VI SA/Wa 135/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Śliwińska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Izabela Głowacka - Klimas Sędzia WSA Andrzej Wieczorek po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 28 kwietnia 2016 r. sprawy ze skargi J. J. na postanowienie Krajowej Komisji Kwalifikacyjnej Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa z dnia [...] listopada 2015 roku nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania 1. uchyla zaskarżone postanowienie; 2. zasądza od Krajowej Komisji Kwalifikacyjnej Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa na rzecz skarżącego J. J. kwotę 100 (słownie stu) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. J. J. (dalej też jako skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Krajowej Komisji Kwalifikacyjnej Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa z dnia [...] listopada 2015 roku nr [...]. Zaskarżonym postanowieniem Krajowa Komisja Kwalifikacyjna Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa odmówiła przywrócenia skarżącemu terminu do wniesienia odwołania od decyzji Okręgowej Komisji Kwalifikacyjnej [...] Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa z dnia [...] czerwca 2015 roku nr [...] odmawiającej zmiany decyzji wydanej przez Urząd Wojewódzki w [...] w dniu [...] kwietnia 1990 roku nr [...] o stwierdzeniu posiadania przez skarżącego przygotowania zawodowego do pełnienia samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie. Podstawę prawną zaskarżonego postanowienia stanowił art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz.U z 2016 r. poz. 23 – dalej też jako k.p.a.). Do wydania zaskarżonego postanowienia doszło w następującym stanie faktycznym: Wnioskiem z dnia 17 stycznia 2015 roku skarżący zwrócił się do Okręgowej Komisji Kwalifikacyjnej [...] Izby Inżynierów Budownictwa o zmianę decyzji wydanej przez Urząd Wojewódzki w [...] w dniu [...] kwietnia 1990 roku nr [...] stwierdzającej posiadanie przez skarżącego przygotowania zawodowego do pełnienia samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie. Okręgowa Komisja Kwalifikacyjna [...] Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa decyzją z dnia [...] czerwca 2015 roku nr [...] odmówiła zmiany decyzji wydanej przez Urząd Wojewódzki w [...] w dniu [...] kwietnia 1990 roku nr [...]. Przedmiotową decyzję skarżący odebrał dnia 16 czerwca 2016 roku. W piśmie z dnia 5 sierpnia 2015 r. skierowanym do Okręgowej Komisji Kwalifikacyjnej [...] Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa skarżący wskazał, że w związku z zaistnieniem nowych faktów uprzejmie prosi o ponowne rozpatrzenie jego prośby o zmianę decyzji Nr [...] z dnia [...] kwietnia 1990 roku o stwierdzeniu przygotowania zawodowego do pełnienia samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie. Wyjaśnił przy tym, że z chwilą nieuznania przytoczonych przez niego argumentów, jako nowych okoliczności umożliwiających ponowne rozpatrzenie sprawy, pismo niniejsze prosi potraktować jako wniosek o przywrócenie terminu odwołania od poprzedniej decyzji. Okręgowa Komisja Kwalifikacyjna [...] Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa w dniu [...] września 2015 roku przekazała pismo skarżącego do Krajowej Komisji Kwalifikacyjnej Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa wskazując, że po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego podtrzymuje swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie. Krajowa Komisja Kwalifikacyjna Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa postanowieniem z dnia [...] listopada 2015 roku odmówiła przywrócenia skarżącemu terminu do wniesienia odwołania od decyzji Okręgowej Komisji Kwalifikacyjnej [...] Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa. Organ odwoławczy wskazał zarazem, że z uwagi na treść wniosków skarżącego ujętych w piśmie z dnia [...] sierpnia 2015 roku, potraktował je jako odwołanie od decyzji Okręgowej Komisji Kwalifikacyjnej [...] Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa z dnia [...] czerwca 2015 roku wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do dokonania powyższej czynności. Zdaniem organu odwoławczego nie można uznać, iż skarżący uprawdopodobnił, że uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy. Organ podkreślił, że uprawdopodobnienie braku winy wymaga wskazania takich przyczyn uchybienia, które są obiektywne, a więc przyczyn, które strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Od strony postępowania można bowiem oczekiwać i wymagać szczególnej staranności w zakresie prowadzenia swych spraw. Przywrócenie terminu nie jest zatem dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa w zakresie prowadzenia swych spraw. Ponadto zdarzenie wskazane jako przyczyna uchybienia terminu powinno stanowić rzeczywistą przeszkodę powodującą brak możliwości wniesienie odwołania. Tymczasem, jak podkreślił organ, skarżący w ogóle nie wskazał przyczyn uchybienia terminu. Na postanowienie Krajowej Komisji Kwalifikacyjnej Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa z dnia [...] listopada 2015 roku nr [...] skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W uzasadnieniu podkreślił, że organ nie zajął się merytorycznie sprawą. Krajowa Komisja Kwalifikacyjna Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa w odpowiedzi na skargę wniosła o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jednolity Dz. U. z 2014 roku, poz. 1647), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów odnoszących się do słuszności rozstrzygnięcia. Istotnym jest, że ocena dokonywana jest przez sąd administracyjny według stanu faktycznego i prawnego na dzień wydania decyzji, na podstawie materiału dowodowego zebranego w toku postępowania administracyjnego. Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.– Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, tekst jednolity Dz. U z 2012 roku, poz. 270, ze zm.; zwaną dalej "p.p.s.a."). Rozpoznając skargę w świetle powołanych wyżej kryteriów należy uznać, że zasługuje ona na uwzględnienie. W ocenie Sądu Krajowa Komisja Kwalifikacyjna Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa wydając postanowienie z dnia [...] listopada 2015 roku odmawiające przywrócenia skarżącemu terminu do wniesienia odwołania od decyzji Okręgowej Komisji Kwalifikacyjnej [...] Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa z dnia [...] czerwca 2015 roku, dopuściła się naruszenia podstawowych zasad postępowania statuowanych w art. 7 k.p.a., art. 8 k.p.a. i art. 9 k.p.a. Naruszenie to miało przy tym oczywisty wpływ na wynik postępowania. Tymczasem, zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a., Sąd uchyla zaskarżony akt, jeżeli stwierdzi naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W pierwszej kolejności podkreślenia wymaga, że Kodeks postępowania administracyjnego zawiera szereg zasad, których przestrzeganie przesądza o prawidłowości prowadzonego postępowania. Przepisy te z jednej strony dają organowi uprawnienia do podjęcia czynności mających na celu takie wyjaśnienie stanu faktycznego, aby możliwe było podjęcie prawidłowego rozstrzygnięcia, natomiast z drugiej strony nakładają na organ obowiązek czuwania nad jego przebiegiem. I tak przepis art. 7 k.p.a. ustanawiający zasadę prawdy obiektywnej, zobowiązuje organy administracji publicznej do podejmowania wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Myśl tę rozwija następnie art. 77 § 1 k.p.a. nakładając na organ administracji obowiązek zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego. Z kolei według art. 8 k.p.a. organy administracji publicznej prowadzą postępowanie w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej. Ponadto w myśl art. 9 k.p.a. organy administracji m.in. czuwają nad tym, aby strony i inne osoby uczestniczące w postępowaniu nie poniosły szkody z powodu nieznajomości prawa i w tym celu udzielają im niezbędnych wyjaśnień i wskazówek. W ocenie Sądu, organ, podejmując zaskarżone rozstrzygnięcie, ewidentnie nie dochował ciążących na nim z tytułu przywołanych powyżej przepisów obowiązków poprzez przedwczesną i samodzielną kwalifikację pisma skarżącego z dnia [...] sierpnia 2015 roku jako odwołania od decyzji Okręgowej Komisji Kwalifikacyjnej [...] Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa z dnia [...] czerwca 2015 roku. Należy mieć bowiem na względzie, że decyzja ta zapadła wskutek wniosku skarżącego z dnia [...] stycznia 2015 roku o zmianę decyzji wydanej przez Urząd Wojewódzki w [...] w dniu [...] kwietnia 1990 roku nr [...] o stwierdzeniu posiadania przez skarżącego przygotowania zawodowego do pełnienia samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie. Pomimo braku przywołania w jej treści, jako podstawy prawnej do jej wydania przepisu art. 155 k.p.a., nie ulega wątpliwości, że skoro wniosek dotyczył zmiany decyzji ostatecznej przyznającej skarżącemu określone uprawnienia, to jedynie w oparciu o ten przepis organ pierwszej instancji mógł wydać swe rozstrzygnięcie. Zgodnie bowiem z art. 155 k.p.a. decyzja ostateczna, na mocy której strona nabyła prawo, może być w każdym czasie za zgodą strony uchylona lub zmieniona przez organ administracji publicznej, który ją wydał, jeżeli przepisy szczególne nie sprzeciwiają się uchyleniu lub zmianie takiej decyzji i przemawia za tym interes społeczny lub słuszny interes strony. Decyzję Okręgowej Komisji Kwalifikacyjnej [...] Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa z dnia [...] czerwca 2015 roku skarżący odebrał w dniu 16 czerwca 2016 roku, będąc pouczonym o prawie do złożenia od niej odwołania do Krajowej Komisji Kwalifikacyjnej Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa w terminie 14 dni od jej doręczenia. Skarżący w zakreślonym terminie nie wniósł stosownego odwołania. Natomiast w dniu 16 sierpnia 2015 r. wystąpił do Okręgowej Komisji Kwalifikacyjnej [...] Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa z pismem, w którym wskazał, że w związku z zaistnieniem nowych faktów uprzejmie prosi o ponowne rozpatrzenie jego prośby o zmianę decyzji o stwierdzeniu przygotowania zawodowego do pełnienia samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie datowanej na dzień [...] kwietnia 1990 roku. Dalej przywołuje szereg argumentów na poparcie swego wniosku, po czym wyjaśnia, że z chwilą nieuznania przytoczonych przez niego argumentów jako nowych okoliczności umożliwiających ponowne rozpatrzenie sprawy, pismo niniejsze prosi potraktować jako wniosek o przywrócenie terminu odwołania od poprzedniej decyzji. Okręgowa Komisja Kwalifikacyjna [...] Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa, do której wpłynęło pismo skarżącego z dnia 5 sierpnia 2015 roku, poinformowała go w dniu 26 sierpnia 2015 roku, że w oparciu o przepis art. 36 § 1 k.p.a., z uwagi na dostarczenie nowego materiału dowodowego oraz wskazanie kolejnych argumentów koniecznym jest przeprowadzenie dodatkowego postępowania wyjaśniającego. Tym samym organ wyjaśnił, że nie ma możliwości załatwienia wniosku w terminie wskazując jako nowy termin załatwienia sprawy dzień 21 września 2015 roku. W dniu 23 września 2015 roku organ pierwszej instancji przekazał pismo skarżącego do Krajowej Komisji Kwalifikacyjnej Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa wskazując, że po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego podtrzymuje swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie. Krajowa Komisja Kwalifikacyjna Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa postanowieniem z dnia [...] listopada 2015 roku odmówiła przywrócenia skarżącemu terminu do wniesienia odwołania od decyzji Okręgowej Komisji Kwalifikacyjnej [...] Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa. Organ odwoławczy wskazał zarazem, że z uwagi na treść wniosków skarżącego ujętych w piśmie z dnia 5 sierpnia 2015 roku, potraktował je jako odwołanie od decyzji Okręgowej Komisji Kwalifikacyjnej [...] Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa z dnia [...] czerwca 2015 roku wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do dokonania powyższej czynności. Zdaniem Sądu, treść pisma skarżącego z dnia 5 sierpnia 2015 roku, bez jego doprecyzowania i uzupełnienia, nie dawała do tego żadnych podstaw. Skarżący w ww. piśmie, powołując się na nowe fakty, zwraca się do Okręgowej Komisji Kwalifikacyjnej [...] Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa, o ponowne rozpatrzenie jego prośby o zmianę decyzji z [...] kwietnia 1990 roku. Przywołuje zarazem nowe dowody i nową argumentację, na co wskazuje sama Okręgowa Komisja Kwalifikacyjna [...] Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa w swym piśmie z dnia [...] sierpnia 2015 roku skierowanym do skarżącego. Tym samym intencją skarżącego ewidentnie jest dążenie do wydania decyzji w przedmiocie zmiany decyzji z dnia [...] kwietnia 1990 roku, z uwagi na nowe okoliczności, których nie podnosił na etapie uprzednio złożonego wniosku o zmianę ww. decyzji zakończonego decyzją Okręgowej Komisji Kwalifikacyjnej [...] Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa z dnia [...] czerwca 2015 roku. Skarżący adresuje swe żądanie do Okręgowej Komisji Kwalifikacyjnej [...] Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa, nie wskazując w nagłówku pisma, że stanowi ono odwołanie. Nie podnosi przy tym żadnych zarzutów wobec decyzji z dnia [...] czerwca 2015 roku. Skarżący zawarł co prawda w końcowe części pisma klauzulę, zgodnie z którą wnosi, aby z chwilą nieuznania przytoczonych argumentów jako nowych okoliczności umożliwiających ponowne rozpatrzenie sprawy, pismo niniejsze prosi potraktować jako wniosek o przywrócenie terminu odwołania od poprzedniej decyzji w tej sprawie. Po pierwsze zauważyć należy jednakże, że żądanie to sformułowane zostało w sposób niejasny, bez wskazania decyzji pierwszej instancji, od której odwołanie jest wnoszone, jak również z zastrzeżeniem opcjonalnej kwalifikacji ww. pisma jako odwołania. Po drugie, Sąd podkreśla, że skarżący w postępowaniu administracyjnym nie był reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika. Okoliczności sprawy jednoznacznie wskazują, że skarżący formułując swe żądania przywoływał argumentację merytoryczną, bez umieszczenia jej jednakże w ramach obowiązującej procedury. Dlatego też szczególnie istotne jest, aby organ w takiej sytuacji realizował w prawidłowy sposób dyspozycję art. 9 k.p.a. w zakresie informowania strony o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie jej praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania administracyjnego. Zasada wyrażona w art. 9 k.p.a. nie uzależnia obowiązywania lub możliwości stosowania przepisów prawa od znajomości tych przepisów przez obywateli, a w szczególności od znajomości prawa przez strony postępowania administracyjnego. To organy muszą czuwać nad tym, aby strony postępowania nie poniosły szkody z powodu nieznajomości prawa. Podmiotem uprawnionym jest strona i organ obowiązany jest z urzędu udzielać jej informacji związanej z załatwieniem danego rodzaju sprawy administracyjnej. Nadto organ obowiązany jest informować stronę o uprawnieniach i obowiązkach wynikających z przepisów prawa procesowego, których realizacja będzie miała wpływ na wynik sprawy. Oznacza to, że organ ma obowiązek udzielania informacji zarówno o przepisach prawa materialnego, jak i procesowego (tak: B. Adamiak, J. Borkowski Kodeks postępowania administracyjnego Komentarz, Wydawnictwo C.H. Beck Warszawa 2005 , str.79 i n.). Z orzecznictwa Sądu Najwyższego oraz Naczelnego Sądu Administracyjnego wynika, że obowiązek informowania i wyjaśniania stronom przez organ prowadzący postępowanie całokształtu okoliczności faktycznych i prawnych toczącej się sprawy powinien być rozumiany szeroko, jak to jest tylko możliwe, a w szczególności wówczas, gdy urzędnik stwierdza (lub powinien stwierdzić), że strona zamierza podjąć działania wiążące się dla niej z niekorzystnymi skutkami, lub nawet ryzykiem wystąpienia podobnych skutków. W takim wypadku urzędnik ma wyraźny obowiązek w możliwie jasny sposób wyjaśnić całość okoliczności sprawy stronie i równie wyraźnie wskazać na ryzyko wiążące się z zaplanowanymi działaniami (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 23 lipca 1992 r. II ARN 40/92, wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 lipca 1989 r. sygn. akt II SA 729/94 opubl. ONSA 1984/2/117). Tymczasem Krajowa Komisja Kwalifikacyjna Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa samodzielnie kwalifikując pismo skarżącego, jako odwołanie od decyzji Okręgowej Komisji Kwalifikacyjnej [...] Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa z dnia [...] czerwca 2015 roku, ewidentnie doprowadziła do niekorzystnych dla skarżącego skutków. Wydając bowiem zaskarżone postanowienie odmawiające przywrócenia skarżącemu terminu do wniesienia odwołania od decyzji Okręgowej Komisji Kwalifikacyjnej [...] Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa z dnia [...] czerwca 2015 roku, doprowadziła do sytuacji, w której nowa argumentacja skarżącego podniesiona w piśmie z dnia 5 sierpnia 2015 roku na poparcie wniosku o zmianę decyzji z [...] kwietnia 1990 roku, nie została w ogóle poddana merytorycznej ocenie. W sytuacji, w której z pisma skarżącego z dnia 5 sierpnia 2015 roku nie wynikało jednoznacznie, czy stanowi ono nowy wniosek o zmianę decyzji z dnia [...] kwietnia 1990 roku w trybie art. 155 k.p.a., czy też ewentualnie odwołanie od decyzji Okręgowej Komisji Kwalifikacyjnej [...] Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa z dnia [...] czerwca 2015 roku, organ odwoławczy powinien wyjaśnić jednoznacznie charakter pisma skarżącego. W przypadku ewentualnych wątpliwości odnośnie intencji strony obowiązkiem organu jest wezwanie strony do doprecyzowania wniosku z jednoczesnym wyczerpującym poinformowaniem strony o dopuszczalnych trybach nadzwyczajnych przewidzianych przepisami k.p.a. Dopiero tak podjęte czynności należy uznać za satysfakcjonujące pod względem przestrzegania podstawowych zasad procedury administracyjnej (p. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 października 2015 roku sygn. akt II OSK 410/14). Tymczasem organ uchybił powyższym obowiązkom, naruszając przepis art. 7, art. 8 i art. 9 k.p.a. dokonując we własnym zakresie oceny żądania skarżącego i to w sposób dla niego niekorzystny. Samodzielna kwalifikacja żądania skarżącego, w przypadku niejasnego sfomułowania wniosku, stanowi ponadto naruszenie, wynikającej z art. 61 § 1 i 2 k.p.a., zasady związania organu administracji treścią wniosku inicjującego postępowanie. W utrwalonym orzecznictwie sądów administracyjnych, na gruncie ww. przepisów, przyjmuje się, że w sytuacji wszczęcia postępowania na żądanie strony, treść zgłoszonego żądania określa rodzaj sprawy będącej przedmiotem postępowania, a także wyznacza właściwą normę prawa materialnego lub procesowego, która będzie relewantna dla ustalenia zakresu podmiotowego i przedmiotowego postępowania. Organ administracji jest tym żądaniem związany, gdyż tylko i wyłącznie strona składająca podanie określa przedmiot swojego żądania i nim rozporządza. Innymi słowy, owo żądanie (wniosek) strony, wyznacza granice sprawy administracyjnej podlegającej załatwieniu w danym postępowaniu administracyjnym. Reasumując, zdaniem Sądu, Krajowa Komisja Kwalifikacyjna Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa wydając postanowienie z dnia [...] listopada 2015 roku, dopuściła się naruszenia przepisów postępowania w stopniu mającym wpływ na wynik postępowania. W konsekwencji Sąd, w oparciu o przepis art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a., uchylił zaskarżone postanowienie Krajowej Komisji Kwalifikacyjnej Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa z dnia [...] listopada 2015 roku. Ponownie rozpoznając niniejszą sprawę Krajowa Komisja Kwalifikacyjna Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa powinna uwzględnić powyższe wywody Sądu i wyeliminować dotychczasowe uchybienia. W szczególności uwzględniając przedstawioną wykładnię powinna wezwać skarżącego do wyjaśnienia w zakreślonym terminie, czy jego pismo z dnia 5 sierpnia 2015 roku stanowiło nowy wniosek o zmianę decyzji z dnia [...] kwietnia 1990 roku w trybie art. 155 k.p.a., czy też odwołanie od decyzji Okręgowej Komisji Kwalifikacyjnej [...] Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa z dnia [...] czerwca 2015 roku. Organ winien także szczegółowo poinformować skarżącego, mając na uwadze dyspozycję art. 9 k.p.a., o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie jego praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania administracyjnego. Organ zobligowany będzie także do wyraźnego wskazania na ryzyko wiążące się z określonymi rozwiązaniami. W przedmiocie kosztów orzeczono z kolei na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 1 p.p.s.a.