II OZ 1280/17
PostanowienieNaczelny Sąd Administracyjny2017-10-27
Skład orzekający: Sędzia NSA Andrzej Gliniecki
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy Wojewódzki Sąd Administracyjny prawidłowo odrzucił skargę z powodu nieuiszczenia wpisu sądowego, pomimo wielokrotnych wniosków o przyznanie prawa pomocy?Ratio decidendi
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ nieuiszczenie należnego wpisu sądowego od skargi, pomimo wezwania i kolejnych odmów przyznania prawa pomocy, skutkuje jej odrzuceniem na podstawie art. 220 § 3 PPSA. Sąd pierwszej instancji prawidłowo zastosował ten przepis.Stan faktyczny
Skarżący wniósł skargę na decyzję Wojewody Dolnośląskiego. Po wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego, skarżący wielokrotnie wnosił o przyznanie prawa pomocy, które było konsekwentnie odmawiane. Mimo kolejnych wezwań do uiszczenia wpisu, skarżący nie uiścił należnej opłaty, co skutkowało odrzuceniem skargi przez WSA we Wrocławiu. Skarżący wniósł zażalenie na to postanowienie.Rozstrzygnięcie
Oddalono zażalenie.Pełny tekst orzeczenia
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Gliniecki po rozpoznaniu w dniu 27 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 5 czerwca 2017 r. sygn. akt II SA/Wr 118/16 odrzucające skargę M. S. na decyzję Wojewody Dolnośląskiego z dnia [...] grudnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania postanawia: oddalić zażalenie
M. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, skargę na decyzję Wojewody Dolnośląskiego z dnia [...] grudnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania o wznowienie postępowania zakończonego decyzją zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę budynku szpitala uzdrowiskowego.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia 24 lutego 2016 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł.
Pismem z dnia 1 kwietnia 2016 r. skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 13 czerwca 2016 r. referendarz sądowy odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym. Postanowienie to, po rozpoznaniu sprzeciwu skarżącego, zostało utrzymane w mocy przez Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z dnia 1 sierpnia 2016 r. Następnie WSA we Wrocławiu zarządzeniem z dnia 1 sierpnia 2016 r. wezwał skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 24 lutego 2016 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.
W wyniku kolejnego wniosku o przyznanie prawa pomocy referendarz sądowy postanowieniem z dnia 19 października 2016 r. ponownie odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy. Postanowienie to zostało utrzymane w mocy przez WSA we Wrocławiu postanowieniem z dnia 23 listopada 2016 r. Kolejny wniosek o prawo pomocy został również negatywnie rozpatrzony przez referendarza sądowego postanowieniem z dnia 7 marca 2017 r. Postanowienie to również zostało utrzymane w mocy postanowieniem WSA we Wrocławiu z dnia 26 kwietnia 2017 r.
Następnie skarżący pismem z dnia 4 maja 2017 r. został ponownie wezwany do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 24 lutego 2016 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z dnia 5 czerwca 2017 r., na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718, ze zm.) – dalej p.p.s.a. odrzucił skargę.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że w dniu 4 maja 2017 r. w wykonaniu prawomocnego zarządzenia z dnia 24 lutego 2016 r. wezwano stronę skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis powyższego zarządzenia doręczono skarżącemu w dniu 22 maja 2017 r. Zakreślony termin siedmiodniowy do uiszczenia opłaty upłynął w dniu 29 maja 2017 r. Pomimo prawidłowego doręczenia wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, skarżący opłaty nie uiścił.
Pismem z dnia 26 lipca 2017 r. M. S. wniósł zażalenie na postanowienie WSA we Wrocławiu z dnia 5 czerwca 2017 r.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a., skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Stosownie zaś do treści art. 220 § 1 zdanie pierwsze p.p.s.a., Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata.
W oparciu o treść art. 220 § 3 p.p.s.a. Sąd I instancji prawidłowo stwierdził, że nieopłacenie przez skarżącego w wyznaczonym terminie wpisu od skargi skutkować musiało jej odrzuceniem.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło