V SA/Wa 243/16

PostanowienieWSA w Warszawie2016-05-06

Skład orzekający: Jarosław Stopczyński

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wykonanie decyzji o wymierzeniu kary pieniężnej za urządzanie gier hazardowych poza kasynem gry może spowodować znaczne szkody lub trudne do odwrócenia skutki dla przedsiębiorcy, uzasadniając wstrzymanie jej wykonania?
Ratio decidendi
Wykonanie decyzji o wymierzeniu kary pieniężnej może zostać wstrzymane, jeśli skarżący uprawdopodobni, że grozi mu znaczna szkoda lub trudne do odwrócenia skutki. W przypadku przedsiębiorcy, którego sytuacja finansowa jest niestabilna, a kara pieniężna może doprowadzić do utraty płynności i upadłości, przesłanki te są spełnione.
Stan faktyczny
Spółka R. sp. z o.o. zaskarżyła decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. nakładającą karę pieniężną za urządzanie gier hazardowych poza kasynem. Wraz ze skargą wniosła o wstrzymanie wykonania tej decyzji, argumentując, że jej egzekucja doprowadzi do utraty płynności finansowej i upadłości spółki ze względu na jej trudną sytuację finansową. Spółka przedstawiła dokumenty finansowe potwierdzające straty i pogarszającą się kondycję.
Rozstrzygnięcie
Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Jarosław Stopczyński po rozpoznaniu w dniu 6 maja 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi R. sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] listopada 2015 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenie kary pieniężnej za urządzanie gier hazardowych poza kasynem gry postanawia: - wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji - W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Dyrektora Izby Celnej w [...] z [...] listopada 2015 r. nr [...], w przedmiocie wymierzenie kary pieniężnej za urządzanie gier hazardowych poza kasynem gry, R. sp. z o.o. w W. (dalej jako: "Spółka", "Skarżąca") zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Skarżąca podkreśliła, że kapitał własny nie pokryje nałożonych kar a co za tym idzie doprowadzi do upadłości Spółki. Sama tylko utrata płynności, co podkreślił wnioskodawca w istocie skutkuje niemożnością prowadzenia działalności gospodarczej, co w efekcie grozi upadłością Spółki. Na poparcie powyższego przedstawiono zestawienia finansowe dotyczące sytuacji finansowej Spółki w latach 2013-2014, w których wskazano m.in., że na dzień 31 grudnia 2013 r. przychód ze sprzedaży Spółki wyniósł [...] zł przy kosztach działalności gospodarczej [...] zł. Łączna strata z działalności gospodarczej wyniosła [...] zł. Aktywa Spółki w 2013 r. wynosiły [...] zł, a pasywa [...] zł. Natomiast na dzień 31 grudnia 2014 r. przychód ze sprzedaży Spółki wyniósł [...] zł przy kosztach działalności gospodarczej [...] zł. Łączna strata z działalności gospodarczej wyniosła [...] zł. Aktywa w 2014 r. wynosiły [...] zł, a pasywa [...] zł. Jak podkreślił pełnomocnik sytuacja Spółki uległa znacznemu pogorszeniu w 2015 r. Na dzień [...].08.2015 r. przychód ze sprzedaży wyniósł 0 zł, a koszty działalności gospodarczej [...] zł. Łączna strata z działalności gospodarczej wyniosła [...] zł. W ocenie wnioskodawcy sporządzone zestawienia finansowe świadczą o niestabilnej sytuacji finansowej Spółki, w której dochód i strata są w tej samej wysokości. To świadczy o tym, iż wszelkie zaburzenie doprowadzające do podwyższenia wysokości straty spowodują nieodwracalne konsekwencje. Kara pieniężna w wysokości 12 000 zł doprowadzi do utraty płynności finansowej, a w konsekwencji upadłości. Na poparcie powyższych twierdzeń Spółka przedstawiła m.in. rachunki zysków i strat za okresy 1.01.2014 r. – 31.12.2014 r. oraz 1.01.2015 r. – 31.08.2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz.270 ze zm.) zwanej dalej: ustawą p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Natomiast po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania (art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a.). Rozstrzygając o wstrzymaniu wykonania aktu na podstawie powołanego przepisu Sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Instytucja wstrzymania wykonania ma charakter wyjątkowy i jej zastosowanie może mieć miejsce wyłącznie w sytuacji stwierdzenia, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane. Użycie przez ustawodawcę w art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a. zwrotów nieostrych wiąże się z koniecznością konkretyzacji zawartej w nich normy ogólnej. W postanowieniu z dnia 20 grudnia 2004 r., GZ 138/04 NSA stwierdził, że "znaczna szkoda" to taka, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu. Zaś trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (postanowienie WSA w Białymstoku z dnia 3 sierpnia 2006 r., sygn. akt II SA/Bk 352/06). Podkreślenia wymaga, że podstawową przesłanką wstrzymania wykonania decyzji jest wykazanie we wniosku niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jednakże Sąd rozpoznający wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji powinien uwzględniać wszystkie okoliczności, nawet te niepodniesione we wniosku, o ile są możliwe do wyinterpretowania na podstawie akt sprawy (por. postanowienie NSA z dnia 13 września 2005 r., sygn. akt II OZ 750/05). Sąd uznał, że przedmiotowy wniosek zasługuje na uwzględnienie. Spółka uprawdopodobniła w wystarczający sposób, że wykonanie decyzji może spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki. Z załączonych dokumentów wynika, że kondycja finansowa Spółki ulega stopniowemu pogorszeniu od 2013 r. i obecnie Skarżąca nie osiąga zysków. Okolicznością znaną Sądowi z urzędu jest natomiast fakt, że Skarżąca jest zobowiązana do uiszczenia kar pieniężnych w znacznej wysokości, nałożonych w decyzjach podlegających wykonaniu. W takim stanie rzeczy uznać należy, że wykonanie zaskarżonej decyzji zagraża zakończeniem prowadzonej działalności gospodarczej, co stanowi spełnienie przesłanek z art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a.. Mając powyższe na względzie Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło