V SA/Wa 4248/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Dorota Mydłowska (spr.), Sędzia WSA - Beata Krajewska, Sędzia NSA - Ewa Wrzesińska-Jóźków, , po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 10 czerwca 2016 r. sprawy ze skargi A. G. na postanowienie Dyrektor Mazowieckiego Oddziału Regionalnego ARIMR w Warszawie z dnia ... sierpnia 2015 r. nr ... w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania od decyzji w sprawie przyznania płatności (ONW) za rok 2013 1. uchyla zaskarżone postanowienie; 2. zasądza od Dyrektora Mazowieckiego Oddziału Regionalnego ARIMR w Warszawie na rzecz A. G. kwotę ... złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Przedmiotem skargi jest postanowienie Dyrektora Mazowieckiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (dalej: "Dyrektor Oddziału") z dnia ... sierpnia 2015 r. nr ... o niedopuszczalności odwołania od decyzji Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w G. (dalej: "Kierownik Biura") nr ... z dnia ... czerwca 2015r. przyznającej A. G. (dalej: "Skarżący", "strona") pomoc finansową z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania na 2013 r. Od wskazanej wyżej decyzji Kierownika Biura Skarżący złożył pismo zatytułowane "odwołanie" (wpływ do organu w dniu 7 lipca 2015 r.), w którym wniósł o uzupełnienie sentencji decyzji Kierownika Biura z dnia ... czerwca 2015 r. o rozstrzygnięcie w przedmiocie odsetek. Dyrektor Oddziału wezwał stronę na podstawie art. 64 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267 ze zm. – dalej: "k.p.a.") do wyjaśnienia, czy pismo Skarżącego stanowi wniosek o uzupełnienie decyzji Kierownika Biura czy też jest odwołaniem od tej decyzji. Strona z zachowaniem ustawowego terminu przesłała odpowiedź pismem z dnia 27 lipca 2015 r.. W ocenie Dyrektora Oddziału Skarżący wyjaśnił, że jego pismo stanowi odwołanie od decyzji Kierownika Biura i że domaga się on uchylenia decyzji i orzeczenia co do istoty sprawy z uwzględnieniem odsetek. W związku z powyższym Dyrektor Oddziału zaskarżonym postanowieniem z dnia ... sierpnia 2015r. stwierdził niedopuszczalność odwołania. W uzasadnieniu postanowienia podniesiono, że w sytuacji, gdy w decyzji nie rozstrzygnięto pewnych kwestii wynikających z żądania strony i strona wnosi odwołanie od decyzji, w którym domaga się rozstrzygnięcia tych kwestii, organ odwoławczy, któremu przedstawiono takie odwołanie powinien wyjaśnić rzeczywiste intencje strony. W razie popierania odwołania organ ten powinien stwierdzić jego niedopuszczalność (art. 134 k.p.a.), a w razie oświadczenia strony, że chodzi o żądanie uzupełnienia decyzji organu pierwszej instancji - umorzyć postępowanie odwoławcze (art. 138 § 1 pkt 3 i art. 105 § 1 i 2 w zw. z art. 140 k.p.a.). Skoro strona w piśmie doprecyzowującym zakres żądania podtrzymała odwołanie od decyzji Kierownika Biura, Dyrektor Oddziału wydał postanowienie w którym stwierdził, że odwołanie od decyzji dotyczące kwestii nie rozstrzygniętych w orzeczeniu organu I instancji jest niedopuszczalne. Na powyższe postanowienie Skarżący złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wnosząc o jego uchylenie. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie prawa, poprzez niewłaściwe zastosowanie - w stopniu mającym bezsporny wpływ na wynik sprawy - przepisu art. 134 k.p.a. - wskutek kardynalnego naruszenia zasady wyrażonej w art. 7 i rozwiniętej w art. 77 § 1 k.p.a. oraz zasady zawartej w art. 8 k.p.a., a także przepisów art. 61 § 1 i 111 § 1 a k.p.a.. Uchybienie wymienionym przepisom nastąpiło wskutek rozpatrzenia odwołania i wydania zaskarżonego postanowienia, mimo złożenia w jego miejsce przez stronę wniosku o umorzenie postępowania odwoławczego oraz wniosku o uzupełnienie decyzji. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Oddziału wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując stanowisko i argumentację zawarte w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga zasługuje na uwzględnienie. Jak wynika z akt sprawy, po otrzymaniu decyzji Kierownika Biura przyznającej Skarżącemu pomoc finansową z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania na 2013 r., złożył on za pośrednictwem Kierownika Biura pismo kierowane do Dyrektora Oddziału zatytułowane "odwołanie", w którym domagał się uzupełnienia sentencji decyzji Kierownika Biura o rozstrzygnięcie w przedmiocie odsetek. Kierownik Biura przekazał pismo do rozpatrzenia przez Dyrektora Oddziału jako odwołanie. Dyrektor Oddziału skierował do Skarżącego wezwanie o wskazanie, czy jego pismo określone jako "odwołanie" jest odwołaniem od decyzji Kierownika Biura czy też stanowi wniosek o uzupełnienie decyzji Kierownika Biura na podstawie art. 111 § 1 k.p.a. W ocenie Sądu organ niewłaściwie zinterpretował pismo Skarżącego z 27 lipca września 2015 r. przesłane w odpowiedzi na powyższe wezwanie. Wprawdzie Skarżący w pkt 6 pisma wyraził stanowisko, że dopuszczalna jest – w jego ocenie – forma uwzględnienia odwołania i orzeczenie przez organ odwoławczy co do istoty w sprawie poprzez rozstrzygnięcie w przedmiocie odsetek, to jednak w pkt 7 pisma czytelnie wyraził swoje stanowisko co do zakresu swojego żądania. Mianowicie powołując się na użyte w odwołaniu żądanie uzupełnienia sentencji decyzji Kierownika Biura wniósł o umorzenie postepowania odwoławczego w trybie art. 138 § 1 pkt 3 i art. 105 § 2 k.p.a. oraz przekazanie wniosku o uzupełnienie decyzji, nazwanego odwołaniem, do rozpatrzenia przez organ I instancji. Przy tak sformułowanym wniosku nieuprawnione było stwierdzenie zawarte w zaskarżonym postanowieniu, że strona wskazała, iż pismo z dnia 7 lipca 2015 r. stanowi odwołanie od decyzji Kierownika Biura Powiatowego. O charakterze podania wnoszonego do organu administracji w indywidualnej sprawie administracyjnej nie decyduje jego nazwa, lecz treść. Oczywistym jest przy tym, że w razie wątpliwości co do treści żądania zawartego w podaniu, nie do organu administracji publicznej, lecz do podmiotu wnoszącego podanie, należy rozstrzygnięcie o treści tego żądania. W takim przypadku, gdy zachodzą wątpliwości, co do rzeczywistej woli wnoszącego podanie, obowiązkiem organu administracji publicznej jest skierowanie do tego podmiotu wezwania, w trybie art. 64 § 2 w związku z art. 63 § 2 k.p.a., w celu sprecyzowania żądania zawartego we wniosku, pod rygorem pozostawienia go bez rozpoznania. Dyrektor Oddziału prawidłowo wezwał Skarżącego do wyjaśnienia charakteru pisma z dnia 7 lipca 2015 r., jednakże dokonał nieuprawnionej interpretacji pisma Skarżącego będącego odpowiedzią na to wezwanie. . Skarżący od początku wnosił o uzupełnienie sentencji decyzji Kierownika Biura o rozstrzygnięcie w przedmiocie odsetek. W ocenie Skarżącego było to możliwe zarówno w drodze rozpatrzenia sprawy przez organ drugiej instancji jak i w drodze uzupełnienia decyzji przez organ pierwszej instancji. Należało więc skoncentrować się na treści żądania a nie na proponowanych przez Skarżącego możliwościach prawnych rozpoznania wniosku przez organ. Organ powinien działać w takim dozwolonym przepisami trybie, w jakim możliwe jest rozpoznanie wniosku zgodnie z jego treścią. Zasadnie Dyrektor Oddziału uznał, że wniosek o uzupełnienie sentencji powinien być rozpatrywany przez organ I instancji, natomiast nieprawidłowo zinterpretował wyjaśnienia Skarżącego zawarte w piśmie z 27 lipca 2015 r. uznając, że Skarżący żąda rozpatrzenia sprawy w trybie odwoławczym. Po otrzymaniu akt sprawy Dyrektor Oddziału winien przekazać wniosek Skarżącego do rozpoznania przez Kierownika Biura. Nie ma także potrzeby umarzania postępowania odwoławczego – o co wnosi Skarżący w piśmie z dnia 27 lipca 2015 r. - ponieważ skoro zostało ustalone, że pismo z dnia 7 maja 2015 r. jest wnioskiem o uzupełnienie treści decyzji, postępowanie odwoławcze nie zostało wszczęte. Z powyższych powodów na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji wyroku. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a.