I SAB/Wa 394/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Agnieszka Miernik po rozpoznaniu w dniu 9 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. S. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku o wyjaśnienie wątpliwości w orzeczeniu postanawia odrzucić skargę. P. S., pismem z dnia 16 czerwca 2015 r., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] maja 2015 r. o wyjaśnienie wątpliwości w orzeczeniu [...]. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie podnosząc, że wniosek skarżącego nie wykreował rzeczywistej sprawy administracyjnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – powoływanej dalej jako "P.p.s.a.", kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a, tj. gdy w sprawie powinna być wydana decyzja administracyjna; postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty; postanowienie wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; inny akt lub czynność z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; pisemna interpretacja przepisów prawa podatkowego wydawana w indywidualnych sprawach. W rozpoznawanej sprawie przedmiotem skargi P. S. z dnia 16 czerwca 2015 r. jest bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] polegająca na nierozpatrzeniu wniosku z dnia [...] maja 2015 r. o wyjaśnienie wątpliwości w orzeczeniu [...]. Powołane orzeczenie [...] z dnia [...] marca 2015 r. nie kończy postępowania, ani nie rozstrzyga sprawy co do jej istoty. Jest to postanowienie organu wyższego stopnia wydane w trybie art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r., poz. 23) – powoływanej dalej jako "K.p.a." Postanowienie takie ma charakter wpadkowy (incydentalny), zaliczane jest do grupy postanowień wydawanych w toku postępowania administracyjnego, dotyczących poszczególnych kwestii wynikających w toku postępowania i stronie nie przysługuje prawo wniesienia na nie zażalenia. Postanowienie to nie może być przedmiotem skargi do sądu administracyjnego. Skoro zatem postanowienie nr [...] nie mieści się w zakresie przedmiotowym powołanego wyżej przepisu art. 3 P.p.s.a., to tym samym niedopuszczalna jest skarga na bezczynność w przedmiocie rozpoznania wniosku o wyjaśnienie wątpliwości w treści tego postanowienia. Złożona skarga podlega więc odrzuceniu. W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na mocy art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. postanowił jak w sentencji.