II FZ 637/16

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Sławomir Presnarowicz, , , po rozpoznaniu w dniu 13 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia P. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 24 sierpnia 2016 r. sygn. akt I SA/Po 80/16 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi P. B. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia 1 grudnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie zwolnienia spod egzekucji wierzytelności postanawia: oddalić zażalenie. Zaskarżonym postanowieniem z dnia 24 sierpnia 2016 r., sygn. akt I SA/Po 80/16, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu (dalej: "WSA") odrzucił skargę P. B. (dalej: "Skarżący") na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w P. (dalej: "Dyrektor IS") z dnia 1 grudnia 2015 r. w przedmiocie odmowy zwolnienia z egzekucji wierzytelności. Podstawą prawną wydanego orzeczenia był art. 58 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."). Ze stanu faktycznego przedstawionego przez WSA wynika, że zarządzeniem z dnia 28 stycznia 2016 r. wezwano Skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. W terminie otwartym do uiszczenia wpisu od skargi, Skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 10 maja 2016 r. WSA utrzymał w mocy postanowienie referendarza sądowego z dnia 31 marca 2016 r. oddalające wniosek Skarżącego o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Na powyższe rozstrzygnięcie Skarżący wniósł zażalenie, które WSA, postanowieniem z dnia 6 czerwca 2016 r., odrzucił jako niedopuszczalne. Zarządzeniem z dnia 24 maja 2016 r. wezwano Skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi z dnia 28 stycznia 2016 r. Odpis powyższego wezwania doręczono Skarżącemu w dniu 30 maja 201 r. Termin do wykonania wezwania upłynął z dniem 6 czerwca 2016 r. Do dnia 15 czerwca 2016 r. wpis od skargi nie został uiszczony. W uzasadnieniu powyższego postanowienia WSA uznał, że w terminie otwartym do uzupełnienia braków formalnych skarga nie została opłacona. Zdarzeniem, które zwalnia stronę od obowiązku uiszczenia wpisu w wyznaczonym terminie jest złożenie w tym terminie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych. W rozpoznawanej sprawie w odpowiedzi na pierwsze z wezwań do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, Skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Oznacz to, że z chwilą złożenia tego wniosku pierwsze z wezwań do uiszczenia wpisu sądowego utraciło moc. Zarządzeniem z dnia 24 maja 2016 r. Skarżący został wezwany do wykonania prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi z dnia 28 stycznia 2016 r. Pomimo prawidłowego doręczenia powyższego zarządzenia, wpis ten nie został przez Skarżącego uiszczony. W zażaleniu na powyższe postanowienie Skarżący wniósł o jego uchylenie i nadanie sprawie biegu. Podniósł, że "Sąd swoim postanowieniem dał dowód na to, że można kogoś okraść, zarazem zostać bezkarnym. Pokrzywdzony nie ma szans walczyć »o swoje« na legalnej drodze prawnej. Nasze dochody drastycznie spadły z powodu zamknięcia nie prawnego firmy przez Prokuratora Prokuratury Rejonowej w K. Jesteśmy »bici« z każdej strony i nawet walka o swoje jest dla nas zamknięta z uwagi na barierę finansową. Jak więc mamy dochodzić swoich praw, w sytuacji gdy nie stać nas na opłacenie kosztów sądowych". Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje. Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw i dlatego podlega oddaleniu. Stosownie do art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Natomiast według art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Oceniając zaskarżone postanowienie z perspektywy przytoczonych powyżej przepisów, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że odpowiada ono prawu. WSA zastosował w sposób prawidłowy normy proceduralne określone w art. 220 § 1 p.p.s.a. Skarżący został skutecznie wezwany przez przewodniczącego wydziału do uiszczenia należnego wpisu od skargi. Z uwagi na fakt, że we wskazanym w wezwaniu terminie opłata nie została uiszczona, WSA zobowiązany był – zgodnie z treścią przepisu art. 220 § 3 p.p.s.a. – skargę odrzucić. Ponadto należy wskazać, że w przedmiotowym zażaleniu Skarżący nie zawarł żadnego argumentu, który wskazywałby na wadliwość skarżonego postanowienia. W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.