II SA/Gl 1315/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Łucja Franiczek, Sędziowie Sędzia WSA Piotr Broda (spr.), Sędzia WSA Elżbieta Kaznowska, Protokolant Specjalista Beata Bieroń, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 stycznia 2014 r. sprawy ze skargi E.J. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie legalności obiektu budowlanego oddala skargę. Pismem z dnia 17 października 2008r. Burmistrz K. zwrócił się do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. o przeprowadzenie kontroli stanu technicznego przydomowej oczyszczalni ścieków na nieruchomości przy ul. [...] należącej do A. S., obecnie uczestnika postępowania. Decyzją z dnia [...]r. PINB w K. na mocy art.105 § 1 k.p.a. umorzył postępowanie z uwagi na jego bezprzedmiotowość. W wyniku wniesionego przez E. J., obecnie skarżącego odwołania, [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...]r., uchylił zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia wskazując, że organ I instancji powinien zapewnić stronom czynny udział w postępowaniu, w szczególności w przeprowadzonych oględzinach przydomowej oczyszczalni ścieków. Kolejną decyzją z dnia [...]r. PINB w K. ponownie umorzył postępowanie uznając, że jest ono bezprzedmiotowe. Rozpoznając odwołanie E. J. WINB decyzją z dnia [...] r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W wyniku wniesionej przez E. J. skargi Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wyrokiem z dnia 22 marca 2010r. sygn. akt II SA/Gl 1121/09 uchylił decyzje organów obu instancji wskazując, że organ nie zapewnił udziału w postępowaniu właścicielom działek o nr: 1 i 2 ( A. J. i M. J.-B.). Przesądził jednocześnie kwestię, że w sprawie nie wystąpiła przesłanka z art. 50 ust.1 pkt 3 prawa budowlanego, bowiem dotyczy ona tylko robót wykonanych na podstawie zgłoszenia, w sytuacji gdy wymagane jest pozwolenie na budowę. Wskazał również, że ograny nadzoru budowlanego nie mają uprawnień do weryfikacji kwestii opłaty skarbowej, czy dysponowania oświadczeniem na cele budowlane, podobnie jak organ nadzoru nie jest również uprawniony do weryfikacji zgłoszenia budowy z punktu widzenia zgodności inwestycji z art.5 ust.1 pkt 2 ustawy o utrzymaniu porządku i czystości w gminach. Zdaniem sądu organ nie posiada również kompetencji do rozstrzygania w przedmiocie negatywnego oddziaływania na środowisko. Przesądził również, że budowa przydomowej oczyszczalni ścieków była zgodna z prawem wodnym, a jej lokalizacja nie narusza przepisów w sprawie warunków technicznych. Sąd wskazał, że w ponownym postępowaniu organ powinien zbadać zgodność montażu przydomowej oczyszczalni ścieków z instrukcją producenta oraz z twierdzeniami zawartymi w aprobacie technicznej. Wskazał również, że wyniki badań Centralnego Laboratorium Badania Wody i Ścieków w C. nakazywały rozważenie, czy nie jest to okoliczność powodująca uzasadnioną wątpliwość, co do prawidłowego montażu oczyszczalni. W przypadku potwierdzenia wadliwego montażu, organ powinien nałożyć na inwestora obowiązek przedłożenia ekspertyzy zgodnie z art.81c ust.2 prawa budowlanego. Dopiero w oparciu o taką ekspertyzę organ może wydać decyzję w trybie art.51 ust.1 pkt 1 lub pkt 2 prawa budowlanego , ewentualnie umorzyć postępowanie. Sąd wskazał również, że PINB powinien rozważyć, czy w sprawie nie znajdzie zastosowania art. 66 ust.1 pkt 3 prawa budowlanego. Zobowiązał organ do przeprowadzenia oględzin nieruchomości, w toku których organ powinien ustalić zgodność wykonania oczyszczalni z instrukcją montażu. Ponadto organ powinien uwzględnić wyniki prowadzonego równolegle postępowania przed Burmistrzem K. w zakresie ochrony środowiska oraz zapewnić czynny udział w postępowaniu wszystkim stronom postępowania. Od powyższego wyroku WSA WINB wniósł skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego, który wyrokiem z dnia 27 września 2011r. sygn. akt II OSK 1380/10 skargę oddalił, stwierdzając jednocześnie, że zarówno E. J. jak i współwłaściciele działki są stronami postępowania, przy czy zwrócił uwagę, że WSA w uzasadnieniu wyroku nie wykazało, czy fakt nie uczestniczenia w postępowaniu współwłaścicieli nieruchomości, miało istotny wpływ na wynik sprawy. Potwierdził, że w przypadku stwierdzenia wadliwości działania przydomowej oczyszczalni ścieków brak jest podstaw do umorzenia postępowania z uwagi na treść art.62 ust.3 prawa budowlanego. Zwrócił również uwagę, że do sytuacji w niniejszej sprawie może mieć zastosowanie przepis art.81c ust.2-4. Natomiast jako zasadny uznał zarzut skargi, dotyczący potrzeby badania zgodności wykonanych robót z odpowiednią aprobatą techniczną i instrukcjami w sytuacji, gdy akty te nie mają charakteru przepisów powszechnie obowiązujących. W toku kolejnego postępowania PINB w K. dokonał ponownych oględzin na posesji, jednakże bez udziału skarżącego E. J., z uwagi na odmowę wpuszczenia skarżącego na teren swojej posesji przez A. S.. Ponadto dołączono do akt dokumentację z postępowania prowadzonego w sprawie dotyczącej negatywnego oddziaływania przydomowej oczyszczalni ścieków na środowisko wraz z decyzją Burmistrza K. z dnia [...]r. o umorzeniu postępowania w tym zakresie. Decyzją nr [...] z dnia [...]r. PINB w K. na mocy art. 105 § 1 k.p.a. umorzył postępowanie w sprawie legalności i zgodności z przepisami prawa wykonania przydomowej oczyszczalni ścieków, zlokalizowanej na nieruchomości obejmującej działki nr ewid. 3 i 2, położonej w K. przy ulicy [...]. W uzasadnieniu swojej decyzji organ wskazał, że pierwsze badanie ścieków z przydomowej oczyszczalni ścieków przeprowadzone w dniu 2 września 2009r. wykazały niedostateczny stopień redukcji zanieczyszczeń, natomiast w dniu 28 czerwca 2010r. pobrano próbki gleby i przeprowadzono badania w Ośrodku Badań i Kontroli Środowiska, które potwierdziły, że przedmiotowa oczyszczalnia nie oddziałuje negatywnie na stan czystości gleby. Ponadto organ wskazał na wyniki dodatkowej ekspertyzy przeprowadzonej przez Centralne Laboratorium Badania Wody i Ścieków, które do badań pobrało próbki w tym samym miejscu co w 2009r., które potwierdziły redukcję zawiesiny ogólnej i zmniejszenie ChZT i BZT5. Powołane wyniki przeprowadzonych badań wskazują zdaniem organu na brak nieprawidłowości w montażu przydomowej oczyszczalni ścieków. Organ potwierdził, że osad jest usuwany ze zbiornika gnilnego zgodnie z instrukcją raz w roku, czego dowodem są przedłożone przez uczestnika postępowania faktury. W tej sytuacji organ stwierdził brak przesłanek do nałożenia obowiązku sporządzenia ekspertyzy dotyczącej stanu technicznego przydomowej oczyszczalni ścieków. Odwołanie od powyższej decyzji wniósł E. J. reprezentowany przez pełnomocnika, zarzucając obrazę przepisów postępowania tj. art.7,8,9,11,12,77,81,105,107 k.p.a. wskazał, że jego zdaniem NSA w wyroku z dnia 27 września 2011r. sygn. akt II OSK 1380/10 przesądził kwestię wadliwości działania przedmiotowej oczyszczalni ścieków i nakazał kontrolę instalacji oraz sporządzenie ekspertyzy stanu technicznego. Nadto skarżący stwierdził , że ograny prowadząc postępowanie przez rok naruszyły wszystkie dopuszczalne terminy. Poza tym nie