II FZ 514/16

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jerzy Rypina, , , po rozpoznaniu w dniu 5 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia P. K. w przedmiocie odrzucenia skargi w stosunku do A. K. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 czerwca 2016 r. sygn. akt III SA/Po 1189/16 w sprawie ze skargi P. K. i A. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 25 stycznia 2016 r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości postanawia zwrócić zażalenie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie celem usunięcia dostrzeżonych braków. Postanowieniem z dnia 7 czerwca 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (sygn. akt III SA/Wa 1189/16) odrzucił skargę A. K. w sprawie ze skargi A. K. i P. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 25 stycznia 2016 r. w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2011 r. Od ww. postanowienia wywiedzione zostało zażalenie. W wyniku wstępnej kontroli tego zażalenia Naczelny Sąd Administracyjny dostrzegł, iż nie spełnia ono wszystkich wymogów formalnych. Zażalenie w przedmiocie odrzucenia skargi w stosunku do A. K. zostało podpisane przez P. K.. Z akt sprawy nie wynika jednak, aby A. K. upoważniała P. K. do jej reprezentowania w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, w tym do sporządzenia i wniesienia w jej imieniu zażalenia. Oznacza to, że przedmiotowe zażalenie obarczone jest brakiem formalnym, uniemożliwiającym nadanie mu prawidłowego biegu. Wskazany brak formalny powinien być uzupełniony w trybie określonym w art. 49 § 1 w zw. z art. 194 § 1a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718, ze zm.). Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 180 w zw. z art. 197 § 2 tej ustawy, postanowił jak w sentencji.