępowanie funkcjonariusza, nieuzasadnione odstawienie leków i niewłaściwe prowadzenie dokumentacji medycznej podczas jego pobytu w Zakładzie Karnym w W. Stosownie do treści art. 6 § 2 ustawy z 6 czerwca 1997 r. Kodeks karny wykonawczy (Dz. U. nr 90, poz. 557 ze zm.), dalej "k.k.w.", skazany może składać wnioski, skargi i prośby do organów wykonujących orzeczenie. Tryb załatwiania skarg osób osadzonych reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z 13 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobów załatwienia wniosków, skarg i próśb osadzonych w zakładach karnych i aresztach śledczych (Dz. U. z 2013 r. poz. 647), dalej również "rozporządzenie". Formą załatwienia skargi, zgodnie z § 9 ust. 1 rozporządzenia, jest pisemne zawiadomienie o załatwieniu skargi. Nie ulega zatem wątpliwości, że sposób rozpoznawania skarg osadzonych dotyczących działalności jednostek organizacyjnych oraz postępowania funkcjonariusza Służby Więziennej nie kończy się wydaniem jakiegokolwiek aktu administracyjnego wymienionego w art. 3 § 2 p.p.s.a. Mając na uwadze powyższe Sąd w składzie orzekającym stanął na stanowisku, że rozpoznawana skarga nie należy do właściwości rzeczowej sądów administracyjnych. Oznacza to, że skarga nie może być przez ten sąd merytorycznie rozpoznana i jako taka podlega odrzuceniu, stosownie do art. 58 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.