zapewniły skarżącemu możliwości udziału w oględzinach nieruchomości uczestnika postępowania. Zdaniem odwołującego się na dołączonym do zgłoszenia budowy załączniku graficznym nie została określona lokalizacja oczyszczalni, co uniemożliwia sprawdzenie prawidłowości tej lokalizacji. Wskazał również, że przydomowa oczyszczalnia jako sieć uzbrojenia terenu podlega inwentaryzacji i ewidencji zgodnie z art. 27 ust.1 Prawa geodezyjnego i kartograficznego, a jej usytuowanie podlega uzgodnieniu z właściwym starostą. Wskazał, że wyniki badań przeprowadzonych przez Centralne Laboratorium Badań Wody i Ścieków wskazują na przekroczenie dopuszczalnych norm określonych w Rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 24 lipca 2006r. w sprawie warunków jakie należy spełnić przy wprowadzaniu ścieków do wód lub ziemi oraz w sprawie substancji szczególnie szkodliwych dla środowiska wodnego. Ponownie podniósł zarzut nieprawidłowości przy przyjęciu zgłoszenia budowy przydomowej oczyszczalni ścieków. Wskazał również, że zaskarżona decyzja zawiera braki w zakresie zgodnego z przepisami uzasadnienia. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. decyzją z dnia [...]r. znak: [...] na podstawie art.138 § 1 pkt 1 k.p.a. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję stwierdzając, że organ I instancji wykonał wszystkie czynności zgodnie ze wskazaniami wynikającymi z wyroków WSA i NSA w tej sprawie tj. przeprowadził oględziny, ustalił stan faktyczny i wykorzystał ustalenia poczynione w postępowaniu prowadzonym przez Burmistrza K.. Nadto WINB wskazał, że z treści opinii Ośrodka Badań i Kontroli Środowiska w K. jednoznacznie wynika, że oczyszczalnia nie oddziałuje negatywnie na stan czystości gleby, zatem brak jest przesłanek do nałożenia obowiązku ekspertyzy stanu technicznego oczyszczalni. Na tej podstawie uznał zarzuty odwołania za nieuzasadnione. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach wniósł E. J. zarzucając zaskarżonej decyzji: - obrazę przepisów prawa procesowego, a w szczególności art.6,7,8,9,10,11,28,35,77,81,105,107 k.p.a., poprzez niezastosowanie i błędną wykładnię, - obrazę art.170 p.p.s.a poprzez niewykonanie postanowień wyroków WSA i NSA w sprawie, - obrazę art. 238 k.p.a. i art. 239 k.p.a., poprzez niewłaściwe rozpatrzenie złożonej skargi, bez przytoczenia uzasadnienia faktycznego i prawnego oraz brak pouczenia strony o treści art. 239 k.p.a., - naruszenia przepisów prawa materialnego tj. art. 5, art. 30, art. 50 ust.1 pkt 2-4, art. 51, art. 66 ustawy Prawo budowlane, - naruszenia § 26, § 34, § 123 rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, poprzez ich niezastosowanie i błędną wykładnię, - naruszenie art. 27 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, poprzez bark wykonania powykonawczej inwentaryzacji obiektu przydomowej oczyszczalni ścieków, - naruszenie § 11 ust. 5 rozporządzenia Ministra Środowiska w sprawie warunków, jakie należy spełnić przy wprowadzaniu ścieków do wód lub do ziemi oraz w sprawie substancji szczególnie szkodliwych dla środowiska wodnego poprze ich niezastosowanie. Na tej podstawie wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i zasądzenie kosztów postępowania. Nadto wniósł o przeprowadzenie dowodu z dokumentów w postaci oświadczeń wymienionych we wniosku osób. W odpowiedzi na skargę WINB w całości podtrzymał swoje stanowisko i argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji i na tej podstawie wniósł o oddalenie skargi. W toku postępowania sądowego pełnomocnik skarżącego wnosił i wywodził jak w skardze, nadto okazał pismo Burmistrza K. z dnia [...] r. skierowane do skarżącego, w którym stwierdza się brak w dokumentacji Urzędu Miejskiego w postaci kserokopii umowy na wywóz osadu ze spornej oczyszczalni ścieków. Pełnomocnik uczestniczki postępowania M. J.-B. przychylił się do skargi i zawartej w niej wniosków. Sąd oddalił wnioski dowodowe w zakresie przeprowadzenia w postępowaniu sądowym dowodu z oświadczeń osób wymienionych w treści wniosku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skarga nie mogła odnieść skutku albowiem zaskarżona decyzja, jak i poprzedzająca ją decyzja organu I instancji nie naruszają przepisów prawa materialnego oraz prawa procesowego w stopniu pozwalającym Sądowi na wzruszenie tych orzeczeń w oparciu o przepisy art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. 2012, poz. 270 ze zm.- zwanej dalej: p.p.s.a.) . Sąd oddalił również wniosek dowodowy strony, bowiem w postępowaniu sądowoadministracyjnym jest jedynie możliwe przeprowadzenie uzupełniającego postępowania dowodowego z dokumentów na zasadach określonych w art. 106 § 3 p.p.s.a. Ze względu na kontrolne funkcje sądu administracyjnego sąd może dokonywać tylko takich ustaleń faktycznych, które są niezbędne dla oceny zgodności z prawem zaskarżonego aktu. Sąd nie może natomiast dokonywać ustaleń, które mogłyby służyć merytorycznemu załatwieniu sprawy rozstrzygniętej zaskarżonym aktem. Inaczej mówiąc – nie może w tym zakresie wyręczać organu administracyjnego. Przechodząc do merytorycznego rozpoznania wniesionej skargi na wstępie wskazać należy, że w niniejszej sprawie wypowiedział się już zarówno Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wyrokiem z dnia 22 marca 2010r. sygn. akt II SA/Gl 1121/09 , jak również Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 27 września 2011r. sygn. akt II OSK 1380/10, dlatego też zgodnie z art.153 p.p.s.a. ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w tych orzeczeniach wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie było przedmiotem zaskarżenia. Z powyższego przepisu wynika wprost, że ilekroć dana sprawa jest przedmiotem rozpoznania przez sąd lub organ, jest on związany oceną prawną wyrażoną w tym orzeczeniu. Odstępstwo od tej zasady może dotyczyć tylko dwóch sytuacji, pierwsza z nich związana jest z ewentualną zmianą stanu faktycznego, gdy w trakcie ponownego rozpatrywania sprawy organ stwierdzi, że stan faktyczny uległ zasadniczej zmianie i jest odmienny od przyjętego przez sąd, natomiast drugi z przypadków utraty mocy wiążącej oceny prawnej i wskazań co do dalszego postępowania wyrażonych w wyroku sądu, to zmiana stanu prawnego po wydaniu orzeczenia przez sąd ( por. wyrok NSA z dnia 11 kwietnia 2013r., sygn. akt I OSK 1790/11, LEX nr 1336324). Niewątpliwie organ I instancji wykonał zalecenia sądu przeprowadzając ponownie oględziny nieruchomości w toku których ustalił, że przydomowa oczyszczalnia ścieków posiada aprobatę techniczną wydaną przez Instytut Ochrony Środowiska w W. i jest użytkowana zgodnie z instrukcją, chociaż w tym zakresie Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że akty te nie mają charakteru przepisów powszechnie obowiązujących. Organ I instancji zastosował się również do pozostałych wskazań wykorzystując wynik przeprowadzonego przez Burmistrza K. postępowania w zakresie negatywnego oddziaływania przedmiotowej oczyszczalni na środowisko. W tym stanie faktycznym nie można zgodzić się z twierdzeniami zawartymi w treści skargi, że organ nie wykonał zaleceń sądu w zakresie nakładającym na niego obowiązek przeprowadzenia kontroli przydomowej oczyszczalni ścieków. Taka kontrola jak wynika z treści protokołu z dnia 12 czerwca 2012r. została przeprowadzona. Natomiast faktem jest, że skarżący nie został wpuszczony na teren posesji przez A. S. właściciela przydomowej oczyszczalni ścieków, jedyne co mógł w tej sytuacji zrobić organ to zawiadomić Prokuraturę Rejonową w C. o możliwości popełnienia przez uczestnika postępownia czynu z art. 92 ust.1 pkt 3 Prawa budowlanego co też uczynił. Organ nie dysponuje innymi instrumentami prawnymi, aby zmusić właściciela nieruchomości do wpuszczenia na jego teren osób nie będących funkcjonariuszami publicznymi, którzy zostali wyposażeni w takie uprawnienia na podstawie przepisów szczególnych. W ocenie Sądu podnoszenie w tej sytuacji zarzutu naruszenia przepisu art. 10 k.p.a., jako przesłanki uchylenia decyzji nie jest zasadne, albowiem strona skarżąca nie wykazała związku przyczynowego między naruszeniem przepisów postępowania w tym zakresie a wynikiem sprawy. Nie można również zgodzić się z zarzutem skargi, że organ został związany wyrokami NSA i WSA w zakresie nałożenia na uczestnika postępowania obowiązku dostarczenia ekspertyzy dotyczącej stanu technicznego przedmiotowej oczyszczalni ścieków. Naczelny Sąd Administracyjny wskazał jedynie, że w przypadku potwierdzenia wadliwości działania przydomowej oczyszczalni ścieków, brak jest podstaw do umorzenia postępowania, a zastosowanie mogą mieć przepisy art. 62 ust.3 i art. 81c ust.2-4 prawa budowlanego. Podobne stanowisko zajął Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach stwierdzając, że w przypadku gdyby okazało się, że prawdopodobną przyczyną nienależytego oczyszczania ścieków wchodzących do studzienki rozdzielczej były błędy popełnione w trakcie budowy oczyszczalni, organ powinien nałożyć na inwestora obowiązek przedłożenia ekspertyzy. Zatem zarówno WSA jak i NSA nie przesądziły kwestii wadliwości działania instalacji przydomowej oczyszczalni ścieków, pozostawiając tę kwestię do zbadania organowi w ramach ponownie prowadzonego postępowania. Tymczasem organ w toku prowadzonego postępowania nie potwierdził wadliwości działania przydomowej oczyszczalni ścieków , a co za tym idzie brak było podstaw do nałożenia na inwestora obowiązku przedłożenia ekspertyzy stanu technicznego. Zwrócić uwagę należy również na fakt, że zasadniczej zmianie uległ stan faktyczny, bowiem jak wynika ze sporządzonej przez Ośrodek Badania i Kontroli Środowiska w K. "Oceny stopnia zanieczyszczenia gleb na terenie nieruchomości położonej w K. przy ul. [...]", doprecyzowanej i uściślonej w zakresie jednoznacznego sformułowania końcowego, przedmiotowa oczyszczalnia ścieków nie oddziałuje negatywnie na stan czystości gleby. Ponadto przeprowadzono w Centralnym Laboratorium Badania Wody i Ścieków ponowną analizę pochodzących z przydomowej oczyszczalni ścieków, pobierając przy tym do badań próbki w tym samym miejscu, w którym pobrano próbki w 2009r. Badania te wykazały redukcję zawiesiny ogólnej jak i zmniejszenie ChZT i BZT5. Ustalenia dokonane w toku postępowania środowiskowego stanowiły podstawę do wydania przez Burmistrza K. decyzji z dnia [...]r. nr [...] o umorzenia postępowania w sprawie ustalenia negatywnego oddziaływania na środowisko przydomowej oczyszczalni ścieków, zlokalizowanej na posesji A. S., położonej w K. przy ul. [...]. Odnosząc się do zarzutów skargi w zakresie dotyczącym naruszenia przepisów postępowania, poprzez niewyjaśnienie wszystkich istotnych okoliczności sprawy, w szczególności możliwości podłączenia budynku A. S. do kanalizacji miejskiej oraz dopuszczalności budowy w tej sytuacji przedmiotowej oczyszczalni ścieków stwierdzić przyjdzie, że kwestię tę rozstrzygnął już w wyroku WSA stwierdzając, że organ nadzoru budowlanego nie jest uprawniony do weryfikacji zgłoszenia budowy przydomowej oczyszczalni ścieków z punktu widzenia art.5 ust.1 pkt 2 ustawy o utrzymaniu porządku i czystości w gminach. Jako nie mające związku z przedmiotową sprawą uznać należało zarzuty dotyczące nienależytego rozpoznania skargi na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania oraz wylewania nieczystości na teren posesji przez A. S., jak również posiadania przez niego nielegalnego szamba, które to okoliczności powinny być rozpoznane w toku odrębnego postępowania. Natomiast zgodzić się przyjdzie ze stanowiskiem skarżącego, że przydomowa oczyszczalnia ścieków stanowi sieć uzbrojenia terenu w rozumieniu art.2 pkt 11 Prawa geodezyjnego i kartograficznego, w konsekwencji czego podlega inwentaryzacji i ewidencji ( art. 27 ust.1), a jej usytuowanie objęte zostało obowiązkiem uzgodnienia z właściwym starostą ( art. 27 ust.2 pkt 1). To jednak na tym etapie postępowania w sytuacji gdy inwestycja została zrealizowana, nie jest możliwe nałożenie na inwestora obowiązku przedłożenia w tym zakresie uzgodnień. W ramach prowadzonego przez organy nadzoru budowlanego postępowania w trybie art.51 prawa budowlanego można inwestora zobowiązać do wykonania określonych czynności i robót budowlanych, natomiast przedłożenie uzgodnień nie mieści się w tym katalogu. W uchwale składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 stycznia 2011 r., sygn. akt II OPS 2/10 przesądzono jednoznacznie, iż przepis art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo budowlane nie stanowi podstawy do wydania decyzji nakładającej na inwestora obowiązek złożenia przewidzianego w art. 32 ust. 4 pkt 2 tej ustawy oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, stwierdzając jednocześnie, że wolą ustawodawcy wprowadzającego ustawę - Prawo budowlane z 1994 r., którą uchylono ustawę z 1974 r., było to, aby pojęcie "czynności", których wykonanie jest objęte nakazem zawartym w decyzji organu nadzoru budowlanego na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego, odnosiło się również do takich działań inwestora, które mają charakter materialnoprawny, a nie dotyczą kwestii procesowych, formalnych. Niezasadny jest również zarzut naruszenia § 11 ust. 5 Rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 24 lipca 2006r. w sprawie warunków jakie należy spełnić przy wprowadzaniu ścieków do wód lub ziemi oraz w sprawie substancji szczególnie szkodliwych dla środowiska, albowiem skarżący powołuje się na wyniki badań przeprowadzonych w 2009r., całkowicie pomijając wyniki badań przeprowadzonych w czerwca 2010r. oraz w kwietniu 2011r. Sąd analizując postępowanie dowodowe prowadzone przez organy w niniejszej sprawie nie dopatrzył się również naruszenia pozostałych wskazywanych przez skarżącego przepisów postępowania. W ocenie Sądu uzasadnienia zarówno decyzji organu pierwszej instancji, jak i zaskarżonej decyzji czynią zadość wymaganiom określonym w art. 107 § 3 k.p.a. Z kolei na podstawie akt sprawy i zgromadzonego materiału dowodowego nie sposób stwierdzić aby doszło do naruszenia przepisów postępowania dotyczących gromadzenia i oceny materiału dowodowego art. 7, art. 8, art.77 i art.78, art.80 k.p.a. Mając na uwadze powyższe rozważania należało skargę oddalić na podstawie art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. z 2012r., poz.270 z późń. zm.)