III SA/Wa 2097/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Alojzy Skrodzki (sprawozdawca), Sędziowie sędzia WSA Bożena Dziełak, sędzia WSA Agnieszka Góra-Błaszczykowska, Protokolant specjalista Alicja Bogusz, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 maja 2016 r. sprawy ze skargi P.B. i M.B. na postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] maja 2015 r. nr [...] w przedmiocie skargi na czynności egzekucyjne oddala skargę Zaskarżonym postanowieniem Minister Finansów utrzymał w mocy postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w P. z [..] grudnia 2014 r. oddalające skargę P.B. i M.B. na czynność egzekucyjną. Z akt sprawy wynika, że w toku wszczętego wobec Skarżących postępowania egzekucyjnego obejmującego łączne zobowiązanie pieniężne za 2011 r. w kwocie 12.601 zł, organ egzekucyjny, tj. Naczelnik Urzędu Skarbowego w K. zajął wierzytelność pieniężną posiadaną w stosunku do Przedsiębiorstwa Wielobranżowego P. sp. z o.o. w R. . Tytuły wykonawcze wystawił Wójt Gminy P. . Na dokonaną czynność egzekucyjną Skarżący złożyli skargę, w której podnieśli, iż z uwagi na zaległości płatnicze Wójta Gminy P. oraz prawomocne wyroki Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu w sprawie powinno dojść do kompensaty wzajemnych zobowiązań. Zgłosili także zarzuty dotyczące tytułu wykonawczego. Postanowieniem z [...] grudnia 2014 r. Dyrektor Izby Skarbowej w P. oddalił przedmiotową skargę jako bezzasadną. W zażaleniu na to postanowienie Skarżący ponowili argumentację dotyczącą kompensaty wzajemnych zobowiązań. Wnieśli także o weryfikację tytułów wykonawczych pod kątem ich poprawności. Minister Finansów zgodził się z rozstrzygnięciem organu I instancji. Oceniając prawidłowość przeprowadzonej czynności egzekucyjnej wskazał, iż została ona dokonana z zachowaniem reguł przewidzianych w art. 89 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2005 r. Nr 229, poz. 1954 ze zm.), dalej jako "u.p.e.a.". W sprawie tej organ egzekucyjny podjął mianowicie czynności egzekucyjne polegające na zajęciu innej wierzytelności Skarżących, zawiadomieniem z [...] września 2014 r., które zostało im skutecznie doręczone w dniu 9 października 2014 r. Zawiadomienie to wysłano też do dłużnika zajętej wierzytelności, które odebrał w dniu 1 października 2014 r. Minister Finansów zaznaczył przy tym, że czynności egzekucyjnej zajęcia wierzytelności dokonano w oparciu o tytuły wykonawcze doręczone Skarżącym w dniu 30 kwietnia 2012 r. Dalej przypomniał, że skarga na czynności egzekucyjne może dotyczyć konkretnej czynności egzekucyjnej, nie zaś generalnie postępowania egzekucyjnego. Poza przedmiotem postępowania w sprawie wspomnianej skargi, pozostaje zatem prawidłowość wystawienia tytułu wykonawczego, jak również kwestia kompensaty wzajemnych zobowiązań. W skardze na powyższe postanowienie Skarżący powtórzyli, iż zobowiązanie z tytułu podatku od nieruchomości i podatku rolnego za 2011 r. może być skompensowane z obowiązkiem, jaki ma Wójt Gminy P. , co wynika z prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu. W odpowiedzi na skargę Minister Finansów podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga jest niezasadna. Przedmiotem skargi jest postanowienie dotyczące skargi na czynności egzekucyjne. Przepis art. 1a pkt 2 u.p.e.a. wskazuje, jak rozumieć pojęcie "czynności egzekucyjnych". W świetle tego unormowania są to wszelkie działania podejmowane przez organ egzekucyjny i egzekutora, zmierzające do zastosowania lub zrealizowania środka egzekucyjnego. Owe działania, jak podkreśla się w doktrynie, to czynności faktyczne (a nie akty prawne). W skardze na czynności egzekucyjne można podnieść, co podnoszono konsekwentnie w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, okoliczności, które nie są podstawą do wniesienia innego środka zaskarżenia (por. wyrok NSA z 14 czerwca 1996r. sygn. akt SA/Kr 206/96, LEX 29274). Skarga na czynności egzekucyjne, zgodnie z art. 54 § 1 u.p.e.a., służy kontroli prawidłowości stosowania w tym postępowaniu czynności egzekucyjnych, które zmierzają do bezpośredniego wyegzekwowania należności. Skoro czynnościami takimi stosownie do art. 1a pkt 2 u.p.e.a. są wszelkie podejmowane przez organ egzekucyjny działania zmierzające do zastosowania lub zrealizowania środka egzekucyjnego, to ocenie w ramach skargi na czynność egzekucyjną podlegają działania organu egzekucyjnego, który na zlecenie wierzyciela ma obowiązek egzekwować należność wskazaną przez niego w tytule wykonawczym. W ramach skargi na czynności egzekucyjne można podnosić kwestie formalnoprawne, które odnoszą się do prawidłowego przebiegu postępowania organu egzekucyjnego lub egzekutora w oparciu o przepisy regulujące sposób i formę dokonania tych czynności. Nie jest zatem możliwe podnoszenie zarzutów, które są podstawą do wniesienia innego środka zaskarżenia służącego ochronie praw zobowiązanego. Skarga na czynność egzekucyjną nie może więc dotyczyć przypadków, które mogą być przedmiotem zgłoszenia zarzutów na podstawie art. 33 u.p.e.a. W postępowaniu wszczętym skargą na czynności egzekucyjne ocenie podlegają zatem tylko zastrzeżenia odnoszące się do czynności egzekucyjnych dokonanych przez organ egzekucyjny (por. wyroki WSA w Warszawie z: 6 listopada 2007r. sygn. akt III SA/Wa 1433/07, 3 grudnia 2007r. sygn. akt III SA/Wa 1580/07, dostępne na orzeczenia.nsa.gov.pl). Stosownie do art. 7 § 1 u.p.e.a. organ egzekucyjny stosuje środki egzekucyjne przewidziane w ustawie. Natomiast w świetle art. 1a pkt 12 u.p.e.a. środkiem egzekucyjnym w postępowaniu egzekucyjnym, dotyczącym należności pieniężnych, jest egzekucja z rachunków bankowych. Sąd, odnosząc powyższe rozważania do rozpoznawanej sprawy zauważa, iż w treści wniesionej skargi na czynność egzekucyjną organu egzekucyjnego, w postaci zajęcia wierzytelności pieniężnej posiadanej w stosunku do Przedsiębiorstwa Wielobranżowego P. sp. z o.o. w R. , podniesiono okoliczności związane z wymagalnością egzekwowanych należności w związku z istniejącą – zdaniem Skarżącego - możliwością kompensaty egzekwowanych należności z uwagi na zaległości płatnicze Wójta Gminy P. oraz prawomocne wyroki Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu. Zatem, w ocenie skarżących, w sprawie powinno dojść do kompensaty wzajemnych zobowiązań. Sąd, mając powyższe zarzuty na względzie, podziela stanowisko Ministra Finansów wyrażone w zaskarżonym postanowieniu, że wskazywane przez Skarżącego okoliczności nie mogą być podstawą wniesienia skargi, o której mowa w art. 54 u.p.e.a., gdyż nie dotyczą one sposobu i formy dokonania czynności egzekucyjnej, jaką było zajęcie wierzytelności pieniężnej posiadanej w stosunku do Przedsiębiorstwa Wielobranżowego P. sp. z o.o. w R. . Mogą one jedynie stanowić ewentualnie podstawę zarzutu w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej wymienioną w art. 33 u.p.e.a. Zdaniem Sądu, organy obu instancji, jak wynika z akt sprawy, w ramach prowadzonego postępowania w trybie art. 54 § 1 u.p.e.a. prawidłowo oceniły sposób i formę dokonania przez Naczelnika Urzędu Skarbowego zajęcia wierzytelności u dłużnika zobowiązanego. Sposób dokonania tej czynności, w ocenie Sądu, odpowiada bowiem przepisom art. 89 u.p.e.a. W sprawie tej organ egzekucyjny podjął mianowicie czynności egzekucyjne polegające na zajęciu innej wierzytelności Skarżących, zawiadomieniem z [...] września 2014 r., które zostało im skutecznie doręczone w dniu 9 października 2014 r. Zawiadomienie to wysłano też do dłużnika zajętej wierzytelności, które odebrał w dniu 1 października 2014 r. Minister Finansów zaznaczył przy tym, że czynności egzekucyjnej zajęcia wierzytelności dokonano w oparciu o tytuły wykonawcze doręczone Skarżącym w dniu 30 kwietnia 2012 r. Sąd, biorąc powyższe pod uwagę, uznając zarzuty podniesione w skardze za niezasadne, jak również nie stwierdzając innych naruszeń prawa, skargę jako nieuzasadnioną oddalił, na podstawie art. 151 P.p.s.a.