I SAB/Bd 4/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia WSA Jarosław Szulc po rozpoznaniu w dniu 6 czerwca 2016r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. R. i R. R. na bezczynność Dyrektora Izby Skarbowej w B. w przedmiocie nierozpatrzenia skargi na pracowników Drugiego Urzędu Skarbowego w B. postanawia: 1. odrzucić skargę K. R. 2. odrzucić skargę R. R. Pismem z dnia 26 marca 2016r. K. R. i R. R. wnieśli do tut. Sądu skargę na "bezczynność Dyrektora Izby Skarbowej w B., polegającą na niewydaniu do chwili obecnej – pomimo zobowiązania wynikającego z przepisów prawa – zawiadomienia o sposobie załatwienia naszej skargi z dnia 2016-02-12 na pracowników Drugiego Urzędu Skarbowego w B.". Skarżący wnieśli o zobowiązanie Dyrektora Izby Skarbowej w B. do wydania zawiadomienia o sposobie załatwienia sprawy w myśl art. 237 § 3 w związku z art. 238 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego jako organ drugiej instancji. Skarga została podpisana tylko przez K. R. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie. Pismem z dnia 25 kwietnia 2016r. Sąd wezwał R. R. do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie lub nadesłanie podpisanego odpisu skargi w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia. Przesyłkę zawierająca ww. wezwanie R. R. odebrał w dniu 4 maja 2016r. Zatem termin do uzupełnienia braków skargi upływał z dniem 11 maja 2016r. Skarżący nie uzupełnił w zakreślonym terminie braków formalnych skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: I. Odnosząc się w pierwszej kolejności do skargi złożonej przez K. R. z uwagi na zakreślony przedmiot skargi, tj. bezczynność organu w zakresie skargi na pracowników Drugiego Urzędu Skarbowego w B., Sąd w pierwszej kolejności przystąpił do zbadania, czy należy ona do właściwości sądu administracyjnego – stosownie do art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r. poz. 270 ze zm.) - zwanej dalej "p.p.s.a.". Katalog aktów prawnych oraz czynności organów administracji publicznej podlegających kontroli sądów administracyjnych wskazany został w art. 3 § 2 p.p.s.a. i obejmuje on: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013r. poz. 267, ze zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. - Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2015r. poz. 613) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.). Powyższe wyliczenie stanowi katalog zamknięty. Zaskarżenie przez stronę skarżącą aktu lub czynności niewymienionych w powyższym katalogu oznacza, iż sprawa nie jest objęta właściwością sądu administracyjnego, a tym samym zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. skarga podlega odrzuceniu. Wskazać należy, że pismo strony z dnia 12 lutego 2016r. złożone do Dyrektora Izby Skarbowej w B. (k. 1-2 akt adm.) stanowi skargę składaną w trybie postępowania skargowo-wnioskowego, uregulowanego w kodeksie postępowania administracyjnego (Dział VIII tej ustawy, art. 221 – 259 k.p.a.). W myśl art. 227 k.p.a. przedmiotem skargi może być zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. W orzecznictwie sadów administracyjnych ugruntowany jest pogląd, że ocena prawidłowości prowadzenia postępowania skargowego w trybie przepisów Działu VIII k.p.a. ( Skargi i wnioski ) nie podlega kognicji sądów administracyjnych ( por. postanowienie Naczelnego Sadu Administracyjnego z dnia 7 lipca 2015r., sygn. akt II OSK 1633/15, dostępne na stronie www.orzeczenia.nsa.gov.pl ). Tryb skargowy uregulowany w Dziale VIII k.p.a., jest samodzielnym, jednoinstancyjnym postępowaniem o charakterze uproszczonym, które kończy się czynnością materialno-techniczną, a mianowicie zawiadomieniem o sposobie załatwienia skargi. Na zawiadomienie to nie służy skarga do sądu administracyjnego. Wskazać przy tym należy, że Dyrektor Izby Skarbowej w B. pismem z dnia 9 marca 2016r., stosownie do treści art. 237 § 3 k.p.a. zawiadomił skarżących, iż uznał złożoną skargę z dnia 12 lutego 2016r. za bezzasadną (k. 6 akt adm.). Jak aktualnie stanowi art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. (nowelizacja dokonana ustawą z dnia 9 kwietnia 2015r., Dz.U. z 2015, poz. 658; zmiana ustawy weszła w życie z dniem 15 sierpnia 2015r.), sądowa kontrola obejmuje orzekanie w sprawach skarg na inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w kodeksie postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI Ordynacji podatkowej, a także postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Zdaniem Sądu, wyłączenie zawarte w przywołanym art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. obejmuje m.in. czynność zawiadomienia o sposobie załatwienia skargi, o którym mowa w art. 237 § 3 i art. 238 k.p.a. Wobec powyższych ustaleń należało uznać, że niniejsza sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, co oznacza konieczność jej odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., który to przepis stanowi, że sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. II. Odnosząc się natomiast do braku w złożonej skardze podpisu R. R. wskazać należy, że stosownie do art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. każde pismo strony – w tym z mocy art. 57 §1 p.p.s.a. także wniesiona skarga - powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Zgodnie zaś z treścią art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. skarga, której braków formalnych - pomimo wezwania - nie uzupełniono w wyznaczonym terminie, podlega odrzuceniu przez sąd. Na podstawie art. 58 § 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę postanowieniem, które może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Podkreślenia wymaga, że wezwanie z dnia 25 kwietnia 2016r. skierowane do strony o uzupełnienie braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie lub nadesłanie podpisanego odpisu skargi zawierało szczegółowe pouczenie, co do terminu wypełnienia obowiązku na nią nałożonego oraz co do skutków jego niedochowania. Mimo to skarżący ani w zakreślonym terminie, ani do dnia wydania niniejszego postanowienia nie uzupełnił braków formalnych skargi. Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i pkt 3 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.